Alle activiteit

Ja die dingen heb ik dan ook op voorhand, veel te duur wss, uit zenuwachtigheid(?) op voorhand geboekt. Op zich wel handig (of een must?) maar dan hang je er natuurlijk ook wel aan vast. London Eye + cruise, hop on off bus, dan Frida Kahlo natuurlijk (de reden van onze trip), en Hamleys heb ik ook zeker nog aan haar beloofd. In se valt dat allemaal nogal mee dus maar het is inderdaad onze relatie waarvan ik hoop dat het die ten goede komt. Dat we er samen in slagen om hier iets moois en waardevols uit te halen want dat zal wel het langste meegaan.

Oh ja ze is nog maar 9 natuurlijk. Doe maar zonder militaire allures inderdaad 🤣 Er zijn genoeg leuke dingen te doen daar Harry Potter, London Eye, wat hebben we nog meer? Straatartiesten in Covent Garden... Een toertje bovenin de bus

Ja dat zeker. Dat ik wil dat alles te perfect verloopt zodat ze een mooie en waardevolle herinnering er aan over houdt zonder ruzie. Maar de spanning die oploopt, verhoogt natuurlijk sowieso de kans op ruzie. En een 9-jarige een paar uur alleen laten in Londen, dat gaat ook niet. Maar die autonomie trekt ook wel heel hard aan haar. Dus dat evenwicht zoeken, tussen mijn planning, uren, op tijd zijn, drukte, ov, tickets, boekingen, grenscontrole, een fijne tijd ‘regelen’ maar het tegelijk ook aan haar kunnen overlaten wat zij fijn vindt. En dat ik het daardoor dan ook fijn vind. Dat een planning dan geen militaire allures krijgt. Dat wil ik, dat hoop ik maar dat vind ik ook spannend of het wel zal lukken. 🙏

Allemaal heel typisch, liegen over de hoeveelheden doen we allemaal. Daar moet je niet over wakker liggen, dat hoort erbij. Minder drinken is vrijwel kansloos, dat lukt een paar dagen en daarna haal je de schade weer in. Het is niet dat hij zo'n kneus is, dat is gewoon het effekt van de verslaving. Wat echt werkt is helemaal stoppen voor langere tijd. Maar dan zonder erbij te denken "mag ik dan nooit meer drinken?" want dan wordt het een heel groot ding en dat moet niet. Gewoon stoppen, dag 1, dan dag 2, dan dag 3 enz enz en gewoon kijken hoe het bevalt. Meestal bevalt het zo goed dat iemand na de eerste paar dagen/weken (detoxen) in een soort "stop-euforie" raakt waarin je je afvraagt waarom je niet veel eerder bent gestopt met die rommel. Vervolgens is het een kwestie van volhouden maar nu kijk ik alweer te ver vooruit. Maar goed ik spreek niet tegen de juiste persoon natuurlijk 🤣 Zou hij hier willen komen praten? Niet om overtuigd te worden want dat kan hij alleen zelf, maar gewoon om een beetje te praten erover.

Doen! Natuurlijk komt er 1 ruziemoment of een moment waarop zij (of jij?) een paar uurtjes alleen haar gang wil gaan. Maar het is vooral een avontuur samen. Ik heb dit met de Vlinder gedaan vorig jaar en het was echt een passage naar de volwassenheid. Ons ruziemoment kwam al op de heenweg in het Gare du Nord waar ik moest toegeven dat zij wel en ik niet goed in de gaten had vanwaar onze trein zou vertrekken. Vanaf dat moment was ze voor mij geen kind meer. (Foto: Vlinder shopt tweedehands in Rotterdam)

Ik gisteren ook niet, maar google is mijn vriend 😁

Of onverschilliger? Tegenwoordig moet je overal maar wat van vinden waar je 'vroeger' nog gewoon omheen kon lopen of je schouders bij ophalen.

Ja die vraag wilde ik ook stellen maar lees hem hier ?

Ja, dat de acceptatie afneemt is duidelijk. Maar ik ben er dus niet van overtuigd dat meer aandacht in alle gevallen helpt, maar ook averechts kan werken. Het is zoals een manier van politiek-correct-denken die ook irritatie opwekt. En soms zoveel dat het doel voorbij wordt geschoten. Ik bedoel bepaald niet dat je je als homo dan maar in een hoek moet laten trappen, integendeel. Ik schrik soms van de standpunten die mijn 15-jarige zoon wel eens verkondigt. Als ik dan het gesprek aanga, krijg ik de indruk dat hij initieel best tolerant is, maar wat opstandig is geworden van het inclusiviteitsdenken waarvan hij vindt dat die hem steeds en tot vervelens toe wordt opgelegd. Dat is de statistiek van één geval. Niet van toepassing op alle maatschappelijke tendensen uiteraard. Maar wel een effect dat wel eens over het hoofd wordt gezien door de goedbedoelenden.

Pittig momentje daarstraks. Had tabak nodig en tenzij ik naar een andere gemeente fiets kan ik daarvoor alleen terecht in de drankencentrale. Enkele klanten voor mij dus even wachten tussen de flessen sterke drank en kartonnen wijn. Pittig. Alweer een reden om het roken ook aan te pakken, maar eerst maar even op het drinken concentreren.

Ik heb zowel een wake-up-light als een gek brilletje om de somberte mee te lijf te gaan. Moeilijk te zeggen of het gekke brilletje helpt, want een nulproef is er niet. Maar ik voel me er wel bij.

@Musashiwat vind je het meest spannend?

In de jaren negentig was het allemaal een stuk toleranter heb ik het idee.

Gevolleyed in een paars shirt boodschappen gedaan met mijn Ikea regenboogtas en nu blijkt het zondag weer coming outdag te zijn. Het zou toch eigenlijk allemaal niet nodig moeten zijn he, maar dat is het wel natuurlijk. Wat brengen cultuurverschillen en geloof toch ook een hoop ellende op de wereld. En dan de ego's, machtswellustelingen er nog bij. En een wereld die momenteel weer steeds rechtser aan het worden is. Mijn dochter valt op vrouwen en is op het AZC waar ze werkt ook contactpersoon voor de queer bewoners, die vanuit hun cultuur en status het al zo vreselijk moeilijk hebben. Dan hebben vrouwen het toch iets makkelijker dan mannen. Maar we zijn en houden toch gewoon van mensen? Nu droge kleren aan, een pot thee gezet en vanmiddag mag ik lekker Trigger Point afleveringen gaan bingen.

@Yana echt fijn om te lezen, die stappen vooruit. @Musashi het is gemakkelijk om tegen een ander te zeggen dat je niet zo zwaar moet tillen. Maar misschien proberen minder alleen te dragen? @spirit goed zo, plannen maken en uitvoeren en goed eten.

@Oskar toch is aandacht hard nodig, want de acceptatie blijft maar afnemen, net als dat het (verbale) geweld toeneemt. Je merkt het misschien niet als je er zelf niet mee te maken hebt. De meesten van mijn vrienden hebben er wel mee te maken; niet hand in hand durven lopen, scheldwoorden naar je hoofd krijgen, als het niet erger is. Toch even om je heen kijken voor je de gaybar binnenstapt. En op school merk ik het ook. Leerlingen die zeggen dat u er helemaal niet zo uitziet. Dat homo's er niet mee te koop moeten lopen. Dat soort dingen. Daarom is aandacht nodig. We are here, we are queer. En dat is net zo besmettelijk als heteroseksualiteit.

Ik heb hem al verschillende opties gegeven om hulp te zoeken, maar hij doet er niks mee. hij zegt dat hij minder gaat drinken, doet dat 1 week en daarna gaat het weer de verkeerde kant op. Als ik het bij hem aan geef wordt hij geïrriteerd en wil er niet meer over praten. Ik ben zo bang dat hij straks ziek wordt en dat t dan te laat is. Ik wil hem ook niet meer controleren, maar hij is niet eerlijk over de hoeveelheid. Niet tegen zichzelf en niet tegen mij waardoor ik hem niet vertrouw.

DAGPACT: Mormel Pumpkin kaatje🌺 Quinn Spirit Jazeker @Quinn. Het dagpact is voor vandaag even belangrijk. Al een flink eind in de regen gelopen met de hond. Heb mijn doggymom jack weer tevoorschijn gehaald. Verleden jaar ooit eens besteld. Zeer geschikt voor dit weer. Vandaag is er een zwemuurtje dat begint om 18.00. Ik dacht dat het tot 19.30 was. Kan ik best doen. Ik mis het buitenbad erg. Dit zwembaf is even fietsen. Gewoon even de brug over en je bent er. Een lichte maaltijd en gaan. Nu eerst maar koffie. Voel me goed vandaag!

Kan me wel voorstellen dat het spannend is, alleen met je kind op stap. Misschien weer verbinden met de intentie en gevoelens die je had toen het wel een leuk idee leek @Musashi? De innerlijke criticus is er om je te beschermen, maar wil dat je geen enkel risico neemt. Je bent prima in staat alle problemen die je gaat tegenkomen op te lossen, en lukt het niet dan kun je om hulp vragen.

@Quinn dankjewel hoor voor je aandacht voor mij. En ook dag allemaal, even geleden, nu ja, een week is het ongeveer denk ik. Niet zo lang al bij al maar toch weer lang genoeg om emotioneel helemaal beladen te zijn. Oa. dat ik merk dat onze Londen-trip ons allebei, om verschillende redenen, ook wel wat spanning bezorgd. Dat ik dat stom vind van mezelf dat ik het niet gewoon maar leuk kan vinden en niks meer en alles niet moeilijker hoef te maken dan het is. Dat ik er zoveel gewicht aan hang dat het allemaal alleen maar zwaarder maakt en daarom niet beter. En dat ik het zoveel beter wil maken dat het dan niet meer beter is. En dat het zonder die spanning allemaal sowieso beter zou gaan. En dat m’n zinsbouw op niks trekt. Maar voor de rest is alles ok en zei ik al dat ik het spannend vind om alleen met m’n dochter naar Londen te gaan? En dat ik ook ineens niet meer weet of dat geweldige idee wel zo geweldig was. En waarom heb ik ook altijd van die ideeën? Maar voor de rest dus alles ok alleen is er niet zoveel restruimte. Maar toch bedankt voor het vragen, het maakt een beetje meer plaats bij mij. Adem in en adem uit en alles komt wel goed. Denk ik, hoop ik. 🤞

Ik moest het ook even opzoeken. Hier is het vooral grijze vrijdag op dit moment. Bijzonder wat dat meteen doet met mijn humeur. Voel me meteen somber, gelukkig komt de zon volgende week weer terug. Had ik dat hier gelezen dat iemand lichttherapie deed voor de donkere dagen? Niet zozeer om wakker te worden (dat gebeurt sowieso vrij abrupt hier met al die katten en honden 😅), maar echt tegen die somberheid? Ben benieuwd of dat werkt/helpt. Fijne vrijdag iedereen!

Dat kan ik me voorstellen. Volgens mij is het vooral een scholending.

Ik had nog nooit van paarse vrijdag gehoord.

Komisch, hier in Frankrijk hebben sommige winkels niet begrepen wat Purple Friday is, ze denken dat het een soort Black Friday is. En dus, speciale Purple Friday aanbiedingen 🤣 Nou ja een aanbieding is een aanbieding, die ga je dan ook niet in de bek kijken natuurlijk