renaldo61

Eigenlijk heb ik mijn ex steeds tekort gedaan. Ik ging met haar samen toen ik nog stapel was op iemand anders. Mijn ex besefte dit. Ik was nooit een vrouwenmagneet en ik had toen gewoon iemand nodig. Maar ik vrees dat ik steeds meer mijn ex nodig had als zij mij. Er waren al periodes geweest dat ik zwaar dronk voor ik samen met mijn ex ging, maar toen ik samen met haar was dronk ik bijna niet. Ik had toen ook mijn gewicht onder controle en viel snel enkele kilo's af. Maar toen mijn ex mij verliest was het hek helemaal van de dam en dronk ik zoveel dat zelfs mijn werk eronder leed. Wat mijn ex dan weer in mij zag is mij nog steeds een raadsel.

Goeiemorgen iedereen. Dagpact: renaldo61🐕 Weer slaapproblemen

wo 1 jul 26 117,3 wo 8 jul 26 116,3 wo 15 jul 26 115,7

Mij nog niet opgevallen

Omdat er op een dagdraad niet langer op mij gereageerd wordt. Schrijf ik hier maar een stukje. Ik besef wel dat ik het drinken zelf deed, maar het werd me wel met de paplepel meegeven. Ik heb het geleerd van mensen die ik wel moest vertrouwen. Roken was ook in mijn jeugd de meest normale zaak van de wereld. Zowel mijn ouders als grootouders beweerden dat als je goed at, dat je dan gezond bent. Ergens blijft daar toch steeds wat van hangen. En ik was tijdens opnames tevreden dat ik weer kon eten. De schuld altijd naar anderen toeschuiven? Roken heb ik nooit gedaan ondanks dat de sociale druk met momenten zeer groot was. Maar bijvoorbeeld veel depressieve gedachten acht ik nu en zal ik nog lang niet als mijn schuld alleen ervaren, maar die wel veroorzaakt werden en worden door mensen waarop ik moet vertrouwen.

Goeiemorgen iedereen. Dagpact: renaldo61🐕

Ik had een korte periode zonder veel depressieve gevoelens. Maar het minste wat er tegen zit komen al die negatieve gevoelens weer terug. Het gevoel van niet begrepen te worden, tegen muren aan 't praten zijn. ...

De vraag ik mij dan stel, probeerde mijn omgeving mij ooit verslaafd te maken? Als het over roken gaat dan zeg ik volmondig ja, daar was de druk om mee te roken tijdens mijn legerdienst gewoon enorm groot. Je moest er gewoon bij horen in mijn peloton of je werd iedere dag gepest.

Tijdens een van mijn opnames op spoed wegens mijn drinken. Zegde een verpleegster tegen mij "Dit is hier geen hotel he meneer". Dus volgens haar hoorde ik daar niet thuis.

Waar ik opgenomen was ziet de belangrijkste psychiater wat verslavingen betreft het ook als een ziekte, wie ben ik om hem tegen te spreken? Tijdens mijn laatste opname probeerde mijn toenmalige psychologe mij nog eens uit te leggen wat autisme is, volgens haar is het geen handicap. Terwijl het officieel wel erkend wordt als een handicap. Tegen een verslaving kun je wel vechten zoals tegen een ziekte, maar eenmaal verslaafd zoals ik aan alchohol blijft het toch steeds een gevaar, dus een eeuwige strijd, is het dan niet eerder een handicap?

Dagpact Maja kaatje Quinn Fonny🌞 renaldo61🐕

Eigenlijk moet je vroeg of laat de keuze voor jezelf maken, is dit het leven wat je zelf wilt? Ik zie dat je steeds maar ongelukkiger wordt en jezelf iets wijsmaakt.

Dagpact Mormel Fonny🌞 kaatje 🌺 Yvonne Jane Quinn renaldo61🐕

Goed jij U zo sterk houd, haal je nog voldoende uit je relatie?

Ik heb vandaag zeer weinig gewandeld en nu gaat het er ook niet meer van komen, ik heb het veel te warm