Alle activiteit

En @spirit inderdaad... (citaat kmw ezel) Kalmte MoedWijsheid).

Ik ben niet zo van al dat citeren, maar vooruit...hier erg mee eens. Op dit forum zit volgens mij( excuus als ik fout zit) met iedereen om wat voor reden dan ook hier. We komen hier niet om zweetvoetjes en vergelijkbare frutseltjes. We zijn hier een klein beetje anoniem of erg veel als we dat willen. En weten amper iets van elkaars leven. En laten we dan niet oordelen en veroordelen. We delen hier geen schilderadviesjes of haakpatroontjes toch? Er is zoveel oordeel en een beetje liefs in deze wereld is vast erg welkom.

Heel goed. Robert eigenlijk, maar Zimmerman levert de volle punten op. Jij mag Jaantje.

Bob Zimmerman of zoiets?

Keej. Wat was de echte naam van Bob Dylan?

Happy. Want connectie.

Dat laat ik met veel plezier aan iemand anders over.

Nieuwe vraag dan ook maar @Mormel?

Okay, het was Spaceballs. Volgende. Mommy, the President drank my chocolate milk. He didn't even say please!

Omdat je daar moet afkicken? 😁

Ik ken jullie allemaal nog te kort maar waarom gaat hij niet naar een afkickkliniek?

Weet je @spirit het is net als bij ons allemaal. Gebeurd is gebeurd. Overeind komen, knieën afkloppen en een hand aanpakken die iemand uitsteekt. Alleen kun jij nu de uitgestoken hand zijn.

Ben zelf ook alcoholist en wij allemaal hier. Ik snap het wel. Daarom deel ik het ook hier. Het valt me alleen erg zwaar. Zeker als je partner, waar je veel van houd, weer in een binge heeft gezeten. Ik voel me machteloos en teleurgesteld. Ook dat hoort erbij. Ooit zijn ze dat bij mij ook geweest. Dat ik nu even niet in een halleluastemming ben, is daar wel de rede van. Ik ben nog even bozig en teleurgesteld. Ik heb er geen medelijden met iemand die zicht klemzuipt. Weet ook niet hoeveel hij heeft gezopen. Gebeurd is gebeurd. Ik was denk ik wel wat blijer en positiever geweest als het niet gebeurd was. Ben er kapot van.

ja ze kennen me soms beter dan mezelf en inderdaad de ene borderliner is de andere niet

Zullen we er ook vanuit gaan dat je eigen hulpverlening waarschijnlijk het beste weet hoe je te helpen? Ze kennen je al jaren, toch? En de ene borderliner is de andere niet.

het is op mijn vraag dat ik wil wachten op tienen ik ken de begeleiding daar dag en nacht en ze leggen je altijd alleen en da heb ik wel nodig het gaat met zen momenten beter en de dr heeft gezegd start maar met je vrijwilligersswerk het kan je helpen om nuchter te blijven omdat je iets nuttigs doet ik moet nu nog maar 1 x bellen naar de begeleiding van de nachtverpleging van het ziekenhuis of teleonthaal vroeger was het 2 x per nacht en ik ben zo goed omringd ik kan het wel uithouden tot de kamers in orde zijn ik moet donderdag naar de dr wie weet dat ze dan toch spreekt over een opname van een ander ziekenhuis ik moet wel zeggen ik ben heel tevreden van teleonthaal en de begeleiding van de nachtverpleging van de broeders altijd heel vriendelijk en behulpzaam mormel niet te ongerust zijn zo rap krijgen ze me niet klein en bedankt voor je bezorgdheid

Ik ook, maar ik ben dan ook last man standing.

Daar denk ik over na.

Denk t ook. Maar je kunt niets terugdraaien, dus vooruit kijken en goed voor jezelf zorgen. En als er voor samen nog iets goed uit kan komen? Dat eal de tijd leren. Jij kunt nuchter en jezelf trouw blijven

Ben ik ook van plan om er met iemand over te praten @lady jane. Ik denk dat we allebei lijden aan stemmingswisselingen. Dat maakt het er niet makkelijker op. Maar ik had gehoopt dat hij eindelijk de drank eens kon laten staan. Nu heeft hij zijn 2e binge alweer gehad. Dat is voor mij best confronterend. Ik heb die beslissing genomen. Misschien had ik mijn huisje toch beter aan kunnen houden. Is het toch te snel geweest.

Hoe gaat het?

maar @spirit, blijf wel ook naar je eigen rol kijken he. Je stond op het punt je flat aan te houden juist omdat vriend was teruggevallen en je kritiek hebt op zijn manier van wonen. En ineens was het samenwonen en alles halleluja. Je bent er zelf bij geweest om je eigen stek op te geven. En nu kan hij even geen goed meer doen. En straks weer wel? Ik lees je al zoveel jaren met deze stemmingswisselingen. Denk dat het voor je vriend ook niet makkelijk is. Verkering, verliefd zijn, leuke dingen doen, dat idealiseren we misschien allemaal wel een beetje. Maar een echte liefdesrelatie kan heel hard werken betekenen. Soms heb je daar een relatiecoach of mediator bij nodig, als er nog liefde is, dat kan lonen zolang je samen verder wilt. Of begin bij de huisartsondersteuner. Maar doe wat. Regel een B&B, vakantiehuisje of iets voor jou alleen. Zodat je afstand kunt nemen in dit soort crisissituaties. Stop met schuld leggen. (Je was ooit ook zo ongeveer) Neem eigen verantwoording.

Bedankt voor het advies maar die felle zon is niet goed voor mijn gemoed (rolluik is hier ook quasi gesloten). Ga iets eten en een korte siësta houden, daarna zal het wel weer beter gaan.