renaldo61

Maar is hij dan suf van de Tranxene of van wat anders?

Momenteel weer slaapproblemen, maar dat is nu wel een beetje mijn schuld.

Ik wissel blijkbaar ook dikwijls van mening. Vandaag probeerde ik een nieuwe afspraak te maken met mijn psychiater. Dit kan alleen met haar rechtstreeks en via de telefoon. Maar ik had naar een verkeerde nummer gebeld en hoorde dat ze nu in verlof is. Maar doe ik daar goed aan? In mij heeft ze blijkbaar nooit vertrouwen gehad. Maar misschien is dit eigen aan hun taak om met verslaafden om te gaan. Ik weet in ieder geen betere psychiater en ze heeft me zeker ook samen met nog ander personeel van haar afdeling me proberen met mijn depressieve gevoelens te helpen in 2021/2022. Vandaag gaf ook mijn huidige begeleidster van Hestia wat meer uitleg over mijn vorige begeleidster van Hestia. Ze gaat blijkbaar nooit meer voor Hestia werken en heeft werk korter bij haar woonst gevonden. Waarom ze zich ziek gemeld had bij Hestia weet ik echter niet en zal privé blijven.

Ik denk dat ik telkens alleen Tranxene kreeg tegen de ontwenningsverschijnselen, welke snel weer afgebouwd werden. Het belemmerde me echter nooit om aan de therapieën of andere activiteiten deel te nemen.

Ik ga hier nog aan toevoegen dat mijn moeder me niet alleen emotioneel in de steek liet, maar me zelfs fysiek achterliet. Zelf vond ze het de normaalste zaak van de wereld dat ik er steeds voor haar stond. Niemand begreep blijkbaar ook niet hoe moeilijk ik het met haar had toen ze begon te dementeren, mijn broer heeft me zeker daarbij nooit geholpen.

Of ik mijn stress van bijvoorbeeld mijn moeder reeds gekregen heb is iets om over na te denken. Maar of ik een antwoord ga vinden?

En waar zit de rest?

Goeiemorgen iedereen. Dagpact: renaldo61🐕 Is het nu weer mijn taak om iedere dagdraad te oprennen ? 😇

@lady jane Ik wist niet dat jij zo'n een traumatische jeugd had. Dit wist ik niet. Dat mijn moeder me achterliet en iemand anders me moest redden heeft me wel getekend. Maar er waren meerdere gebeurtenissen, vooral door mijn moeder maar ook door mijn vader heb ik nooit op een normale leeftijd een relatie gehad, ook dat heeft de rest van mijn leven bepaald.

Ik ben nog steeds in 1961 geboren en verhuis de laatste tijd wel dikwijls, maar ik woon nu al jaren in een klein stadje, Tienen

Ja het zal een normale vraag van haar geweest zijn, ik voel me wel al een hele tijd redelijk depressief maar er zijn ook momenten waarop het wat beter gaat. Ik zal die stoornis ook helemaal niet hebben, anders was het zeker al opgevallen.

@Mormel ik probeer nu zeker positief te kijken, maar iedere periode die ik meegemaakt heb had wel wat positiefs. Ik vond de keuterboerderij waar ik mijn eerste levensjaren beleefde gewoon wat formidabel. Ik herinner me zeker de winters en in de zomer dat ik in de karrensporen ging liggen als kleuter.

Vind je nu zelf niet dat je de draak houdt met mensen die beseffen dat ze een probleem hebben en misschien zelf in ontkenning leeft?

Goeiemorgen iedereen. Dagpact: renaldo61 Gisteren vroeg de psychologe ook of ik een bipolaire stoornis heb. Misschien gaf ik de verkeerde antwoorden of begreep ik haar vragen niet.

Ik ga blijkbaar weer een slapeloze nacht tegemoet. En dan durven sommige mensen beweren dat ik het recht heb om ziek te zijn. Maar slaapmedicatie krijgen, ho maar. Maar mijn psychiater verwacht wel dat ik iedere nacht acht uur slaap.