Quinn

Klokjes luiden, maar de bel hangt waarschijnlijk bij mijn kluts, kwijt.

Ik vind het momenteel erg lastig om te schrijven. Niet omdat er niks is gebeurd, hell, mijn hoofd stroomt over, maar omdat ik opschrijven en delen lastig ben gaan vinden. Bizar niet, eerst gewoon alle online plempen, want och, je kent toch niemand en naarmate je mensen beter leert kennen, wordt de drempel om te delen hoger. Hoort dat niet andersom te zijn? Ik vind het lastig, omdat ik niet wil falen, geen teleurstelling wil zijn, niet voor de honderdste keer hetzelfde te schrijven. En ja, ik vind ook dat je hier in de eerste plaats voor jezelf bent, maar toch... Goed, ik ga het gewoon proberen, dan maar wat harder m'n best doen. @Jane, daarom ben ik dus wat stilletjes, ik krijg het er gewoon niet goed meer uit. Twijfel dan of ik teveel deel of juist te weinig of misschien te vaak hetzelfde. Gaat het goed? Nee, het gaat niet goed. Maar ik drink nog steeds niet. @Jannigje: dank je wel voor je lieve knuffel. En ja, te snel en te veel. Het eeuwige alles of niets hè? Maar okee, ik ben ook niet in een dag of een maand of een jaar zo geworden, dus nu ook maar de tijd nemen om dat te veranderen. Kalm aan (en rap een beetje). @Lars: nog steeds, soms ben ik heel even trots op mezelf. @Lika: complex. Maar hé, als je dat woord googlet, krijg je mijn foto @Basta: fysiek overeind, mentaal gevloerd. @Monster: min of meer. Iemand hier (was jij dat kruidenthee?) begon over dat boek en dus heb ik het eind vorig jaar gelezen. Omdat je uitdagingen nooit uit de weg moet gaan. Het haalt een hoop ellende mee omhoog, hoewel de herkenbaarheid ook wel iets is. @smart: het weekend was op zich goed. Was alleen mijn vriend en ik, dus wat dat betreft heel rustig. Geen heen en weer gevlieg en tijd en aandacht evenredig proberen te verdelen. Alleen wat ruzie gemaakt over mijn medicatie, maar ik ben koppiger, dus ik won. En verder? Slapen gaat niet heel goed. Deels mijn eigen schuld, omdat ik dus de slaapmedicatie weiger in te nemen. Het is te weinig om van in een halve coma te raken en te veel om wakker te blijven en dat geeft een onprettige slaap. Dan maar liever wakker tot ik echt omval, dan slaap ik rustiger. Qua therapie was het vandaag moeizaam. Het moet steeds dieper en opener en ik blokkeer daar in. Gesprek wordt opgestart, het kabbelt even, er komt een lastige vraag en bam, Quinn gaat naar buiten zitten kijken. Ik weet het, ik ben er bij, sterker nog, ik doe het natuurlijk zelf. Maar toch lukt het niet om daar doorheen te breken. Maar je wilt toch verder? Nou... ja, op zich wel. Maar dan graag met een polsstok over die sloot heen, zodat zelfs mijn tenen het water niet raken. Na elk gesprek, elk therapiemoment, zelfs na een simpel gesprek hier in de groep kan ik alleen maar denken aan de fles whisky die het allemaal zou bedekken en verzachten en naar de achtergrond zou schuiven. Zet die knop dan toch eens om. Ja, was het maar zo simpel hè. Inmiddels begin ik te denken dat ik helemaal geen knop heb die ik om kan zetten, dus dat het elke dag, elk moment heel bewust kiezen gaat blijven om niet te gaan drinken. En daar word ik moe, om niet te zeggen, moedeloos van. Nou niet overlezen, gewoon op "plaats" tikken. Edit: de perfectionist heeft even tikfoutjes aangepast.

Goedemorgen. Alweer maandag, alweer een nieuwe week. Dagpact: Quinn

Bedankt. Ben binnen. Edit: niet gedronken, wel doodop.

Afmelding. Welterusten alvast.

Dat is balen Daan, maar inderdaad, knietje afvegen en weer door. Maar ook, de verantwoordelijkheid er voor nemen. Niet thuisbezorgd is er de schuld van dat er drank in huis kwam. Succes vandaag.

Goedemorgen. Het regent hier, gatver. Maar, bijna weekend. Nog een paar uurtjes. Dagpact: Lars Quinn

Mooi genuanceerd en helder naar jezelf gekeken Lars. Er is de afgelopen paar maanden zoveel nieuws met je gebeurd, daar zou iedereen denk ik hyper van worden. Goed dat je nu herkend hebt dat je over je grenzen heen gaat. Denk dat R hierin meer zal begrijpen dan gemiddeld, gezien zijn werk. En elkaar steeds beter leren kennen, begint ook met aangeven wat je nodig hebt. Overigens is enorm je best doen in een nieuwe relatie helemaal niet raar. Wie weet hoe hard hij zijn best doet.

Sterkte Rups. Heb geen advies, maar denk wel aan je.

Laat je even weten hoe het gaat? Als je eraan toe bent?

Denk dat we er gerust van uit kunnen gaan dat iedereen hier het beste met de andere forummers voorheeft. Misschien ben ik san naïef, maar dat maakt mijn forum beleving wel zo prettig en steunend. Welkom terug Marq met een Q. Straks komt mijn bezoek van de dag. Denk zomaar dat die me zachtjes gaat uitlachen om mijn optimisme. Met de beste intenties uiteraard.

Loer draait je eigen hoofd je soms.

Goedemorgen. Hier ook weer up and running. Beterschap Vol, goed om even rustiger aan te doen. Daan, extra veel succes vandaag. Wat is je plan voor de moeilijke momenten?Maak er een goede dag van allemaal en hoid je grote doel voor ogen. Einde motivational speech. Sterkte Kohtje. Hoop zo dat het allemaal weer wat opknapt. Dagpact Lars Danielle Hallo Lieselotje kohtje Nadia Quinn

Bedankt Lars, je hebt gelijk over dat doorzetten. Las net een stuk terug, naar het begin van de opname en Basta heeft meer gelijk dan ik dacht. Het ging slecht. En eigenlijk is 1 januari ook nog helemaal niet zo lang geleden en toen ging het ook best wel slecht. Dus misschien wil ik nu wel weer te veel en te snel. Blijft moeilijk om het grotere geheel te zien en realistische stappen te zetten. We zien wel, eerst maar een nachtje slapen.

Halve afmelding, want ik lees nog even door. Welterusten alvast.

Eerst een nachtje goed slapen. Dan nog eens goed nadenken. En dan misschien eens overleggen met mensen die je na staan en eerlijk tegen je kunnen/durven zijn. Rustig aan jongen, kleine stapjes vooruit is beter dan halsoverkop ergens induiken wat niet terug te draaien is. En goed voor jezelf zorgen betekent ook soms dingen doen die op korte termijn niet perse leuk zijn.

Joh, ik ben het toonbeeld van rust en kalmte. Maar okee, ja, het heeft ook z'n griezelige kanten. Of ik er aan toe ben om met de oorzaken aan de slag te gaan, vragen ze dan hier. En ik denk het wel. Maar ik denk ook dat ik hier niet meer verder ga komen met dat stuk. Omdat ik gefixeerd ben op dat hele naar huis willen en de gewone dingen weer op gaan pakken. En dat kan immers net zo goed ergens anders? Is de oorzaak onschadelijk gemaakt? Nee, absoluut niet, daar is misschien net een beginnetje mee gemaakt. Helpt het om me tot die tijd hier te verstoppen? Nee, dat denk ik niet. Durf ik het leven aan? Nee. Maar kom ik ooit echt zover? Ontzettend herkenbaar wat je schrijft Jannigje. Te veel, te zwaar en te weinig overtuiging dat het anders kan worden. Rationeel misschien wel, soms dan tenminste, maar geloven? Nee. Knuffel. Ja nou ja, daar kom ik waarschijnlijk toch al niet onderuit. Meneer is nogal van het pragmatische soort. Grinn... dat mag ik hopen, dat ik daar terecht kan, 't is ook mijn huis. en intussen doet ie maar mooi alsof hij het leuk vindt dat ik er ben Weet je, al die nieuwelingen is natuurlijk helemaal prima, juist goed dat mensen het forum vinden. Maar hier merk ik ook bij dat ik van het alles of niets soort ben. En ik houd niet van niets. Dus dan maar alles. Iedereen bij lezen, proberen bij te houden hoe het met mensen gaat en dat soort dingen. Want iedereen is even belangrijk. Maar hé, dat doe ik mezelf aan. Vanmiddag ben ik vrij. Geen therapie of andere opdrachten of wat dan ook. Best een keer prettig. Van al dat graven in jezelf word je best chagrijnig en vervelend. Ga liever wat leuks doen, zeg maar. Morgen bezoek, vrijdag naar huis en straks nog even bellen met vriendin. Die gaat morgen naar Londen, zei ik dat al? Ja, natuurlijk zei ik dat al, nou ja, het houdt me wel bezig in elk geval. Zeker sinds een van de mensen hier het over reserverelatie had. Geen zorgen, ik heb niemand geslagen, alleen maar m'n wenkbrauw omhoog getrokken. Er zijn rare mensen in de wereld, gelukkig ben ik volkomen normaal kuch

Carnaval, echt, nachtmerries. Het enige dat daar enigszins bij in de buurt komt, is de Roze Maandag in Tilburg, waar ik me elk jaar weer toe over laat halen door mijn vriend. Want het is zoooo leuk. Not. En nee, ik drink nooit thee, echte mannen kauwen op koffiebonen. Ofzo.

En als je die opmerking plus het inplannen van de klus probeert te bekijken als een stukje van het leerproces op weg naar daar waar je zijn wilt? De toon is misschien niet best of valt net verkeerd, maar is de les an sich niet best nuttig en zinvol?

Steeds wat meer hoop hier, mooi om te lezen.

Moet toegeven dat ik zowel bewondering en jaloezie als enige achterdocht voel bij mensen die kunnen minderen. Maar ik gun je van harte dat het je lukt, dat dan weer wel. Ook al is het bier Snoepen is overigens absoluut niets mis mee, kom maar door met die suiker.

Waar kun je nou beter je hart luchten dan hier? Je weet wel, zo'n plek waar mensen een eerste reactie op tegenslag gemeen hebben enzo. Droog gebleven, goed gedaan!

Ja, confronterend en moeilijk om toe te geven dat het misschien eventueel toch wel nodig en beter voor je is. Niet vergeten dat het een tijdelijke situatie is, gewoon een periode om te herstellen.

Lieve Jannigje... * is dat hè, dat je interne beleving van de wereld en de externe niet (meer) op elkaar aansluiten. En intussen maar druk watertrappelen. Knuffel.

Goede dag gehad vandaag?