Etty

Goedemorgen, Je kan er niet voor weglopen als je in bed ligt hé? Sterkte vandaag @Pulluptomybumper, rustig aan vandaag. Wat valt er te grinniken @Reacher?

Als kind had ik al snel door dat je in een roes kon raken door veel te snoepen, maar was ook heel beweeglijk en altijd buiten, dus had geen overgewicht. In de puberteit ontdekte ik hoeveel en hoe makkelijk je hoop je kunt halen uit het doel: afvallen. Altijd bij de hand. Elke avond volproppen en in de roes, en elke ochtend weer beginnen vanuit hoop. Vanaf vandaag ga ik... Of gedurende langere periodes slank en getraind afgewisseld met periodes van vreten. Tijdens zwangerschappen inderdaad. Ik vang soms gesprekken op van vrouwen(meestal) die met een dieet zijn begonnen. Met een soort triomfantelijke genoegen vertellen ze elkaar wat ze allemaal niet meer mogen. Dat ken ik zo goed: jezelf iets ontzien in de hoop dat.... Ik doe met je mee, en ben alert op dat ik niet weer iets wil bereiken wat er nu eigenlijk al zou kunnen zijn als ik mezelf zou kunnen accepteren. Zo, bloot, zonder iets te veranderen. Ik wil best wel geloven dat ik slecht en minderwaardig ben, of me niet eens opmerkt, als je me maar niet afneemt dat ik daar iets aan kan doen. Grappig dat ik denk dat als ik 4 kilo afval, dat dat dan gaat helpen. Zo schattig eigenlijk. Als ik... doe, dan krijg ik.... Ik wil suiker laten omdat ik nieuwsgierig ben naar of ik dan beter zal slapen. Ik heb het een paar jaar geleden een maand gedaan, geen spatje suiker, witmeel, etc. Gewoon voor de lol, en het viel me op dat ik heel goed ging slapen. Misschien helpt het ook tegen opvliegers. En ik wil ook niet meer eten dan ik nodig heb, en op de momenten dat ik dat wel wil, voelen, of iets anders doen. De valse hoop in laten storten, geen gaten vullen met verbeterplannen maar met oefeningen in acceptatie.

Ik dacht het wel, maar is al even geleden dat ik het las. Ik heb dit al een paar keer gevisualiseerd en ik moet er steeds erg om lachen

Ja, of je gaat als volwassene nog steeds de kring rond en geeft iedereen een handje. Als ik tegelijkertijd met zo iemand binnen kom, voel ik me ietwat lomp als ik gewoon mijn hand opsteek en ‘gefeliciteerd allemaal’’ roep.

Die heb ik in de kast liggen:) 'Goed idee, ik stem het nog even af...."

Heerlijk al dat ongemak. En inderdaad, wat @Oskarzegt, je hoeft er eigenlijk helemaal niet omheen te draaien. Maar dat lijkt een goed bewaard geheim. Ik neem sinds kort gewoon de telefoon op als ie gaat en ik weet niet wie het is. Vroeger wilde ik eerst het bericht afluisteren. Ik was eigenlijk bang dat iemand me de waarheid ging zeggen omdat ik een erge fout had gemaakt, of me zou overvallen met een verzoek waar ik geen nee op durfde te zeggen. Ik weet niet hoe dat zo kwam maar er is wat verschoven.

Wat zou het betekenen als je er wel heel open over zou kunnen zijn, naar bijvoorbeeld je werkgever?

Het hangt er vanaf tegen wie je het zegt. Er zijn mensen die het zien als een teken van mentale zwakte dat je niet 'normaal' kunt drinken. Of het hebben van veel overwicht bijv. Voor die mensen, schat ik, is aan de buitenwereld laten zien dat je de boel niet onder controle hebt een no go. Zolang ze zelf in de illusie verkeren dat alleen anderen zwak zijn en af te keuren, en zij op alle fronten sterk, kun je niet veel begrip verwachten. De meesten, is mijn ervaring, reageren gewoon oké. Boeit het verder niet of zouden zelf ook wel eens een tijdje enz.... Bij sommige mensen schaam ik me een beetje om het te zeggen dat ik niet drink. Omdat ik bang ben dat ze zullen zeggen: 'ja goed idee, ik dacht nog vorig jaar op dat feest...." Maar hoe bevrijdend is het om dan te zeggen: ja inderdaad, daar heb ik dus geen zin meer in. Zonder de schaamte. Schaamteloos.

Goedemorgen,

Waar las je dat @Lonster? Ben benieuwd. Beweringen (ook door het voedingscentrum) over voeding zelf nog checken kan geen kwaad, doe ik althans. Op de website van https://www.veganisme.org/informatie/voedingsstoffen/eiwitten/ staat ook dat je als veganist meer eiwitten nodig hebt. Wat het voedingscentrum verder ook zegt, met melk meer mans enz, de app is heel handig om bij te houden welke voedingstoffen je binnenkrijgt, als je dat wil weten.

Ik ben een beetje aan het onderzoeken. Ik lees dat een veganist 30 % meer eiwitten nodig heeft dan een vleeseter, (een vegetariër 20 %) omdat de plantaardige eiwitten anders zijn. Ik zie dat er in kokosmelk niet zoveel eiwitten zitten, had ik niet gedacht. En in het zelfgebakken brood van mijn lief juist veel. Er gaan lijsten rond van eiwitbronnen, bijv. https://veganistischkoken.nl/17-beste-proteinebronnen-vegans/#7_Chia_zaad. Ik heb nog een pak tarwegluten liggen omdat ik het plan had om zelf seitan te maken. Dat ga ik maar eens uitvoeren, megaveel eiwitten!

Van het Voedingscentrum. Via de app op je telefoon kun je de streepjescodes inscannen, maar heb je wel minder mogelijkheden dan als via inloggen op je pc. Op de website staat heel erg veel info over voeding. Veel reguliere info, maar ze zijn bijvoorbeeld niet (meer) anti plantaardig eten. Beste geinig om af en toe te checken hoe je er voor staat.

Goedemorgen, Eergisteren een plek gemaakt op zolder waar ik ongestoord kan mediteren en uitzicht heb op de lucht. Door allerlei interne verschuivingen in huis was ik mijn oude plek kwijt en dat was direct een smoes om het niet meer te doen. Dus gisteren voor het eerst weer sinds een tijdje gezeten. Het beviel. O ja. De voedingsapp geeft aan dat ik genoeg eiwitten heb gegeten gisteren. Dat heeft wel mijn aandachtspunt omdat ik geen vlees en zuivel eet. De app maakt het voor mij erg leuk om me bewust te worden van wat ik aan voedsel nodig heb. En het doet een beroep op mijn creativiteit om er dan eenvoudige maaltijden bij te bedenken. Ik doe normaal maar wat en slik er dure vitaminen bij.

Goedemorgen, Even een tijdje bijhouden wat ik eet via de app van het voedingscentrum. Ik kom langzaam aan, terwijl ik denk dat ik niet te veel eet. Weer even terug naar de werkelijke maat ipv die in mijn hoofd, die kennelijk wat opgerekt is. En tegelijkertijd kun je via die app ook zien of jouw eetpatroon wel genoeg voedt. Ik slik wel vitaminen bij, maar het lijkt me wel leuk om te kijken of ik alles uit mijn voeding zou kunnen halen. Eten om te voeden ipv vullen. Fijne dag allemaal.

Niet drinken is iets waarin je je kunt bekwamen. Als je het zo ziet, als een leertraject, dan hoort falen er bij, of kan erbij horen. Het stoppen met drinken is misschien het probleem niet, maar het onvermogen in het omgaan met de gedachten en gevoelens die je hebt als je niet drinkt wel. De gewoonte om deze af te dekken ben je niet zomaar kwijt, die hebben we vaak al een leven lang. Dan kun je of een andere gewoonte zoeken, óf stoppen met afdekken. Of allebei. Zeker als er teveel op je af komt, is afleiding welkom.

Goedemorgen, Had ook een nare droom, werd er wakker van. Maar blijft niet hangen, gelukkig.

Goedemorgen, Een heerlijk vrij weekend, zoon komt lunchen met vriendin, we gaan een beetje klussen.

Welkom. Het is logisch om het leed dat we anderen aandoen mede te gebruiken als motivatie om te stoppen, want we willen onze relaties heel houden. Maar daarnaast is het nog veel belangrijker om te onderzoeken waarom jij zou willen stoppen. Voor jezelf. Ook als je alleen zou zijn.

Je kunt niet terug om het kind alsnog te geven wat het heeft gemist, dat zijn niet te vullen gaten. Wel kan ik iets doen met het verhaal dat ik als kind zo ingenieus heb bedacht om te overleven, maar wat me nu tegenwerkt. Herkennen dat ik niet het kind, maar de volwassene ben nu. Niet op die manier afhankelijk. In het kind verhaal moet ik roeien met de riemen die ik heb en ben ik niet in staat zelf iets aan mijn situatie te veranderen. Als ik nu behoefte heb aan empathie van iemand anders en er is niemand, dan kan ik iets gaan doen om daar wat aan te veranderen. Een kind kan dat niet en het zou me adviseren om het dan maar eindeloos in mezelf op te gaan lossen(niets nodig hebben), iets te gaan snoepen, op schoot te kruipen bij iemand die geen empathie te geven heeft. Of gretig ingaan op het vervullen van de behoeften van de ouders. Alles om maar niet te voelen dat ik het niet krijg en nooit ga krijgen. Wat complimenten betreft triggert dat soms de oude onvervulde behoefte aan onvoorwaardelijk aanwezig mogen zijn. Dan voelt het inderdaad alsof degene die het geeft me nu pas goed vindt. Jij mag blijven. Dat is meestal een vervorming, want niet zo bedoeld. Ik ben er niet gek op, laat mij mijn ding maar doen:)

Mijn doel is de werkelijkheid meer te ervaren zoals ie is, ontdaan van de illusies die de werkelijkheid vervormen. Illusies die bedoeld zijn als bescherming tegen die vervormde werkelijkheid. Waarin ik me laat meeslepen. Een negatieve kijk vervangen door een positieve kan weer een nieuwe vervormde werkelijkheid worden, nog steeds bedoeld om mij te beschermen. Ik ben nieuwsgierig of ik vanuit overgave kan leven, zonder die bescherming.

Er is denk ik altijd vervorming. Maar je moet toch wat, een conclusie trekken uit wat je ziet, kiezen voor het meest aannemelijke. Of voor jou het meest wenselijke. Het helpt me de vervormingen in kaart te brengen zodat ik op het moment dat het speelt als een derde tegen mezelf kan zeggen: back off. Laat me maar even. Ik kan dan refereren aan een afspraak die ik eerder op een neutraal moment met mezelf gemaakt heb. Globaal komt het neer op: niet in verzet gaan tegen dat wat ik nu ervaar. Maar dat is op een aantal momenten nog te vaag en voor onderhandeling vatbaar. De jamaar redeneringen nog te sterk. Het vermeende gevaar te groot, te echt. Het lijstje raadplegen is een tussenweg. Wat ik ook tegen mezelf ga zeggen straks, ik doe het niet. Met betrekking tot alcohol is het duidelijk: elke waarheid anders dan de keuze om niet te drinken is nu voor mij een herkendbare smoes om weer toe te geven aan de verslaving. Maar op andere momenten als er afhankelijkheid speelt, is het minder duidelijk wat me te doen staat: afhankelijkheid van goedkeuring, geruststelling, vertrouwen, aandacht. Als alles kabbelt in het leven merk ik daar niets van, maar als er iets gebeurt wat daar aan raakt, merk ik hoe mijn perspectief heel snel verschuift naar dat van een kind dat die dingen van buitenaf nodig heeft, en welnu.

Wij hebben een houtkachel in een rijtjeshuis. En sinds kort ook stookschaamte.

Ja idd, een joekel van een inconvenient truth. ik kan dat pas recent toelaten in mijn brein: dat de keuze om onze kat in huis te nemen en niet veganistisch te voeden heeft geleid tot veel dierenleed en milieuschade. En ja, we wilden er één uit een nestje, een kitten.

Ik start net mijn werkpc op en windows laat elke dag de meest prachtige foto's in mijn opstartscherm zien van plekken op aarde waar ik dan heel graag naartoe wil. Maar bijna altijd in een ander werelddeel. Stel dat ze zouden besluiten om alleen nog foto's te laten zien van je eigen omgeving, of op treinafstand, zouden er dan minder mensen in het vliegtuig stappen?