Mogge....

Deze avator past beter bij je plofkippie

Geslapen weer als een os...zal het wel nodig hebben

Monumentendag..altijd leuk pm

Vandaag man jarig...dus het word een thuisblijvertje

Fijne dag mensen..sterkte ..succes en geniet ze

.

14 november 201411 jr. bewerkt door ploffie

Ietje, fijn joh dat het toch leuk is geworden en dat je merkt dat het dus inderdaad kan helpen om gewoon te gaan! Gun ik je!

Plofkip, schrok me een hoedje bij het openen van de dagdraad, boos kippie, maar ja ik zou ook boos worden als ze me alleen maar laten groeien om vervolgens op te laten eten!!

11 jaar naar het voortgezet, kan ik me nu bijna al druk om maken....doe ik toch maar niet. Beide kinderen zijn van september en zoals het eruit ziet gaan ze niet ergens een jaartje over doen! Ik heb al velen gezien die het zwaar hebben zo'n eerste jaar, wat een overgang zeg. En wat veranderen ze ook vreselijk snel in dat eerste jaar! Als ze zich maar prettig voelen in de groep!

Manlief is fietsen, ik ga zo hardlopen als hij terug is maar nu eerst ruzie oplossen tussen logeetje en zoonlief. Heb ik eindelijk mijn dochter gekoppeld aan een vriendinnetje gaat hij ervandoor met een ander vriendje en is het logeetje nu verdrietig en alleen !

Kinderen.......

Dribbel

kinderen!

tzijn net mensen

ik ga ballen

fijne dag

.

14 november 201411 jr. bewerkt door ploffie

Terug van strand.

Was weer heerlijk.

Koppie weer leeg.

Zo weer aan de kook.

Kapucijners met spekjes en gesnipperde ui.

Met aardappelpuree.

Maar nu eerst met boek op de bank!

Merk dat het niksen mij steeds beter afgaat.

Nu balans in de gaten houden

Hier ook zo on balans type

Alles of niks

Kan zo doordraven in alles of niets

Weet zelf ook nog niet goed om hiermee overweg te kunnen gaan

Toch merk ik...al doende leert men

Tis wel vermoeiend dat balans....moeilijk

Toch pluk ik hier weer de meeste vruchten van

En dat houd me staande om toch continue doorgaan met aan mezelf te werken

Af en toe zie ik het niet meer zitten...zou soms zo graag handoek in de ring willen gooien

Maar ja..het positieve in mij...zorgt dat ik dat niet doe..

Er is iets in mij dat toch door wil gaan.

Iets wat groter wil worden..

Wat ik ook merk...dat ik zo blij ben met het niet onderdrukken van van alles en nog wat

Dat ik kan nadenken..erover nadenken..beslissingen maken waar ik achter sta...

Dat ik kan zijn wie ik wil zijn...of kan worden

Zonder schaamte

Tevreden voor het moment..maar toch nog een weg tegaan

Denk weleens...te mooi om waar te wezen.

Lijkt wel een droomwereld..incl nachtmerries

Waarin ik mijn draai nog moet vinden..ben mooi opweg...want ik ben het ook waard

Dat voel ik...en dat denk ik met een lach op mijn gezicht

En nu weer terug op de wereld...

Is er geen dagpact?

MG, heb het weer belachelijk rustig aangedaan met lopen, km of 4 denk ik, 1x gestopt tussendoor om wat te rekken en strekken. Ik heb problemen met mijn scheenbenen dus daarom moet ik het ook wel rustig aan doen. Kan ook niet te vaak en te ver lopen want dan komt het geheid terug. Daarom ben ik er destijds bij gaan spinnen zodat mijn schenen wat rust zouden krijgen....

Was wel prachtig weer om te lopen zeg. De kindereen vanmiddag zelfs nog even in een kolk in de buurt gezwommen maar dat vonden ze toch wel koud. Dus thuis lekker gedoucht en nu weer aan het spelen! Oppas komt over een uur en dan gaan we met familie uit eten!

En ik mag rijden, hiep hoi!

Dribbel

Dank je Spud...

Ben benieuwd hoe het suikertje vergaat, vast goed!

Pfff...

Als ik dat hier zo lees, kriebelt het om ook mijn hardlopen weer op te pakken.

Echter de discipline ontbreekt momenteel.

Fruitvlieg,

Juist lastig dat aansluiten bij een loopgroep...

Daar heb ik ook de discipline al niet voor.

Mooi en herkenbaar thema: Balans zoeken en vinden.

Ik ben ook van de alles of niets. Van heel druk zijn tot bijna niets doen.

Is dat erg ?? Of is het zoals het niet hoort.

Balans in activiteit en inactiviteit zou meer rust moeten geven zeggen ze.

Of begint met accepteren dat ik het op mijn manier doe.

Als ik mezelf steeds afval op de totale drukte of de inactiviteit dan maak ik het mezelf zo moeilijk.

Dan ben ik aan het vechten en dat kost juist bakken met energie.

Mijn ritme zoeken, een lastige, maar mooie ontdekkingstocht.

Zeker lastig die balans te vinden.

Heb zelf het idee dat ik nu doorsla naar niks meer doen, maar dat geeft voor mij weer onrust...

Pfff...

Nee joh Fruit, toch een ansjovis voor de poes??? Is veel te zout. Krijgt ie spontaan nierstenen van hoor.

Vandaag heerlijk een stuk over de markt gewandeld en op het rommelgedeelte een prachtig kaarsenhoudertje gekocht. Nou ja eigenlijk een theelichthoudertje. Van glas, omlijnt met zwart. Er kunnen 3 lichtjes in en ik heb hem al aan. Weer heerlijk genieten. Heb  een knaak afgepingeld omdat het een vroegere chauffeur van de d.a. was, dus mocht ik het meenemen voor e5,--

Kwam een oude kennis tegen die vroeg of ik "het één mee ging vatten", toen ik zei dat ik al bijna 5 jaar niet meer drink, zei hij "tja dat zou ik ook eens moeten, maar och die paar jaar dat ik nog leef hé?

Zo nu het restant van de shoarma samen met bruin brood opeten. Zonde om weg te gooien.

Had voorgenomen om een salade te eten...maar ja word toch home made pizza

Ben ook maar een mens

Eet smakelijk voor degene die nog moeten....fijne avond

Balanceren kost zeker energie.

Vandaar, nog even een ronde met de hond en daarna opslomen...

Hoofdpijn zet door.

Misschien toch teveel gevraagd van mijzelf.

Nee Fruit, zout is echt heel slecht voor dieren. Kijk als de hond of kat met de pot mee eet, en je kookt niet zout, kan het niet zoveel kwaad maar ansjovis is slecht. Je zou eens op kunnen letten of ze daarna dan veel meer drinkt.

Mooie postings vandaag. Jopie en Huttula bedankt voor jullie mooie woorden.

En MG en Vlieg samen lopen; leuk!

 

Blondie, ik vind het heerlijk hier in mijn nieuwe huisje.

Wat vervelend dat je steeds hoofdpijn hebt.

 

Naar open monumentendag geweest.

Was de moeite waard.

En ook nog genoten van de prachtige natuur tijdens wandeling.

Daarna terrasje met weids uitzicht. En zon!

Vond het heel even moeilijk toen mijn zusje, een witte wijn bestelde.

Vroeger namen we er samen één (of meer), maar dat gevoel was gelukkig snel over.

Ik ben een tevreden mens.

Ronde met de hond gehad...

Hoofdpijn zet ondanks de paracetamol door.

Word er niet blij van, maar goed!

Teken voor mij dat ik teveel wil en doe...

Bedje dus zo maar in.

Morgen werken en daar kijk ik toch echt wel naar uit

Balans vinden is een lastige voor mij ook. De ziekte van 'meer' maakt niet echt dat ik weet van minderen. Met mate is precies waar ik niet goed in ben. Ik probeer wél , net als Fruit, om alles rustiger, niet gehaast te doen. Mindfull zo je wilt. Er komt minder werk af, maar ik word/blijf er een prettiger mens van. En wat ik echt heel fijn vind: nu ik niet zo op Productie en Prestatie zit, laat ik makkelijker onverwachte dingen toe. Alles hoeft niet meer zo binnen mijn planning te passen en ik heb meer tijd voor de mensen om mij heen. Mocht ook tijd worden dat ik meer aandacht geef aan de mensen om mij heen.

Het helpt mij om proberen alles te accepteren. Mijn eigen karakter, het karakter van anderen, beslissingen van anderen................

"Geef mij kalmte om te accepteren wat ik niet kan veranderen." Wel 300 keer heb ik die zin gepreveld om te leren mijn verwachtingen van anderen, van gebeurtenissen los te laten. Of een oordeel eraan te verbinden.

Accepteren.

Hoe ik ben.

Was ik een madeliefje: ik zou me te klein vinden voor een vaasje. Was ik een zonnebloem: ik zou het rood missen. Was ik een klaproos: ik zou nog geen 2 uur houden op een vaasje.

Laat ik nou een klaproos zijn! Groot genoeg en rood genoeg. Alleen behoorlijk wat beperkingen. Maar precies goed genoeg om mooi genoemd te kunnen worden voor mensen die op klaprozen vallen. 

Hoe zweverig.

NEE.

Werken aan gedrag is helpend, zolang ik ondertussen niet mijzelf als persoon afwijs.

.

14 november 201411 jr. bewerkt door ploffie

MG ik geloof je graag. Het was niet naar jou gericht, ik had het over mijzelf.

Het gaat lukken om balans te vinden MG? Ik heb voor mijzelf een hard hoofd in, maar ik doe het ermee. Zolang ik niet over iemands grenzen ga vind ik het best. Dan zie ik die onbalans als weerstand. Iets om naar te kijken wat ik mezelf wilde vertellen.

Niet dat ik makkelijk herken waarom ik nou weer zo onmatig was hoor.