Kohtje

Naar aanleiding van het bovenstaande berichtje van Petra: Ik begrijp dat mijn bericht niet erg aardig is overgekomen. Het was niet mijn bedoeling onaardig te zijn. En ik hoop oprecht, JanJoris, dat je het kunt. Het is bijna ieders grote wens om gecontroleerd beperkt te kunnen drinken, en een enkeling kan dat inderdaad, maar voor het leeuwendeel van de mensen hier op het forum is het een (bijna) onmogelijke opgave. Echter, dat moet iedereen voor zichzelf uitproberen, en dan eventueel met schade en schande wijs worden. Zo is het mij vergaan, en met die (eigen) ervaring in m'n achterhoofd heb ik dat stukje geschreven. Petra, bedankt dat je me nog even kritisch m'n stukje hebt laten nalezen. Ik laat het wel gewoon staan, maar dit stukje hoort daar dus als aanvulling bij. JanJoris, ik wens je nogmaals succes en geluk, echt waar!!! Gr. Kohtje.

Dag JanJoris, Ik ben heel benieuwd of het je gaat lukken. Ga je het helemaal op eigen houtje proberen? Dat heb ik ook heel vaak gedaan, ik geloof de laatste vijf jaar ongeveer zestig keer. En ongeveer zestig keer is het me ook helemaal op eigen houtje gelukt. Die eerste paar dagen, zo'n twee à drie, na het stoppen waren altijd heel vervelend, de afkickverschijnselen. Daarna ging ik me met de dag beter voelen, zo goed, dat ik na zo'n anderhalve week wel een borreltje verdiend had. Dat kon ook wel weer, één borreltje, of twee. En dat voelde dan echt geweldig. Lekker verantwoord kunnen drinken. Drie, vier om dat gevoel nog even vast te houden. Vijf. Het ging prima. Zes, zeven, acht, negen. En morgen dan maar wat minder.Tien, elf, twaalf. Och, wat kan het me ook allemaal schelen? Wie doe ik er nou kwaad mee? Acht, negen, of was 't elf, of zes, of acht, of zei ik dat al? Wat? Nee hoor, 't gaat goed...... Zo heb ik dat dus helemaal zonder hulp kunnen doen. Toen ben ik, na lang aandringen van mijn vrouw en nadat ik m'n rijbewijs was kwijtgeraakt, toch maar eens met m'n huisarts gaan praten, en heb ik professionele hulp gekregen. Dankzij die hulp ben ik nu bijna vijf maanden van de drank af, en het komt niet bij me op om dat met een borreltje te vieren. Goed, JanJoris, tot zover mijn ervaring met doe het zelf. Ik wens je heel veel succes en geluk, en hoop nog weer eens wat van je te lezen.... Groetjes, Kohtje.

Hai Lola, Wat een dag voor jou, zeg. Ik hoop van harte dat dit allemaal bij elkaar uiteindelijk wat goeds voor je oplevert. Dit is nou zo'n situatie waar je met de beste wil toch even geen humorvolle kant aan kunt ontdekken, waar ik het eerder vanmiddag over had. Ik zou je wel op willen beuren, maar woorden schieten me nu toch even te kort. Huil maar rustig uit, daar doe je niemand kwaad mee en jezelf hopelijk alleen maar goed. In gedachten steun ik je en wens je veel sterkte. Hou het wel nuchter, meid, dan wordt het in elk geval allemaal niet nog erger. Liefs, Kohtje.

Alleraardigste Allemaal, van al die complimentjes word ik nou weer zo verlegen dat ik even niets meer weet te schrijven. Maar dat gaat wel weer over, hoor.

Hai Lola, Sorry dat ik het nou toch weer even over jou ga hebben. Ik zat nog weer wat in oude berichten rond te snuffelen, en zag dat jij ook hulp krijgt van Tactus. Zelf ben ik daar ook begonnen met ambulante hulp, die heb ik trouwens nog steeds in de vorm van systeemgesprekken, samen met mijn vrouw. De ambulantehulpverleenster heeft me destijds opgegeven voor een diagnostiekopname in Zutphen. Daar was wel een wachtlijst voor, maar ik wilde graag verder geholpen worden. Tijdens die wachttijd heeft ze er ook nog voor gezorgd dat ik een weekje op de crisisopname terecht ben gekomen toen ik weer eens helemaal het spoor bijster was wat betreft alcoholgebruik. De diagnostiekopname (duurde drie weken) bracht aan het licht dat ik goed geholpen zou kunnen worden tijdens een deeltijdbehandeling. Tussen diagnostiek en deeltijd zat een wachttijd van drie weken, dus dat viel mee. Toen de deeltijdbehandeling toch niet helemaal de juiste keuze bleek te zijn werd (in overleg met mezelf en m'n vrouw) besloten dat ik de klinische behandeling zou gaan doen. Daar hoefde ik helemaal niet op te wachten, ik kon meteen de week na die beslissing overstappen. Tijdens deze behandeling komen ook alle privé problemen aan bod. Als je bepaalde dingen niet in de groep wilde behandelen kon je daar ook individuele gesprekken voor aanvragen. Nu zat ik in een gemengde groep, maar in Zutphen is ook een afdeling KBV, klinische behandeling vrouwen. Deze afdeling is speciaal bedoeld voor vrouwen die specifieke problemen hebben waar vooral vrouwen mee te maken hebben, zoals geweld en hoe daar mee om te gaan... Ik weet niet of dit je al bekend was, anders zou je het bij Tactus eens ter sprake kunnen brengen. Ik hoop je hiermee wat nuttigs te hebben meegedeeld. Ook liefs, Kohtje.

Goedemiddag, iedereen die dit leest. Ik wil niets afdoen aan het verdrietige en ernstige waar Lola in verzeild is geraakt, het raakt mij ook, maar ik wil het toch even over heel wat anders gaan hebben. Rufus, over dat schrijven.....Rufus is toch niet de nickname van iemand die bij me in de behandelgroep heeft gezeten, hè? Tijdens, of liever gezegd na het dagelijkse dagboek voorlezen is me herhaaldelijk gezegd dat ze van mijn verhaal zo genoten hadden. Nou vond ik dat altijd een beetje raar. Zo'n dagboek was er toch niet om van te genieten? Maar toen ook de therapeuten dat begonnen te zeggen ben ik daar toch eens over na gaan denken. Ik genoot zelf altijd wel van het schrijven. Door het lage tempo van schrijven kon ik m'n gedachten rustig op een rijtje krijgen en wist ik dingen die in m'n gewone denken altijd tot een brei werden doordat ik veel te veel veel te snel doorelkaar heen dacht, tot de essentie terug te brengen, zeg maar in hapklare brokken te verdelen. Een beetje zelfspot is me niet vreemd, en door die zelfspot kon ik anderen ook een spiegel voorhouden, waardoor ze soms moesten lachen om hun eigen moeilijkheden. Ondanks de humor heb ik nooit problemen gebagatelliseerd, althans niet bewust. Ik ben er van overtuigd dat als je je problemen met wat zelfspot kunt mengen dat je ze dan veel makkelijker kunt verhapstukken. Ik geef toe dat je van bepaalde problemen absoluut de humorkant niet kunt zien, dus het gaat ook niet altijd op, maar jezelf af en toe eens flink toespreken wil wel eens helpen. Tegen het eind van m'n behandeling werd meerdere malen geopperd om m'n dagboek te bewerken en uit te geven. Ja, ja, 't is wel goed met jullie, dacht ik dan. Ik ben schilder, geen schrijver. Maar toch hebben die complimenten me wel aan het denken gezet en dacht ik: " ze zullen het toch niet allemaal uit hun duim zuigen....." Ik vind schrijven dus leuk, ik krijg er complimenten over, het zal dus een nog niet ontwikkeld talent zijn. En nu hier weer dat compliment....Tsja, ik maak eerst maar eens een jaar dagboek vol, dan zal ik het nog eens geheel doorlezen en kijken wat ik ermee denk te gaan doen. Trouwens, wat Anna zegt is waar. Rufus, je schrijft zelf ook een aardig moppie weg. Anna zelf ook trouwens, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Er zit hier op het forum nog wel meer talent wat schrijven betreft. Maar of dat nou veel of weinig talent is doet er helemaal niet toe. We zitten hier niet om elkaar leuke verhalen te vertellen op een literair verantwoorde manier. Het gaat er om dat we elkaar kunnen steunen waar mogelijk en af en toe wat vrolijke noten zijn onontbeerlijk. De schrijfstijl is niet belangrijk, de essentie wel en die komt wel over. Kohtje. PS. helemaal vergeten: bedankt voor het compliment!

Nogmaals dag, Lola. Dat je er niet komt zonder slag of stoot is welbekend, maar waarom de één slagen en stoten van het kaliber pingpongbal toebedeeld krijgt en de ander van het soort kegelbal is mij ook een raadsel. Ik kan momenteel niet anders dan je te complimenteren met hoe je met al je verdriet en angst omgaat, en je daar ook om te bewonderen. Pak alle hulp die je van je vrienden en familie kunt krijgen maar aan, ik denk dat je wel wat steun kunt gebruiken, en dan ook praktische steun. Ik ben er van overtuigd dat je hier op het forum ook de nodige steun zult krijgen, maar mensen direkt om je heen zijn nu ook even heel belangrijk.. In gedachten leef ik met je mee, voor zover ik me er een beetje een voorstelling van kan maken. Groetjes, Kohtje.

Dag Laurens en welkom hier. Ik heb met aandacht je introductieverhaal gelezen. Ik sluit me bij vorige sprekers aan die zeggen dat je nog jong bent en goede kans hebt om te veranderen. Ik denk alleen dat de kern van jouw verhaal niet een alcoholprobleem is maar iets wat dieper gaat. Je schrijft dat je je halverwege de avond, na de nodige biertjes, wat zelfverzekerder gaat voelen. Daar zit hem volgens mij de kneep. Je voelt je niet zelfverzekerd. Dat is een niet geheel onbekend verschijnsel bij vele alcoholverslaafden, en het is dan ook van groot belang voor jezelf om dat gebrek aan zelfverzekerdheid, het negatieve zelfbeeld, onder de loep te nemen. Wat veroorzaakt dit niet zelfverzekerd zijn. Dat kan ook met je werk te maken hebben, dat je eigenlijk werk doet dat je niet aankan, maar het kan ook ergens in de privésfeer veroorzaakt worden....Mogelijkheden te over, en ik ben ook niet de aangewezen persoon om je daarmee te kunnen helpen, maar ik kan je wel het advies geven om eens met je huisarts te gaan praten. Er zijn vele vormen van hulpverlening waarmee je geholpen zou kunnen worden als je dat zelf wilt. Ik schreef dat de kern van jouw verhaal niet een alcoholprobleem is, daarmee wil ik niet zeggen dat alcohol geen probleem voor je is. Dat is het wel, maar als je alleen maar zou stoppen met drinken, dan blijft het onderliggende probleem bestaan, en is de kans dat je toch weer naar de biertjes grijpt levensgroot aanwezig. Ik zou zeggen, als je een leuk leven wilt, ga dan nu aan het werk met jezelf. Je zult er uiteindelijk jezelf en je omgeving een groot plezier mee doen. Heel veel sterkte en succes, Kohtje.

Dag Lola. Hier word ik een beetje stil van. Omgaan met geweld is zo iets moeilijks, vooral als dat binnen een relatie plaats vindt. Het is ook zo tegenstrijdig, relatie en geweld. Maar het laat ook zien dat liefde heel sterk kan zijn en ook zo krom als een hoepeltje. Herman Finkers zong ooit eens "Liefde is vreemd" en gelijk heeft ie. Het is inderdaad te hopen dat je vriend de wijsheid en het inzicht gegeven wordt dat slaan niets oplost, alleen maar opstapelt. En dat jij op een veilige manier van hem kan en mag houden. Kun je de fysieke pijn een beetje aan? Nou ja, die gaat op den duur wel weer over, maar de geestelijke pijn is een heel ander verhaal.... Wel ontiegelijk sterk van je, dat je niet aan de drank hebt toegegeven, na al die droevige verhalen van je..Dat moet je zo houden, hoor, vooral nu je dingen moet overdenken.... Lola, ik wens je heel veel sterkte, en zorg goed voor jezelf, groetjes, Kohtje.

Anna, Ik krijg altijd een goed gevoel als ik jou weer ingelogd zie staan. Dat komt omdat je me zo vertrouwd voorkomt. Hoe dat zo komt? Dat komt ondermeer door je naam, je ikoontje en je werk. Die drie samen vormen mijn vrouw. Huh???? Ik zal 't even uitleggen. Mijn vrouw is erg actief op een forum voor partners en kinderen van alcoholverslaafden. Ze heeft daar steun gekregen en gevonden in de tijd dat het met mij, en daardoor ook met ons, niet zo goed ging. Ondertussen is ze daar al geruime tijd actief en is daar ook moderator, de boel dus in de gaten houden en soms een beetje bijsturen en zo... Haar nickname daar is Anna. Bovendien werkt ze ook op een telefonische helpdesk, met computers dus, zoals jij dat ook doet en daar heeft ze zo'n headset op, net als jij op je ikoontje. Al met al geeft het me een beetje het gevoel dat mijn Anna dan altijd in de buurt is. Vandaar dat goede gevoel. Ik hou namelijk erg veel van haar. Dit wilde ik je gewoon even vertellen.... Doei, Kohtje.

Dag Rufus. Ik ken je niet goed, maar werd niet echt vrolijk van de rij klachten waar je last van hebt. En dan ook nog die ene rot Gremlin. Je zou een krant moeten oprollen en dat beest hartstikke dood moeten meppen. Je hebt z'n raad toch niet opgevolgd, hè? Dat is wel het laatste wat je moet doen. Zo'n wijntje lijkt dan wel verleidelijk, maar stoppen met drinken is toch altijd nog de beste oplossing. Een geneesmiddel is het zeer zeker niet, maar dat hoef ik je niet te vertellen, dat weet je zelf donders goed. Dat weten we allemaal donders goed. Ik wens je veel sterkte met alles, enne....wees alsjeblieft voorzichtig met dat naar Turkije gaan..... Kohtje.

Hai, Chinagirl en Petra, Eerst eventjes Chinagirl: MDB=Mezelf De Baas. Dat malt biertje is jullie goed recht hoor. Ik veroordeel ook niemand. Wat ik schreef is mijn mening daarover, maar die geldt uitsluitend voor mezelf. Ik respecteer ieders keuze, daar wil ik niet aan tornen.Ik meld alleen af en toe dingen met de bedoeling dat ze misschien iemand van nut kunnen zijn, niet om ze iemand op te dringen. Maar dat hadden jullie waarschijnlijk (hopelijk) ook al wel zo opgevat.... Kohtje.

Goeienavond Chinagirl, Bedankt voor de informatie betreffende Malt bieren. Ik wist het niet, maar wilde voor de zekerheid Remi hier op wijzen... Zelf drink ik geen malt, ik ben het gaan zien (heb ik geleerd tijdens de behandeling) als vervangend gebruik. Als je trek hebt iets moeten hebben dat op je verslavingsmiddel lijkt, maar dan zonder alcohol. Ik heb geleerd de trek weg te beredeneren, en aangezien me dat goed lukte hoefde ik ook geen vervangers te nemen. De laatste maanden heb ik ook helemaal geen trek meer. Mijn vrouw wil nog wel eens een glaasje wijn of martini drinken, 's avonds, en ook in de vakantie, maar ik kan dat inschenken zonder dat het me ook maar de minste trek oplevert. Ik hoef gewoon geen alcohol meer, ik heb afscheid genomen van die "vriend" toen ik hem niet meer nodig had. Eigenlijk niet eens afscheid genomen, ik heb hem gewoon de deur uitgesodem....... Ik volg hier vele persoonlijke gevechten op het forum en ik word dan elke keer weer blij dat ik het zo gemakkelijk heb. Hiermee wil ik absoluut niet zeggen dat ik me boven anderen voel staan, nee, nee, ik leef heel erg met iedereen mee, ik heb het zelf ook allemaal nog niet zo lang achter me gelaten. Ik zou iedereen de gouden Tip willen geven, maar ik kan dat niet, het is een proces dat voor iedereen weer anders is. Wat wel meewerkt is dat ik geaccepteerd heb dat ik nooit sociaal zal kunnen drinken. Dit hangt niet als een zwaard van Damocles boven m'n hoofd, ik berust daarin. Daar hoef ik dus niet meer over na te denken...Makkelijk dus... Tsjonge jonge, ik kan het niet laten. Wil ik je dus alleen maar even bedanken voor de informatie, komt er meteen weer zo'n heel verhaal achteraan. Ik wil wel zeggen :"zal ik nooit meer doen" maar dan zou ik liegen, en dat wil ik ook niet..... Groetjes.

Hoi Remi. Dubbel gefeliciteerd. Met je 10-1 en het weerstaan van de biertjes. Is Bavaria 0% echt nul procent. Anders moet je misschien toch nog uitkijken i.v.m. de Refusal. Ik weet het niet, hoor, maar noem het toch maar even... Groeten, Kohtje.

Joann en Anna, allebei bedankt voor de uitleg. 't Is ook van zo'n simpele logica dat ik dat gewoon even over het hoofd gezien heb. Heb ik wel vaker. Het zou ook wat moois worden als we elkaars berichten konden gaan zitten aanpassen. Sorry voor de overlast. Wat dat Quote betreft, dat weet ik ook niet precies. Daar zat ik toen mee te rommelen toen ik dat bericht doubleerde, terwijl ik eigenlijk maar een heel klein stukje daaruit wilde overbrengen naar m'n eigen bericht. Maar ik wacht wel wat tips af. Groetjes.

Dag Joann, misschien ligt het aan mij, hoor, maar ik zie bij jouw bericht echt geen Aanpassen staan, alleen bij de berichten van mezelf. Of heeft iedereen dat, dat dat alleen bij je eigen berichten zichtbaar is?

Dag Joann, ook hier welkom. Net een berichtje achtergelaten op Wie is Wie, dus zie daar. Even een vraagje in het algemeen. Hoor ik niet meer bij dit forum, gedraag ik me niet goed genoeg? Ik zie bij iedereen onder aan elk berichtje staan "Antwoord" "Quote" "Naar boven" en "Naar beneden", maar ik moet me ook nog "Aanpassen". Aan wie, aan wat moet ik me aanpassen? en waarom? Nee, even alle gekheid op een stokje, ik heb dit er al een tijdje staan, vanaf het moment dat ik een tijdje terug aan het knoeien was en toen ook een bericht heb gedoubleerd. Ik weet echt niet wat ik gedaan heb, toen, maar ik weet ook niet wat ik moet doen om dat "Aanpassen" weg te krijgen. Kan iemand mij dat (liefst in simpele bewoording) duidelijk maken? Bij voorbaat dank. Kohtje.

Dag Joann. Welkom alhier. Heel mooi dat je voor je tweede week alcoholvrij gaat. Je gaf zelf al aan dat het voor je gezin ook een hele verbetering is. Hou dat nou maar goed voor ogen, die verbetering voor jezelf, zowel lichamelijk als geestelijk, en dus ook die verbetering voor je gezin. Je kunt er gewoon weer zijn voor iedereen als je niet gedronken hebt. De zin: nooit meer mogen drinken schrikt je af. Ja, die zin moet je eigenlijk vergeten. Geniet gewoon van het niet drinken in het heden, het nu. Als dat je zo goed bevalt en dat elke dag een dagje weet te verlengen, en als je dan logischerwijs doordenkt op deze manier dan kun je aan het eind van je leven (daar bedoel ik niks dramatisch mee, hoor) zeggen: "ik heb nooit meer gedronken" in plaats van: "ik heb nooit meer mogen drinken". Dat eerste klinkt wat relaxeter, vind je niet. Beetje raar voorbeeld misschien, maar ik weet het nu even niet anders te vertellen. Vriendelijke groetjes, Kohtje.

Dag BamBam, Gefeliciteerd met je vijf dagen droogte en met de stap die je genomen hebt in je leven om te willen veranderen in een ingesleten gewoonte, waarbij het toetreden tot het illustere gezelschap op dit forum ook fijn is. Ik begrijp dat je een vrouw bent (één keer schreef je "haar") anders zou het bijna m'n eigen verhaal kunnen zijn. Ook ik heb slechte ervaringen gehad in m'n jeugd met alcohol. M'n vader was ook alcoholist en ik heb altijd gezegd dat ik zó nooit wilde worden, was zelfs geruime tijd heel erg anti-alcohol. Maar toch......................... Blij dat je na wat geëxperimenteer toch je berichtje hebt kunnen plaatsen, drie keer zelfs. Welkom en groetjes, Kohtje. PS. wat is quickreplay nou weer? Ik heb er ook de ballen verstand van en rotzooi maar wat aan. Gaat redelijk goed tot nu toe..

Hallo Mismaff Tactus, dus niet cactus, is een instelling voor verslavingszorg in het gebied stedendriehoek Zutphen, Deventer, Apeldoorn, in Twente en Oost Gelderland als ik het goed heb. Ze bieden van alles aan m.b.t. verslaving, vele soorten behandeling, alsmede een internetbehandeling waar als ik het goed begrepen heb iedereen zich voor in kan schrijven. Er is wel een wachtlijst, maar dat geldt voor de andere behandelingen ook. Je kunt er meer over vinden op www.tactus.nl Veel succes daar in het zonnige Spanje. O ja, hier gaat het met het zonnetje ook weer wat beter. Toch nog weer even een beetje zomergevoel. Groetjes Kohtje.

s

Goedevandaag allemaal. Het zal wel een eeuwig punt van discussie blijven, over moeten en willen. Je "moet" stoppen. Omdat dat beter voor je is "wil" je dat dan ook. Alleen jammer dat er "moeten"voor staat. Wat dat betreft blijven we allemaal diep in ons hart net kleine kinderen. Alles wat moet willen we niet, alles wat niet mag gaan we lekker toch (stiekem) doen. Dat komt doordat de geboden en verboden vaak van buitenaf opgelegd worden. En in ons diepste wezen zijn we allemaal individualisten met een eigen wil waar niemand aan mag komen. Aan de ene kant wordt gezegd dat onze eigen wil een belangrijk goed is, aan de andere kant wordt die eigen wil weer op allerlei manieren aan regeltjes verbonden. Dat dat wringt is logisch. Het mooiste is het wanneer onze eigen wil overeenkomt met allerlei (fatsoens)regels. Maar doordat er net zoveel eigen willetjes zijn als mensen, zijn die gevallen uiterst zeldzaam, denk ik. Goetjes en veel succes weer allemaal....

Goh, Petra, Ik las net op Wie is wie dat je deze maand het half jaar ADB gaat halen. Goed, zeg, en ook helemaal zonder hulpmiddelen. Ik loop wat dat betreft een maandje op je achter, maar ach, het is geen wedstrijd. Dat je fysiek moe bent is toch niks mis mee? Kun je een voldaan gevoel aan overhouden. Ik voel me ook moe, maar het voelt anders, alsof er een griepje zit aan te komen of zo. Vanavond maar wat vroeger dan anders het bed in en dan hopen dat het morgen weer goed gaat. Heb jij de internetbehandeling gedaan, of helemaal niets? Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe die internetbehandeling in z'n werk gaat, waar ze naar vragen, wat je er allemaal voor moet doen. Ik heb er zelfs aan gedacht om me op de wachtlijst te zetten, alleen maar om te kijken hoe dat allemaal gaat, maar omdat ik het niet nodig heb zou ik alleen maar een schaarse plek innemen van iemand die wel echt behoefte heeft aan de behandeling, dus dat doe ik toch maar niet. Maar ik ben gewoon nieuwsgierig. Okee, genoeg geneuzel weer. Groetjes, Kohtje.

Goedevandaag. Op donderdag en vrijdag staan we altijd een half uurtje later op, mijn vrouw hoeft dan niet naar haar werk, dus dan kunnen we een half uurtje uitslapen. Langer gaat echt niet want de hondjes hebben een ingebouwd wekkertje waar niet mee te sjoemelen valt. Daar ik zelf m'n ateliertje aan huis heb kan een half uurtje later gemakkelijk. Ik vind het trouwens wel knap als je 's morgens al zo vroeg het een en ander weet te schrijven. Ik moet de dag eerst even op me in laten werken, en dan doet een kop koffie wonderen. Zo langzamerhand begint het in het bovenkamertje dan een beetje te borrelen (kan dit woord wel op dit forum?) dan probeer ik wat te schrijven, annuleer het weer, nog een keertje proberen, weer niks, allemaal in het kader van de opwarmprocedure. En dan kan ik het wel eens gaan proberen. Maar dan zitten de eerste schrijvers van de dag al weer lang en breed op hun werk, denk ik. Gisteren werd er wat gezegd over creativiteit in combinatie met alcohol. Daar kan ik over meepraten. Ik ben dus beeldend kunstenaar (tekenen/schilderen) maar door het drinken dateren m'n laatste serieuze schilderijen van zo'n tien jaar geleden. Daarna heb ik wel regelmatig geschilderd, maar eigenlijk alleen onder invloed. Als ik dan weer eens nuchter was en het resultaat zag, schrok ik van de knoeiboel die daar op het doek stond. Ik nam me dan voor om het met m'n nuchtere kop allemaal te gaan verbeteren, te veranderen, bij te werken, maar dat was zo'n klus dat ik daar wel weer een borrel bij kon gebruiken. Het lukte me anders toch niet. Nou ja, het resultaat laat zich raden.... Vanaf begin mei ben ik nu weer begonnen met het serieuzere werk. Eerst moest de puinhoop die in m'n werkruimte was ontstaan worden opgeruimd, maar nu werk ik weer regelmatig en met plezier en ook de resultaten zijn weer toonbaar naar de buitenwereld. Tapas schreef gisteren het zinnetje: "daarvoor was ik wat mensen wilden dat ik was". Daar wil ik het ook nog graag even over hebben. Ik heb ook altijd zo geleefd. Ik dacht ook dat ik moest zijn wat mensen wilden dat ik was. De knop die omging op het moment dat ik niet meer wilde en hoefde te drinken was direkt verbonden met deze gedachte. Deze gedachte was namelijk fundamenteel al fout....Ik moest zijn wat mensen wilden dat ik zou zijn.....Wie heeft er ooit gezegd dat ik zus of zo moest zijn. Ik ging er altijd van uit dat ik aan een bepaald beeld moest voldoen. Door dat te proberen kregen mensen inderdaad een bepaald beeld van me. Ik vond dat beeld niet leuk, maar ik moest er aan voldoen. Gevolg: op de tenen lopen, frustraties, mislukking, stress, drank, nog meer frustraties, nog meer mislukkingen etc. etc. etc. Toen kwam (tijdens de behandeling) het besef.....IK HAD DAT BEELD ZELF GESCHAPEN, NIET EEN ANDER!!! Op dat moment werd ik mezelf. Dit ben IK, wat je ervan vindt moet je zelf weten, als het niet bevalt is dat jouw probleem, niet het mijne..... Dit is heel kort door de bocht een proces in het denken over jezelf waar je in het begin heel erg aan moet wennen, maar in die beschermde omgeving in de kliniek heb ik met dat besef kunnen oefenen en langzaam aan heb ik dat ook in de "grote boze buitenwereld"geoefend, en tot mijn grote verbazing en ook grote plezier werd dat geaccepteerd. Mijn zelfbeeld en zelfvertrouwen zijn er explosief door gegroeid en ik voel me nu een gewaardeerd lid van de samenleving, voel me eindelijk serieus genomen, alleen maar doordat ik nu mezelf durf te zijn.... Nou nou, voor de ochtend ben ik nu toch wel goed op dreef gekomen. Nu stop ik even want mijn vrouw en ik gaan nu even naar het systeemgesprek.... Groetjes, Kohtje.

Ferry, Lola was er gisteren nog......... Deze aanpassing is even ter verduidelijking van het bovenstaande zinnetje. Voordat Ferry het bovenstaande berichtje aanpaste (zie onderstaand berichtje) stond Lola ook in het rijtje "vermiste personen".