Kohtje

Hoe is het nu met je Floortje? Ben je er erg aan toe, ben je bang voor ontwenningsverschijnselen?

Floortje. Laatste fles weg, geen nieuwe halen..Als jij je op tijd laat horen zul je vast hulp krijgen... Sterkte alvast.

BamBam, ook welterusten. En maak je morgen op je werk nou niet te druk..En als het toch niet gaat mag je weer tegen me aan chagarijnen. Ik wil me nog wel een keer beschikbaar stellen. Vond het wel wat hebben....

O nee, daar ben je al weer.

Anna, je zit nu toch niet met een rood hoofd verstijfd achter je computertje hè?

BamBam, ik wil niet uit het raam hoor.

Trusten, Petra. Je was wel leuk...

Typefoutje dus....Jammer ??????

Anna, meen je dat nou? Typfoutje zeker.... Dank je wel Petra. Toch wel weer fijn om teddybeer te zijn...

En ook wel een lief stelletje...

Jullie zijn toch wel een lekker stel hoor. Ik zit hier maar te grinniken en mijn Anna zit me steeds maar verbaasd aan te kijken. Nou ja, andersom gebeurt ook regelmatig. Ondertussen zit ik met kromme tenen te luisteren naar allerlei mensen die denken dat ze de X-factor hebben...Brrrrrrrrrr..

Ik voel me een beetje een eenzaam teddybeertje. Niemand praat meer tegen me. Ik ga weg....

Nou, dat teddyberen is goed te doen..Lekker zitten en luisteren...jullie chagarijnen jezelf er gewoon doorheen. Soms kun je vrolijk op dit forum beginnen en er chagarijnig van worden, maar andersom kan dus ook heel goed.

Evaatje, weet waar je aan begint. Dit weekend even bijlezen??? Tot ooit, zal ik dan maar zeggen.

Weet je wat, jullie mogen allemaal tegen mij chagarijnen. Speel ik die grote teddybeer wel. Maar alleen vanavond. Morgen iemand anders. Okee? (moet nu even met de hond lopen, daarna ga je je gang maar...)

Dag Marieke, Zo te zien kun jij jezelf goed vermaken en belonen voor het niet drinken in moeilijke tijden. Mooi zo. Je hebt je goed gehouden en nog steeds. Je komt als je nuchter bent ook erg nuchter over, ook wel droog genoemd en dat vind ik een gave. Maak daar maar lekker gebruik van. Met de tekst van dat nummer kan ik niet zoveel. Maar ik ben sowieso niet zo'n tekstenmens, ik ben meer een melodie-mens. Ik kan geen noot lezen, hoor, maar melodiën en sfeer spreken mij meer aan. Alleen bij zeer aansprekende muziekstukken wil ik de tekst nog wel eens goed beluisteren. En dan is het oppassen geblazen want het komt wel eens voor dat een tekst een in eerste instantie heel mooi nummer volledig afbreekt... Wanneer heb je je tweede intakegesprek? Ik hoop dat er wat gunstigs en vooral nuttigs voor je uit voortkomt. En hopen dat het bloedonderzoek goed uitpakt..Maar ik neem aan dat je ons wel op de hoogte houdt.. In elk geval sterkte met alles en ga zo door met ADB. Liefs, Kohtje.

Ziza, sorry hoor, ik kan het even niet laten.... is het niet toevallig dat tijgertjes steeds weer uit tijgers voortkomen en dat er geen tomaten aan appelbomen groeien? En dat we allemaal maar kleine radertjes in een groot geheel zijn vind ik ook, maar als radertje kunnen we op zich weer heel groot zijn.. Nogmaals, sorry. Ik wil je helemaal niet aanvallen of zo, maar ik vind dit wel leuke spelletjes, zo spelen met taal en begrippen. Ik vind het leuk om al die persoonlijke interpretaties naast elkaar te zien, wetende dat we uiteindelijk allemaal deel uitmaken van hetzelfde spel, of plan of hoe je het maar noemen wilt. Kohtje.

Lieve BamBam, Je bericht zit vol tegenstrijdigheden zonder dat je het zelf in de gaten hebt. Vandaar dat je zo moe bent van van alles en nog wat. Je zegt dat je afgaat op wat anderen goed voor je vinden. Maar ondertussen kies je wel zelf voor de door jou gekozen weg. Wel met die gedachte om het goed te doen in je achterhoofd, maar toch...je wilde hier niet vertellen dat het niet goed gegaan zou zijn, maar als je dat nou wel had moeten vertellen, wat dan? Je hebt die keuze gemaakt. Beloning heb je genoeg, dunkt me, ook van mij krijg je er nog een pluim bij. Maar je hebt gewoon nog enorme trekmomenten. Die horen nou eenmaal bij het verwerken van je drankverleden. (en rookverleden) Zin maken als je geen zin hebt is een dooddoener waar (bijna) iedereen ziek van kan worden als het dan ook krampachtig tot het uiterste uitgevoerd moet worden. Moeten is hier weer de boosdoener. Je zegt dat je niet weet hoe je je even niet op hoeft te laden voor iets waar je eigenlijk even geen zin in hebt en wat doe je?..je laat de boel even op z'n beloop, hebt het houtkacheltje aan, zet een lekker potje thee voor jezelf, gaat niet fitnessen.........Nou dan. Kop op, meis, je kunt best jezelf zijn... Sterkte, en geniet van je vuurtje en je thee. Kohtje.

Ellie, Er zijn dagen dat ik dit ook niet allemaal zo helder zie, hoor, maar vandaag ben ik behoorlijk uitgeslapen. Misschien dat extra uurtje van het afgelopen weekend?

Katrina, De steen staat voor een ieder die in het leven (de rivier) staat. Als iemand ook maar even anders in het leven gaat staan -hetzij uit zichzelf, hetzij door een botsing met een ander of een door iemand anders veroorzaakte stroomverandering- zal dat andere gevolgen hebben dan wanneer die iemand op dezelfde manier was blijven staan. Zodoende is alles in mijn ogen oorzaak en gevolg, actie en reactie... Mijn moeder maakte (voor een belangrijk deel) deel uit van de oorzaak van mijn vaders en mijn alcoholisme, maar was dat niet als enige natuurlijk. Daar is het leven te complex voor om alles op één persoon of gebeurtenis te kunnen afschuiven. De rivier bestaat ook niet uit één druppel. Niet vervulde hoge verwachtingen en schuldgevoel leidden uiteindelijk ook bij mij naar verdriet en boosheid. Om daar niet aan toe te hoeven geven (was not done) zochten we het in de drank, in zelfmedelijden... Het in mezelf zoeken van de oorzaak van m'n problemen kon ik pas nadat ik er op gewezen was dat ik vanuit mezelf naar m'n omgeving moest kijken. Want wat ik mezelf aandoe daar ben ik alleen zelf verantwoordelijk voor. Maar de drijfveren om dat mezelf aan te doen komen van buiten af. Ik heb bepaalde signalen van buitenaf geïnterpreteerd als bedreigend terwijl ik ze ook vanuit mijn visie had kunnen aanvechten. Dat heb ik niet gedaan, voelde me slachtoffer in plaats van een zelfstandig mens. Ik was bang voor kritiek, nou ja, de hele mikmak. Al met al ben ik in m'n schulp gekropen door actie van buiten mezelf. Van daaruit ben ik zelf inderdaad oorzaak van m'n eigen destructieve levenswijze geweest. Poehh, en dat op een gewone doordeweekse maandag allemaal....

Lieve Katrina, In tegenstelling tot jou geloof ik wel degelijk in oorzaak en gevolg. Het bekende verhaal van de steen in de rivier. Als je de steen verlegt (t of d, dat weet ik nooit precies) stroomt de rivier daarna anders, er ontstaan -hoe minuscuul dan ook- andere wervelingen achter de steen. Dat is het gevolg van het anders leggen van de steen, de oorzaak. Maar de oorzaak hoeft niet een op zichzelf staand iets te zijn. Is vaak het gevolg (is ie weer) van weer andere oorzaken, etc. Ik ben het wel met je eens dat je niet zomaar even aan de drank raakt. Hier was ik wel erg kort door de bocht, maar dat heb ik toch min of meer bewust zo gezegd om een lang verhaal niet te lang te maken. Ik ga ervan uit dat de meeste mensen hier op het forum wel weten dat je niet zomaar van het ene moment op het andere door één aan te wijzen oorzaak aan de drank raakt. Maar dat er een of meerdere oorzaken aan ten grondslag liggen ben ik wel van overtuigd. Katrina, als ik ooit besluit m'n memoires in boekvorm uit te geven zal ik jou graag mede inschakelen om er een leesbaar en aanvaardbaar geheel van te maken. Ik zeg mede omdat ik mijn vrouw niet geheel wil passeren, die kan er ook wat van wat taal betreft...

Goedevandaag allen. Lieve Anna, zonnetje op het forum, van harte met het volmaken van je 12e week ADB. Ik denk dat jij een manier hebt gevonden om ADB te blijven. Je weet elke keer je trekmomenten te herkennen en geeft er niet aan toe. Je zegt ook dat je het op zulke momenten moeilijk hebt en dat getuigt van besef van de voordelen die niet drinken met zich meebrengt en hoe gemakkelijk je weer in het moeizame proces van stoppen terecht kunt komen. Je telt elke keer je zegeningen en kunt daar steeds weer de kracht in vinden om ADB te blijven...Knap en hoopgevend, zo'n positieve kijk. Catootje, ook jij bent goed standvastig bezig. Ook jij komt regelmatig de slang in de appelboom tegen maar weet er dan weer met een boog omheen te lopen zonder gehoor te geven aan de dubbele tong van de verleider. En ik hoop voor je dat je eens niet stug door hoeft te lopen maar er fluitend langs kunt gaan. Petra, jou gun ik ook zo graag een zonnetje op je weg. Moedeloos, uitzichtloos, machteloos...Nou niet bepaald motiverend om 's morgens fris aan een nieuwe dag te beginnen. Mijn moeder is ook een ster in het manipuleren, of eigenlijk moet ik zeggen was. Ze leeft nog wel, hoor, maar met het vorderen der jaren neemt haar manipulerende kundigheid af, ze heeft zich niet aangepast aan de moderne tijd in haar manier van manipuleren. Zelf is ze grootgebracht door vrij conservatieve ouders. In alles moest ze het voorbeeld van de perfecte dochter zijn. Alles wat afweek van wat standaard geaccepteerd werd werd afgedaan als onbeleefd of a-sociaal en noem maar op. Ze is getrouwd met een buitenlandse man (mijn vader, die in de 2e wereldoorlog zijn vaderland ontvlucht was) en dat was op zich in de jaren vijftig al een buitenissige keuze. Ze heeft altijd van hem gehouden op haar manier, maar nooit geaccepteerd dat hij verdriet had om het achterlaten van zijn familie. Ze bleef dat meisje dat keurig in het gareel moest lopen en mijn vader moest zich daar maar aan aanpassen. Zijn verdriet was niet bespreekbaar en hij raakte daardoor aan de drank. Mijn moeder deed haar uiterste best om haar kinderen in het gareel te houden. Keurige kleertjes, net kapsel, glimmend gepoetste schoenen, en goed opletten op school, goede cijfers halen, een goede baan later, dat was waar het allemaal om draaide. In de meeste dingen slaagde ze met veel kunst- en vliegwerk wonderwel, hoewel het mij vaak tegenstond. Het enige dat ze niet direkt in de hand had was mijn presteren op school. Onbewust vertikte ik het om op te letten, huiswerk te maken etc. Gevolg was dat er van mij in haar ogen niks terecht zou komen, en dat deed haar verdriet. Ik werd een ster in dingen doen voorkomen of het mijn schuld niet was, alsof ik altijd maar pech had, maar maakte in feite mijn eigen toekomst kapot, alleen maar uit een vorm van protest tegen het keurslijf waarin ik voor mijn gevoel geperst werd. Het komt er op neer dat ik met de paplepel het manipuleren ingegoten kreeg, want ik wilde met alle geweld juist niet voldoen aan het stereotiepe beeld van een geslaagd burger. Toen ik dan ook nog kunstenaar wilde worden zag mijn moeder dat als falen mijnerzijds in de maatschappij. Goed, ik heb toch één concessie gedaan, niet de minste. Ik heb de MTS schilderschool gevolgd zodat ik na vier jaar schilder was en heb, toen ik mijn huidige vrouw had ontmoet, gesolliciteerd bij een schildersbedrijf. Zeven jaar heb ik als huisschilder gewerkt. Echt heel leuk vond ik het niet maar het verdiende goed, ik was goed in m'n vak en werkte bij een fijn bedrijf. M'n moeder was voor het eerst tevreden over me. Na een zenuwaandoening in m'n schouder raakte ik arbeidsongeschikt en daalde m'n aanzien in haar ogen weer. Want wat nu....Ik pakte het kunstschilderen weer op, ik was niet afhankelijk van een uitkering want mijn vrouw had een goede baan, maar in de ogen van mijn moeder stelde ik niet zo heel veel voor, maatschappelijk gezien dan... Maar....en nou komt het gekke....ze heeft altijd wel van me gehouden en ik ook van haar....Ik voelde me met het ouder worden steeds schuldiger om het feit dat ik niet aan haar verwachtingen voldeed. De boel terugdraaien was niet meer mogelijk en zo raakte ik aan de drank. Dat was natuurlijk helemáál verkeerd in de ogen van m'n moeder, maar ze stond machteloos in haar pogingen me van die drank af te houden. Ik leidde nu m'n eigen leven, ze had geen macht meer over me en moest toezien hoe ik naar de knoppen ging. Ik zag dat ze daar veel verdriet om had (zij niet alleen hoor) maar ik was van God los..Niemand kon me meer tegenhouden. Alleen ik zelf. En dat is gebeurd tijdens m'n behandeling. Daar kwam ik tot het inzicht dat m'n moeder ook maar een produkt is van haar eigen verleden, dat ze niet kwaadaardig tegen me was, misschien dom, maar niet gemeen. Ik kwam ook tot de conclusie dat ze op haar 75e niet meer te veranderen zal zijn. Ik accepteer haar nu zoals ze is. Ik heb haar laten zien dat ik me (nu ook weer zonder drank) goed staande weet te houden in het leven, dat ze zich om mijn maatschappelijke positie geen zorgen hoeft te maken...Ze ziet dat denk ik nu ook wel in want allerlei adviezen en goede raad blijven nu uit. Ik heb een redelijk goed contact met haar, zij het wat oppervlakkig. Als ik dieper op bepaalde dingen in wil gaan sluit ze zich af. Ik denk dat ze bang is met haar verleden en de fouten die ze gemaakt heeft geconfronteerd te worden, maar ik laat het erbij. Ik accepteer haar nu zoals ze is, begrijp nu beter waarom ze op een bepaalde manier reageert en handelt. Ik hou nog steeds van haar, ze is en ze blijft m'n moeder ook al is ze in haar pogingen om perfect te zijn juist het tegenovergestelde. Ze heeft toch altijd het beste met me (en m'n broers en zus) voorgehad, en alleen daarom al kan ik niet boos op haar zijn. Lieve Petra, ik hoop dat je aan dit verhaal wat hebt in verband met je relatie tot jouw moeder. Doordat jij de woorden moeder en manipulatie gebruikte zag ik mijn situatie ineens voor ogen en besloot hem voor je op te schrijven. Ik hoop dat je je boze gedachten een plekje kan geven of beter nog, dat je ze helemaal weg kan zetten... Liefs allemaal, Kohtje.

Katrina, even een klein stukje verduidelijking: Toen ik gisteren voor het eerst een paar berichtjes van Francien had gelezen was ineens haar ikoontje veranderd tijdens het verversen van de pagina. Ik vroeg me ineens af of ik nog wel dezelfde Francien zat te lezen en vroeg toen of zij nu last had van uiterlijke afkickverschijnselen -vanwege die plotselinge verandering- of dat ik na ruim zes maanden nog een na-hallucinatie beleefde...Dat is niet helemaal duidelijk overgekomen, maar ik heb het er maar bij gelaten want het was van mijn kant een beetje flauw en niet serieus bericht. Niet wetende dat jij daar nu alsnog vraagtekens bij zou gaan zetten.. Morgen hoop ik weer wat actiever te zijn, nu ga ik naar de tv.... Groetjes, Kohtje.

Dag Ziza, om te beginnen bedankt voor je antwoord. Ik moet het even op me in laten werken maar heb daar nu even geen tijd voor. Ik kom er nog wel op terug. Ik wil alleen even zeggen dat ik je niet te serieusvind, maar erg voorzichtig. Goed, je hebt daar wat uitleg over gegeven, ik respecteer je motieven ook, maar wil er (morgen misschien?) nog wel op terugkomen, over van gedachten wisselen. Groeten, Kohtje. PS. humor is erg belangrijk is ook mijn overtuiging. Het helpt dingen te relativeren, in een ander daglicht te zien.

Anna, sorry hoor, ik zat echt niet te gissen. Was meer als een soort grapje bedoeld. Hoewel? Volgens mij heeft Apeldoorn ook een enorm Lek.... zo nat als het daar vaak is.. ach, lamaar... Ferry, bijlezen vond ik ook ondoenlijk. Even vluchtig doorgenomen, maar zelfs dat nam al heel wat tijd. Dus gewoon weer inhaken en meedoen... Nou, ik ga zo ook maar wat aan het eten doen...Knietafeltjes er bij want de tafel heeft geen plekje over. Misschien tot strakkies nog, en anders wellicht tot morgen.