Oskar

Ik heb het eigenlijk altijd akelige levensblije meuk gevonden. Nog steeds. Maar sinds enige tijd vind ik twee nummers erg leuk. En die fungeren nu een beetje als de soundtrack van mijn nieuwe leven. Je wordt de muziek die je draait.

@bumperjim: ligt die fles Saint Estèphe nog steeds vanuit de kelder naar je te grijnzen?

Natuurlijk, kippensoep. Het Kippensoep Pact 🙂 Grappig dat toch niet iedereen meteen Heineken denkt na Heerlijk Helder. Ik verbaas mij vaak hoe diep verankerd sommige oude reclames in mijn geheugen zitten. Sorbo hier, sorbo daar, sorbo is uw hulp in huis. Terwijl datgene dat ik heel graag wil onthouden steeds wordt vergeten. Aus, bei, mit, nach, seit, von, zu. Dat zit er ook nog. Je zou je eigen geheugen wel eens willen opschonen en optimaliseren.

Nou, ik MaryArt Bumperjim Fonny🌞 renaldo61 Mariposa Marij Rosee Pytje Karin IJsvogel Bob Bol Maja Spirit Prana Gekko Etty Lika Kaatje Senna34 Oskar Denken jullie ook aan bier bij de topictitel?

Bloedmaan vandaag. Ik vind dat machtig mooi klinken: bloed-maan. Magisch. Je kon er alleen geen reet van zien omdat het midden overdag was. Mijn eigen kleine oorlogje is weer gevoerd. Eros - Thanatos 3 -2 na verlenging. Verder met opgeheven hoofd. Abba nu, godbetert.

Klassiek. Vrouw staat te stuntelen bij een kapotte auto. En hop, daar komen de knappe mannen 🙃 Maar ik vind het een mooi plan @Marij: de duisternis ontvluchten op een zonnig eiland. Maar het duurt nog wel even.

Ja. Ik ook goedemorgen.

Welkom terug Kaat. Van harte met dag 50 vandaag!

Ik denk dat die levenslust altijd nog wel ergens aanwezig is. Maar door de drank soms nauwelijks nog voelbaar. Wellicht was het eerder een walging van het holle, cynische, drankgedreven bestaan die mij aanzette om te stoppen. Pas daarna kreeg de levensdrift weer de kans om zich echt te manifesteren.

Ja. Een plaatje van een ijsje op een pagina op het forum. Ietwat kinderachtig en nogal tekort schietend. Maar ik hoop gewoon dat het goed met je gaat. Dat gaat het niet. Maar ik hoop het wel.

Vroeger wel. Toen mijn drinken nog in sociale context was. Toen had ik nog wel de illusie dat het levensvreugde bracht. Maar pakweg de laatste tien jaar van mijn drinken voltrok zich in volstrekte eenzaamheid, met de gordijnen gesloten. Toen doodde het de laatste sporen enthousiasme en vervulde mij met een nihilisme waarvan ik lange tijd meende dat het een levensvisie was.

Over het algemeen kalm en opgeruimd, ik, maar ook afwisselende periodes van grote geestdrift en matte lusteloosheid. Niet met de uitersten van naakt dansend over straat tot alsmaar zelfmoord willen plegen, maar met een kleinere amplitude. Ik ben een bipolaire kabouter. Ik schrijf meer vanuit mijn geestdrift, ook hier. Niet om mijzelf te flatteren, maar domweg omdat ik in de vanuit de lusteloosheid domweg geen zin heb om mij te uiten. De matte periodes zogen zich vroeger als vanzelf vol met drank, waardoor het allemaal veel langer duurde. Nu de drank er niet meer is het leven een stuk draaglijker. Maar de neiging bij tijden ergens in weg te vluchten bestaat nog steeds.

En nu ga ik de gravelbike pakken. Eerste keer dit jaar. Door het gebied waar brede rivieren traag door oneindig laagland gaan. Zin in.

En toch verbaas ik me er ook heel vaak over hoe wonderlijk eenvoudig het kan zijn. Geen verwachtingen hebben. Alles loslaten. Het leven nemen zoals het op je af komt. Rauw of zacht. Domweg gelukkig. In de Dapperstraat.

Passiviteit is mijn grootste zonde. En een belangrijke voedingsbodem voor drankzucht. Het maken van to do-lijstjes kan me soms wel op weg helpen. Maar al vrij snel gaat het mij tegenstaan. Dingen die erop staan gaan voelen als een zware verplichting, en ik begin tegen de kleinste klusjes op te zien. En het irriteert mij ook: het mezelf opleggen van verplichtingen. Dat knelt. En ik wil me vrij voelen. Wat voor mij het beste werkt is heel bewust een soort actieve houding aannemen. Longen volzuigen en leven. Hortsik. Dan gaat het vanzelf. Overigens mag ik vanuit die houding ook gewoon een uur op de stoel voor mij uit gaan zitten peinzen. Als het maar bewust is. En niet dat verdomde voortdurende zoeken van afleiding in drank, sigaret, telefoon of wat dan ook om me maar niet schuldig te voelen.