Moeilijke dag vandaag. Ik probeer nu heel erg niet over grenzen heen te gaan, maar lukt soms totaal niet. Terwijl er niets bijzonders is, ga ik toch voorbij aan wat ik NU kan ( is bijna niets en daarom waarschijnlijk, want hé zo weinig kan toch niet?) . Totaal uitgeput thuisgekomen. Stem zit in mijn keel en bijna geen adem. Gaat weer over....normaal gesproken zou ik roken en drinken. Dat drinken gaf dan wel een opluchting, of een wegdrukking of wat dan ook.
Nu geīrriteerde echtgenoot die niet tegen mij kan als ik zo ben. Dat begrijp ik. Is ook niet om aan te zien en horen. Maar ik kan zijn reactie nu niet gebruiken. Caramba etcetera. Zo geen zin meer in. Toch geen wijn gedronken. Dat dan weer niet. Plaatje in je schrift Lika.