Gisteren had ik nog een gesprek met mijn verpleegster van mijn laatste opname en die van 21/22. Het kan natuurlijk volledig aan mij liggen, maar ik ga me op bepaalde vlakken nooit begrepen voelen en ook niet bij de psychiater. En daar heb ik nood aan, want als ze mij niet begrijpen gaan ze me ook niet kunnen helpen. En volgens die verpleegkundige heb ik ook te weinig symptomen van een depressie.
Mij vrolijk voelen doe ik nochtans ook niet.