renaldo61

Ik toon enorm veel belangstelling in de persoon die enkele maanden geleden mij nog van Hestia begeleidde, maar om privé redenen krijg ik geen informatie van haar. Op wie mopper ik hier? De eerste persoon van Hestia waarmee ik in contact kwam was een psychologe. Omdat ik steeds nieuwsgierig ben naar sommige mensen zocht ik op haar naam. Zo kwam ik te weten dat ze in mijn geboortedorp woont en ook het dorp waar ik het grootste gedeelte van mijn leven gewoond heb. Zo zag ik ook op Facebook dat ze heel wat oud collega's van mij in haar vriendengroep op Facebook heeft. Ik dacht door dit mede te delen persoonlijk wat toenadering te krijgen. Over mijn psychiater, ik denk wel dat die echt om mij geeft maar ze heeft sommige van mijn gevoelens nooit begrepen. Dat heb ik hier ook dikwijs vruchteloos proberen uit te leggen. Iedere dag of keer dat ik moest gaan blazen van haar was voor mij een marteling. Het was alsof ik iedere dag op zoek moest naar een brug om van af te springen. Alhoewel het me zeer veel stress bezorgde heb ik me geen enkele dag ziek gemeld, en ben ik dit vele maanden blijven doen. Dit heeft mijn psychiater nooit begrepen. Mijn depressie was blijkbaar totaal van geen belang en ik heb het gevoel dat dit nog steeds zo is.

Ergens wordt er dikwijls de volgende spreuk gehanteerd "Herstellen moet je zelf doen, maar je hoeft het niet alleen te doen " . Ik denk dat ik er uiteindelijk helemaal voor stond om te stoppen met alchohol. Ik heb nu nog steeds het gevoel dat mijn depressie / verlatingsangst nooit ernstig genoeg genomen werd. Dat zelfs mijn psychiater zich nu zich nog steeds concentreert op mijn nuchter blijven. Ik zal dus zelf ook moeten proberen te stoppen met piekeren want mijn directe hulp zal me steeds maar in de steek blijven laten.

zeer slecht geslapen, geen fut, laatste restje hoop in de mensheid is opgebruikt

114,7

van een goed gevulde dag moet ik helaas weer overgaan op de zoveelste teleurstelling. Zelfs mensen die zeer goed weten hoe het bij mij overkomt als afspraken niet nagekomen worden besluiten dit gewoon toch te doen.

Veel sterkte @Smaragdie

@Mormel Goed bezig en goede morgen. Ik heb wel verschillende afspraken

Ik heb geen idee hoeveel antabuse ik juist nam, maar wel dat het bij mij simpelweg niet werkte, ik dronk er lustig op door. Er is wel een topic van Antabuse gebruikers, misschien vind je daar meer hulp.

Welkom hier

Aan wie vraag je dat? Mijn waardes waren bij mijn laatste opname ook niet goed. Maar mijn leverwaardes herstellenden zich snel

Ik had er zeer veel gevolgd omdat ik het een zinnige tijdsbesteding vond. Hier in Tienen zijn er veel. Maar het punt in de Herstelacademie gaat volgens mij steeds over denk aan aangename dingen en vergeet de minder aangename. Door de cursussen te volgen besefte ik dat ik helemaal niet tevreden ben nu. Ik ga er nu niet meer naar toe wel naar hun wekelijkse praatgroep. Na mijn eerste opnames werd ik naar het Overhoophuis verwezen waar de meeste cursussen in Tienen doorgaan. Daar deden ze doen aan individuele gesprekken, je kon daar toen gewoon binnen wandelen voor een gesprek. Ze zijn daar spijtig genoeg voor mij mee gestopt.

Is dat zo van die lagere leeftijdsverwachting?

Zijn depressies erfbaar? Ik heb wel veel gelijkenissen met mijn vader. Mijn vader kwam nog uit een groot gezin. Voor mijn geboorte werd zijn jongste toen volwassen broer omver gereden door een dronken autobestuurder, waardoor hij overleed. Is mijn vader zijn drankverslaving daar gestart? Veel later toen ik een puber was kreeg zijn vader op bijna dezelfde plaats in vergelijkbare omstandigheden een dodelijk ongeluk. Mijn vader was ook een verstokte kettingroker waar hij plots mee stopte zonder hulp. Echter zijn hersenen waren denk ik door de alchohol zo aangetast op latere leeftijd dat heel zijn gezin er onder leed. Het enigste gezinslid dat door mijn drinken echt last had was mijn Femke door mijn opnames, het was ook dankzij mijn Femke dat ik uiteindelijk stopte. Maar van mijn eetbuien ben ik nog steeds niet af. Van mijn depressie ook niet.

Bravo voor je twee weken. Dat met je partner begrijp ik niet goed?

Ik herinner me nog goed mijn eerste opname op de Paaz, het was vrijwel direct na een opname in spoed wegens alchohol. Normaal is een verblijf daar 6 weken. Ik zou er gebleven zijn, maar ik had daar een persoonlijk probleem met een mede patiente waardoor ik nog depressiever werd en ze lieten me na enkele dagen weer gaan.