Dan neem je een goed besluit, Lars.

5 minuten geleden zei Lars:

@jopie bij mij is er duidelijk een oorzaak. Misschien is dat juist fijn omdat ik weet waar et door komt. Ik kan het niet meer veranderen. Alleen zorgen dat ik er zo mogelijk mee om leer gaan. Dat gaat steeds beter. Vind het nu wel gezellig dat thuiszorg komt om te helpen douchen. Ze geven alleen aanwijzingen maar we kletsen wat het is niet erg als je de schaamte voorbij bent

Ik had t niet beter kunnen zeggen. 

Min of meer ook wat ik met mijn posting bedoelde: oorzaak bekend of niet..... soms (vaak) is acceptatie (en er dán het beste van zien) de best passende sleutel. 

Jij doet dat (wel vaker) mooi. Een voorbeeld voor velen. 

En euh.... ik heb mij tot mijn fossielenloopje gezet en oei wat was dat mooi en lekker. 

Een zonovergoten polder, dun ijs op de sloten en rijp op het riet.....

Wij gaan hier een blokje om. Het is gezond weer zeggen ze 

Afspraak met de garage gemaakt voor donderdag.  Was een beer. Maar "praten over" helpt ook niet he? En fantaseren over wat t zou kunnen zijn ook niet echt. 

Nu nog zien er te komen, maar daar heb ik weer geen echte invloed op. Starten, weesgegroetjes erbij en rijden. Of niet. Dat vind ik dus minder lastig. 

Middagdut. En dan werken. Deze dag komt wel voorbij en is nú al goed. 

Ben weer thuis van gesprek met psychologe en er allesbehalve vrolijk van geworden

Waarom niet @Antoinnette

te veel prive om hier allemaal op te schrijven Lars

je weet me wel te vinden

1 uur geleden zei Adri:

Is het niet zo dat een motor pas warm wordt als'ie kracht levert, oftewel tijdens het rijden?

Dan heeft stationair draaien met een koude motor toch nauwelijks zin?

Nee hoor. Je kunt met je hand voelen  dat de lucht die tegen de voorruit blaast al vrij snel opwarmt en je ziet ook ijs en aanslag van de ruit verdwijnen. Maar de motor laat je daarnaast vooral ook draaien om te voorkomen dat je accu leeg loopt.

IK GA NAAR DE JUISTE AFDELING VANAVOND!!

EINDELIJK ECHT WERKEN AAN MIJN HERSTEL!!!

IK GRIJP ALLE HANDSVATEN EN KANSEN MET BEIDE HANDEN AAN.

 IK BEN DANKBAAR EN HEB ZO GENOEG VAN ME OUDE LEVEN.

JONGENS WAT HEB IK GELEDEN DE AFGELOPEN 20/25 jaar.

Ben er nog lang niet natuurlijk en ook al ben ik doodsbang,Dit moet goed gaan komen dit keer 

Maar slecht is het wel. Zowel voor je motor als voor het milieu. Een motor is op z'n schadelijkst (ook voor zichzelf) en minst zuinig als ie koud is. 
Plus de stank in huis als er hier voor de deur iemand zo tien minuten bezig is.
Dus beter krabben/ijsvrij maken, starten en rustig !! wegrijden.

Succes zeilbootbewoner. Wat voor afdeling?

 

Succes ZBB!

succes zbb, je klinkt goed

9 minuten geleden zei Kohtje:

Succes zeilbootbewoner. Wat voor afdeling?

Verslavingszorg

Zit nu nog op de crises afdeling met zwaar psychiatrische mensen

Fijn ZZB

Ben erg blij voor je

Blijf je volgen hoor ! 

@Bor, is je vader palliatief? Want Lars zei me dat hij stervende was en jij schrijft net dat je hoopt dat als hij thuis komt, niet meer rijden gaat.

Misschien komt de vraag nogal bot over maar heb zelf zwaar afgezien van de dood van mijn papa en heb t daar nog steeds moeilijk mee. T zou dan ook veel van me vragen moest ik in de waan zijn dat jij op dat punt staat en blijkt dat daar geen sprake van is.

Ja, but hey...
Sterkte deze  moeilijke periode, Bor.
En jij ook met deze 'herbeleving', fleur.

Aan alles komt een einde. Soms hoera, maar vaak... but hey....

Mooie ontwikkeling Zeilbootbewoner. 

Dagpact wederom geslaagd. 

Welterusten. 

1 uur geleden zei Bor:

@zeilbootbewoner verslavingszorg is breed. Ga je in opname, intern in een kliniek dan of zo? 

Heb me vorige week op laten nemen in een kliniek @Bor

Het ging echt niet verder meer met me zo.

Had/heb er zo ontzettend genoeg van

1 uur geleden zei Adri:

Mooi ZBB, dat gaat de goeie kant uit!

Dank je

Iedereen wederom ontzettend bedankt 

Ook bedankt dat jullie mij al die tijd hebben weten te puchen 

6 februari 20188 jr. bewerkt door Gast

Heel veel sterkte @Boren @zeilbootbewonersucces!! voor jullie.

Dat spijt me heel erg voor je @Bor. Geniet van de tijd die je nog hebt. Mijn papa ging iets meer dan een jaar voor hij stierf naar een woonzorgcentrum. Vanaf de eerste dag dat hij daar zat ging ik elke dag na t werk naar hem toe voor een uurtje. In t weekend wat langer. En hoewel t zwaar was heb ik daar geen minuut spijt van gehad. Net zoals spirit was ik in een vorm van ontkenning toen ze me zeiden dat hij palliatief was. Dat vind ik nog steeds moeilijk. Dat ik de weinige tijd niet meer naar waarde heb geschat.

Ook dat ik er niet was toen hij stierf. Hoewel ik er elke dag kwam en mijn moeder sporadisch, hebben ze eerst contact met mijn moeder opgenomen. Pas toen mijn moeder er was, hebben ze mij gebeld. Toen ik toekwam was hij net gestorven.

Dat en heel de afhandeling was redelijk traumatisch.

Maar goed...ik lig over mezelf te lullen. Dit is niets dat je perse wil lezen nu.

Hou t recht