-
Aantal bijdragen
15.613 -
Geregistreerd
-
Laatst bezocht
-
Gewonnen dagen
153
Soort bijdrage
Profielen
Forums
Kalender
Alles door Lika geplaatst
-
Net terug van meten in nieuwe huis. Morgen op pad voor een bank. Zo'n loungegeval vinden mijn dochters wel wat, voor mijn man moet ie goed kunnen liggen. Ik vind fijn zitten het belangrijkst. Dat is ongeveer het enige dat we nieuw kopen. Verder zetten we de inbouwkasten op een andere plek en klaar is Kees. We hebben niet zo veel eisen geloof ik.
-
Je hebt het prima op een rijtje @Bor. Als.je het aankunt is het helemaal okay toch?
-
Goedemorgen. Welkom op deze dag.
-
Vandaag in het nieuwe huis geweest. Vanavond. In het donker. Dik tevreden.
-
@Cleo66ik begrijp je angst zo goed. En jouw situatie met je kinderen is ook niet alledaags. Lastig om te weten wat voor iedereen en dus óók voor jou het beste is. Met die angst die.je voelt is ook niets mis. En blijven is óók niet verkeerd. Dat heb ik lang gedacht. Het is alleen een weegschaal. Tot hoever is het te doen, soms misschien zelf okay, of niet. En dat weet jij alleen.
-
Je kunt ook niet kijken hè? Gewoon een ommetje maken, muziekje luisteren. Je hoofd leeg ipv nieuwe ellende toevoegen.
-
Heb je geen burnout @Sandro kip en ei, maar ik herken dit. Ga eens naar de dokter. Denk dat je even moet resetten. (Slaat ook virtueel andere arm om Sandro heen)
-
Heel raar!
-
@Patsalsnog van harte van mij ook! @Sandroik ga proberen terug te kijken. ik sla.even een arm om je heen.
-
Goedemorgen.
-
Tis ook niet dat je alles moet accepteren. Maar dat als uitgangspunt hebben, jouw behoeften weten. En daar ook naar handelen. En dan kan het zeker dat het niet goed komt. Maar het heeft bij mij de boosheid eraf gehaald. En dat deed weer iets met hem. Enzovoort. Maar ik heb geen recept om het weer goed te maken. Helaas. Was dat maar zo.
-
Ah ja. Ik denk niet dat @Yana het zo bedoelde. Moeilijk om uit te leggen Maar dat kan zij zelf wrs ook veel beter. Het gevoel er alleen voor te staan is heel zwaar. Heb ik ook lang gehad. Ik kan niet zeggen hoe dat weer kon veranderen. Tis wel gebeurd. Ik ga even denken. Het heeft met totale acceptatie te maken volgens mij.
-
Wat raakt je precies @Sandro?
-
Waar is @Bor vandaag? Waar ben je meis?
-
Ja, Cleo kom maar door hoor. Weet je. Delen kan zo helpen. Details hoeven niet hoor. Ja, Nancy, waar is Vol. @Vol???
-
Blergh. Ben vrijdag geopereerd aan mijn tandvlees. Dat eet nu niet handig...
-
Ja, Jim. Dat weet en herken ik. Hang in there!
-
Moeilijk voor haar, maar óók voor jou @bumperjim. Zeker als je van iemand houdt. Dit gun je haar niet. Zo zwaar.
-
Tjee @Yvonne, wat een foto!! Ook die enorme drukte is reden voor mijn verhuizing. Hutjemutje in een park opgepropt zitten (ook als er geen corona is) is ook niet mijn idee van ontspannen. En die winkelstraten. Ja. Alsof het gratis is
-
@bumperjim als je vraagt aan haar hoe zij zich op een bepaald moment voelt. Benoemt ze dan (iets van haar) ongeluk?
-
Ik denk dat het eigenlijk in de kern allemaal op hetzelfde neerkomt. Iets anders (van buiten) zoeken om jezelf goed te voelen. Af te leiden.
-
Ja. De neiging om alles vol te gooien mwt spullen. Reden waarom ik opeens heel zeker wist GEEN groter huis nodig te hebben. Vooral niet. Ik ken ons....
-
Ikzelf ben lang gefocust geweest ophet geluk van anderen. Nu leef ik meer vanuut mezelf. Dat is fijn en blijft een uitdaging.... Mijn man's "ongeluk" was altijd een mooie afleider voor mezelf ja. Maar leven vanuit mezelf heb ik in eerste instantie verward met verliezen van gezamenlijkheid. (Ik hè ..) Nu lukt het meer om naast de ander te staan en verbonden te blijven zonder zijn problemen op te lossen of over te willen nemen of 'los het dan ook zelf maar op' gevoel. Het lukt mij alleen door mezelf (en hem ook) steeds te bevragen. Checken. Mijn gevoel: klopt dit? En dan bij hem. En soms is er dan iets wat hij niet kan begrijpen van mij. Maar hij gelooft me wel. En dan is dat maar zo. Dat helpt.
-
Goed dat je er bent @Sandro!
-
Ja @bumperjim dát snap ik. Je kunt het niet bespreken met haar? Mijn man heeft een moeilijke relatie met zichzelf en met werk. Heeft lang niet gewerkt, vanuit het idee dat het dan beter zou gaan alles. Maar nee. Nu op zijn bijna 60ste zegt hij dat hij nu pas echt leert te werken. Zou jouw rouw gebaat zijn bij werk? Een invulling waarbij mensen op haar wachten, iets van haar verwachten?
