Alle activiteit

Teveel koffie en een pak sigaretten verder, tijd voor een douche.

😥

Well, ik moest vroeger gewoon m'n bek houden en uit het zicht blijven. Sociale vaardigheden leren was later best een opgave.

Haha, ja, ik leerde dat ik het vet van mijn bord moest aflikken voordat de vla erop kwam 😁. Is echt waar. Nog steeds heb ik vaak geen idee hoe je een gesprek voert. Als het klikt met iemand heb ik geen probleem maar een gesprek dat je op gang moet houden... geen idee! Kun je dat leren? Maar wie bedoel je qua opgevoed en afgericht zijn?

En verder was het tijdens het werken, heel leuk om te merken dat de vogels in mijn tuin ondanks dat ik hun vaste voederplek verstoorde, zoveel vertrouwen in me hadden dat ze op een halve meter naast me nog pinda's durfde te gaan eten. Dus ik heb vooral van die zwartkopmees wel echt ook hele leuke foto's kunnen maken. Ik dacht altijd dat roodborstjes het minst bang waren. Maar dat is niet zo, die zwartkopmees durfde praktisch naast me pinda's te eten en de langstaartmezen waren zo ongeduldig dat ze uiteindelijk op mijn helm en schouder gingen zitten en aan mijn haar trokken. Naast die tak uit de boom krijgen, vond ik dat ook een heel toffe ervaring. En zelfs mijn maat kan dat niet bevestigen want die zat in de boom. Mijn pleziertje met de dieren in mijn tuin dus.

Van die mensen die vanzelf weten welk bestek te gebruiken of hoe je een gesprek voert. Van die mensen die zijn opgevoed in plaats van afgericht.

Ja, en iets naar binnen gewerkt. Jij ook?

Natuurlijk, iets waarmee je je ineens geweldig voelt wordt vanzelf een verslaving, dat lijkt me nogal obvious. We worden zelfs verslaafd aan zoiets sufs als een telefoon. Ik gun iedereen zn drug maar ik blijf daar mooi vanaf en ik financier het dus ook niet.

Dus tot besluit. Ik heb namelijk niks te bewijzen, mijn maat en ik weten immers dat het gelukt is. Jammer alleen dat ik het niet kon delen, want ik deel nu eenmaal graag.

Ik ben een 'mavo-klantje' zoals iemand hier het laatst zo vriendelijk verwoordde. Mijn ouders komen allebei uit boerengezinnen, hadden alleen lagere school en ze vonden mavo, zeker voor een meisje, al heel wat. Er werd in ons gezin huizenhoog opgekeken tegen de dokter, de notaris en natuurlijk de dominee. Het is echt anders als je opgroeit in een milieu waar gestudeerd wordt, waar klassieke muziek wordt gespeeld, waar vrienden en familie ook interessante carrières hebben, dan beweeg je je vanzelfsprekend en met meer gemak in die wereld. Ik ben dat diep in m'n hart toch altijd een beetje spannend blijven vinden.

Effe kijken of ik de foto´s kan uploaden hier? Maar voor nu is de boodschap, het is gelukt om die afgebroken tak uit de boom te krijgen! En heel erg leuk hoe we uiteindelijk tot dit resultaat gekomen zijn. Met boogschieten, katapulten te bestellen die weer retour gezonden werden. Spelen met loodjes op de pijlen, pijlen tijdelijk verloren zijn omdat er niet genoeg lood aan zat. Wederom naar de legerstock om meer lood te halen (waar we ons inmiddels best schuldig klanten voelde, omdat we bij het kopen van het lood nogal voorzichtig waren en ze het gratis weg mochten geven) Gelukkig kennen die mensen mij al heel lang (vanaf mijn 14de al) dus zal zichzelf wel weer terugbetalen. Ook vond ik het heel erg leuk dat ze ook geïnteresseerd waren in dit project, dus ook wel heel erg enthousiast waren toen ik even kwam vertellen dat het gelukt was. Gelukkig zijn we uiteindelijk ook een weegschaal gaan gebruiken. Dus de legerstock kon ik ook bijleren als er nog eens een klant zou komen met de unieke vraag, ik wil een pijl over een boom schieten maar wil er voldoende gewicht aanhangen dat die pijl ook weer naar beneden zakt. Financieel is dat handiger voor ze. Want nu weten ze tenminste dat ze het advies kunnen geven dat je tenminste 100 gram kan adviseren en dan begrijpt de computer wel de kg prijs. En gewoon voor mij, ik vond het altijd wel een beetje gênant als ik met mijn Willie Wortelvader die de hots voor die vrouw had dingen kwam kopen. Hij was haar altijd aan het versieren. En nu kwam ik wederom met best wel een vreemde andere Nederlander weer aan mijn zijde maar gelukkig legt deze gekke Nederlander niet zo de nadruk op het versieren. Dus heel veel plaatsvervangende schaamte heb ik niet gevoelt. En wellicht zijn ze daar inmiddels van mening van, dat ik nogal unieke mensen in hun gedrag aantrek dus dat ik zelf ook beetje raar zal zijn. Niet erg, maar kan zomaar waar zijn. Nu de foto`s! Stom hoor! de foto´s zijn te groot. En het was ook een halve boom die zwaarte zou het forum wel mogen kunnen dragen want ik maak er geen postzegel afbeelding van. Daar ben ik te trots voor! En verder niet geduldig genoeg om het even rustig uit te zoeken. Het is dus gelukt!

ik weet het niet normaal kan ik een link leggen met een onderliggend probleem maar nu niks

Is alle drie beter dan zitten te piekeren over drank e.d. Alles op je gemak doen. Ben je even bezig.

Ik heb zo'n overdosis gehad in mn leven van absolute kneuzen met een zelfvertrouwen dat onmogelijk in de breedte door de deur past, voor mij is een hoop schijnbaar zelfvertrouwen gewoon een rode vlag geworden. Meestal zit er iemand achter die ten koste van alles wil voorkomen dat ie door de mand valt. Some vind ik het ook zielig maar meestal alleen gloeiend irritant.

Douche. Koffie. Nog maar een bord Brinta.

Hoi, ik ben weer terug van een heerlijke week met zon, bergen, zee, warmte en veel lachen. Wat doet dat toch goed! Thuiskomen doet ook goed, heerlijk geslapen en lekker aan het lummelen thuis.

Weinig tijd om te schrijven hier. Zeker geen lange verhalen, maar dat vinden sommigen vast niet erg. Oma gaat zich omkleden en naar de speeltuin. Lekker schommelen!!! Eindelijk kan dat. In je uppie, als volwassenen op een schommel, staat zo raar

Maar hoe ontsnap je aan jezelf? Eruit durf ik vandaag niet eens, zo wankelend voel ik me. Niet drinken, dat is 1. Niet drinken. En dan 2, geen drugs scoren. Niet drinken, geen drugs. Gewoon niet doen. Niet doen. Niet. Heb al wat nummers verwijderd van de telefoon, maar dat is een farce, want als ik echt wil, dan komt het snel genoeg. Niet drinken, geen drugs. Niet doen.

Snel weer op het dagpact en door. Hoe kwam dat nu ineens?

Een bedankje hoeft niet per se. Het is een gevoel van verbondenheid, samen een klus opknappen, bij de community horen. Tevredenheid over het feit dat ik redelijk fit en gezond ben, soms voel ik opluchting dat ik niet zo in de ellende zit als sommige anderen. En afleiding van mezelf. Ok, eten nu en wat nuttigs doen van mijn to do lijstje dan maar.

Gefeliciteerd, goed bezig!

Ik zit hier, dat helpt.

Is het omdat de waardering die je krijgt wanneer je iets voor een ander doet, hardop wordt uitgesproken? Of is het misschien omdat andermans problemen gemakkelijker op te lossen zijn?

O, daar heb ik nog een tube van. 3 seconden, gaat nooit meer los. Maar, zonder flauwekul, hou vol, als dat een beetje lukt.