Ik ben nog niet zo ver dat ik het al manisch noem, maar geniet momenteel wel veel. Door drank en tabak slippen mijn zintuigen vaak weer dicht geloof ik, wellicht onbewust om het een beetje rustig te krijgen in mijn kop. Maar dat ontaardt dan snel weer in een matte lusteloosheid, waardoor ik de neiging krijg het op een zuipen te zetten, als ik dat al niet had gedaan. En zo blijf ik bezig. Zomaar weer een theorie om de boel wat te duiden. Zo zijn er tientallen. En voor allen ontbreekt vooralsnog wetenschappelijk bewijs. Nou ja. Nooit meer drinken levert de meeste kans op duurzaam geluk. Zoveel is al wel zeker. Dus ik ga maar door. Dom verdan.