Schaamte maar toch maar WEER melden (pas voor de 1000ste keer)

[stroumfke]

Op 28-8-2025 om 16:23 zei gelukkigzonder:

Ja, dat hoop ik ook. Dat ik hem dankbaar ga zijn. Ergens ben ik dat al, want als hij niet was gegaan, was ik nog blijven drinken. 

Het is alleen de vreselijke pijn die ik nu ervaar. Ik denk dan: wanneer gaat dit over?

Zit sinds maandag aan de antidepressiva, hopelijk geeft dat verlichting.

Knap dat je er nu zo naar kunt kijken. Wat heeft je geholpen en hoe lang deed je erover voordat je weer een beetje 'rechtop' stond?

 

 

ik neem ook antidepressiva en bij mij helpt dat

[gelukkigzonder]

Dag allen,

zit alweer of pas op dag 114.

het gaat best okay. boven de regeldingen die ik moet regelen rondom de scheiding.

Wat is dat toch een hoop. iemand ervaring mee? Merk wel dat ik wat zachter word in contact naar mezelf en anderen toe. Dat vind ik een pluspunt. 

De zucht naar alcohol is er heel soms. En het duurt heel kort. Dus daar ben ik dankbaar voor. Toch ben ik mega Allert. Vanavond weer naar een meeting en Trubendorfer is een fijne manier van hulp aanvaarden.

Hoe gaat het met jullie?

Wanneer merkte je meer 'vrijheid' in dit proces?. Wanneer merkte je weer volop geluk?

[garfield076]

Hier op dag 115. Dus we gaan gelijk op. Het is nog heel wisselend. Heb niet echt vaak zucht. Maar over drie dagen barst hier het feest der feesten los. En ik ben wel gewoon van plan te gaan. Dat wordt een lastige.

[bumperjim]

16 uur geleden zei garfield076:

Hier op dag 115. Dus we gaan gelijk op. Het is nog heel wisselend. Heb niet echt vaak zucht. Maar over drie dagen barst hier het feest der feesten los. En ik ben wel gewoon van plan te gaan. Dat wordt een lastige.

Waarom ga je dan?

[garfield076]

5 uur geleden zei bumperjim:

Waarom ga je dan?

Omdat ik het verdom om mezelf buiten te sluiten. En omdat ik het feest zelf wel enorm kan waarderen

 

[bumperjim]

Ga dan in het begin en piep er tussenuit voordat ze allemaal ladder zijn 🤪

[gelukkigzonder]

Hi, goedemorgen allen,

ik zit op dag 133. Er zijn dagen dat ik zowaar geluk mag ervaren. Het gevoel is voor mij iets wat ik ken maar dan voor de scheiding. Er komt nu wel bij dat ik alles nuchter ervaar. Dus ik haal het UIT mezelf.

De kleine dingen geven mij geluk. Lijk het niet meer buiten mezelf te zoeken.

De rouw is niet meer zo rauw. Maar te dragen. 

Ik heb zowaar het idee dat na de 4 maanden de ommekeer is gekomen. Dat mijn neurotransmitters zich wel normaliseren. Is dit herkenbaar voor anderen? 

Ik heb altijd gedacht (buiten mijn zwangerschappen om), het gaat me nooit lukken. Langdurig nuchter zijn maar het vertrouwen begint steeds meer te komen.

Ik heb enkel zucht als ik iemand zie drinken op tv. Heel gek, niet zozeer als dit naast me gebeurd, dus live maar als ik dus naar een scherm kijk. Gelukkig is dit van korte duur.

 

Hoe is het met jullie?