Alle activiteit

Heb je gebroken vingers? Dat hoort toch niet bij je ziekte mag ik hopen? Klinkt afschuwelijk.

Voorbije periode was weer wat lastiger. Psychiater die aangeeft dat het niet zijn bedoeling is om mij naar betaald werk te lijden, maar dat hij eerst wilt werken aan levenskwaliteit, psychologe die verschoot dat ik zelfs maar overwoog om terug te gaan werken; en na die gesprekken denk ik dan "Mormel luister naar die mensen". Vervolgens kom je dan thuis en lees je in de kranten en op fora over de aanpak van langdurig zieken en is het eerste wat ik denk toch "werken". Heb zelf vaak het gevoel tussen wal en schip te vallen, te ziek voor een normale job, niet ziek genoeg om volledig afgekeurd te worden. Op een goede dag kan ik zes uur bezig zijn met huishouden en tuin en dan hou ik me voor dat een halftijdse baan toch moet lukken, waarna weer een slechte dag volgt met de rolluiken gesloten en waarbij niets uit mijn handen komt en dan weet ik dat geen werkgever daarop zit te wachten. Sorry voor de klaagzang.

Dat opmerken van gevoelens wordt makkelijker door oefening @Oskar. Eens met @bumperjim, ik vind het fijn als mensen hun binnenwereld verkennen en erover schrijven. Het van een ander lezen kan een spiegel zijn en je net weer even een zetje geven. Ons gevoelsleven is misschien wel vergelijkbaar met het weer op een halfbewolkte dag met hier en daar een bui. Dat las ik ergens en dat vond ik wel een goede vergelijking. Als ik de lucht zou bestuderen en net zo in verzet zou gaan tegen het tijdelijk verdwijnen van de zon als tegen mijn eigen emoties, dan zou ik zien hoe absurd dat is. Het verzet is het allerergst vind ik, niet de emoties zelf. Verdriet en rouw toelaten voelt zelfs prettig. Als een opluchting. Zoals een kind dat wordt getroost in plaats van afgekocht, afgekeurd, of afgeleid. De betekenis die ik eraan geef, die is pijnlijk: 'het zal altijd zo blijven, ik ben een loser, niemand houdt van me, ik wil een borrel enz"

Ik heb gisteren weer eens, uit eigen frustratie, hier op het forum dingen uitgekraamd die ik echt niet meende. Alles is beter dan dat, om de tijd om te krijgen. Ik stort me vandaag weer op de heksen en vampieren, mijn e-reader dus. En dat gaat nuchter gebeuren! Ik heb 2 maanden geleden een gloednieuwe e-bike gekocht. Ik heb daar welgeteld één ritten mee gemaakt. Eens kijken op ik dat ding opgestart krijg, want ik weet nog niet eens hoe alles precies werkt (na meer dan 2 maanden!). Maar ja, goede voornemens en plannen maken maken is wel een van mijn sterke kanten. Vandaag nuchter blijven is al goed voor vandaag. Dan lukt het bijspijkeren van mijn heksen- en vampierenkennis ook wel. De rest is voor morgen.

Als je broer is overleden is het volkomen normaal en zelfs vanzelfsprekend om daar verdriet over te hebben. Ik weet dat uit eigen ervaring. Els Noorlander ging daar in haar lezing ook op in.

Dagpact: Moeps hub Mormel Yana Ik parkeer mezelf er maar even onder, voor je het weet kukelen Mormel en Hub er anders weer uit. Zet 'm op mannen, vandaag. Nu je er toch bent kun je er net zo goed iets moois van maken.

Er is natuurlijk niet één aanpak die voor elk type negatief gevoel is aan te raden. Soms kun je het glimlachend observeren, soms moet je even bijsturen, soms moet je ermee in therapie.

Ik weet niet hoor, Bob. De laatste tijd voel ik veel verdriet om mijn broer die is overleden. Om dan te denken: "nou ja, dat heb ik wel vaker" en over te gaan tot de orde van de dag lijkt me misschien niet helemaal een goede manier om er mee om te gaan.

Ik ben geen goed voorbeeld, maar mij helpt het wel om te focussen op de dingen die ik kan doen als ik nuchter blijf. Je hebt het zelf goed beschreven in dat ander draadje.

Dagpact: Moeps hub Mormel Geen kleurtjes? 😢 Hier waren de voorbije dagen weer een mentale worsteling, dus weinig uit mijn handen gekomen. Gisteren wel pitabroodjes en vulling gemaakt, dus toch gegeten. Van de vulling heb ik nog een halve pan over dus als ik daar straks rijst bij gooi is het avondeten ook klaar.

Dagpact: Moeps hub Dankjewel Moeps. Ik ga voor een nuchtere dag. Krijg ik gratis door het leven aangeboden. Stom als ik hem niet zou aannemen.

Lusteloos en onrust, dat heb ik ook. Ik probeer het er te laten zijn en het niet eindeloos weg te bonjouren door te scrollen ofzo. Ik vind dat best lastig eerlijk gezegd. Kun jij het soms ergens toe herleiden?

Het is duidelijk dat ik niet veel heb geleerd van mijn lange nuchtere periode in het verleden. En nu ben ik weer lekker mijn grenzen aan het verleggen. Van de leuke dingen die ik weer had opgepakt komt niks meer terecht. Ik blijf toch denken dat het kan, dat "24/6 nuchter" schema. Het zat bepaald niet mee de afgelopen tijd. Klinkt als een smoesje, is het ook! Ik begin maar (weer, pfff) eens met tot donderdag nuchter te blijven. Meer ruggengraat heb ik helaas niet op dit moment.

Dagpact: Moeps @hub02 Kom maar op! En goedemorgen natuurlijk!

Laat eens gaan hier met dat dagpact. Ik wil er op, maar dat gaat niet zonder dagpact.

Doe t maar want vaak worstelen anderen met soortgelijke problemen. De dagdraad domineren mag best als t maar niet voortdurend is 😁

Ja, kom je nu mee😃. Maar je hebt natuurlijk helemaal gelijk. Ik was mijn grenzen aan het verleggen. Die 6 dagen/week nuchter was best te doen de eerste maanden. Ik wil daar nu echt weer terug. Ik was toen weer veel aan het lezen (boeken dus). Ik speelde, als je dat spelen kunt noemen tenminste, weer eens wat op de piano. En nu komt van leuke dingen doen gewoon niks meer terecht. Ik probeer de draad maar weer eens op te pakken. Dan ben ik ook niet meer zo lastig hier met mijn idiote teksten.

Zo is het ook maar weer eigenlijk

Mijn grootste probleem met negatieve gevoelens is het tijdig opmerken ervan. Ik ben nu vooral bezig met zelfobservatie. Lusteloosheid en onrust vallen als eerste op. Dan: kan ik dat ergens toe herleiden? Ook als ik het opmerk ben ik geneigd om dit te relativeren of negeren. Maar als ik er geen lucht aan geef kan het zich opblazen tot immense proporties. Vandaar dat ik het ook hier nu hardop zeg, ook al voelt dat belachelijk voor mij. ‘Die arme mensen hebben zelf thuis al problemen genoeg’. Maar met dit soort gedachten moet ik ophouden van mijn psycholoog 🙃 Dus tsja. Overigens weet ik ook weer niet of ik alles hier moet gaan opschrijven. Doseren blijft lastig. Zwijgen of overstromen.

Mogge. Horden mensen zijn eng. Daarom ga ik straks de Biesbosch in. Daar mogen alleen vogels komen. Verder: niets zo burgerlijk als de angst om burgerlijk te zijn 🙃

Hèhè na de uiterst burgerlijke middag en avond gisteren gaan we straks om 8 uur zeer burgerlijk de honden uitlaten. Tmag voor mij nog wel een uurtje eerder maar dat zou minder burgerlijk zijn. 9 uur is het meest burgerlijk maar ik kom niet graag al die horden mensen tegen...

In ieder geval niet mezelf.

Op het gevaar af je definitief te vervreemden: we hebben zojuist ook nog Cluedo gespeeld. De holenbeer speelt iedereen er gigantisch uit. Maar ze was wel zo aardig om achteraf haar taktiek uit te leggen. Dat kan ik mooi gebruiken als we over 10 jaar weer Cluedo spelen 👌🏼

Leuke dingen: nasi gemaakt en lekker in de jacuzzi gezeten. Nu beetje bankhangen. Heerlijke wandeling gemaakt met de hond. Een flink eind gelopen en ze heeft zelfs nog gezwommen. Heerlijk dagje.

Leukste deken @Marjolijn