@Oskar niet impertinent, ik zal er sowieso over na moeten denken, therapie en proces, je weet toch. Waar ik bang voor ben, tja. Bang dat ik niet met m'n handen van c af kan blijven. Bang voor het cirkelen van mn hoofd. Bang voor de constante stem die vraagt om verdoving, door wat dan ook. Bang om daaraan toe te geven. Bang om meer pillen te slikken dan ik zou moeten. Bang toch weer naar een fles te grijpen. Of een mes. Bang om te gaan slapen en in dezelfde nachtmerries wakker te worden. Bang voor, bang voor mezelf in feite. Maar de grote mensen zeggen dat ik het onder ogen moet zien, nieuwe ervaringen moet opdoen waarin het wel goed gaat. Weet niet of je die teksten kent? Ik heb ze vaker gehoord, maar dit keer ga ik er mijn best op doen.
Ik ben nu thuis, c moet nog even aan het werk en ik heb plechtig beloofd mezelf niets aan te doen dit verloren uur. En voor de zekerheid graaf ik me hier maar even in.