Alle activiteit

Oei. Vier ezels op een rij. Vijf nu. Het krijgt wat krampachtigs.

@Quinn: ik vind het eerst wat wonderlijk dat het abusievelijk van een dagpact vallen een aanleiding zou kunnen vormen om te drinken. Maar het is wellicht vergelijkbaar met mijn dwangmatige neiging om te gaan zuipen als niemand thuis is. Voor andere wil ik best veel doen en laten. Maar als het alleen voor mijzelf is: ho maar. Goed dat je die andere achtedeur weer zelf hebt dichtgedaan.

@Musashi: ik vind het leuk dat je weer buiten komt spelen.

Mijn drinken begon uit puberale balorigheid. Jarenlang bleef het vallen onder de noemer ‘gezellig’. Pas veel later werd het een middel om mijn problemen te ontvluchten. En nu intussen de oorspronkelijke problemen zijn opgelost is het een op zichzelf staand probleem geworden. Verslaving noemt men dat geloof ik.

Zware dagen gehad op werk. Thuis de naschokken van mijn laatste drankjacht. Nu een dag vrij. Rust. Fijn.

@Sanity ik begrijp niet wat je bedoelt? Ik zorg momenteel voor helemaal niemand?

Dank je @lady janelief

Dank je wel ben er ook er blij mee maar vorige keer met 100 dagen de mist in gegaan dat spookt door me hoofd.hoe lang ben je nu gestopt @Marjolijn

Ik hoop zelfs dat honden meermaals per dag uitgelaten worden? Met mijn Femke had ik ook problemen. Het was eerst het hondje van mijn ex en we woonden nog niet samen toen ze Femke aanschafte. Mijn ex was hele dagen thuis, maar ze was op zijn zachts gezegd zeer lui. Daardoor had ze Femke aangeleerd haar behoefte op een doek binnen te doen. Toen ze bij mij was heeft ze een tijd haar behoefte steeds buiten gedaan. Maar zeker op het einde deed ze het steeds binnen.

mijn wandelingske heeft goed gedaan een pak minder craving

Ik heb mijn brandend kaarsje gewoon in de keuken van het inloophuis gezet. Bleef zo een beetje in verbinding met hier, en met de weduwnaar van mn vriendin. Via de app hem uitgenodigd mee te komen eten, maar daar stond zijn hoofd natuurlijk niet naar. We aten heerlijk, tomatensoep met nep-balletjes; chili sin carne a la Miljuschka en ijs toe. Er bleef genoeg over dus ik heb een bak soep, eten met tacochipjes meegenomen en bij hem afgeleverd. En ben vervolgens 2 uur gebleven, verhalen samen opgehaald, foto's bekeken, en emoties gedeeld. Wat een rijkdom, voor mij ook. Ik wilde minder impulsief gedrag gaan vertonen, maar toch maar niet nu

Even een updeetje van vandaag. Gaat goed hier. Ben mijn maaltje aan het prepareren, en zo eten. En de avond een beetje de creabea ( stom woord eigenlijk, maar jullie snappen me vast ) uithangen. Ik moet wel even mezelf " bezig houden". Maar komt goed. Ik heb vertrouwen.

pauzeknop dan maar even indrukken om stil te staan bij wat de 80 dagen alvast heeft opgebracht Kaatje. Want zoals ik je lees ben je een harde werker voor jezelf. Logisch dat dan af en toe het verleden opduikt. Een test(je) soms is. En 80 is allemachtig prachtig! Verdient doorgaan en geen kantepunt in het negatieve te worden. Jij kunt dit

@Kaatjemama. Wat goed zeg, dag 80 ! Ik begin nog maar net. Dus durf eigenlijk nog niet echt te reageren. Maar toch even: Jezelf misschien trakteren op iets voor jezelf. ? En vooral gefeliciteerd met dag 80.

Dag 80 goed bezig maar toch. Vandaag wezen zwemmen en stuk wezen wandelen.wezen fietsen naar me moeder even koffie gedaan.was allemaal lekker in het zonnetje.onverwacht komen de momenten tijdens het wandelen denk ik aan vroeger doet me te veel pijn.zou een uitvlucht willen zoeken maar die is er niet.dan denk ik aan de toekomst dat maakt me bang en maak me veel zorgen. Ook dit gevoel zou ik van willen vluchten.dan ga ik boodschappen doen zie schap vol wijn wat zou ik graag vluchten vluchten van de stress pijn en alles waar ik me zorgen over maak. Doe het niet maar pfff wat zou ik graag even op die pauze knop drukken.

Wandelen ( zonder portemonnee!) Is fijn. Elke afleiding is fijn. En soms enorm moeilijk. In een eerdere stopperiode van mijzelf heb ik een tijdje mijn portemonnee inclusief pasjes ter bewaring gegeven aan iemand die vlak bij mij woonde. Als ik een boodschap moest of wilde doen moest ik dus echt om mijn portemonnee vragen. Deze persoon ging dan soms mee voor die boodschap (- pen) of vroeg duidelijk wat ik nodig dacht te hebben. Smoesjes gingen dus niet. Het was een jaartje na overlijden van mijn man, en dit werkte toen heel goed. Misschien een idee ? Niet makkelijk, wel doeltreffend.

Ik lees je. Ik denk aan je. Knap, je beslissing van vanmiddag. Maar denk ook en vooral aan jezelf. 🙏

Snel aan de wandel. Dat is de beste remedie!

Ik snap, als je 86 bent, dat hele circus niet meer wil. Mijn man was eigenlijk ook al veel te oud voor die zware behandelingen. De chemokuren hebben zijn lichaam gesloopt. Als we het niet hadden gedaan, had hij nog enigzins kwaliteit van leven gehad. Dan hadden de pillen voor het slinken van zijn kaak voldoende geweest. Hij kreeg alle bijwerkingen wat er ook maar bestond. Het was vreselijk. Op oudere leeftijd trekt je lichaam dat niet meer. Dus ik snap het wel, dat ze dat niet wil.

Ze zien er lief uit maar zijn behoorlijk giftig.

Echt wel... bosanemoon ❤️ Jij bent!

Geen idee maar als ik eerdere postings terug mag lezen van met name @bumperjim is het wellicht iets wat jij uit de berm geplukt hebt en opgepeuzeld hebt (don't shoot the messenger 😁).

ik heb fel craving ik ga sebiet een wandelingske maken met alleen mijn sleutels geen portefeuile zodat ik niks kan kopen

Doet me een beetje denken aan een anemoon, maar dat is het niet.

Ja das wel echt het allerminste 🤯