Musashi

Ja helaas was mijn verschijnen hier weer een mooi staaltje van de kroniek van de aangekondigde dood. Een eindeloze wedergeboorte om het dan maar poëtisch te benoemen. Eten maken was helaas ook een trigger om aan de wijn te beginnen.

Ja het is ook niet eenvoudig om het om te denken dat je altijd al heel was, als je altijd hebt gedacht dat je kapot was. Lerende en zoekende zal ook wel in mijn aard zitten.

Dat geloof ik best en dat is nog zeker wel een work in progress. Voor nu was het een kwestie van zo lang mogelijk uit te stellen en het was wel interessant om het proces in mijn hoofd gade te slaan. Toen ik dan honger en wat pijn kreeg ben ik toch overstag gegaan. Dus het is wat het is nu. De laatste dagen hier waren precies al een point of no return. Ach, morgen weer een dag, van voor af aan. Maar van die lijst ben ik nu wel echt definitief geschrapt. Dat neemt niet weg dat ik niet mild mag zijn voor mezelf en daardoor de rest van de maand aan de zuip moet/ kan gaan.

Ja voila, heb een paar keer getwijfeld om me op de lijst te zetten maar dat heb ik dus ‘bewust’ niet gedaan want dan kon ik idd echt niet afvallen. Zo zou ik geen loser zijn als het toch niet lukte. Nu niet, want ik stond niet echt op de lijst. In mijn hoofd zit ik nu zover dat ik denk ‘als ik vandaag een uitzondering maak, kan ik de rest van de maand terug ‘goed doen’ en februari zal gemakkelijker zijn want die maand is korter.🙄 beih het is gewoon een dag van niets, het zat er al een paar dagen aan te komen en vandaag loopt helemaal niet zoals gepland dus ben even uit mijn lood geslagen en het noorden wat kwijt. Het is al in huis (door de dag die dus anders liep dan gepland). Het is nog niet open, heb mezelf verplicht om eerst yoga te doen. Nu ben ik aan de thee maar ik kan idd (nog) niets beloven. 🥲

Jullie zullen het wellicht ook al wel door hebben van op een ander draadje maar ik zit vandaag toch echt wel op het randje om overstag te gaan. 🥲

Ja de verlichting die het ‘s avonds brengt betaal je toch terug met extra zwaarte in de ochtend.

Ik ben altijd ver weg gebleven van antidepressiva hoor. (Want pillen zijn chemisch en slecht voor mijn gezondheid 🤣🫠) Naar mijn gevoel werk ik echter al zolang en veel aan mezelf dat ik er moe van word en in verhouding vind ik het resultaat soms ook zo miniem en geraakt het ook nooit echt ‘af’, dat ik er soms zo moedeloos van wordt en het slachtofferschap, zelfmedelijden etc steeds weer aan de oppervlakte verschijnt.

Dag @Bert1953, dankjewel voor je reactie. Ik vind het heel inspirerend en knap hoe je zowel je verslaving als je depressie hebt overwonnen. Ik denk dat ik beide ondertussen zowat geaccepteerd heb als behorend tot mijn gewone/ normale zijnstoestand, weliswaar met een oorzaak maar zo diep dat die er niet ‘uit geraakt’. Nu komt zowaar de gedachte dat dit mss helemaal niet zo is. Ik ben zeker benieuwd naar de manier waarop je dit gedaan hebt en tips en advies om hiervoor ‘hard aan jezelf te werken’. In therapie of op jezelf? Je hoeft natuurlijk niet te antwoorden als je niet wil, en ook mss niet hier als pytje dat niet wil, maar ik zou het zeker wel appreciëren. Groetjes en fijne dag.

Maar voor de rest niet te veel op mij letten. Sorry pytje om je draadje te bevuilen. Ik denk vooral dat mijn verslaafde brein bezig is met excuses te zoeken en vinden want woensdag was ‘normaal’ mijn eerste drinkdag van de week dus ik denk dat die schrik aan het krijgen is en alvast een uitzondering aan het inmasseren is. 😤 heel subtiel maar zo venijnig!

Het helpt niet ECHT maar het bedot wel mijn systeem zodat het lijkt alsof het helpt. Net zoals een lelijk iemand met veel make up wel mooi kan lijken maar het niet echt is. Of zoiets? Al draagt een aap een gouden ring, het is en blijft een lelijk ding. Maar die aap ziet dat niet en heeft de tijd van z’n leven. Zie mij hier eens knap wezen. 😅

Bwah het omgekeerde kan toch ook waar zijn, althans bij mij. Drank als middel om depressieve gevoelens weg te drinken. Het helpt natuurlijk niet echt maar ik merk toch ook weer hoe ik het moeilijk vind om met depressieve gevoelens om te gaan zonder drank.

Sorry van de overload hier weer maar ik ben ook ah denken waarom ik dan gisteren mezelf de beloning niet heb gegund maar dat is eigenlijk ook wel simpel. Als anti-craving vind ik groene thee niet echt helpend (want combineert wel goed met rode wijn). Wat wel helpt is citroenthee (twee verse citroenen uitgeperst) met gember, kurkuma en suiker. Het zuurzoete gaat echt niet met de smaak van rode wijn dus dat helpt wel beter.

Ik had trouwens wel zin en hoop dat ik dit jaar opnieuw naar Japan zou kunnen. Dan was het niet zo erg om op te drinken. Maar ik heb bepaalde voorwaarden en grenzen gesteld (trots op!) en daarom zit het er zeker/ wss niet in dit jaar. Op zich niet erg want ik ben blij met de keuze die ik voor mezelf gemaakt heb, maar nu is het in mijn hoofd ook een risico dat ik er heel mn leven nooit meer zal komen dus wordt het des te waardevoller.

Zomaar op een doordeweekse maandag waarbij de week helemaal van voor af aan begint en ik nog geen enkele prestatie heb kunnen afvinken? Nee, dat gaat echt niet in mijn hoofd. Alsof ik zo’n uitzonderlijke beloning ook echt moet verdienen met iets extra-ordinair dat ik het momenteel zelfs niet kan verzinnen.

Hoi @knakker, ja het is me gelukt. Ik ben bewust omgegaan met de neiging die ik wel voelde om de spanning die ik in aanloop naar het gesprek had opgebouwd, van me af te drinken, eens het achter de rug was. Het aanbod was er zeker ook. Het was dus zeker niet gemakkelijk om hier tegen in te gaan maar ik ben extra lief voor mezelf geweest en de avond is nu rond. Ik ga nog in bed met yoga nidra dus wat mij betreft is vandaag een dikke win!

Ik niet. Ik wil volle bak vooruit, liefst al gisteren diep doordringen naar de kern van het probleem. Maar dit is voor velen (de meesten, incl mezelf) wel angstaanjagend en daardoor schiet iedereen als vanzelf in de overlevingsmechanisme, wat een echt gesprek natuurlijk helemaal in de weg staat. Mijn uitdaging is dus vooral om het heel traag (te traag) aan te pakken, zonder verwachting van een bepaald resultaat. En daar ligt de ware uitdaging, daar ook ok mee zijn, de kleine stapjes die gezet worden, zonder het resultaat al dan niet behalen, in rekening te brengen. Ons allemaal netjes in die ‘window of tolerance houden’, dat is m’n echte werk en tegelijk ook niet mijn verantwoordelijkheid om dat voor anderen te doen. Maar als het niet lukt, voel ik me er wel de dupe van en dan ja, wat dan hè… 🥲

Goeie morgen, vandaag staat ook bij mij een moeilijk gesprek op de planning. Met mijn mama en mijn zus. Het sluit aan bij wat hierboven staat en waar ik dit jaar veel over heb geleerd in een cursus over angst. Het please gedrag (fawn) werd daar ook uitgelegd als een overlevingsmechanisme (reactie op angst) naast freeze, fight, flight. Verder wil ik er hier niet al te diep op in gaan maar ik weet wel dat het een uitdaging wordt om bij thuiskomst geen fles open te trekken. Deze week is goed gegaan maar vandaag voelt aan als de echte test. Doet ie het of doet ie het niet?

Goeie morgen, Thee nog steeds in het gesloten zakje. Ik werd eerst overvallen door faalangst en daarna was het te laat om nog groene thee te drinken. Ben dus maar bij mijn classics gebleven. 😇 Als een serie te veel seizoenen heeft, haakt mijn man af. Dat vind ik erg lastig en daarom kijken we meestal mini-series. Fargo is een uitzondering want elk seizoen staat op zich zelf. Vind ik een echte aanrader. Nu zijn we The beast in me ah kijken, ook heel goed. White Lotus heb ik dit jaar op het vliegtuig gekeken en smaakt naar meer maar die kan ik hier nergens vinden? Jammer want was ook echt geweldig. Heb je adolescence al gezien? American horror story heeft ook wel enkele leuke seizoenen. This is us (Disney +) heeft ook veel seizoenen en was absoluut niks voor mijn man dus dat heb ik alleen gekeken en kon ik lekker meejanken onder een dekentje met al dat familiedrama/ trauma. Ik kan bijna geen film meer uitkijken maar wat series bingen, daar blijf ik wonderwel voor wakker. Zou verslaving hier iets mee te maken hebben?

Ooit vroeg iemand me hier (ik geloof @Lonster1) naar meer verduidelijking toen ik zei dat thee zeker ook bijdraagt aan mijn spirituele gezondheid en dat zit m dan toch ook zeker hier in: het meditatieve aspect ervan, rituele handelingen, in het nu zijn, een zijn met jezelf en wat je omringt, dieper zakken in jezelf, geen wereldlijke afleiding, deel zijn van iets dat groter is dan jezel,… . De esthetiek is dan een mooie extra. Dit antwoord heeft enkele jaren op zich laten wachten, waarvoor excuses. 😅

Hollandse nuchterheid vs Japanse finesse 🫠😇😅😝

Tja ik kan daar allemaal wel chique en hoogdravend over doen maar al bij al is mijn practice wel heel beperkt en heb ik daarbij ook last van imposter-syndroom. Ik denk dan direct dat je 10 jaar opleiding moet doen om theemeester te worden alvorens ik er ook maar iets zinnigs over te zeggen heb 🙃 wel een held is @theteacrane op YouTube

Wil je mss eens receptje delen? Heb ik ook al wat mee ge-experimenteerd en resultaat niet slecht maar ook niet wauw, terwijl ik dat wel heb met andere fermentatie-receptjes. Dankjewel bij voorbaat! 🙏

Gisterenavond een bedtime yoga gedaan en extra lange sessie yoga nidra in bed. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo goed geslapen heb. Smaakt naar meer! En ik herinner me ook dat ik vele jaren geleden tegen mijn eerste therapeut zei dat ik rode wijn nodig had om de slaap te vatten, dat dat zo goed als onmogelijk was zonder. Oh boy, couldn’t have been more wrong!

Applausje voor mezelf met 1 week av. 🙌🥳 Om te vieren denk ik mezelf toch vandaag eens te belonen met mn exclusieve Japanse thee. Wel volgens de regels van de kunst zetten ipv in een grote thermos van 1 liter, zoals ik normaal doe. Lekker snobistisch zo hè @bumperjim 😆

Ook al schrijf ik hier weinig, ik lees hier wel heel veel, zoniet alles. Ik lees idd veel herhaling maar ook kleine veranderingen, die standhouden. Het doet me denken aan mijn groepssessie met psycholoog gisterenavond (afsluitende sessie na 1 jaar traject). Er werd ook nog eens herhaald hoe echte verandering het beste tot stand komt met héle kleine stapjes en vaak herhalen. Iets met neuroplasticiteit die veel effectiever is met vele kleine stapjes ipv 1 grote. Dit zie ik ook bij Renaldo en ik denk dat dit niet vreemd is op deze manier owv zijn professionele begeleiding. Ik snap ook dat ‘mensen’ dit vervelend vinden want zoeken we niet allemaal te vaak naar ‘die éne oplossing’, ‘voor eens en voor altijd’? Maar zo werkt het dus niet, voor niemand.