Kohtje

Ja, Dave, ben ik jou vergeten in m'n hele verhaal, daarstraks. O, nee, ik zie dat we bijna gelijktijdig zaten te typen, dus ik had je nog niet gelezen. Maar dan bij deze gefeliciteerd met je EERSTE zes weken. Op naar de tweede zes weken. Dag Sneeuwwitje. Inderdaad wel grappig om te weten waar al die namen op gebaseerd zijn. Sommige vragen gewoon om nadere uitleg. Het draadje van vandaag is, als je er snel langs scrolld (?), nogal appelig, hè? Groetjes.

Zo, daar ben ik weer na een dagje afwezigheid. Ik heb gisteren in de gauwigheid af en toe even wat gelezen op dit onvolprezen forum, maar had geen tijd om te reageren. Ik nam me voor dat vandaag te doen, maar tsjeemig, op twee draadjes maar liefst 46 berichten. Daar begin ik niet aan. Dus pak ik vandaag het draadje maar weer op. Romanski, ik ben één van de nieuwen voor jou, jij dus één van de ouwen voor mij, maar dat doet er niet toe. Wat dat Antabus verhaal betreft, ik ken dat spul niet, ook niet van bekenden, maar ik begrijp dat het net zoiets is als Refusal. Logischerwijs gezien lijkt het me niet zo gek dat je je beroerd voelt. Als dat spul je ziek maakt als je alcohol gebruikt, dan zal het ook reageren op alcohol wat nog in je lijf zit. Maar zie het dan niet als straf voor alcoholgebruik vooraf, maar als waarschuwing voor wat er kan gebeuren als je ondanks de Antabus toch wilt gaan drinken...Nee, straf heb je beslist niet verdiend als je besloten hebt niet meer te drinken....hoewel het ook niet echt als beloning aanvoelt op deze manier. Zet door en sterkte daarmee..... Iemand vroeg me in een privé berichtje waarom er "-tje" achter m'n (nick)name staat. Ik heb mezelf genoemd naar een autootje dat ik(=we) ooit gehad heb. Dat was een zwart bestelautootje (voor de liefhebbers, een Citroën C 15 D) waar ik nogal gek op was. Ik had hem ingericht als mini-campertje, gordijntjes voor de ramen, en menige vakantie hebben we er heel fijn mee gekampeerd, van Frankrijk tot aan Zweden en Finland toe. Nu wordt het verhaal wel een beetje omslachtig, maar ik vertel het toch maar..... Eén van de grootste diamanten ter wereld, de grootste van de Britse Kroonjuwelen, heet "Koh-i-nohr".In de oude Perzische taal betekent dat "Berg van Licht". Aangezien ons zwarte bestelautootje in onze ogen ook een bergje was, vanwege de gedrongen, hoge vorm en dus zwart, vond ik het altijd een zwart bergje. En van Franse afkomst (Citroén), dus al brainstormend over een eventuele naam kwam ik op "Berg van Zwart" alias "Zwarte Berg" en zo dus op "Koh-i-Noir". (voor de niet-kenners, Noir is frans voor zwart). Ik weet het, het is wat kronkelig allemaal, maar zo is het dus wel. Koh-i-noir werd liefkozend altijd Kohtje genoemd, en dat we hem zo vaak liefkozend toespraken (echt zonder onder invloed te zijn hoor) heeft geresulteerd in jarenlange dienstverlening zonder een enkel probleem van Kohtje. Ach ja, de een noemt zich naar een hond of kat, ik naar een lief bestelautootje. Zo, dat jullie het maar even weten. JanJoris, goed van je, een dag geen alcohol. Nee, dat frisse opstaan zal nog wel even duren. En zelfs dat neem ik ondertussen ook met een korrel zout. Ik dacht in het begin ook dat ik nu fluitend de dag door zou komen, maar nu ik bijna vijf maanden verder ben heb ik nog wel eens het gevoel dat ik wel een week zou kunnen slapen. Maar dat heeft andere oorzaken, zoals toch wat te laat naar bed gaan en roken, want dat is ook niet echt frisheidbevorderend. Maar ik weet nu wel, en dat is toch wel prettig, dat het in elk geval niet van de drank komt. Petra, helemaal met je eens: alcohol is een schijnvertoning, feestgewijs gezien!!!! En ja, Marieke, daar zeg je zo wat. 's Morgens zo misselijk zijn dat je van het woord koffie al bijna over je nek gaat. Verschrikkelijk vond ik dat, want ik vind koffie normaal gesproken één van de lekkerste drankjes die er zijn (tot op zekere hoogte) en nu kan ik daar ook weer van genieten. En nog zonder bibberhandjes ook.... En ook Joann nog even een woordje. Dat de woorden "nooit meer mogen" afschrikken is al vaker ter sprake gekomen. En inderdaad, je kunt als een berg tegen die woorden opzien. Maar als je die berg beklimt met de nodige moeite, word je beloond met een prachtig uitzicht rondom. Dat gaat jou ook wel lukken, Joann. Uit je woorden maak ik op dat je eigenwijs genoeg bent om door te zetten. Mooi zo.....(ik ben vandaag geloof ik wel wat bergachtig). Geniet allemaal nog even van deze prachtige zomerse middag, doe ik ook. Groetjes, Kohtje

Dag Mikie, Jij ook veel kracht/discipline gewenst bij het uitproberen. Fijn dat je ons op de hoogte wilt houden. Elke ervaring, zowel van jezelf als van een ander, is er één zoals het dus ook kan lopen. En dus leerzaam. Pas wel goed op jezelf, en goed van je dat je de mogelijkheid om stiekem te kunnen drinken hebt beperkt. Dat getuigd in elk geval van een positieve instelling..... Tot hoors/ziens. Gr. Kohtje.

Naar aanleiding van het bovenstaande berichtje van Petra: Ik begrijp dat mijn bericht niet erg aardig is overgekomen. Het was niet mijn bedoeling onaardig te zijn. En ik hoop oprecht, JanJoris, dat je het kunt. Het is bijna ieders grote wens om gecontroleerd beperkt te kunnen drinken, en een enkeling kan dat inderdaad, maar voor het leeuwendeel van de mensen hier op het forum is het een (bijna) onmogelijke opgave. Echter, dat moet iedereen voor zichzelf uitproberen, en dan eventueel met schade en schande wijs worden. Zo is het mij vergaan, en met die (eigen) ervaring in m'n achterhoofd heb ik dat stukje geschreven. Petra, bedankt dat je me nog even kritisch m'n stukje hebt laten nalezen. Ik laat het wel gewoon staan, maar dit stukje hoort daar dus als aanvulling bij. JanJoris, ik wens je nogmaals succes en geluk, echt waar!!! Gr. Kohtje.

Dag JanJoris, Ik ben heel benieuwd of het je gaat lukken. Ga je het helemaal op eigen houtje proberen? Dat heb ik ook heel vaak gedaan, ik geloof de laatste vijf jaar ongeveer zestig keer. En ongeveer zestig keer is het me ook helemaal op eigen houtje gelukt. Die eerste paar dagen, zo'n twee à drie, na het stoppen waren altijd heel vervelend, de afkickverschijnselen. Daarna ging ik me met de dag beter voelen, zo goed, dat ik na zo'n anderhalve week wel een borreltje verdiend had. Dat kon ook wel weer, één borreltje, of twee. En dat voelde dan echt geweldig. Lekker verantwoord kunnen drinken. Drie, vier om dat gevoel nog even vast te houden. Vijf. Het ging prima. Zes, zeven, acht, negen. En morgen dan maar wat minder.Tien, elf, twaalf. Och, wat kan het me ook allemaal schelen? Wie doe ik er nou kwaad mee? Acht, negen, of was 't elf, of zes, of acht, of zei ik dat al? Wat? Nee hoor, 't gaat goed...... Zo heb ik dat dus helemaal zonder hulp kunnen doen. Toen ben ik, na lang aandringen van mijn vrouw en nadat ik m'n rijbewijs was kwijtgeraakt, toch maar eens met m'n huisarts gaan praten, en heb ik professionele hulp gekregen. Dankzij die hulp ben ik nu bijna vijf maanden van de drank af, en het komt niet bij me op om dat met een borreltje te vieren. Goed, JanJoris, tot zover mijn ervaring met doe het zelf. Ik wens je heel veel succes en geluk, en hoop nog weer eens wat van je te lezen.... Groetjes, Kohtje.

Hai Lola, Wat een dag voor jou, zeg. Ik hoop van harte dat dit allemaal bij elkaar uiteindelijk wat goeds voor je oplevert. Dit is nou zo'n situatie waar je met de beste wil toch even geen humorvolle kant aan kunt ontdekken, waar ik het eerder vanmiddag over had. Ik zou je wel op willen beuren, maar woorden schieten me nu toch even te kort. Huil maar rustig uit, daar doe je niemand kwaad mee en jezelf hopelijk alleen maar goed. In gedachten steun ik je en wens je veel sterkte. Hou het wel nuchter, meid, dan wordt het in elk geval allemaal niet nog erger. Liefs, Kohtje.

Alleraardigste Allemaal, van al die complimentjes word ik nou weer zo verlegen dat ik even niets meer weet te schrijven. Maar dat gaat wel weer over, hoor.

Hai Lola, Sorry dat ik het nou toch weer even over jou ga hebben. Ik zat nog weer wat in oude berichten rond te snuffelen, en zag dat jij ook hulp krijgt van Tactus. Zelf ben ik daar ook begonnen met ambulante hulp, die heb ik trouwens nog steeds in de vorm van systeemgesprekken, samen met mijn vrouw. De ambulantehulpverleenster heeft me destijds opgegeven voor een diagnostiekopname in Zutphen. Daar was wel een wachtlijst voor, maar ik wilde graag verder geholpen worden. Tijdens die wachttijd heeft ze er ook nog voor gezorgd dat ik een weekje op de crisisopname terecht ben gekomen toen ik weer eens helemaal het spoor bijster was wat betreft alcoholgebruik. De diagnostiekopname (duurde drie weken) bracht aan het licht dat ik goed geholpen zou kunnen worden tijdens een deeltijdbehandeling. Tussen diagnostiek en deeltijd zat een wachttijd van drie weken, dus dat viel mee. Toen de deeltijdbehandeling toch niet helemaal de juiste keuze bleek te zijn werd (in overleg met mezelf en m'n vrouw) besloten dat ik de klinische behandeling zou gaan doen. Daar hoefde ik helemaal niet op te wachten, ik kon meteen de week na die beslissing overstappen. Tijdens deze behandeling komen ook alle privé problemen aan bod. Als je bepaalde dingen niet in de groep wilde behandelen kon je daar ook individuele gesprekken voor aanvragen. Nu zat ik in een gemengde groep, maar in Zutphen is ook een afdeling KBV, klinische behandeling vrouwen. Deze afdeling is speciaal bedoeld voor vrouwen die specifieke problemen hebben waar vooral vrouwen mee te maken hebben, zoals geweld en hoe daar mee om te gaan... Ik weet niet of dit je al bekend was, anders zou je het bij Tactus eens ter sprake kunnen brengen. Ik hoop je hiermee wat nuttigs te hebben meegedeeld. Ook liefs, Kohtje.

Goedemiddag, iedereen die dit leest. Ik wil niets afdoen aan het verdrietige en ernstige waar Lola in verzeild is geraakt, het raakt mij ook, maar ik wil het toch even over heel wat anders gaan hebben. Rufus, over dat schrijven.....Rufus is toch niet de nickname van iemand die bij me in de behandelgroep heeft gezeten, hè? Tijdens, of liever gezegd na het dagelijkse dagboek voorlezen is me herhaaldelijk gezegd dat ze van mijn verhaal zo genoten hadden. Nou vond ik dat altijd een beetje raar. Zo'n dagboek was er toch niet om van te genieten? Maar toen ook de therapeuten dat begonnen te zeggen ben ik daar toch eens over na gaan denken. Ik genoot zelf altijd wel van het schrijven. Door het lage tempo van schrijven kon ik m'n gedachten rustig op een rijtje krijgen en wist ik dingen die in m'n gewone denken altijd tot een brei werden doordat ik veel te veel veel te snel doorelkaar heen dacht, tot de essentie terug te brengen, zeg maar in hapklare brokken te verdelen. Een beetje zelfspot is me niet vreemd, en door die zelfspot kon ik anderen ook een spiegel voorhouden, waardoor ze soms moesten lachen om hun eigen moeilijkheden. Ondanks de humor heb ik nooit problemen gebagatelliseerd, althans niet bewust. Ik ben er van overtuigd dat als je je problemen met wat zelfspot kunt mengen dat je ze dan veel makkelijker kunt verhapstukken. Ik geef toe dat je van bepaalde problemen absoluut de humorkant niet kunt zien, dus het gaat ook niet altijd op, maar jezelf af en toe eens flink toespreken wil wel eens helpen. Tegen het eind van m'n behandeling werd meerdere malen geopperd om m'n dagboek te bewerken en uit te geven. Ja, ja, 't is wel goed met jullie, dacht ik dan. Ik ben schilder, geen schrijver. Maar toch hebben die complimenten me wel aan het denken gezet en dacht ik: " ze zullen het toch niet allemaal uit hun duim zuigen....." Ik vind schrijven dus leuk, ik krijg er complimenten over, het zal dus een nog niet ontwikkeld talent zijn. En nu hier weer dat compliment....Tsja, ik maak eerst maar eens een jaar dagboek vol, dan zal ik het nog eens geheel doorlezen en kijken wat ik ermee denk te gaan doen. Trouwens, wat Anna zegt is waar. Rufus, je schrijft zelf ook een aardig moppie weg. Anna zelf ook trouwens, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Er zit hier op het forum nog wel meer talent wat schrijven betreft. Maar of dat nou veel of weinig talent is doet er helemaal niet toe. We zitten hier niet om elkaar leuke verhalen te vertellen op een literair verantwoorde manier. Het gaat er om dat we elkaar kunnen steunen waar mogelijk en af en toe wat vrolijke noten zijn onontbeerlijk. De schrijfstijl is niet belangrijk, de essentie wel en die komt wel over. Kohtje. PS. helemaal vergeten: bedankt voor het compliment!

Nogmaals dag, Lola. Dat je er niet komt zonder slag of stoot is welbekend, maar waarom de één slagen en stoten van het kaliber pingpongbal toebedeeld krijgt en de ander van het soort kegelbal is mij ook een raadsel. Ik kan momenteel niet anders dan je te complimenteren met hoe je met al je verdriet en angst omgaat, en je daar ook om te bewonderen. Pak alle hulp die je van je vrienden en familie kunt krijgen maar aan, ik denk dat je wel wat steun kunt gebruiken, en dan ook praktische steun. Ik ben er van overtuigd dat je hier op het forum ook de nodige steun zult krijgen, maar mensen direkt om je heen zijn nu ook even heel belangrijk.. In gedachten leef ik met je mee, voor zover ik me er een beetje een voorstelling van kan maken. Groetjes, Kohtje.

Dag Laurens en welkom hier. Ik heb met aandacht je introductieverhaal gelezen. Ik sluit me bij vorige sprekers aan die zeggen dat je nog jong bent en goede kans hebt om te veranderen. Ik denk alleen dat de kern van jouw verhaal niet een alcoholprobleem is maar iets wat dieper gaat. Je schrijft dat je je halverwege de avond, na de nodige biertjes, wat zelfverzekerder gaat voelen. Daar zit hem volgens mij de kneep. Je voelt je niet zelfverzekerd. Dat is een niet geheel onbekend verschijnsel bij vele alcoholverslaafden, en het is dan ook van groot belang voor jezelf om dat gebrek aan zelfverzekerdheid, het negatieve zelfbeeld, onder de loep te nemen. Wat veroorzaakt dit niet zelfverzekerd zijn. Dat kan ook met je werk te maken hebben, dat je eigenlijk werk doet dat je niet aankan, maar het kan ook ergens in de privésfeer veroorzaakt worden....Mogelijkheden te over, en ik ben ook niet de aangewezen persoon om je daarmee te kunnen helpen, maar ik kan je wel het advies geven om eens met je huisarts te gaan praten. Er zijn vele vormen van hulpverlening waarmee je geholpen zou kunnen worden als je dat zelf wilt. Ik schreef dat de kern van jouw verhaal niet een alcoholprobleem is, daarmee wil ik niet zeggen dat alcohol geen probleem voor je is. Dat is het wel, maar als je alleen maar zou stoppen met drinken, dan blijft het onderliggende probleem bestaan, en is de kans dat je toch weer naar de biertjes grijpt levensgroot aanwezig. Ik zou zeggen, als je een leuk leven wilt, ga dan nu aan het werk met jezelf. Je zult er uiteindelijk jezelf en je omgeving een groot plezier mee doen. Heel veel sterkte en succes, Kohtje.

Dag Lola. Hier word ik een beetje stil van. Omgaan met geweld is zo iets moeilijks, vooral als dat binnen een relatie plaats vindt. Het is ook zo tegenstrijdig, relatie en geweld. Maar het laat ook zien dat liefde heel sterk kan zijn en ook zo krom als een hoepeltje. Herman Finkers zong ooit eens "Liefde is vreemd" en gelijk heeft ie. Het is inderdaad te hopen dat je vriend de wijsheid en het inzicht gegeven wordt dat slaan niets oplost, alleen maar opstapelt. En dat jij op een veilige manier van hem kan en mag houden. Kun je de fysieke pijn een beetje aan? Nou ja, die gaat op den duur wel weer over, maar de geestelijke pijn is een heel ander verhaal.... Wel ontiegelijk sterk van je, dat je niet aan de drank hebt toegegeven, na al die droevige verhalen van je..Dat moet je zo houden, hoor, vooral nu je dingen moet overdenken.... Lola, ik wens je heel veel sterkte, en zorg goed voor jezelf, groetjes, Kohtje.

Anna, Ik krijg altijd een goed gevoel als ik jou weer ingelogd zie staan. Dat komt omdat je me zo vertrouwd voorkomt. Hoe dat zo komt? Dat komt ondermeer door je naam, je ikoontje en je werk. Die drie samen vormen mijn vrouw. Huh???? Ik zal 't even uitleggen. Mijn vrouw is erg actief op een forum voor partners en kinderen van alcoholverslaafden. Ze heeft daar steun gekregen en gevonden in de tijd dat het met mij, en daardoor ook met ons, niet zo goed ging. Ondertussen is ze daar al geruime tijd actief en is daar ook moderator, de boel dus in de gaten houden en soms een beetje bijsturen en zo... Haar nickname daar is Anna. Bovendien werkt ze ook op een telefonische helpdesk, met computers dus, zoals jij dat ook doet en daar heeft ze zo'n headset op, net als jij op je ikoontje. Al met al geeft het me een beetje het gevoel dat mijn Anna dan altijd in de buurt is. Vandaar dat goede gevoel. Ik hou namelijk erg veel van haar. Dit wilde ik je gewoon even vertellen.... Doei, Kohtje.

Dag Rufus. Ik ken je niet goed, maar werd niet echt vrolijk van de rij klachten waar je last van hebt. En dan ook nog die ene rot Gremlin. Je zou een krant moeten oprollen en dat beest hartstikke dood moeten meppen. Je hebt z'n raad toch niet opgevolgd, hè? Dat is wel het laatste wat je moet doen. Zo'n wijntje lijkt dan wel verleidelijk, maar stoppen met drinken is toch altijd nog de beste oplossing. Een geneesmiddel is het zeer zeker niet, maar dat hoef ik je niet te vertellen, dat weet je zelf donders goed. Dat weten we allemaal donders goed. Ik wens je veel sterkte met alles, enne....wees alsjeblieft voorzichtig met dat naar Turkije gaan..... Kohtje.

Hai, Chinagirl en Petra, Eerst eventjes Chinagirl: MDB=Mezelf De Baas. Dat malt biertje is jullie goed recht hoor. Ik veroordeel ook niemand. Wat ik schreef is mijn mening daarover, maar die geldt uitsluitend voor mezelf. Ik respecteer ieders keuze, daar wil ik niet aan tornen.Ik meld alleen af en toe dingen met de bedoeling dat ze misschien iemand van nut kunnen zijn, niet om ze iemand op te dringen. Maar dat hadden jullie waarschijnlijk (hopelijk) ook al wel zo opgevat.... Kohtje.

Goeienavond Chinagirl, Bedankt voor de informatie betreffende Malt bieren. Ik wist het niet, maar wilde voor de zekerheid Remi hier op wijzen... Zelf drink ik geen malt, ik ben het gaan zien (heb ik geleerd tijdens de behandeling) als vervangend gebruik. Als je trek hebt iets moeten hebben dat op je verslavingsmiddel lijkt, maar dan zonder alcohol. Ik heb geleerd de trek weg te beredeneren, en aangezien me dat goed lukte hoefde ik ook geen vervangers te nemen. De laatste maanden heb ik ook helemaal geen trek meer. Mijn vrouw wil nog wel eens een glaasje wijn of martini drinken, 's avonds, en ook in de vakantie, maar ik kan dat inschenken zonder dat het me ook maar de minste trek oplevert. Ik hoef gewoon geen alcohol meer, ik heb afscheid genomen van die "vriend" toen ik hem niet meer nodig had. Eigenlijk niet eens afscheid genomen, ik heb hem gewoon de deur uitgesodem....... Ik volg hier vele persoonlijke gevechten op het forum en ik word dan elke keer weer blij dat ik het zo gemakkelijk heb. Hiermee wil ik absoluut niet zeggen dat ik me boven anderen voel staan, nee, nee, ik leef heel erg met iedereen mee, ik heb het zelf ook allemaal nog niet zo lang achter me gelaten. Ik zou iedereen de gouden Tip willen geven, maar ik kan dat niet, het is een proces dat voor iedereen weer anders is. Wat wel meewerkt is dat ik geaccepteerd heb dat ik nooit sociaal zal kunnen drinken. Dit hangt niet als een zwaard van Damocles boven m'n hoofd, ik berust daarin. Daar hoef ik dus niet meer over na te denken...Makkelijk dus... Tsjonge jonge, ik kan het niet laten. Wil ik je dus alleen maar even bedanken voor de informatie, komt er meteen weer zo'n heel verhaal achteraan. Ik wil wel zeggen :"zal ik nooit meer doen" maar dan zou ik liegen, en dat wil ik ook niet..... Groetjes.

Hoi Remi. Dubbel gefeliciteerd. Met je 10-1 en het weerstaan van de biertjes. Is Bavaria 0% echt nul procent. Anders moet je misschien toch nog uitkijken i.v.m. de Refusal. Ik weet het niet, hoor, maar noem het toch maar even... Groeten, Kohtje.

Joann en Anna, allebei bedankt voor de uitleg. 't Is ook van zo'n simpele logica dat ik dat gewoon even over het hoofd gezien heb. Heb ik wel vaker. Het zou ook wat moois worden als we elkaars berichten konden gaan zitten aanpassen. Sorry voor de overlast. Wat dat Quote betreft, dat weet ik ook niet precies. Daar zat ik toen mee te rommelen toen ik dat bericht doubleerde, terwijl ik eigenlijk maar een heel klein stukje daaruit wilde overbrengen naar m'n eigen bericht. Maar ik wacht wel wat tips af. Groetjes.

Dag Joann, misschien ligt het aan mij, hoor, maar ik zie bij jouw bericht echt geen Aanpassen staan, alleen bij de berichten van mezelf. Of heeft iedereen dat, dat dat alleen bij je eigen berichten zichtbaar is?

Dag Joann, ook hier welkom. Net een berichtje achtergelaten op Wie is Wie, dus zie daar. Even een vraagje in het algemeen. Hoor ik niet meer bij dit forum, gedraag ik me niet goed genoeg? Ik zie bij iedereen onder aan elk berichtje staan "Antwoord" "Quote" "Naar boven" en "Naar beneden", maar ik moet me ook nog "Aanpassen". Aan wie, aan wat moet ik me aanpassen? en waarom? Nee, even alle gekheid op een stokje, ik heb dit er al een tijdje staan, vanaf het moment dat ik een tijdje terug aan het knoeien was en toen ook een bericht heb gedoubleerd. Ik weet echt niet wat ik gedaan heb, toen, maar ik weet ook niet wat ik moet doen om dat "Aanpassen" weg te krijgen. Kan iemand mij dat (liefst in simpele bewoording) duidelijk maken? Bij voorbaat dank. Kohtje.

Dag Joann. Welkom alhier. Heel mooi dat je voor je tweede week alcoholvrij gaat. Je gaf zelf al aan dat het voor je gezin ook een hele verbetering is. Hou dat nou maar goed voor ogen, die verbetering voor jezelf, zowel lichamelijk als geestelijk, en dus ook die verbetering voor je gezin. Je kunt er gewoon weer zijn voor iedereen als je niet gedronken hebt. De zin: nooit meer mogen drinken schrikt je af. Ja, die zin moet je eigenlijk vergeten. Geniet gewoon van het niet drinken in het heden, het nu. Als dat je zo goed bevalt en dat elke dag een dagje weet te verlengen, en als je dan logischerwijs doordenkt op deze manier dan kun je aan het eind van je leven (daar bedoel ik niks dramatisch mee, hoor) zeggen: "ik heb nooit meer gedronken" in plaats van: "ik heb nooit meer mogen drinken". Dat eerste klinkt wat relaxeter, vind je niet. Beetje raar voorbeeld misschien, maar ik weet het nu even niet anders te vertellen. Vriendelijke groetjes, Kohtje.

Dag BamBam, Gefeliciteerd met je vijf dagen droogte en met de stap die je genomen hebt in je leven om te willen veranderen in een ingesleten gewoonte, waarbij het toetreden tot het illustere gezelschap op dit forum ook fijn is. Ik begrijp dat je een vrouw bent (één keer schreef je "haar") anders zou het bijna m'n eigen verhaal kunnen zijn. Ook ik heb slechte ervaringen gehad in m'n jeugd met alcohol. M'n vader was ook alcoholist en ik heb altijd gezegd dat ik zó nooit wilde worden, was zelfs geruime tijd heel erg anti-alcohol. Maar toch......................... Blij dat je na wat geëxperimenteer toch je berichtje hebt kunnen plaatsen, drie keer zelfs. Welkom en groetjes, Kohtje. PS. wat is quickreplay nou weer? Ik heb er ook de ballen verstand van en rotzooi maar wat aan. Gaat redelijk goed tot nu toe..

Hallo Mismaff Tactus, dus niet cactus, is een instelling voor verslavingszorg in het gebied stedendriehoek Zutphen, Deventer, Apeldoorn, in Twente en Oost Gelderland als ik het goed heb. Ze bieden van alles aan m.b.t. verslaving, vele soorten behandeling, alsmede een internetbehandeling waar als ik het goed begrepen heb iedereen zich voor in kan schrijven. Er is wel een wachtlijst, maar dat geldt voor de andere behandelingen ook. Je kunt er meer over vinden op www.tactus.nl Veel succes daar in het zonnige Spanje. O ja, hier gaat het met het zonnetje ook weer wat beter. Toch nog weer even een beetje zomergevoel. Groetjes Kohtje.

s

Goedevandaag allemaal. Het zal wel een eeuwig punt van discussie blijven, over moeten en willen. Je "moet" stoppen. Omdat dat beter voor je is "wil" je dat dan ook. Alleen jammer dat er "moeten"voor staat. Wat dat betreft blijven we allemaal diep in ons hart net kleine kinderen. Alles wat moet willen we niet, alles wat niet mag gaan we lekker toch (stiekem) doen. Dat komt doordat de geboden en verboden vaak van buitenaf opgelegd worden. En in ons diepste wezen zijn we allemaal individualisten met een eigen wil waar niemand aan mag komen. Aan de ene kant wordt gezegd dat onze eigen wil een belangrijk goed is, aan de andere kant wordt die eigen wil weer op allerlei manieren aan regeltjes verbonden. Dat dat wringt is logisch. Het mooiste is het wanneer onze eigen wil overeenkomt met allerlei (fatsoens)regels. Maar doordat er net zoveel eigen willetjes zijn als mensen, zijn die gevallen uiterst zeldzaam, denk ik. Goetjes en veel succes weer allemaal....