Alle activiteit

Daarom ben jij niet verslaafd in je eigen ogen. Maar bijna niemand is verslaafd op jouw manier. En ja er zijn dus veel meer verslaafden dan men wil erkennen, want dan moet je er dus verantwoording voor nemen. Maar als je geen rem hebt dan heb je dus echt een groot probleem. Hoe je het ook noemt. Persoonlijk noem ik het een verslaving als je van alcohol afhankelijk bent om leuk uit te kunnen gaan. En anderen hebben vast andere woorden maar herkennen het ook zoals je leest. En we schrijven dit niet om je negatief te benaderen maar om je met bewustzijn rond verslaving te helpen. Wat je er wel of niet mee doet nu, is aan jouzelf.

Tjeetje, ik schaam me er altijd voor als ik mag zeggen dat mijn werk huishoudhulp is. Omdat het ongeschoold werk is, denken mensen vaak dat je dan ook dom bent en zo en dat vind ik er lastig aan. Vooroordelen dus. En ja schoonmaken vind ik ronduit saai en zal ook nooit veranderen verwacht ik, maar wat uitdagend aan deze job is, is de omgang met mensen. En deze week werd het me weer eens haarfijn duidelijk. Dat ik met dat stomme poetswerk, eigen gewoon hetzelfde mag doen als een soort van maatschappelijk werker, waar ik een diploma voor heb, alleen geen verslagen hoef te schrijven en verantwoording af hoef te leggen aan mijn meerdere. Dus er eigenlijk gewoon puur voor die mens mag zijn, qua luisteren, qua zijn. Niet de druk voel dat ik moet presteren en het gevoel van iemand willen redden er ook niet is. De grenzen waarin ik mag werken zijn duidelijker, waardoor ik dingen sneller los kan laten en daardoor veel productiever kan zijn. Van bovenaf opgelegde beperkingen opgelegd krijgen, werkt voor mij gewoon niet. Maar vanuit, een soort van beperking, zoals huishoudhulp zijn en daardoor eigenlijk geen verantwoording mogen nemen over heftige zaken vind ik heel prettig. Dan kan ik bijvoorbeeld wel gewoon zeggen wat ik denk, maar hoeft er niet zoveel meegedaan te worden. Kan ik ook gewoon oefenen en zo en mezelf beter leren kennen. Vandaag hoorde ik bijvoorbeeld van een klant, dat deze weer een terugval had in de anorexia, gewoon omdat ik opmerkte dat ik haar wel erg mager geworden vond. Ik weet van haar dat ze problemen heeft met haar kunstgebit en daardoor alleen zacht eten kan eten, dus daar refereerde ik eigenlijk aan. Maar wat ik dan heel erg bijzonder vind, is dat deze dit dan met me deelt. Omdat ze het nog maar pas tegen haar man had gezegd en mij nu ook in vertrouwen nam. En haar kinderen het niet wil vertellen. Dat ze het met me durft te delen vind ik al speciaal, maar wat ik merkte aan mezelf vond ik ook wel bijzonder. Ik hoorde het gewoon en had niet zoiets nu moet ik je gaan helpen. Eerder dat ik het gewoon aannam en nieuwsgierige vragen ging stellen. Of gewoon geïnteresseerde vragen stelde. Dat had ik zelf niet zo door, maar dat gaf deze me later wel aan dat ik deze gewoon heb kunnen laten praten en deze zijn verhaal heb kunnen laten doen. Natuurlijk vind ik het wel erg en hoop ik dat het beter gaat, maar dat is niet aan mij om er iets mee te doen. En ja, dan denk ik, huishoudhulp zijn is niet zo schaamtevol ook weer niet, zonder autoriteiten boven mij, verantwoordelijkheden en dergelijke, kan ik met dit werk soms ook gewoon even weer mijn talenten benutten. En dan voel ik me toch best wel weer nuttig. Under cover, mag ik dan toch een beetje mensen helpen en mezelf ook. Want gaat op een super veilige manier. En ja dat maakt mijn werk dan weer heel bijzonder. Ik poets voor de kost om mijn rekeningen te kunnen betalen en wat ik ernaast doe verrijkt mijn leven. En daar heeft mijn baas niks mee te maken, enkel mijn klanten die me daar in toelaten. Dus eigenlijk heb ik niks om over te klagen of me voor te schamen.

Gooi mij ook maar van het pact af. Wel trots dat ik best lang heb volgehouden maar nu teveel stress en toch overstag gegaan. Ik ga lekker vakantie vieren en daarna zien we wel weer!

@Spud: Ik heb een complexe relatie met mijn moeder. Aangezien de kans miniem is dat iemand hier ons kent, ga ik dit wel heel eerlijk zeggen: zij was een vrouw die altijd zei dat ik en mijn broer alles waren voor haar, dat ze niet bij onze vader zou blijven was het niet voor ons, altijd slecht sprak over onze vader, enorm "zorgend" voor andere kinderen in haar job in de buitenschoolse opvang, als vijfjarige kreeg ik van haar porno (graphic novel) als slaaplectuur want ik zou het toch niet verstaan, mij als 8 jarige het huis liet schoonmaken terwijl zij met een hernia op de zetel lag, mij als tienjarige vertelde hoe ze op haar twaalfde verkracht was door haar broer, verslaafd aan pijnstillers en kalmeermiddelen, iemand die haar handen niet kon thuishouden (en niet op de agressieve manier), mij een overdosis wou geven toen ik op mijn negentiende crashte,... Daarnaast weet ik niet wat ze met mijn jongere broer heeft uitgespookt want terwijl hij dikwijls ziek was terwijl hij bij mijn ouders woonde (dus heel zijn jeugd), stopte dit vrijwel onmiddellijk toen hij bij mij introk (echt jaren, zonder dokter). Enerzijds haat ik het mens, anderzijds vraag ik mij af in hoeverre ik haar verantwoordelijk kan houden daar ze zelf al dertien jaar in de psychiatrie zit, en tot slot zie ik hoeveel ik op haar lijk. Ik ga proberen om morgen bij haar langs te gaan (we zitten in de laatste dagen) en het volgende moment dat ik haar zie, hoop ik dat ze dood is. Persoonlijk totaal geen verlangen om haar nog te zien, maar ik ben de enige van ons gezin die het nog zal doen. Daarom ook dat ik me al weken niet op het dagpact inschrijf en niet mee ging op Dry january, er speelt gewoon teveel op dit moment en ik weet dat ik dan ga zuipen. Geen idee hoe ik ga reageren wanneer ze gaat, dat is voor mij moeilijk voorspelbaar. Ik hoop dat het een last is die van mijn schouders valt, maar ik ben oud genoeg om te weten dat je nooit weet hoe het onderbewustzijn reageert. Hoe het stoppen hiermee combineert? Ergens hoop ik dat zelfdestructieve gedrag te kunnen begraven met haar, maar dat is hoop. Heb nog geen idee waar het uitkomt.

Tsjonge, van de pil kun je dus ook niet op aan! Daarom had ik het dus zo lastig! Een doodgewone PMS waar ik effe geen rekening mee gehouden had. Maar en van me af schrijven en daarna in bed gaan liggen heeft me in de veilige zone gehouden.

Cru komt het niet op me over, wel kort, bondig en concreet. Qua moeders verliezen, ligt bij mij nogal gevoelig, maar dat is mijn ding gewoon dus ga ik je verder niet mee vermoeien. Ik weet immers niet hoe de relatie met je moeder is etc. Ik ben wel heel benieuwd en nieuwsgierig, naar hoe dat in combinatie met stoppen zo werkbaar gaat zijn voor jou? Dus als je goesting hebt deel erover. Zo niet, ook oké! Veel succes en sterkte!

@bumperjim: allereerst wil ik je veel succes wensen. Ik heb al een deel gelezen van je draad (ja, vanaf pagina 1) en ergens geeft het mij hoop dat ik niet totaal verloren ben. Soms denk ik eraan om het forum te verlaten omdat ik na bijna een half jaar nog geen vooruitgang boek en denk een negatieve invloed te zijn, maar dan lees ik weer andere mensen waarbij het ook niet vlot verliep. Enfin, vlot verliep, als het zo simpel zou zijn zou het niet de meest voorkomende verslaving zijn.

Vergeef me mijn geheugen @renaldo61 want ik val waarschijnlijk in herhaling. Dat gevoel van afwijzing zit zeer diep bij jou en je hebt ook uitgelegd vanwaar het komt. Dus ik hoop dat jij echt iemand of iets tegenkomt waarmee je terug connectie kunt maken. En deze vraag heb je allicht al beantwoord: mag je dieren houden in je huidige woonplaats?

ik ben zeker dat het niet aan jou ligt maar aan je begeleidster

toch wel ik weet uit het verleden dat dat voor mij het nuchter blijven gemakkelijker maakt maar het zal nu zonder moeten

Dat is idd niet leuk @renaldo61 maar laat je eigenwaarde niet afhangen van een ander! Die moet uit jezelf komen dan kan je ook niet meer teleurgesteld worden. Laat ze de kolere krijgen

@Spirit Pas als je last van lichte hoofdpijn aan je voorhoofd krijgt zou ik stappen ondernemen. Eerder zou ik het niet doen.

"Ik voel me weer totaal onbelangrijk / wegwerppersoon in deze wereld. Dat iemand een gemaakte afspraak niet nakomt of verplaatst. Ok. Maar als mijn vertrouwens hulp dit tweemaal op een rij doet, ja dat doet me dan toch ernstige vragen stellen over mezelf. " Dit heb ik op wie is wie geplaatst.

Wat is er gebeurd dan @renaldo61

Wat is alcoholverslaafd?? In mijn ogen iemand die niet zonder kan, en dagelijks drinkt, kan daar mis in zijn, maar dan pas ben je verslaafd, niet?? Of ben je al alcohol verslaafde als je 1x per week TEveel drinkt en de resterende 6 dagen nuchter blijft 🤔, want dan zijn er denk ik heel veel verslaafde mensen

Ik heb weer eens nergens zin meer in. Vroeger was zo'n gevoel gevaarlijk, dit zou vroeger zeker een uitnodiging geweest zijn om alchohol te gebruiken. Nu ga ik zelfs niet direct op eten.

Had je er erg naar uitgekeken om Anta buse te gebruiken?

Het gaat me helemaal niet goed. Mijn moreel is weer eens naar een absoluut dieptepunt gezakt.

Ik voel me weer totaal onbelangrijk / wegwerppersoon in deze wereld. Dat iemand een gemaakte afspraak niet nakomt of verplaatst. Ok. Maar als mijn vertrouwens hulp dit tweemaal op een rij doet, ja dat doet me dan toch ernstige vragen stellen over mezelf.

Al een paar dagen wat grenzeloos bezig. Zo heb gisterenochtend veel te ver gewandeld. In de middag weer te lang doorgespeeld en gezongen achter m'n keyboard, waardoor ik weer last kreeg van m'n schouders. Plus m'n accordeon nog tussendoor. Ik vergeet dan ook te eten, als ik in zo'n bui ben. Als lunch een stuk taart. Vandaag weer aan het bruine brood en andere gezonde dingen. Het was gisterenavond ook vrij hectisch, omdat om 18.30 de buurvrouw binnen kwam vallen. Mijn vriend was net thuis. Allerlei vragen over de auto van haar pamperzoontje. Die kan ze maar niet loslaten en is inmiddels volwassen. Ondertussen hebben pamperzoon en vriend allang telefonisch contact met elkaar en is het autoprobleem opgelost. Ondertussen de buuf maar kwekken. Druk, druk druk. Werkte enorm op mijn zenuwen en om 20.00 een kant en klaar maaltijd gegeten. Nooit meer dus!!! Ziek van geworden. Vanavond dus maar een gezonde maaltijd!!

ik ga vanavond toch nog eens naar mijn AA groep in st-truiden misschien gaat het mij toch helpen om nuchter te blijven

ik krijg steun om nuchter te blijven van mijn psychiater mijn thuisbegeleider mijn verzorgende en mijn sponser

Wat een ervaring @MaryArt.Gelukkig is het achter de rug. Nu nog even wat vervelende dagen om te herstellen en dan gaat de wereld er heel anders voor je uitzien. Mijn oogleden zien er ook niet meer zo strak uit, maar daar heb ik ook de leeftijd wel voor . Sinds ik geen lenzen meer draag, heb ik er niet echt extreem last van, zoals jij het beschrijft. Voor de schoonheidsprijs hoef ik niet meer te gaan.

Dit is alsof er maar 2 mogelijkheden zijn 😁 zo beperkt is het in werkelijkheid niet. Je had ook een leven voordat je alcoholverslaafd raakte. Alcohol maakt je leven niet, alcohol maakt het juist kapot. Maar verwacht niet van ons dat we je overtuigen want dat kan je beter zelf doen. Zie je zelf een oplossing voor je probleem?

Ja, dit is mijn oefenplek 😁 ik schrijf anders vrijwel nooit in het NL