Musashi

Maar ik weet de vraag nog niet en kan niet terug lezen! Noord-Korea, Zuid-Korea, Zuid-Afrika,...?

Oei fout! Er zijn toch meer landen met een windrichting?

Musashi to the rescue maar ik vind de vraag nog niet eens...afgaande op het voorgaande: Gibraltar? maar geen tijd om een vraag te bedenken hoor (moest het juist zijn?)

Check check checkerdecheck!

Nu momenteel vb heb ik het ook @Vocatus. Heb afgesproken met een vriendin om te eten. Daar hoort normaal ALTIJD alcohol bij. Hele dag spookt het door m’n hoofd. Niet aan toegeven dus dat is de opdracht nu!

Ja Idd na de beslissing kan je aan nieuwe groef beginnen...want de oude groef is heel hardnekkig en het duurt wel voor je ‘automatisch’ in de nieuwe groef zit...daar ben ik zeker ook nog niet helemaal want @Vocatus bij mij zijn die gedachten ook absoluut zeker nog niet weg...wel al minder!

Dank je! Ik denk dat dat is omdat je diep van binnen nog twijfelt of je het echt wilt....dan winnen de alcoholgedachten altijd. Niet ‘proberen ‘maar kordaat ‘ beslissen’ en niet meer twijfelen (of de twijfels niet meer toelaten) dat je beslissing de juiste is...dat is voor mij echt de key geweest! Niet zeggen: ‘ ik probeer niet meer te drinken’ maar zeggen: ‘ ik drink niet meer punt’. Beslissen heeft kracht!

Dank je @Vocatus ja dat is vooralsnog gelukt...het waren donkere dagen en de verleiding was er ook wel wat om toe te geven maar mijn vastberadenheid heeft het gehaald. En niet-drinken is zo een pilaar die me nog recht houdt terwijl al de rest omver lijkt te waaien...vasthouden dus!

Ja en dat men dan altijd zegt ‘volg je gevoel’ helpt dan ook niet echt hè, want net daarmee zitten we zo in de knoop!

@Quinn snap ik wel heel goed. Fysieke (in mijn geval mentale) integriteit van het kind is zo kostbaar en daarin wil je dan geen fouten maken, hun grenzen overschrijden...maar je weet eigenlijk niet goed waar die grens ligt dus blijf je er maar in zijn geheel vanaf...dat is dus mijn schrik/ moeilijkheid ook met dat straffen en belonen denk ik... wij hebben ook wel van in het begin gezegd dat dochter zelf kiest of ze fysiek contact wil ja/ nee (vb zoen geven als verwelkoming/ afscheid) als ze niet wil, wil ze niet en hebben wij dat te respecteren, niet te forceren. Ben nu heel blij dat we dat toch al zo hebben aangepakt!

Of nog: Uit respect voor @bumperjim gelieve het kerkhof drollenvrij te houden nu stop ik beloofd werk roept!

Check! Eerste laagje bladgoud is voor mijn dochter

Hier waakt @bumperjim de drollenraper, hij raapte drollen of zijn leven ervan af hing Sorry kreeg even een visualisatie dank voor jullie!

Dank dank dank! Het geeft me moed om m’n scherven stilaan bijeen te rapen...niet weggooien maar repareren!! Veel mooier maken dan het ooit was...dank dank dank...nu nog het bladgoud op de kop tikken!!

Dank! Gebroken porselein...doet me denken aan kintsugi, de Japanse kunst om gebroken keramiek te repareren met bladgoud...daar wordt de pot nog mooier en waardevoller door.... blijkbaar ook al een boek over de emotionele scherven...op het lijstje...na Alice Miller Idd @Etty, wel heftig om te lezen maar ook eye opener...

Ja ben nogal bruut met dat scheuren, moet snel en efficiënt gaan maar hoe fijner je te werk gaat hoe beter het resultaat eigenlijk...en geduld ook nog zo’n belangrijke...

Tx @Quinn tja nogal een lang en ingewikkeld verhaal zoals overal wss hè...? We hebben Idd ong 3 jaar geen fysiek contact meer gehad. In het exitgesprek hebben we aangegeven dat zijn gedrag (naar ons toe) moest veranderen want dat wij het niet meer trokken op dezelfde manier. Zijn reactie was duidelijk: minachtend lachen en dat hij voor niets of niemand ooit zou veranderen...wij hebben de streep eronder getrokken...wij waren dan onmensen omdat wij onze dochter de kans ontnamen om hem te leren kennen (ipv andersom)... ergens blijf je hopen denk ik dat hij reflecteert, wat zelfinzicht verwerft, terugblikt, analyseert,...niets van dat dus...zand erover, nieuwe lei, tabula rasa... wij blijven achter... ik besef dat de gebeurtenis eigenlijk hetzelfde effect op me had/ heeft als vroeger een fysieke ontmoeting, we hadden sowieso nooit veel contact. Dan ging het een tijd goed met me, tot hij ons weer tot een ontmoeting forceerde/ verplichtte....hopla weer laat hij een emotioneel wrak achter... nu dus weer, zelf zonder fysiek contact dus... vandaag scheurde ik plantjes en bedacht me hoe wij als mensen ook moeten losscheuren om een nieuw, fris, bloeiend plantje te worden en verder te kunnen groeien... ik denk dat het dat is ...de fysieke breuk was er, emotioneel hing ik nog vast...nu moet ik verder...

Waar/ onwaar waarde/ waarden waarde(n)vol/ waarde(n)loos Al heel lang denk ik daarover vandaag was het weer overal ik weet het nog altijd niet

Extra afspraak gehad met psycholoog deed me wel deugd...hetgeen gebeurd is zegt niks over mij wel over hem...laten indringen...want mijn gevoel zegt dat nog niet...alsof het mijn leven en dat van mijn nakomelingen zal blijven beïnvloeden...wat wel zo is toch? zaterdag start de cursus...toch benieuwd naar het effect...mss cynisch maar mss wel goed dat het dan nu zo gebeurd is...weet ik weer goed wat er gebeurt en gebeurd is want na een (lange) tijd vervaagt dat gevoel toch weer terug...nu is het er weer...zo pijn, zo kwijt, zo leeg, zo vuil, zo kapot...

Zou willen dat ik me op de blije meimaand kon zetten maar dat lukt nog niet...ik had gedacht dat het zwaarste na 3 maand achter de rug zou zijn..,oh boy was I wrong!! Net of het nu pas begint...eerst even de aprilse grillen doorstaan dus en dan...in mei leggen alle vogels een ei!! Zal ik me daar alvast op verheugen? Maar voor nu, heel toevallig vandaag dus blij mei beware: je bent nog niet van me verlost...ik ben er nog niet maar ben wel onderweg hoor! Gewoon nog even alle buien van april doorstaan... euh alleen dat feest ontbreekt nog even maar soit uitgesteld niet verloren zeker?

Ja @bumperjim mijn gezin dat is de uitzondering! Maar mijn gezin ben ik niet, dat zijn zij! En die zijn het allerwaardevolst voor mij...maar dat ben ik dus niet...!

@Tatum @Quinn zover zit ik dan Idd nog wel niet...mijn spontane reactie op het bericht van Tatum was: nog harder janken dan ik al ah doen was...ik vind mijn leven (nog) niet waardevol, absoluut niet! en waarom ik nu liters en liters thee drink tijdens het stoppen met alcohol is nu ook wel duidelijk: met al dat gejank van vroeger en nu moet mijn vochtgehalte terug op peil komen of zoiets denk ik..

Ja een champions league van losers...sorry bedoel ik niet op jou, is hoe ik me voel nu...

@Quinn dank je! Ik was net ah denken aan jou. Je schreef eerder over fysiek misbruik en mishandeling. Dat kan ik oprecht zeggen dat ik dat niet herken. Maar kan me niet van de indruk ontdoen dat mijn psychisch misbruik en mishandeling (ja zo kan ik het wel noemen) toch deels dezelfde desastreuze gevolgen heeft (gehad)...erdoor makker...we moeten erdoor!! Van naar

Dag @Rudy je bent een held!!!