renaldo61

Vandaag een goed gesprek gehad met mijn begeleiding. Ik voelde me gisteren weer zo gekwetst en in de steek gelaten door haar.

Ja ik heb die ervaring zeker niet, bij mij is het alles of niets, zeker wat alchohol betreft. Er zou gewoon geen stop meer zijn.

Ik hoorde allerlei alarmbellen afgaan als ik erover nadacht om een bier te bestellen. Maar ondertussen dacht ik, eentje kan toch geen kwaad. Maar ik vrees dat het niet bij een zou gebleven zijn.

Ik ken er nog veel waar mensen gewoon voor een koffie gaan. Maar een café is een deel uit mijn verleden en ik denk er in de toekomst nog binnen te gaan. In ijssalons hier verkopen ze ook alchohol, alchohol is gewoon nog alom tegenwoordig.

Niets speciaal, ik kwam de laatste tijd minder op het forum. Sommige dagen helemaal niet. Ik beschouw mezelf niet als een iemand met een gave om te liegen. Maar over mijn aankopen loog ik wel tegen de verpleging van Ouderenpsychiatrie 1. Ik bedoel maar een pact is nog geen garantie.

AGPACT: Mormel MaryArt Marjolijn Reacher Quinn Yana Fonny🌞 Yvonne Kaatje 🌺 Mariposa 🐘 IJsvogel Musashi 🌸 Spirit renaldo61🐕

@spirit Nu laat je jezelf wel erg negatief uit over cafés. Waar moet ik ergens anders mijn behoefte gaan doen? Tegen een muur of zo? Of zoals een hond of paard gewoon op straat?

Ik had een warme choco en in Hakendover is op Paasmaandag een paardenprocessie die wel wat bekendheid heeft en met veel toeschouwers. https://pp-h.be . Ik was zondag op verkenning want ik was daar nog nooit te voet naartoe geweest.

Gewoonlijk ga ik er zeer goed mee om. Maar ik had op zondag zo'n dorst en een frisse Hoegaarden leek plots zeer aantrekkelijk. Als ik het besteld had, had ik het vast ook gedronken.

Goeiemorgen. Op paaszondag had ik plots in een café in Hakendover zeer veel zin om mij een biertje te bestellen.

Het gaat niet goed met mij ik voel me helemaal niet goed. Ik pak wel mijn problemen in de bovenste lagen aan. Had ik het alleen gekund, ik weet het niet. Maar zoals mijn psychiater vorige week nog vertelde mijn alcoholprobleem moest aangepakt worden. En geloof me of geloof me niet, maar haar aanpak kwam zeer hard aan bij mij. Ik denk niet dat mijn autisme mijn grootste probleem is, maar wel mijn verlatingsangst, ik voel me zeer snel afgewezen en in de steek gelaten. Of ik dit ooit verwerk of goed mee om ga weet ik niet. Ik heb me een tijdje geleden wel voorgenomen om mijn eetbuien er niet langer aan te koppelen zoals ik vroeger met alcohol deed. Ik dronk iedere dag alcohol maar ik voelde me ook altijd afgewezen en in de steek gelaten. Ik ben een kwetsbare persoon maar ik werk aan mijn problemen.

Dat is nu een typich voorbeeld van hoe jij omgaat met U problemen. Door het niet U probleem te maken maar het probleem van diegene die advies geeft. Je blijft jezelf wentelen in dezelfde problemen en het is alsof je nooit problemen genoeg hebt maar er steeds maar bij wilt in de plaats van ze aan te pakken.

Het blijft toch een gevecht en dat zou het niet mogen zijn. Overdag gaat het, maar na het avondeten loopt het steeds fout. Ik weet het even niet meer wat ik tegen mijn hongergevoel dat ik iedere avond heb kan doen.

Zalig Pasen iedereen

Dat je veel advies vraagt om er later niets mee te doen. En als je het advies niet aanstaat nogal raar reageert. Zo ben je al bij AA groepen weggebleven. Dit is voor de mensen die advies geven ook zeer frustrerend. En een alcohol probleem is wel degelijk een groot probleem dat behandeld moet worden voor er aan andere problemen kan gewerkt worden.