Reacher

De twee dames hierboven verschalken zich nog steeds op zolder. Ooit waren het buitenpoezen, één boerderijpoes en een straatpoes die niet meer teruggeplaatst kan worden. Ze zijn beiden heel schuw. Het lijkt mij best belangrijk dat ze hier ook naar buiten kunnen. Maar vijf maanden in dit nieuwe huis en ze durven nog niet één trap af, laat staan twee. Eten een verdieping lager is geen optie. Ze eten dan rustig 48 uur niet. En dat is niet goed vanwege het risico op leververvetting. Wat te doen? Dat leven op een verdieping lijkt me ontzettend saai voor ze.

Ik heb trouwens een vraag voor jou en @Spud op het dierendraadje. Kattengedrag.

Goedemorgen! Gezellig @bolletje! Yvonne ‘s koffie is de lekkerste. Haar cola trouwens ook Yvonne MajaClaudius Reacher

Dank je wel @jopie. Wil je wel geloven dat ik draaglast moest opzoeken in het woordenboek? Je zet me toch altijd weer aan het denken. I love it!

@Maja Je ouders liefdevol en waardig naar het einde begeleiden, er zijn weinig dingen waardevoller dan dat. Het leven heeft niet alleen nut als je trouwt en kinderen krijgt. Het is zoveel méér waard als je jezelf recht in de spiegel aan kunt kijken en kunt zeggen ‘ik had het niet anders willen doen’. Maar ik snap dat het je raakt dat afscheid van de vorige levensfase.. dikke knuffel

Veel plezier LJ Tijd voor nog meer koffie. Fijne dag! Oh ja: Yvonne Claudius Reacher

‘Ja’ van het loopt goed af? Want dan ga ik kijken

Goedemorgen @Rosee gezellig lijkt me dat zo samen met je zoon. Ik zal die film eens uitchecken. Loopt het wel goed af?

Ja dat was goed @Quinn! Jij bent! *Lacht kwaadaardig*

Goedemorgen! Ik heb vannacht crisisinterventie gepleegd op een mot. Vast in de lampenkap. Dus gevangen om te redden en naar buiten te laten. Maar motten wíllen helemaal niet gered worden. Motten zijn blijkbaar suïcidaal. Who knew. Dus flepflepflep mot weer terug bij zijn gloeilamp. Ik hóórde als het ware de oogpupillen van de katten groot worden: *poing poing* Party! Probeer maar eens te slapen met 100 klaarwakkere speelse katten. Enfin: lang verhaal kort: de mot op antidepressiva gezet. En voortaan alleen donkere ruimtes voor hem

Ik ga slapen. Trusten.

Er zat overigens bijna twintig jaar tussen de 1e en de 2e. Reden: een vrouw aan boord is geen goed idee.

Landen zijn goed. De ratio net andersom. En veel eerder.

Oh ja en ze kwamen niet allemaal uit hetzelfde land. Twee ervan wel. Eentje niet.

Heeej! Hoe later op de avond… Maar nee. Veul eerder. En het land klopt ook niet.

Trusten. En @Zbbvoor wat het waard is: ik vind je inspirerend. Niet saai. Verveling, tja.. je houdt veel tijd over als je stopt met drinken en met roken. Daar komen andere dingen voor in de plaats.

Ik was ‘m alweer. De eerste drie vrouwen in de ruimte. Waar kwamen ze vandaan (land) en wanneer gingen ze ongeveer? Wel scifi geen horror

Mijn Socrates is eigenlijk een hond moet ik concluderen. Verpakt in een kattenlijfje. Altijd binnen, altijd bij mij. En de grootste sprong die hij maakt is naar zijn voerbakje. HetSocratesvrouwtje.

Geniale analytische skills van mijn kant zul je bedoelen

Gekke gedachtensprong misschien maar door die serie ‘the man in the high Castle’ van de muziekdraad. En door de andere kortere verhalen die hij heeft geschreven uit te sluiten.

Die aflevering ga ik opzoeken Leuk om je enthousiast te lezen.

De jouwe.. The Marathon?

Voornaam … achternaam : Bachman. (Een halve punt?) De mijne is The Regulators. Waarom weet ik eigenlijk niet, best een gemiddeld exemplaar qua repertoire. Het had iets met Westerns en een jongetje te maken die iedereen uiteindelijk redt. Maar dat is geen compact werk.

Oh echt? Wat schattig Ik kan me er nog wel iets bij voorstellen ook.

Doet me goed dat je die kent. Echt goed. De film...Ik ga het zeggen, hoe snobberig het ook klinkt: de boeken zijn beter. Dat van Anton wist ik niet.