Alle activiteit

Het kattenvangen, was mijn droomjob, heerlijk vrij altijd onderweg, en voor verrassingen te komen te staan. Vooral met mijn medemensen. Maar in gesprek te gaan en hun standpunt ook te leren begrijpen en daarop te kunnen reageren gaf mij zelfvertrouwen en hielp ik veel meer katten mee. Ook soms naar en een keuze tussen dood en leven moeten maken, maar in mijn hoofd kon ik het wel recht breien. Wat ik nog steeds niet kan rechtbreien in mijn hoofd, is dat ik door de werkdruk soms katten op de verkeerde plek losgelaten heb. Daar voel ik me nog steeds tegenover die katten schuldig over. Wel gelukkig waar mensen bijvoerde, maar voor mij maakt dat mijn fout niet goed. En dat sommige katten, ontsnapte op mijn revalidatie plek, en dat waren meestal de katten die mensen wel graag terug zagen komen. Dan moest ik ze vertellen dat ik de kat verloren was. Ik was er altijd eerlijk over, ik had ook kunnen zeggen dat die kat dood gegaan was. Maar ik voelde me zo verantwoordelijk voor die katten zonder naam, dat ik zelfs mijn fouten durfde toe te geven. Kattenvangen is menswerk en met mensen leren werken en uiteindelijk werd het dat alleen, en paste gewoon niet bij mij. Want ik voelde me inmiddels een soort van stem van al die zwerfkatten die ik al gevangen had. Dat op een dag, mijn collega weg was met mijn auto en ik telefoontjes binnen kreeg van gevangen katten. Ik tijdens dat moment onze website eens ging bekijken in afwachting van. En daar zag ik een advertentie voor een nieuwe kattenvanger. En toen ben ik geflipt, het was al genieperig toen ik deze baan kreeg en ik had ze nog zo gezegd als je ontevreden over mij bent zeg dat en ben niet bang dat ik vangkooien achter houdt, want dat was hun angst bij mijn voorganger. Ik voelde me zo besodemieterd dat ik zelf maar ontslag genomen heb. Met 2 weken uitwerktermijn. Ik heb de plek echt heel schoon achtergelaten en vond het jammer dat de vertrouwen er niet was dat ik mijn gevangen katten nog vrij mocht laten. Dat heeft iemand van de honden mogen doen, goede gast overigens want hij vroeg mij in detail waar hij de katten los moest laten. Hij wist hoe belangrijk die zwerfkatten voor mij waren. Gewoon heel raar, dat je eigenlijk net zo wantrouwend benaderd wordt als je voorganger terwijl je het open speelt. Waar ik nog steeds heel blij mee ben, is dat mijn gevangen katten vrij gelaten zijn en toen ik vertrok er geen gevangen zat die ik gevangen had en mezelf verantwoordelijk voor voelde. En toen heb ik nog best veel kattenvangers zien komen en gaan. Totdat het asiel overgenomen werd door een andere uitbater.

Tssss...... Hele andere symtomen en alle onderzoeken richtten zich op het mnl geslacht. Nu is het sterke geslacht aan de beurt😇

Kheb het al gegoogled. Mannenharten zijn meestal groter en zwaarder. Das inderdaad heul anders 😜

Nou ben ik misschien weer onmozel, maar wat is het verschil tussen een mannenhart en een vrouwenhart?

@rapilos, je tuin gaat nog veel meer water en grote hadel krijgen vanavond lees ik net. Hopelijk dat je plantjes niet kapot gaan daarvan. Maar code geel voor heel Ned. dus later. Het is van het ene uiterste naar het andere he. Misschien maar goed dat je weg bent dan, je kunt toch weinig voorkomen. Het is hier nog erg benauwd. Ik denk dat ik lekker de trein pak naar de markt in Rotterdam. poncho mee voor alle zekerheid.

Ja @Reacher dat weet ik al een paar jaar (zussen gingen me voor en broer met 46 jaar al een bijna fataal hartinfarct gehad, dus familair probleem). Ik heb het boek en werkboek van Janneke Wittekoek, de expert in vrouwenharten. Haar praktijk in Leidscherijn loopt storm en heeft een flinke wachtlijst. Maar omdat mijn problemen zich in de hersens afspelen is het niet duidelijk waar de stolseltjes vandaan komen. Maar ik heb al eens gebeld met die kliniek en kan op de lijst voor een second opinion. Maar iets (angst) houdt me toch dichter bij huis onder controle. Dit kan zo maar veranderen hoor. Ik voel me zowiezo wat meer op mijn gemak bij vrouwelijke zorg.

Het kattenseizoen is weer begonnen! Aangezien ik eigenlijk geen kattenvanger meer wil zijn, vind ik het lastig om lijdzaam toe te kijken. Zeker als de voorplanting in mijn tuin is aan het gebeuren. Jep! Wie had dat ooit kunnen bedenken? Ondanks alle verstoringen die in mijn tuin plaatsvinden, mijn tamme katten die daar rondlopen en mijn aangenomen zwerfkat die daar rondloopt en ik zelf ook daar bezig ben, heeft een heel schuchtere moederkat besloten dat mijn plek een veilige plek is om een nest te werpen. Ik heb het nestje mogen zien, niet echt kittens die qua kleur te herplaatsen zijn, 1 grijze tijger en 2 zwartjes. Aangezien de moeder ze goed lijkt te verzorgen, voel ik de aandrang niet heel erg om in te grijpen voor nu. Ik ben wel bang, omdat ze zo bang is voor mij, ze op een onbewaakt ogenblik met een confrontatie met mij zich laat overrijden. En dan ga ik natuurlijk wel wat doen. Maar voor nu wil ik de natuur gewoon zo laten zoals het is. Tijdens mijn kattenvang acties heb ik wel eens moeders alvast laten steriliseren terwijl ze een nestje zoogde. Maar mijn ervaring daarmee is behalve heel stressvol eigenlijk diep van binnen niet oké. Papfleskittens, zelf ook 1 gehad, die me liet zien dat het moederschap niks voor mij is, omdat ik over beschermend ben. Ja, Vida, was mijn moeders kleinkind en zo bij gebrek aan echte kleinkinderen. Maar van Vida heb ik ook geleerd dat ze een soort van gehandicapt was, ze dacht namelijk dat ze mens was en had niks met andere katten. Omdat ze door mij opgevoed was. Ik ben er wel echt heel blij met de ervaring dat ik dit kleine bijna doden wezentje, wat ik uit een reflex uit de vangkooi griste en onder mijn T-shirt stopte tot leven kwam. (de moederkat was door de stress van het vangen bevallen in de vangkooi) Ik dacht eigenlijk dat dat andere katje dood was wat bij de moederkat lag. Maar later bleek toen ik het op asiel aankwam het ook nog leefde. Alleen omdat zijn of haar oogje door de dichte oogjes was gaan uitpuilen, hebben we deze als kansloos gezien en heeft deze een spuitje gekregen. Stom van mij dat ik niet gekeken heb of het de broer of zus van Vida was. Maar ik heb dat katje een mooi grafje gegeven op het asiel terrein. En toen was ik kattenvanger met een papfles kitten. Jammer maar helaas, je krijgt er geen kraamverlof voor. Je gaat eerst naar per dag kijken en kei blij zijn dat ze qua gewicht aankomt. Als dat 2 weken lukt, durf je over weken te denken. Een asiel is al niet echt een veilige plek voor zo een jong dier en overal en nergens mee naartoe genomen te worden en in contact te komen met zwerfkatten was al helemaal niet oké. Maar Vida deed dat goed en is uiteindelijk zelfs mijn mascotte geworden. Ze was namelijk opgegroeid in mijn bedrijfsauto dus dat was normaal voor haar. En ja, ik kan niet anders zeggen dan dat Vida, mensen waarbij ik kwam om katten te vangen, wat milder werden tegenover hun zwerfkatten als ze Vida zagen. Want het rotte is gewoon, als mensen een melding maken van een zwerfkattenprobleem, ze het liefste willen dat die katten nooit meer terugkomen. Vida maakte het me wel makkelijker om uit te leggen dat het juist beter werkte om de katten na neutralisatie weer terug te mogen plaatsen. Uiteindelijk heb ik zelf ontslag genomen en reed ik niet meer rond met Vida en mocht ze kennis maken met de katten die ik verzameld had en al had. Dat vond ze niet zo fraai. Maar het samen in de auto zitten was ze al snel verleerd. Ze is 10 jaar mogen worden. En zij is de reden dat ik dus twijfel bij het ingrijpen van jonge kittens en ze te veroordelen tot papfles kittens. Dus zolang de moeder nog voor die kittens zorgt in mijn tuin. Laat ik het gewoon gaan. Mijn plan is wel om de moeder te vangen als de kittens 12 weken zijn. En als die kittens wel voldoende aan mij gewoon geraakt zijn, kan ik nog altijd kijken wat de beste oplossing is? ze laten neutraliseren is mijn doel wel. En misschien laat ik ze ook wel chippen. Want ergens vind ik het ook wel leuk, dat ik vrije katten rond heb lopen op deze wereld, en de mogelijkheid er is dat ik ingeschakeld word als er iets mis is met hen. Terwijl ik eigenlijk geen vertrouwen heb in het chip systeem. Dus ik ben effe niet bezig met mijn forum verloving

Zo blij dat mijn vriend niet aan zijn trek heeft toegegeven. Nu heeft hij zijn bus gemaakt. Hij kwam niet door de keuring en op zaterdagochtend mogen ze zelf sleutelen op de zaak. Dus het mankement zelf gemaakt en bus is gekeurd. Veel rommel uit de tuin is al naar de stort gebracht. We gaan weer verder met de tuin vandaag. Zwembad gaat eruit. Er komt een nieuwe en hij gaat in de hoek, die nu leeg komt. Veel meer ruimte. Dus handen uit de mouwen vandaag. Zin in!

Heerlijk even een paar dagen niets dan @rapilos. Je bent idd best druk met alles of je maak je te druk om alles. Ik ken je niet anders dan zo 🫠. Nu ben je met pensioen en zou je eigenlijk minder "moetdingen" moeten hebben. Gewoon wat rustiger aan en echt als een pensionada leven. Wat vandaag niet kan, kan morgen ook. Ach, hoor wie het zegt 😁

117,3

Maar even rustig aan dan vandaag Marjolijn

Dank. Ik baal. Ik dacht gisteravond dat ik opknapte. Maar helaas. De rek is er vandaag een beetje uit.

Sterkte @Marjolijn, hoop dat je snel opknapt

Eindelijk een bui regen vanochtend om 8.00 uur. heel goed voor de plantjes, die staan te jubelen ☺️

Goedemorgen allemaal Best moe Denk dat ik de afgelopen tijd een beetje teveel hooi op mijn vork heb genomen Vanaf morgen gaan we een paar dagen weg Dus...vogel naar logeeradres brengen, hondentas inpakken (hond gaat mee), zelf koffer pakken. Laatste was draaien, moet nog zuigen, boodschappen doen en hond uitgebreid uitlaten, want die moet ook zijn energie kwijt dus pffff, eigenlijk gewoon niet zo,n zin meer in al die moeten dingen. Enfin, komt goed

118

Grauwe boel hier. Miezerig etc. Binnen eigenlijk ook.Ziek.koorts. benauwd. Pijn.

Ik ben er volgende week weer ( ik bedoel , doe ik weer mee).

66.7

Ja, Reacher: doen! En misschien eerst nog een extra setje laten maken en die ergens opbergen waar alleen jij dat weet?

Nu net achter gekomen: mijn huisgenoot is inmiddels ‘s avonds te dronken en te stoned om nog betrouwbaar te zijn in de afspraken die we maken. Niet over grootse zaken, ze zijn belangrijk voor mij en onzinnig voor hem, (welke katten wel naar buiten mogen en welke katten echt niet bij elkaar kunnen in één ruimte) maar vroeger hield hij zich wel aan die afspraken. Dus daar ligt het niet aan. Het ligt aan de verdovende middelen in combinatie met een slechter wordend geheugen. Dus tijd voor het noodprotocol, sleutels voor de achterdeur meenemen als ik ga slapen. En dan maar hopen dat ik ze niet kwijtraak. 😳

Goedemorgen DAGPACT: MaryArt marjolijn kaatje🌺 Maja Yvonne Fonny Quinn. Reacher Lika

DAGPACT: MaryArt marjolijn kaatje🌺 Maja Yvonne Fonny Quinn. Reacher

Hi LJ, Het is inmiddels duidelijker aan het worden dat de cardiologie en de vatenexpertise van nu nog voornamelijk gericht is op de mannen anatomie. Dit schrijf ik niet om je stress te bezorgen over de deskundigheid van je huidige cardioloog want die weet nog steeds honderd keer meer dan iedereen die er niet voor gestudeerd heeft, maar als een geruststelling dat er meer opties zijn voor als je klachten blijft houden: in dat geval zeker nog voor een second opinion gaan. Of een third.

Nee hoor. Als ik dronken ben val ik ook op mijn bek. Daar heb ik Newton en zijn vallende appel niet voor nodig. Mensen die over zoiets jaren konden nadenken hadden gewoon tijd teveel. Net als die "wetenschappers" die daar op voort borduurden. Of die Griekse filosofen, kwam ook geen verstandig woord uit, maar werken was er niet bij. Bij mij eigenlijk ook niet, maar daarom ben ik geen filosoof.