Alle activiteit

Doet me een beetje denken aan een anemoon, maar dat is het niet.

Ja das wel echt het allerminste 🤯

Ik trek dit gewoonweg niet. Natuurlijk is mijn moeder echt op leeftijd (86) en ze wil geen behandelingen of onderzoeken meer. Daar moet ik gewoon respect voor hebben, en dat heb ik ook. Echter ze heeft een tumor van weliswaar 8 cm maar geen uitzaaiingen zoals het er nu uit ziet. De overlevingskans met een Stadium 3a longkanker na 5 jaar ligt tussen de 31 en 52% Ik ben weliswaar 30 jaar jonger maar ik zou nu op deze (mijn) leeftijd dit zeker proberen. Zij is echter natuurlijk wel 30 jaar ouder. En heb ook eerlijk gezegd dat als ik haar leeftijd zou hebben, ik wellicht ook geen poespas meer zou willen hebben. Is een beetje als weigeren om je kat of hond in te laten slapen als ie echt op is. Dat is echt egoïstisch, gelukkig kan zij wel echt bij haar volle verstand zeggen dat ze geen verdere onderzoeken en behandeling meer wil. Ik heb dat maar te respecteren en doe dat ook. Natuurlijk mogen wij ons mij gelukkig prijzen dat we elkaar nog hebben op zo'n bejaarde leeftijd. En ga je gewoon op zekere leeftijd je ouders verliezen. Maar dood gaan aan kanker is gewoon echt K. Krijg je ook allerlei geprekken over euthanasie Ze zei ook eerlijk, ik krijg om de drie maanden 270 slaappillen en daar kan ik er ook wel een eind mee aanmaken maar dat wil ik jou en je zus niet aandoen. Ben echter bang dat als ze dit niet laat behandelen, ze een vreselijk dood gaat sterven. Maar dat kan ook omgekeerd zijn. Vaak woekert kanker niet zo hard meer op oudere leeftijd en gaat ze hopelijk vredig heen in haar slaap.

Door omstandigheden zijn de honden nooit gewend geweest om uitgelaten te worden. Ik vind dit zelf ook niet oke. Zelf heb ik nu een labrador. Ik kom nu net thuis van een lange wandeling. Ook de zwarte teckel neem ik mee uit. Honden horen uitgelaten te worden en niet in huis te schijten. Daarom was ik zo boos gisteren. De teckels kwamen sporadisch buiten. De oude teckel heb ik niet zoveel mee, maar zo'n beestje heeft ook niet om het leven gevraagd. Die is oud en doof en bijna geen tanden meer. Ik ben bezig haar wat zachter voer te geven. Zijn gedrag daarin veranderen lukt me niet. Wij hebben best flinke woorden gehad gisteren. Ik vind zoiets niet oke. Mijn labrador laat ik gewoon uit. Zo hoort het ook.

Ja het is moeilijk, die transitieperiode waarin ze nog wel je kind zijn, maar gewoon doen wat ze willen qua schoolprestaties. Als ouder ben je niet verantwoordelijk maar wel aansprakelijk, alsof je met je auto een voetganger omver rijdt die zomaar voor je bumper springt. Ik had dat heel erg met de holenbeer die haar studie biologie stopte om hondentrainer te worden. Inmiddels is wel duidelijk dat het een erg goeie hondentrainer is. Ze wordt langzaam ontdekt door de beste professionals in het vak. Nu ben ik ineens weer apetrots 🤷🏼‍♂️

@Quinn ik als volledige buitenstaander vanaf de zijlijn, wordt het niet eens tijd dat je (nu) als eerste jezelf op de voorgrond plaatst (weet je wel, eerst van jezelf houden voordat je dat van een ander doet). Bedoel het niet slecht hoor. Ik kreeg tijdens de EMDR sessies te horen dat ik narcistische trekjes had. Yeah right zei ik nog (ietwat beledigd; zeg maar woest) ik woon in een caravan en heb helemaal niks meer. Ik heb nogal een reden om narcistisch te zijn met mijn voornamelijk helemaal niks meer, nada, niente & noppes. Dat bedoel ik niet, kreeg ik als antwoord. Je hebt ook zoiets als verborgen narcisme als in de zin van de redder spelen (altijd maar voor een ander zorgen terwijl je niet aan jezelf denkt). M.a.w. compenseren omdat jij jezelf toch eigenlijk niet goed genoeg voelt. Dus dan gaan we maar anderen redden en goed voor zorgen. Want wij zijn het toch niet waard om gered te worden. Ons leven sucks toch al already....... Is natuurlijk mijn subjectieve beleving. In hoeverre de EMDR behandeling met deze shrink ook mislukte, zette het mij toch aan het denken. Anyway, sterkte man, want ik ga (en mag) mijn situatie niet vergelijken met die van jou!

toch toeval da wij allebei al in den ouden tijd geweest zijn

Vandaag dus een heel volwassen beslissing genomen. Niet op eigen houtje eruit om bij c te kunnen zijn, maar hier blijven om er straks ook echt voor hem te kunnen zijn. En ja, eerlijk is eerlijk, dat iemand me van het dagpact af flikkerde, triggerde zeker het nou, prima dan idee. Dus helemaal geen goed idee om naar buiten te gaan in m'n eentje. Want dan ben ik er niet alleen niet, dan gaat het ook weer om en over mij. En dat moet niet. Dus, volwassen en verstandig. Verder zou ik graag willen dat het overmorgen is. Of nog beter, volgende week donderdag, want dan zal de uitslag ook al wel geweest zijn. Denk ik. Ik heb veel te weinig onthouden van het hele proces. Waar een uurtje naar papier staren allemaal goed voor is.

Kan me voorstellen dat je daar huilerig van wordt ja.

Daar lijken ze wel wat op inderdaad maar ik vermoed dat de bloemen aan jouw aardbei 5 blaadjes hebben die wat ronder zijn. Je hebt dus gelijk dat het antwoord niet goed is 😁

Nee, ik heb daar niet perse behoefte aan hoor, maar ik vind het onbeleefd om een vraag onbeantwoord te laten 😅. Als ik me niet vergis ben ik daar in 1999 (of 2000?) afgestudeerd. Ik was ook niet de typische student die daar op tafel stond te dansen dus wellicht is de kans wel klein dat we elkaar tegen het lijf hebben gelopen. Ik haatte toen eigenlijk gewoon alles aan dat studentikoze leven.

Kwetsbare namiddag-update: ik heb een huilerige dag. Een en ander kan er mee te maken hebben dat ik in de auto naar deze podcast luisterde: https://podcasts.apple.com/be/podcast/zelfkennis/id1835500111?l=nl&i=1000746297165 Ook de andere afleveringen uit deze reeks vind ik trouwens zeer de moeite waard. Vanavond hebben we oudercontact met de juf van mijn dochter (standaard 2x15min/ schooljaar). Hoewel ze het zeker goed doet en ik me op zich nergens zorgen over hoef te maken, ervaar ik dit eerder als op de rooster gelegd worden als ouder, een proefschrift of je als ouder geslaagd bent. Ik vind het dus verschrikkelijk en ben eigenlijk nu al zenuwachtig. Totaal misplaatst en egocentrisch vind ik dit van mezelf ook.

Afhankelijk van hoeveel jij naar je tante gaat, is de kans bestaande dat onze wegen elkaar al gekruist hebben. Maar dat zou wel heel toevallig zijn.

dank je jij ook

daar ga ik altijd ne koffie drinken als ik naar mijn tante ga en moet wachten op de bus

Maak er gebruik van stroumfke. Zoals ik zei, ik zag soms dat je hier 's nachts zit, maar dit forum is iets te klein om op elk moment iemand te hebben om tegen te kletsen. Wens je het beste.

ja toch wel het is goed om de periode te overbruggen voor ik in opname ga

Hoe voel jij je daarbij? Lucht het een beetje op te weten dat er mensen zijn die naar je luisteren op elk moment van de dag?

Als jij behoefte hebt om daarover te praten, mag je mij altijd via pb contacteren (ik deel niet snel info met een ander). Mag ik wel vragen in welke jaren je ginds op kot zat? Mijn jaren in Leuven (de jaren dat ik er woonde en elke dag in de kroegen zat) was van 2002 tot 2011. Ik kom er nog steeds regelmatig door afspraken maar dan beperk ik het meestal tot Den Oude Tijd.

nee de paaz daar krijgen ze mij ni meer binnen slechte ervaring mee gehad

ik heb deze voormiddag ook gebeld

Het ziet eruit als de bloempjes op mijn aardbei, maar dat zal niet het antwoord zijn.

Onthou Stroumfke dat ze daar op elk moment van de dag zitten. Dus ook als je 's nachts het lastig krijgt kun je hen bellen. En je stoort deze mensen niet, die doen dit net om mensen als ons te helpen.

Hoe heet dit allerschattigste wilde bloemetje dat nu net zo'n beetje begint te bloeien?

@spirit: ik weet eigenlijk niet hoe ik dit zacht kan formuleren. In een eerder bericht schreef je dat je vriend nooit zijn honden uit liet. Voor mij grenst dit eigenlijk aan dierenmishandeling. In je vorige bericht schreef jij dat je ze net had uitgelaten, dus ik ken jullie situatie niet. Maar alsjeblieft ga met de honden elke dag even wandelen. Die beesten zijn afhankelijk van jullie. In een vorig bericht beschreef je hoe je humeur om zeep was toen je in een drol van de hond was gestapt met je blote voeten. Als mijn hond in huis had gescheten, dan was het omdat ik niet vroeg genoeg opstond om met haar te gaan wandelen (en niet vroeg genoeg was niet een uurtje later als anders, dat was meer dat ik 's avonds pas opstond), anders deed ze dit niet.