Lika

Ja. Dat is het. Ik ben maar begonnen met me uit te spreken. Dat helpt al. Afspraken gepland met bazen. Geeft ook een goed gevoel. En een (voor mij) avontuurlijke vakantie. Om maximaal in het nu te zijn. Goed voor de ontspanning. dank voor de tips! Het meedenken. Ik ga het gebruiken!

Niet drinken is inderdaad (slechts) een voorwaarde voor al het andere... Ja , zo ervaar ik het ook. Zonder dat kan er niets, gebeurt er in ieder geval niets. Nu op vakantie loop ik wat af. Ben ik niet meer constant op zoek naar ‘gezellige’ terrasjes. Zie veel. Met de aandacht die het verdient. Ben op tijd wakker zonder murw-gevoel. Ja, ook moe als ik moe ben. Prettig dat het zo weer kan. Alsof het heel gewoon is. Ik geniet er bijzonder van. Voorwaarde.

Goedemorgen. Wakker worden in een ander land. Leuk!

Voor zowel roken als drinken hielp bij mij alleen ‘het besluit’. En het accepteren van de consequenties. Niets, nada meer, want heb ik besloten en soms is dat moeilijk ja. Nou en?

Het is half vier. De wekker gaat. Vliegveld: here I come! Fijne dag.

Ik ga morgen een paar dagen op pad met de jongste. Spannend wel. Leuk spannend!

Top!

Dank @Bob en ik vind het alleen maar gaaf en niet zielig. Ik zou graag meer alleen doen. Spannend. Weet niet of ik het zou durven. Geniet!

Welkom! Ik denk ook veel aan die uitspraak van Pippi.

Goed zo.

Dank voor het delen. Boos worden....ik kan het ook niet echt. Maar wat kan het goed doen!!

@kruidenthee67

Tjee @Bobben je alleen? Hoe is het daar? Wat valt je op? Etc,etc. Ben heeeeel benieuwd.

Ik hoordr de buren praten en rondlopen. Gek. Vervelend ja.

Dank @Yvonne, fijne dag!

@nancy wat goed!!! Knap vind ik dat. Heb je nog zin om door te gaan?

Niets zinnigs tegen je te zeggen @jopie, behalve misschien dat je het anders had gedaan als je anders had gekund. Toen is toen. Je mag terug naar nu. Sterkte en als je het goed vindt: knuffel.

@jopie: take care lieverd.

Yes! Wat fijn:-)

100,3 fijne reis @Bob!!

Goedemorgen, wasje draait, koffie loopt, hondje vrolijk, zonnetje schijnt.

Slaap lekker frummertjes. Morgen ga ik naar mijn moeder. Zondag komt mijn gezin weer terug. Ik heb wel weer zin in ze! En in zwemmen. Ook zin in. 0 Magnums:-)

Leg de lat niet te hoog voor jezelf!  Die zin komt binnen. Dank.

ja, maar wat dan en dan moet ik ze overdragen en en en....

Als de dood dat ik weer in een burnout beland. Ofzo. Ik trek aan de bel. Hopelijk op tijd. Huil ook op mijn werk. Voel me zo te kort schieten. Waarom nou weer ? Of zijn het de hormonen en is het maandag beter? Bah, bah, bah, bah, bah, bah. Of toch een kans? Een kans om mezelf niet meer ergens doorheen te duwen. Waarom? Waarom zou ik blijven duwen om iets te moeten kunnen wat ik misschien nietmeer kan? De deadlines, die constante deadlines, in het werk dat ik nu tijdelijk doe zitten ze veel. En ik ben daarin afhankelijk van anderen. Ik breng het niet meer op. Eens kijken. Volgende week ga ik even weg. Daarna gelijk een gesprek met baas gepland. Het moeilijkste vind ik altijd als ze vragen hoe ze me kunnen helpen. Geen idee! Nog een paar maanden en dan mag ik mijn eigen werk weer doen. Yes!! Ik hoop dat ik het haal. Toen ik hier ‘ja’tegen zei was mijn vader nog niet ziek en dood. Dat maakt veel uit. Ik voel me wankel. Toch wil ik het zien als kans. En proberen een modus te vinden waarin het gaat.