Lonster1

De goede zoon.

Het gaat niet over goed of fout, maar om inzicht en acceptatie, vrede met jezelf. Ik lees steeds veel oordelen, over jezelf en de maatschappij. Dat edele achtvoudige pad heb ik net gegoogeld. Ik ben snipverkouden dus mijn wattige hoofd begrijpt niet veel. Maar het klinkt wel aanlokkelijk. En wat juist is, bepaal je zelf inderdaad. Dat vind ik wel een mooie vraag. Ik ben bang dat de oudjes die wijzer zijn geworden, dat vaak voor zichzelf houden. Of gaan dementeren en daardoor niet meer serieus genomen.

Spot werd hem fataal, het enige dat hij kon doen is vluchten.

Daardoor ben ik die zelfscanner meer gaan waarderen. Niemand die achter je staat te duwen. Als er al een rij is, is die voor alle zelfscankassa's en niet specifiek voor die van jou.

In zijn hoofd is hij woest en agressief, best herkenbaar (soms, gelukkig niet altijd). Dat je je spullen op de band legt bij de supermarkt en de persoon achter je dat óók al doet, waardoor je op moet schieten en schuiven om jouw spullen nog daarvoor kwijt te kunnen. In zijn hoofd maait hij de boodschappen van de klant achter hem van de band, waardoor ze kapot spatten op de grond en scheldt de klant uit. Hij zou iets willen zeggen, maar vindt de woorden niet. Of hoe zijn moeder haar huissleutels al in haar hand heeft ver voordat ze thuis is. Ik kan me daar ook enorm aan ergeren, mensen die dat doen. Of op het werk al hun autosleutels pakken. En nog erger; dat je het zelf óók gaat doen.

Als je jong bent kom je beter weg met gaten in je kleding en uitgewassen spul. Dat is tenminste mijn mening. Eerder kocht ik veel en goedkoop. Nu koop ik duurzaam en duur. Ik ben weer een boek aan het lezen. Het gaat over een man die geïrriteerd en getergd wordt door mensen en situaties. Woest voelt hij zich. Maar doordat hij is gaan mediteren en geleerd heeft over boedhisme kan hij dat niet uiten en glimlacht hij vriendelijk.

Jezelf hervinden, hoe doe je dat? Als je somber bent dan lonkt de drank. Terwijl je jezelf steeds verder in de soep draait. Ik denk dat ik in jouw positie (voor zover ik er ook maar enig benul van heb op basis van wat tekst) me zou gaan verdiepen in boedhisme en manieren om het leven en de dood te accepteren.

Ik heb er geen oordeel over. Vraag me alleen af of het nuttig is. Maar ja, wie ben ik. Ik twijfel ook aan mezelf en de dingen die ik doe.

Nou zo zwart-wit is het dus niet. Het is geen verbod maar een verzoek om je communicatie aan haar behoefte en mogelijkheden aan te passen. En een uitnodiging voor jou, om ter plekke je gevoelens/gedachten te (leren) uiten en niet achteraf. Dat maakt het voor de psychiater ook makkelijker om goed met jou te communiceren.

Een beetje meeleven met een ander zal je niet van je focus en plan afbrengen, integendeel zou ik denken.

Krijg er de rillingen van, wat een nachtmerrie. Goed dat je steun en hulp hebt ingeroepen.

Hopelijk ook nog wat fatsoenlijks om te eten, straks.

Je krijgt hier zoveel vragen en opmerkingen over omdat je tegengestelde signalen geeft. Je adviseert anderen om geen drank in huis te halen. Dat zou volgens jou de oplossing zijn om niet in de verleiding te komen. Maar dat geldt blijkbaar niet voor jou, want je doet het vervolgens zelf wel (door het als kado te accepteren), en hebt wijn en bier in huis. Dat is voor mij een beetje moeilijk te rijmen.

Ja hoor, vloek maar

Eerder schreef je dat je ook naar anderen kunt luisteren. Dat kan heel waardevol zijn. Er zijn niet veel mensen die daar de tijd voor willen nemen. Ik las van de week een artikel over een onderzoeker die met hoogbejaarden ging praten om data te verzamelen voor haar onderzoek. Deze mensen bezocht ze thuis of in een zorgcentrum. Ze merkten dat deze hoogbejaarden het enorm waardeerden dat iemand interesse in hen toonde. Voor veel van hen was dit zeldzaam. Iets waar je zelf naar verlangt, zoals oprechte interesse en verbinding, kun je ook aan anderen geven.