renaldo61

Hier wil ik in de toekomst terug aan meedoen, er zijn ondertussen heel wat kilo's bijgekomen.

Een ander verwijt dat me zeer dwars zit is dat ik totaal geen verantwoordelijkheid op neem. Ik heb jaren al de administratieve zaken voor mijn beidde ouders geregeld. Bij mij thuis waren er veel problemen, mijn meer intelligenter en sterkere broer had het verstand om aan mijn ouders te ontsnappen. Maar ondanks wat mijn ouders me allemaal aangedaan hadden bleef ik me verantwoordelijk voelen. Vooral de laatste jaren met mijn demente moeder die toen nog geen diagnose had waren zeer moeilijk voor mij. Ik gaf mijn moeder steeds maar gelijk en de enigste plaats weer ze geen ruzie met mij maakte was in het plaatselijk café.

Hoe een typische dag van mij eruit ziet. Gisteren donderdag heb ik zoals nu al bijna een jaar hulp van familiehulp. Omdat ik een cursus had tot 12 uur en de hulp om 12 uur ging langs komen had ik gevraagd me op de plaats van de cursus komen op te halen om te gaan winkelen. De eerste keer bracht ik deze boodschap over op donderdag 18 juni. Dan nog eens op woensdag 1 juli toen ik een wijziging van de hulp doorkreeg. Dan nog eens gisteren om 12u 20 toen ik via tel contact opnam om te vragen waar mijn hulp bleef. Maar niet tot mijn verbazing belde wat later de hulp me met de vraag waarom ik mijn voordeur niet opendeed. Ik heb dit al eens eerder geplaatst dit zijn typisch dingen die mij alleen meer overkomen. Maar volgens jullie is alles mijn eigen schuld en neem ik totaal geen schuld op mij. En dit neem ik gewoon niet.

Nu ga ik wandelen met een hond van de buren.

Dat advies van een opname ging puur om mijn eetprobleem, het advies kwam van een ervaringsdeskundige. De verpleegster waarmee ik nog steeds een goed contact heb vind dit niet zo een goed advies.

Ik ga wat terug schrijven hier, ik heb nood aan contact, nog steeds nuchter maar spijtig genoeg nog steeds problemen. Wat zich uit in teveel eten / snoepen enzovoort.

DAGPACT: Yvonne renaldo61

Dat klopt, dat heb ik inderdaad nooit gedaan. Op mijn eigen benen gestaan, maar daar ben ik volop aan bezig. Maar ik denk wel dat ik ondanks dat ik alchohol gebruikte voor mijn moeder gezorgd heb, die het zeker zelfstandig niet aankon.

Ik heb al een natte broek en vers gewassen voeten aan de regen overgehouden.

Geen blijk van mijn eigen aandeel? Het is misschien mogelijk dat een van ons beidde niet begrijpend kan lezen? Waarom ik terug naar mijn moeder ging? U geloofd me of niet, maar sommige mensen hebben nu eenmaal een verantwoordelijkheidsgevoel. Een andere reden is, dat ik verder apart wonen financieel niet haalbaar zag. Ik heb nooit ver van mijn moeder gewoond, ik bleef haar dagelijks bezoeken tijdens mijn relatie met mijn ex. Maar ik ben vooral benieuwd waar je bewijzen ziet dat ik geen blijk geef van mijn eigen aandeel?

Om U te antwoorden ga ik toch wat teruggaan in de tijd. Veel van mijn problemen heb ik me samen met mijn moeder aangedaan. Ik denk dat mijn moeder me nooit echt gewild had, ze had me blijkbaar wel nodig, want ze was erg tegen mijn relatie met mijn ex. Toen mijn ex me verliet begon ik zeker overvloedig alcohol te gebruiken. Zoveel dat het ook mijn prestaties op het werk begon te beïnvloeden. Ik had bijna heel mijn leven samen met mijn ouders gewoond, ik woonde wel een korte periode samen met mijn ex, nadat mijn ex vertrok woonde ik weer samen met mijn moeder. Mijn moeder dronk ook alcohol, maar niet zoveel als ik. Ik had wel tekenen van dementie gezien bij mijn moeder, en ik had ook bij mijn broer daarover om hulp gevraagd, wel nooit gekregen. Mijn moeder en ik begonnen dagelijks zoveel en luidruchtige ruzies te maken dat de buren begonnen te klagen. Onder het voorwendsel van dat we het appartement niet onderhielden, had de huisbaas bij het OCMW aangeklopt. En er gingen verschillende hulporganisaties bij ons bezoek komen. Dit laatste ergens rond 2019, ondertussen werd mijn moeder opgenomen wegens dementie, bij veel hulporganisaties is het bij een bezoek gebleven. Omdat mijn moeder opgenomen was. Het OCMW bleef over, waar ik later nog enkele afspraken mee had. Het CAW was er ook nog, waar ik zeker bijna dadelijk hulp van kreeg. Op hulp? Van Hestia was het nog wachten. Hestia kwam voor mijn alcoholprobleem en eenzaamheid(verlatingsangst). Hestia komt tot vandaag nog. Aan mijn alcoholprobleem heeft Hestia nooit veel kunnen doen en bewust of onbewust mijn verlatingsangst zijn ze blijven voeden in de plaats van mij ermee te helpen. Maanden voordat ik bij Hestia introk hadden ze me een paar beloftes gedaan. Een dat ik van mijn voordelen van Telenet ging kunnen blijven genieten, tot nu toe is die belofte nadat ze meer dan jaar geleden gedaan is nog niet volledig ingevuld. Met de tweede belofte heb ik nu moeilijker, namelijk dat ik dezelfde begeleiding ging mogen behouden. Die breken ze nu wijselijk.

Dagpact Musashi Bob renaldo61🐕

113,1

Ik blijf maar piekeren over bepaalde problemen. Er wordt volgens mij me weer onrecht aangedaan en ik kan er niets aan veranderen.

Als het over mijn alchohol probleem hebt, dat is zo goed als opgelost. Maar mijn huidige huisarts geeft het advies van niet te krabben. En stop daarmee over mijn alchohol probleem vond hij ook gezond advies. Mijn psychiater ging nog een stapje verder. Die zou er wel voor zorgen dat ik aan geen alchohol meer aan kon.