Goed dat je even wat van je laat horen Oskar.
En zoooo jammer dat het roken weer heeft gewonnen.
Maar je weet het hè: je kunt 100 keer stoppen, 101 keer weer beginnen, maar ooit komt de 102e keer stoppen en dan blijft het daarbij... geef niet op!!!

Goed je te lezen @Oskar bedankt voor je bericht.

Stoppen met roken en gestopt blijven is het eerste jaar heel moeilijk. Maar het gaat je lukken @Oskar . Echt.

9 uur geleden zei Etty:

Balen van die peuken. Was het plotseling? Ging er niets aan vooraf?

Nee, niet helemaal plotseling. De aanloop is helder: een verwaterende levensstijl waarin de mateloosheid op kleiner terrein weer poot aan de grond krijgt (schransen etc.), minder beweging, oprukkende somberheid en dan als laatste wat heftige emoties die als ontsteking fungeren. Dat laatste stuk gaat wel heel erg snel. Al die tijd was roken niet in mijn gedachten, maar als ik het dan toch ineens - heel voorzichtig - ge zien als een optie is er geen houden meer aan. Dat was vroeger met drank ook zo. Het is vooral het traject daarvoor waar ik aan moet werken. Want bij het laatste stukje ontglipt de controle mij heel snel. Of beter gezegd: dan laat ik mij niet leiden door verstandige overwegingen.

Roken is één ding. Niet goed, maar 'slechts' roken. Maar het kan makkelijk de opstap naar drank vormen. Aan de bak dus,

1 uur geleden zei Reacher:

Stoppen met roken en gestopt blijven is het eerste jaar heel moeilijk. Maar het gaat je lukken @Oskar . Echt.

Het gekke is dat ik dat stoppen vanaf dag 2 helemaal niet als moeilijk ervaar. Ik bloei echt op dan juist. Ook weer: net als bij het stoppen met alcohol. Zelfs na een paar dagen roken voel ik mij weer ineenschrompelen. De aanleiding was weliswaar een afnemende levenslust, somberheid; maar ik rookwolken gehuld wordt die negativiteit vertienvoudigd. Dat wist ik al van eerder. Maar ondanks dat heb ik soms de neiging om toch bewust in de afgrond te springen.