ik kom net uit een hospice
waar een goede vriend
op sterven ligt.
in stilte bij hem zitten is fijn
en maakt ook heel veel los
over mijn verleden, mijn leven, relaties
en ook wat hier op adb gebeurt.
Voor mij is dit ook real life gek genoeg.
Gula als ik je gekwetst heb dan spijt me dat.
Als er drank in het spel was gisteren, dan heb ik dat
niet herkend. ook vreemd misschien op een adb forum,
maar ik heb elk woord serieus genomen en mij door jou
gekwetst gevoeld.
waar zijn we toch mee bezig, denk ik soms.
Voor mij is het zo belangrijk om het verleden te accepteren
en met het heden verder te leven. Er gebeurt al zoveel nu.
Een leerpunt voor mij is iedereen mag er zijn, ook hier.
En iederen mag zelf uitzoeken waarin die wil veranderen of juist niet.
Ik wil minder impulsief zijn in mijn reacties, zeker als ik voel dat ik
aangesproken word, en dat niet eens zeker weet.
Soms vul ik in, daar waar ik beter kan vragen.