Kohtje

Sammy, het nut van chocoladeblokjes tegen de koffie gooien ontgaat me helemaal, maar als het jou over een trekmoment kan helpen moet je dat vooral doen:D

Hoi, ik lees net over drinken uit een bepaald soort glazen... ik dronk de laatste jaren eigenlijk nooit meer uit glazen. Wodka zo uit de fles gaf de minste kans op morsen, hoewel zelfs dat soms nog moeilijk was met die bibberhandjes. 't Was allemaal al duur genoeg en het scheelde ook nog weer in de afwas. Marieke, je eigen caravan slopen als de stress je weer naar het hoofd stijgt! Kan toch niemand bezwaar tegen hebben. Wie gaat er nou niet naar de camping om tot rust te komen? Lekker (re)creatief... Sammy, wat een rottig begin van de vakantie, die onzekerheid. Sterkte ermee en vooral niet naar de fles grijpen. Probeer je niet beter te voelen door je lam te drinken al is misschien de verleiding aanwezig. Je weet dat je schoonmoeder daar niet beter van wordt en jijzelf alleen maar slechter. Vooral achteraf. Knuf, werkse meid. Ik hoop voor je dat het niet te druk is. Anna, gelukkig ben jij niet te vertrouwen. Gelukkig ga je tegen je eigen afspraken in en kom je hier toch steeds weer terug. Wel een beetje kort vandaag maar dat komt wel weer goed, hoop ik. Als die renovatie eerst maar weer voorbij is en jij je plek hebt gevonden in je nieuwe baan....

Soothe, je vraagt je af of je het compliment (gedicht van Luciene) verdiend hebt. Natuurlijk heb je het verdiend, net als dat iedereen die hier aan het vechten is een compliment verdiend voor iedere dag dat die strijd met een positief resultaat wordt afgesloten. Complimenten geven is voor de meeste mensen niet zo heel erg moeilijk en nog leuk om te doen ook, als je het meent tenminste. Maar complimenten ontvangen wordt door een soort gevoel van schaamte vaak griezelig gevonden, met inderdaad vaak de vraag: heb ik dat verdiend?? Heb vertrouwen in het oordeel van een ander, niet alleen als het negatief is maar ook als het positief is. Bij deze van mij ook de complimenten, Soothe, voor die eerste 14 dagen ADB!!!

Tja, stoppen met roken (NDB) zou een luchtiger thema kunnen zijn. Heb het hier op het forum geloof ik al drie keer aangegeven dat ik naast ADB ook NDB wilde zijn. Dat laatste is dus ook evenzovele keren niet gelukt. Ben me langzaam aan maar weer op een rookstop aan het voorbereiden. Vreemd dat ik me er met de alcohol zo makkelijk van kon overtuigen dat ik zonder beter af was en dat dat met nicotine maar niet wil lukken...

Gemmetje, ik hoop met je mee!! Troep is het inderdaad, die alcohol. Hou je dat nou maar goed voor ogen. TROEP, TROEP, TROEP, TROEP, TROEP, ROTZOOI....

Hoi Gem, dat van die spierpijn, nu je het zegt, had ik ook de eerste weken zo'n last van (eerste weken droogstaan bedoel ik). Op de gekste momenten kramp in m'n benen, armen en nek en daarna weer spierpijn. Maar daar heb ik gelukkig geen last meer van.

Ach Soothe, rekenwonder, rekenwonder... reken, ok, maar wonder??? Aan de andere kant zeggen ze ook wel dat wie niet in wonderen gelooft geen realist is. Ik heb wel wat met getallen maar ben niet echt goed is wiskunde en dat soort zaken... Marieke, als dit forum een soap was was jij een prima scriptschrijfster geweest. Ik bewonder je beschrijving van al je vervolgverhalen: de buurvrouw, de zoon, de vriendin van de zoon, de caravan, de accordeonmuts.... Als het allemaal niet echt was geweest had ik er van kunnen genieten, nu kan ik je alleen maar sterkte wensen met al die voortslepende kwesties. Knap dat je nu toch zo lang en standvastig ADB bent!

Sandra, je bent nog knapper dan je zelf denkt: 2 flessen per dag à 6 glazen keer zeven dagen is niet 42 maar 84 glazen per week..... en dan nu niks meer...goed hoor.

Ik zal me nu even netjes afmelden. Ga wat te eten klaarmaken. Tot hoors allemaal.

Gem, heb het even zelf nagezocht: pagina 5..

Luciene, olie- en acrylverf. Maar ook tekenen (potlood, kleurpotlood, inkt) en sinds vorig jaar ook een beetje etsen. Dat laatste doe ik in een cultureel centrum want thuis ontbreekt me de ruimte om een pers en zuurbak met afzuiging te plaatsen... Aquarelleren is zo'n beetje de moeilijkste schildertechniek omdat toeval er een grote rol bij speelt, maar je kunt er prachtige dingen mee maken. Ik ben daar niet zo'n ster in, maar leuk dat jij je daar wel in kunt vinden. Is er in je huidige woonplaats ook niet een club waar je weer kunt aquarelleren? Zonde om het te laten verpieteren..

Luciene, zou je niet eens naar die airco kijken???? Zuurkool stamppot, zeg... pffff...!!!

Hahaha, Gem en Luciene, sorry voor de verwarring. Ik was ondertussen even wat aan het kijken op Google Earth dus verdween ik hier weer even uit beeld. Gem, ik heb vorig jaar in een kliniek en behandeling ondergaan. Tijdens deze behandeling ben ik na nog enkele terugvallen uiteindelijk gestopt met drinken. M'n laatste terugval dateert van 15 april 2006. Daarna ging het eigenlijk vanzelf, dat niet drinken, vooral doordat ik leerde mezelf te mogen zijn zoals ik ben, dat ik dus de moeite waard ben zoals ik ben, en dat ik best dingen goed kan doen. Dit is wel heel in het kort, hoor... Tijdens de behandeling hielden we (groep van 8 mensen) een dagboek bij waar we elke ochtend uit moesten voorlezen. Dit dagboek schrijven en behandelen heeft me heel erg geholpen om mijn eigen fouten maar vooral ook sterke punten te leren herkennen en vooral ook erkennen. Toen ik weer thuis kwam bleef ik in m'n dagboek schrijven maar er was geen feedback meer omdat ik het niet meer hoefde voor te lezen. Toen ben ik hier op het forum terecht gekomen om toch een beetje met mezelf en anderen in gesprek te blijven over van alles wat met verslaving te maken heeft. De laatste (ca) twee maanden heb ik het gevoel dat ik nu alles wel een keer gehoord en gezegd heb en dus ben ik wat minder aanwezig hier. Toch is die periode op het forum wel een stukje van m'n dagindeling geworden en kan ik nog niet helemaal afscheid nemen. Voor de nieuwe mensen hier ben ik dan misschien een grote onbekende die af en toe opduikt, maar er zijn er ook die hier al waren voordat ik hier kwam. Dus blijft er toch wel een "band" bestaan. En als ik zo doorga als nu ontstaat er met jullie ook weer een band en zal dit forum dus een eindeloos onderdeel van m'n leven zijn... Nou ja, dit in het kort eventjes. Overigens staat bij Wie is Wie nog altijd ergens op pagina zoveel een voorstelberichtje van me.. Luciene, als ik me verveel ga ik vanzelf wel tekenen of schilderen. Dat is m'n werk en ik doe het graag. Maar soms, heel soms, wil zelfs dat niet vlotten en dan doe ik dus helemaal niks, of ik kijk hier even op het forum ...

hoi Corinneke, sterkte met zo'n dag als vandaag. Ik heb vandaag ook een beetje zo'n vaag gevoel. Ik noem het maar: een loom, landerig zondaggevoel. Ben een beetje van alles wat aan het doen en tegelijkertijd helemaal niets.. Ik weet ook niet of ik vandaag nou blij ben of droevig. Ik verveel me aan de ene kant te pletter, aan de andere kant "geniet" ik van het helemaal niets hoeven.. Energie is zo'n beetje nul en ik wijt het voor een groot deel aan het drukkende weer van de laatste dagen. Maar ik ga er vanuit dat het over gaat en dat ik me morgen weer in het normale gewoel kan begeven zonder me erbuiten te voelen staan. Zo niet, dan misschien overmorgen wel....

Ja Corinne, iedereen is wel eens de draad kwijt. Maar ik kan er nu even geen touw meer aan vast knopen. Ik ga zo maar eens wat slapen.. Iedereen nog een fijne avond verder en tot ziens. Welterusten allemaal alvast. En de complimenten voor alle steun die hier over en weer gegeven wordt, want dat is me wel duidelijk geworden... Jullie zijn allemaal, zonder uitzondering, kanjers..!!

Ik heb er nu ook weer zo'n last van. Probeer hier het eind van het draadje te volgen, lees ondertussen wat oudere stukjes maar het groeit hier zo snel aan dat ik dus het draadje al weer kompleet kwijt ben. Weet al niet eens meer wat ik net heb geschreven zonder het eerst weer terug te lezen. En zo gaat het nu al een hele tijd. Gewoon concentratieproblemen dus... Doodmoe word ik er van. Maar misschien is dit maar tijdelijk en zal het ooit weer beter worden. Voor alle duidelijkheid: ik heb niet gedronken hoor. Nou ja, wat Spa Marie-Henriëtte en een cola-light.

Hai Rufus, Ik begin er een beetje aan gewend te raken dat ik mosterd na de maaltijd ben. Vind ik niet erg hoor. Maar ik wil je dus ook nog even feliciteren en je aanmoedigen voor het volmaken van je eerste jaar. Leuk dat je er weer even bent.

Anna, ik wil jou even persoonlijk een groet brengen. Je hebt een paar keer gereageerd op mijn sporadische berichtjes van de laatste tijd en ik heb je niets teruggezegd. Daar steekt niks achter, hoor. M'n vermogen om dingen te lezen en daar dan persoonlijke reakties op te geven is de laatste tijd zo'n beetje teruggezakt naar nul. Ik heb nogal problemen met dingen echt goed opnemen. Als ik twee berichtjes heb gelezen ben ik het eerste al bijna weer vergeten. Dit in combinatie met veel nieuwe namen maakt het in m'n bovenkamertje erg rommelig en onoverzichtelijk... Ik heb wel gelezen dat je binnenkort aan een nieuwe baan begint. Daar wens ik je veel plezier en succes mee. En dat je wat minder tijd aan het forum zult kunnen gaan besteden vind ik begrijpelijk. Je bent al een mooie tijd ADB en je bent kritisch genoeg naar jezelf om dat voorlopig ook nog wel te blijven. Nou ja, en jou kennende zul je het forum (voorlopig) toch niet helemaal vaarwel zeggen. Dus mocht je het toch nog moeilijk krijgen in de toekomst, dan zul je je weg naar hier wel weten te vinden.. Zo, dat wilde ik even kwijt Anna... nu weet ik weer even niets meer, maar als me weer wat te binnen schiet dan hoor je het wel...... Groetjes en liefs, Koh.

Hee Knuffeltje, er komt een soort deja-vu gevoel over me heen. Ben je zo ooit niet begonnen hier op het forum? Midden in een aanval van Gremlins hier aan de bel trekken? Goed dat je dat doet als je het even niet ziet zitten. In elk geval beter dan direkt toegeven aan die schreeuwertjes. Ik hoop dat je hier de afleiding kunt vinden die je nodig hebt.. En ja, ADB zijn duurt maar zolang het duurt. Allert blijven is iets wat we altijd zullen moeten blijven. Allert ben je, anders was je nu niet hier geweest. Nu alleen nog zien dat je hier doorheenkomt...

Corinne, dank voor je felicitatie.. Het gaat me echter al lange tijd (vanaf ongeveer een half uur na die bewuste/beruchte knop omzetten) erg gemakkelijk af, simpel door het feit dat ik geaccepteerd heb nooit meer te kunnen drinken zonder daarvan de vervelende gevolgen te ondervinden. Zo is het nou eenmaal en zo zal het blijven. So what??? Het enige dat ik hoef te doen is die eerste laten staan en door het te hebben geaccepteerd komt de gedachte aan die eerste eigenlijk nooit bij me op. De vinger op de zere plek is hoogst vervelend en confronterend. Ik heb wat in de piepzak gezeten toen men dat bij mij ook voortdurend deed, zowel in privé omgeving als tijdens de behandeling door de peuten en groepsgenoten. Maar door dat keer op keer te doen hebben ze me wel goed naar mezelf leren kijken. Niet alleen de koppigheid maar ook humor heeft me door deze vervelende, vermoeiende periode heengesleept.. Humor werkt erg relativerend en zelfspot kan misschien lijken op een vorm van zelfmedelijden, maar als men daar weer op wijst kun je ook heel veel leren uit deze vorm van humor. Eerst bekeek ik het als: die hele gekke wereld om mij heen, langzaam aan veranderde dat in: die hele gekke ik in de wereld om mij heen. Ik kon de wereld om mij heen niet veranderen, ik moest zelf veranderen en dat kon ik alleen maar zelf doen. Wel met behulp van aanwijzingen, terechtwijzingen, richtingwijzingen van anderen, maar de beslissing om te stoppen met drinken bleef altijd bij mij zelf liggen. Gelukkig wel, anders zou ik nooit de motivatie hebben kunnen opbrengen om daadwerkelijk te stoppen. Als ik gedwongen was geweest te stoppen zou m'n koppigheid tegen me hebben gewerkt. Dan zou ik hebben willen bewijzen dat ik ondanks het verbod best nog wel aan drank had kunnen komen als ik dat wilde. Zo heb ik het ook jarenlang gedaan, het stiekeme drinken.. Maar wie heb ik nou al die jaren voor de gek gehouden??? Het komt er dus op neer dat je het echt zelf zult moeten klaren maar dat alle vingers die op zere plekken gelegd worden zeer nuttig kunnen zijn. En vooral ook pijnlijk kritisch naar jezelf blijven kijken.. Dat doe ik ook nog steeds hoor. En ik geef toe dat ik ook geen heilige ben, verre van dat zelfs...

Luciene, dat het niet 1, 2, 3 gaat weet ik zelf ook heel goed... Ik heb ook jarenlang de hinken en stappen gedaan voordat de definitieve sprong zich aandiende.. Eigenlijk wil ik je alleen maar zeggen dat dit vallen en opstaan niet het einde betekenen, dat je gewoon door moet zetten en dat je van te voren niet kunt inschatten wanneer je nu die laatste sprong zult gaan nemen. Ineens is ie daar, die laatste sprong en zul je merken dat je los komt. In gedachten sta ik je aan de kant toe te juichen en aan te moedigen.. zet 'm op, maak er een mooie sprong van!!!

Soothe, toch is het zo dat als jij denkt dat je niets meer in een kroeg te zoeken hebt je niet meer naar een kroeg moet gaan. Toen ik zes jaar was had ik een groot gedeelte van m'n leven op de kleuterschool doorgebracht maar toen ik "kleuter af" was had ik daar niets meer te zoeken. Ik moet zeggen dat het me niet slechter heeft gemaakt en dat het leven gewoon z'n loop heeft gevolgd zonder dat ik ooit nog een voet in een kleuterschool heb gezet...

Hallo Luciene, Je schrijft vanochtend dat waar je bang voor was gebeurd is. Is dat wel zo? Ik zie het net andersom. Waar jij bang voor bent is niet gebeurd. Jij bent bang voor het NIET drinken. Niet voor drinken.. stiekem wil je dat nog altijd (drinken bedoel ik) anders was je niet in een streep naar die koelkast met wijn gelopen. Waarom zou je dat doen als je bang bent voor drinken? Misschien zie ik het wel erg simpel hoor, maar het werkt bij mij wel. Ik weet dat ik niet meer kan drinken, dat dat gevaarlijk voor me is. Ik ben dus bang voor drinken. Het Niet drinken is nu gewoon veilig voor me en daar heb ik me totaal (=TOTAAL) bij neergelegd. Geen gevoel van wroeging, spijt, verdriet, angst.... Ik heb die knop omgezet tijdens een klinische behandeling vorig jaar. Door talloze terugvallen van mezelf, maar zeer zeker ook door het getuige zijn van evenzovele terugvallen bij groepsgenoten moest ik wel tot de conclusie komen dat alcohol gif is voor mij. En m'n eigenwijzigheid die ik van nature in me heb, heeft me gesterkt in de strijd. Ik zou de rest wel eens even laten zien dat ik het wel kon... Dat heeft me de eerste weken op de been gehouden tot die benen sterk genoeg waren geworden om de "last" van alcoholloos leven te dragen en uiteindelijk de "last" als "lust" zijn gaan ervaren. Nu ga ik al weer 14 maanden lustig en alcoholloos door het leven. Niet dat het leven nu ineens zo leuk is, eigenlijk is er niets veranderd, er is nog altijd een hoop vervelend gedoe. Maar de angst voor niet drinken is in elk geval weg. Ik voel me nu gewoon rot zonder daarvoor hulpmiddelen te moeten gebruiken en ik voel me fijn zonder hulpmiddelen. Alles is gewoon zoals het is. En dat is zonder geestvervormende middelen al rot en/of leuk genoeg... Luciene, wees eigenwijs.. Laat die man van jou nou eens zien dat een leven zonder alcohol het echte leven is... Alcohol kan je dan nog zo lollig maken, uiteindelijk sta je met je nuchtere verstand toch veel sterker in het leven....

Stientje, het is hier de hele dag al grijs.. beetje benauwd. Maar ik voel me wel zonnig hoor....

Goedevandaag allemaal, ......... .............. ..... Tja, ......... weet effe nix.... Maar verder gaat alles wel goed.. Tot schrijfs dan maar weer. Groetjes, Koh.