Alle activiteit

Hopelijk voel je je snel weer wat beter @Etty

Jongste zoon vandaag uitgevlogen naar het buitenland. Heeft nog wel het meeste van zijn troep hier laten staan, maar wel heerlijk dat hij zijn airfryer mee heeft 😛

Goedemiddag alweer. Je beschrijft precies hoe ik mezelf ook al een tijd voel @Etty . Al een tijd het gevoel dat mijn antidepressiva me niet meer helpen. Voel mezelf zo vlak, alsof ik bijna niks meer voel behalve boosheid en ergernis. Zeg maar dat ik heel graag echt zou willen voelen, desnoods verdriet, maar ik kom er niet bij, misschien vanwege de antidepressiva? Weet het niet goed, binnenkort maar langs de huisarts. Niemand merkt er trouwens iets van. Ik kom gewoon vrolijk over.

Das zeker waar @Oskar maar wat ook erg is zoals me oma berensterk zijn en helemaal in de war raken en weten dat je in de war raakt en je niet meer veilig voelen. Pff vreselijk

Jazeker, maar ik wil eigenlijk zeggen: neem het in je dagelijkse routine op, zoals tandenpoetsen of douchen, om de geest fris te houden en de somberte op afstand.

67.3

78,4

Het liefst zou ik midden in het leven gewoon in één keer dood neervallen. Boem. Klaar. Dan maar geen afscheid. Maar bijna elke kwaal kan tegenwoordig genezen worden. Overal is een pil, een puf, een behandeling voor. We durven niet meer dood. En dan krijg je dit. Het lijf wordt langzaam leeg gewrongen tot het echt niet meer verder kan. Goed. Tot zover mijn vrolijke beschouwing op deze mistige morgen. Fijne dag allen!

Wat ik moeilijk vind om te zien: het tergend langzaam uitdoven van levens. Steeds minder kunnen, steeds minder willen maar toch steeds maar door moeten, want nog niet dood. Op mijn werk is een man die al maanden het spoor volstrekt bijster is. Als hij wakker is is hij aan één stuk door aan het roepen. Wartaal. Deerniswekkend, maar op gegeven moment ga je je er ook aan storen. En dan krijgt hij een oxazepam en slaapt hij een paar uur. En dan wordt hij wakker en gaat hij weer roepen. D.C. al Fine. Hij herkent je niet, hij ziet je niet, hij begrijpt je niet. Maar je lepelt er maar weer wat soep in. Verschrikkelijk vind ik dat.

Sterke @Lika hevtig neem je tijd met alles

Lief dank jullie Beetje naïef was het ook wel deed graag me best op zoek naar waardering en niet gekregen zoals iedereen in het bedrijf in het verleden. Goede les voor dit jaar weer worden weer sterker van ❤️

de frummers die nog meelezen maar niet meer schrijven omdat ze zich gekwetst voelen vaak maar om iets kleins, zoals ruzies vaak ontstaan zo zonde doe jezelf niets te kort zou ik willen zeggen

zo lang de mensen die jij hoog acht en waardeert het maar wel goed doen naar jou @Kaatjee dan weet jij dat je gewaardeerd wordt door de mensen die er toe doen. zoals hier ❤️

knuffel voor wie m nodig heeft vandaag. Jullie voelen soms als verre familie toch even héél dichtbij. En in het lied dat Oslar plaatste raakte een zin me; Ik geef steed minder om méér, en méér om minder. En dat van een wat als een jonge man klinkt.

Een oprukkende lusteloosheid, zich manifesterend in toenemende passiviteit. De neiging om mij steeds verder terug te trekken. Te gaan zwelgen in somberheid. Het is allemaal wat pril en subtiel, en niemand merkt iets aan mij, maar het is onmiskenbaar. Het moet weg omdat deze buien bij mij in het verleden vaak eindigden in drank. Melancholie en triestheid en alles mág er uiteraard best zijn, en zijn een bepalend deel van mijn karakter en het leven. Maar het kan mij soms opvreten. En dat is niet nodig. Niet in die mate althans. Alles komt aan op doseren. En dat is best lastig voor een mateloze. Dus ik ga eens wat aan de knoppen draaien.

Ik kan me helemaal voorstellen wat je bedoelt. Wat jammer.

Vandaag de oude kamer van mijn moeder leeghalen. Afschuwelijk. Wat een naar traject. Ik voel naast veel liefde , een diepe diepe moeheid en zwaarte als ik aan mijn moeder denk tegenwoordig. Ik zorg nu zo’n 7 jaar. En ik zorg natuurlijk niet echt. Ze woont niet zelfstandig, maar dat ik de verantwoordelijkheid heb. Dat voelt heftig.

goeiemooiemorgen frummers

Goedemorgen allemaal, Oei @Yana Kijk je uit met die paddestoelen uit de natuur. Zou dat nooit durven, stel dat hij toch per ongeluk giftig is... Hier zaterdag weer. Hoop te doen in mijn beleving. Dus...nog een kop koffie erin en aan de slag !

Goedemorgen. Ik vind veel herkenning in wat jullie schrijven. ‘Koffers pakken en weg uit mijn eigen leven….’ Tegenwoordig hoeft meestal niet meer ALLES anders, naar mijn beleving, maar zijn het onderdelen. Dat scheelt al. Vaak gaat het om ‘huis’ of ‘werk’. Ik zit hier nu net 2 maanden in het nieuwe werk en wil alweer anders omdat bepaalde aspecten mij niet zinnen. In die strijd gaat het altijd over veel invloed hebben en gewoon een baantje doen. Daarin wisselen mijn behoeftes en schiet ik heen en weer. Vermoeiend.

66.8

Tjee @Oskar goed dat je het ziet!

Wat voel je dan eigenlijk, Oskar, en waarom moet het weg?

Oef, zo'n Nederlandse tekst is moeilijk hoor voor mijn oren. Maar lief dat je aan me denkt Oskar ❤️