Geplaatst 3 januari 20188 jr. comment_1080075 Ik las gisteren een treffende benaming voor jou van Bob. Smart de parelvisser. Gelukkig nieuwjaar! Rapport
Geplaatst 5 januari 20188 jr. Auteur comment_1080282 Voor jou ook de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar! ! Dat parelvissen van mij.. ehh.. tja... Sinds jouw laatste vraag over hoe het met me is denk ik geregeld: sja hoe is het eigenlijk? Het wisselt wat. Ik ben aan het opruimen aan dagboeken, schrijfsels, foto's en oude correspondentie. Dan komt een mens veel verleden tegen... en ook niet zo vaak leuk. Ik was zowat vergeten hoe moeilijk het vaak was... en van sommige zeer oude boekjes denk ik: gooi ze maar gelijk in de kachel. Beetje rare dobberfase. Laat het maar gauw voorjaar worden! Dit klusje duurt gewoon wel even ( ook hobbymateriaal opruimen ). Tegenwoordig ook veel lange late diensten... wel lastig want vroeger beloonde ik mezelf daarna met wijn. Toch ook vaak tevreden met mijn eeuwige rooibos, zoals hedenavond. Maar het blijft oppassen... zekers! Laat nu. Moet nodig mijn mandje in! Rapport
Geplaatst 5 januari 20188 jr. comment_1080292 Soms is het moeilijk om niet teveel onthecht en vervreemd te raken van het nu. Niet teveel ronddwalen in het verleden als daar teveel schimmen zijn. Dat jij overal de mooie dingen zoekt vind ik mooi aan jou, parelvisser maar als ik kijk naar mijn citaat hierboven dan ben ik het er eigenlijk niet helemaal mee eens. Soms hoef je niet te duiken, maar liggen die parels voor je op het strand. Hmmm heel stom citaat eigenlijk in dit geval Niet duiken jij, stop met duiken! Rapport
Geplaatst 4 mei 20188 jr. comment_1102839 Ik moest diep duiken om je te vinden onder al die draadjes, pareltje Dit bloempje noemen ze de cosmos. Rapport
Geplaatst 29 juli 20188 jr. Auteur comment_1115757 @Reacher foei ik zie dit nu pas! Jij bent een pracht bloem Even een mini update (ik en mini?... enfin...) Alles heel goed hier, wonderbaarlijk gezond ook, zowel de copd als het doorroken gaan goed . Soms denk ik dat ik alleen al vanuit een oerdrift overleef: deurgaan!! Ik geniet heel erg hier en nu. Ook van dit weer! Hemdje, rokje. Onopgemaakt op slippertjes de winkel in.. wat zou me deren? Of op de kop in mijn hemdje in de tuin. Ergens schreef ik al, wat banger te zijn geworden voor herkenbaarheid. Zonder de details: het gaat goed! Optimaal van de natuur en mijn plekje op aarde genietend; altijd wat te doen rond huis; genoeg contacten en heel waardevol! Een mooie balans van veel rommeligheid en veel op te ruimen, maar iig leven in de brouwerij, voor zover dat lukt op mijn 65ste. Veel werkt mee: mooi weer, moois op het werk... acceptatie van verlies en tranen... mijn lijf waarderen en koesteren en voelen. Veel bewegen. Veel slapen. Veel toestaan (wat ik vroeger zou afkeuren van mezelf). Fijne nieuwe contacten ook. Er zijn wat meer jongere mensen om me heen. Ik zie hun worstelingen en vind het lastig om te zien dat elk er zelf doorheen moet. Af en toe iets roepen: preker die ik ben! Achteraf gezien.. betreur ik het: al die pijn, het lijden wat er is... dat ikzelf daar destijds ( en nog) ook door moest. En wie weet wat nog komt: immers, het leven is zo veranderlijk. Ik heb ze nodig, die jongere mensen. Ze helpen me mee te tillen wat letterlijk te zwaar is. Hopelijk til ik voor hen iets anders...? En nog elke week minimaal "iets" ontdekken... een strofe in een boek die me plots "schokt" van de waarheid van dat moment. Zo mooi is dat!! Of ineens zien hoe iemand zich in een gesprek opent en met moeite wat aan me probeert duidelijk te maken over zijn of haar leven.... tevens zulke normale dingen. Maar dankbaarheid is mijn deel! Goed voelen. Mezelf durven te uiten. Drama herkennen na 2 minuten of op 1 meter afstand. Afkeer bewonderend toestaan maar proberen om niet te oordelen (oeps...) Kortom... En sja (nog wel een glaasje gebruikend) Mijn lijf geeft de grens. Pauzes mogen... Ik schrijf dit heel bewust nu. Om na te lezen in de winter. Heb me al afgevraagd hoe een lange koude aankomende winter weer vat op me kan krijgen qua somberte. Ben daar te voren al enigszins bevreesd voor. Ook dat maar relativeren... sja Komende week is het vol; wordt een sobere week, zeg maar. Verplichtingen en aanpassingen horen erbij. Ik vecht minder. Had ik mijn verzet jegens van alles vroeger maar wat beter begrepen... Wens jullie allen veel wijsheid. KMW: dat is zoooo waar! liefs, smart (ja, mini he? ) Rapport
Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen