renaldo61

@Mormel Voorlopig antwoord. Het volgende schreef ik in 2004 of zeer kort daarna . Schakelaartje Heb ik ook een knopje in mijn hoofd, waarmee ik mijn gevoelens uit kan zetten. Als dat er echt zou zijn, wellicht onvindbaar klein, zou niemand mij 't gebruik ervan beletten... Ik zoek nog steeds naar antwoorden over die periode in mijn leven, maar ga ze helaas niet vinden.

117,6

Ik begin meer en meer te denken dat euthanasie voor mij de enigste oplossing is. Ik vind bijna nergens nog troost of plezier in, buiten veel te veel eten. Ik weet dat ik teveel verlang van mijn persoonlijke begeleiding, voor hun is het slechts een job. Dan is er nog dat praktisch probleem waar al veel langer als een jaar een belofte is over gedaan en dat eigenlijk op drie dagen opgelost zou kunnen zijn. Ik weet dat mijn persoonlijke begeleiding slechts een tussenpersoon is, maar de oplossing moet wel komen van de organisatie waar ze voor werkt. Ik voel me bovendien niet ernstig genomen door mijn psychiater en huisarts. Dat meer speciaal rond mijn slaapprobleem. En alhoewel ik zeker denk dat mijn psychiater zich bezorgt om mij voelt. Heb ik nog te vaak het gevoel dat we elkaar niet begrijpen.

Ik had watermeloen, helaas bleef het daar niet bij.

O ja vandaag is het een feestdag in België tegenwoordig heb ik daar nog nauwelijks nog een besef van. Maar dit betekent wel dat de meeste winkels dicht zijn hier.

Goeiemorgen iedereen. Allee goeie, misschien voor de rest van de wereld, voor mijn wordt het juist maar de zoveelste in mijn troosteloze bestaan.

De zon schijnt ook al niet zoveel uren meer

Je kunt ook steeds afbeeldingen kleiner maken

Ik heb je volledige geschiedenis niet gelezen hier en ik heb een slecht geheugen. Maar ikzelf zat zo diep dat ik steeds als ik opstond een bier dronk. Maar verder terug ben ik opgegroeid dat men inderdaad uit dorst een bier dronk. Mijn grootouders misschien tafelbier, maar bij warm weer was het doodnormaal om een bier te drinken. Ik ben wel niet steeds iedere ochtend met bier begonnen.

Het belooft weer een troosteloze dag te worden

Goeiemorgen iedereen. Dagpact: renaldo61🐕 Weer een nieuwe dag ten huize van renaldo, ik heb reeds ontbeten

Ik weet al niet meer juist meer wat of wanneer de eerste computer in ons gezin was. De eersten behoorden wel alle toe aan mijn broer. Hij zal dat vast via zijn werk verkregen hebben. Het was vast een HP. Veel kon je er niet mee en zelf heb ik er nooit mee gewerkt. De volgende was een Sinclair, waar ik kleine programma's op schreef. Maar de eerste echt bruikbare computer was een Mac rond 1986 denk ik en sinds ben ik aan Apple trouw gebleven.

Hier ook een iPhone gebruiker sinds mijn eerste smartphone. Ik had ooit een Android toestel geprobeerd, dat leek voor mij een ramp. Ik heb dat toestel nooit veel gebruikt.

Mijn breekpunt was in 2004, toen was ik zeker dagelijks 's avonds teveel beginnen te drinken. Werken ging ik nog wel en lukte nog. Maar veel van mijn regelmaat was bijna definitief weg. Fietsen, tv kijken, interesse in wielrennen. Enzovoort. De alchohol moest een groot verlies compenseren. De alchohol maakte het er natuurlijk niet beter op om het te verwerken. Ik denk dat wij verschillen in wat de aanzet is of was van het drinken. Op mijn vrijwilligerswerk zijn de twee beroepsvrouwen beidde ongeveer 40 jaar. Maandag besefte ik dat daar vooral op gebied van ervaring en levensgebeurtenissen een zeer groot verschil op zit.

Welkom hier. Zelf ben ik steeds de drinker geweest. De vraag of je zelf drinkt is belangrijk, dan zou ik het advies geven om de relatie te stoppen.