Sanity

@spirit, dat is ook echt een rot proces. Sowieso doodgaan is dat hoe dan ook. Het verliezen van je ouders is gewoon een natuurlijk gegeven (hoe rot dan ook) maar je naaste of nog erger een kind is vreselijk. Toch naarmate ik zelf ouder wordt ben ik na gaan denken over dit 'proces' Je leest of hoort vaak hij of zij is vredig (maar dan wel onverwachts) ingeslapen tijdens haar of zijn slaap. Yep klopt als een bus voor de overledene. Nu ik echter geconfronteerd wordt met het naderende overlijden van mijn moeder weet ik niet wat 'waardevoller is'. Ik/we hebben nu immers nog de kans om volwaardig afscheid van elkaar te nemen en voor zover onuitgesproken zaken te bespreken of nog leuke dingen te gaan doen. Terwij als iemand 'm zeg maar peert in zijn of haar slaap (ouders of partner) je als nabestaande nogal wat wroeging naar jezelf kan hebben. Mijn moeder heeft nog een x aantal maanden / x aantal jaar te leven. Er is dus nog tijd.

Bedoelde het wellicht wat te abstract en mss ook op mijzelf gericht. Ik zorg overgens ook voor niemand momenteel (behalve die kat dan die nog niet gevild en gebraden is; not yet......). Maar meer als, als een kind maar flink wordt behandeld als dat ie er toch niet zo doet. Dat kind dat op een gegeven moment wel voor waar aanneemt en dan maar besluit een ander te gaan pleasen als een soort van substituut en vaak dingen gaat doen die nu niet echt in zijn eigen voordeel zijn. Jezelf wegcijferen etc. Je hebt je zoveel dagen test gehad las ik. Dat sucks echt man die killing onzekerheid. Sterkte met dat en STAY STRONG!!!! PS. je actie van naar het graf gaan begreep ik maar al te goed. Ook je voornemens. Ik ben destijds daarop voorbereid door mijn psychologe. Zeg er direct bij dat mijn vader nog niet een kwart heeft gedaan als wat jou overkomen is. Maar zij vertelde mij destijds al toen ik zei ik ben klaar met dat verleden, dat kan jij wel zeggen maar als hij overlijdt krijg je gewoon weer een tik omdat je dan definitief weet dat je never nooit meer die erkenning gaat krijgen waar jij als kind zo naar op zoek was. Afgelopen december was het zover, hoorde ik pas weken later achteraf. Het zei mij in eerste instantie eigenlijk weinig. Hij is overigens ook uitgestrooid ergens, dus ik kan hooguit maar een beetje in de wind pissen met het risico dat de wind draait etc. etc. etc. Of het jou gaat helpen weet ik natuurlijk niet, het is immers mijn persoonlijke beleving en niet die van jou. Ik heb in zoverre 'wraak' kunnen nemen door toen hij een jaar of 5 terug zwaar dementerend werd mij volledig van hem af te zonderen. Hij heeft mij zeker nog 50x gebeld. Heb er nooit op geantwoord. Of ik daar echt tevreden ben nu achteraf weet ik niet. Grote kans ook dat ie mijn boodschap niet eens heeft meegekregen. Misschien had ik gewoon het lef niet om hem te zeggen joh jij $%# hebt mij jaren niet zien staan, dus ik jou nu niet meer. Hij heeft zijn gedachten daarover meegenomen in zijn graf en dat zal ik over een paar decennia wellicht ook doen. Maar ik vond veel herkenbaar (niet vergelijkbaar) in jouw verhaal dat ik er op wilde reageren.

Helemaal mee eens. Weet nog goed dat mijn oma (de moeder van mijn moeder) op sterven lag. Die bleef ook maar ademen. In overleg met de behandelend arts is toen besloten dat een spuitje meer of minder morfine geen kwaad kon. Dat was begin jaren 80 en toen nog ronduit strafbaar en dus 'on the record' niet bespreekbaar. Maar off the record was er uiteraard veel mogelijk. Maar niet iedereen had dat 'geluk' van een meedenkend behandelend arts.....

Ja precies dat heb ik vanavond ook met haar besproken. Ze gaf ook aan dat ze een uur met de oncoloog had gesproken en ze gewoon geen polonaise aan haar lijf meer wil. Geen pijn van onderzoeken en mogelijke bijwerkingen. Wat ze nog wel wil, is als haar long weer volloopt met vocht dat weg laten halen. Maar voor de rest geen bronchoscopie, longpuncties, bestraling, etc. Ik kan eigenlijk niet anders dan haar gelijk geven. Hoe lang het dan nog duurt zonder behandeling weet ik (en niemand) eigenlijk niet en wil ik eigenlijk ook niet aan denken. Gewoon van dag tot dag en nog zoveel mogelijk mooie herinneringen maken. Vanvond was dat ons helemaal klem vreten aan de chinees en leuke herinneringen ophalen over baldadige vakanties in Spanje. Ik als (echt onmogelijke) tiener en zij als ruimdenkende moeder van ergens in de veertig die mij maar een beetje liet begaan. Er was toen al geen redden meer aan maar dat kon toen nog allemaal. 😁

Sterkte

Geen idee maar als ik eerdere postings terug mag lezen van met name @bumperjim is het wellicht iets wat jij uit de berm geplukt hebt en opgepeuzeld hebt (don't shoot the messenger 😁).

Ik trek dit gewoonweg niet. Natuurlijk is mijn moeder echt op leeftijd (86) en ze wil geen behandelingen of onderzoeken meer. Daar moet ik gewoon respect voor hebben, en dat heb ik ook. Echter ze heeft een tumor van weliswaar 8 cm maar geen uitzaaiingen zoals het er nu uit ziet. De overlevingskans met een Stadium 3a longkanker na 5 jaar ligt tussen de 31 en 52% Ik ben weliswaar 30 jaar jonger maar ik zou nu op deze (mijn) leeftijd dit zeker proberen. Zij is echter natuurlijk wel 30 jaar ouder. En heb ook eerlijk gezegd dat als ik haar leeftijd zou hebben, ik wellicht ook geen poespas meer zou willen hebben. Is een beetje als weigeren om je kat of hond in te laten slapen als ie echt op is. Dat is echt egoïstisch, gelukkig kan zij wel echt bij haar volle verstand zeggen dat ze geen verdere onderzoeken en behandeling meer wil. Ik heb dat maar te respecteren en doe dat ook. Natuurlijk mogen wij ons mij gelukkig prijzen dat we elkaar nog hebben op zo'n bejaarde leeftijd. En ga je gewoon op zekere leeftijd je ouders verliezen. Maar dood gaan aan kanker is gewoon echt K. Krijg je ook allerlei geprekken over euthanasie Ze zei ook eerlijk, ik krijg om de drie maanden 270 slaappillen en daar kan ik er ook wel een eind mee aanmaken maar dat wil ik jou en je zus niet aandoen. Ben echter bang dat als ze dit niet laat behandelen, ze een vreselijk dood gaat sterven. Maar dat kan ook omgekeerd zijn. Vaak woekert kanker niet zo hard meer op oudere leeftijd en gaat ze hopelijk vredig heen in haar slaap.

@Quinn ik als volledige buitenstaander vanaf de zijlijn, wordt het niet eens tijd dat je (nu) als eerste jezelf op de voorgrond plaatst (weet je wel, eerst van jezelf houden voordat je dat van een ander doet). Bedoel het niet slecht hoor. Ik kreeg tijdens de EMDR sessies te horen dat ik narcistische trekjes had. Yeah right zei ik nog (ietwat beledigd; zeg maar woest) ik woon in een caravan en heb helemaal niks meer. Ik heb nogal een reden om narcistisch te zijn met mijn voornamelijk helemaal niks meer, nada, niente & noppes. Dat bedoel ik niet, kreeg ik als antwoord. Je hebt ook zoiets als verborgen narcisme als in de zin van de redder spelen (altijd maar voor een ander zorgen terwijl je niet aan jezelf denkt). M.a.w. compenseren omdat jij jezelf toch eigenlijk niet goed genoeg voelt. Dus dan gaan we maar anderen redden en goed voor zorgen. Want wij zijn het toch niet waard om gered te worden. Ons leven sucks toch al already....... Is natuurlijk mijn subjectieve beleving. In hoeverre de EMDR behandeling met deze shrink ook mislukte, zette het mij toch aan het denken. Anyway, sterkte man, want ik ga (en mag) mijn situatie niet vergelijken met die van jou!

Doet me denken aan een flauwe mop over een man die na zijn overlijden bij de hemelpoort aankomt en 2 loketten ziet. Loket 1 voor mannen die onder de plak van hun vrouw zaten en loket 2 voor mannen die niet onder plak van hun vrouw zaten. Bij loket 1 een enorme rij. Bij loket 2 stond niemand. De beste man loopt direct naar loket 2. Kreeg bewonderende opmerkingen als wat een karakter en hoe heb je dat voor elkaar gekregen. Waarop die man antwoordde: 'mijn vrouw zei dat ik hier moest gaan staan......'

@Smaragdie thnx man. Je hebt ook helemaal gelijk. Idd al 2 dagen niet gegeten en nu ook geen honger. Zojuist wel een goed gesprek gehad met mijn moeder. Ze staat erin als ik heb het maar te accepteren. Overigens wel echt gaaf project waar je aan gaat beginnen in Hongarije. En dan ook nog eens trouwen, kijk je wel uit met die 'hongaarse stijl' charmeurs (zigeuner mag niet meer tegenwoordg)😁

Maar als het hier en nu eindigt zou ik eindelijk rust vinden!

Yep totaal van het padje nu. Ach het is mijn eigen draadje....

Sterker nog. De aarde bestaat al 4,5 miljard jaar. Dus wat doen jij en ik ertoe?

Ik leef al jaren in een waanwereld. En doe mijn werk veelal bezopen. En ik kom er nog mee weg ook. Altijd wel een klant die verzuipt in haar of zijn werk. En dan kom ik om de hoek kijken. De grote redder. Ik werk in de ICT en probeer klanten echt heel veel te leren die verzuipen dan in de info. En hebben dan zoiets van ontzorg mij. Terwijl ik zoiets heb van ja maar dat kan jij toch zelf. En precies dat is mijn ondergang geworden.

En dan niet eens door hebben dat ik het zelf doe. Ja life sucks maar als je maar door blijft zuipen wordt het nooit beter. Ik zou echt een geweldige therapeut zijn. Want ik weet precies hoe het niet moet. En toch leer ik er helemaal niets van. Ach wat zit ik hier maar weer te zwetsen, geen idee. Zit tegen een delirium aan door mijn gezuip, bizar dat ik dan toch wat teksten kan typen. Dat is een overlevingsmechanisme denk ik. Weet het ook niet. Geen idee of het nou dag of nacht is, maakt het uit in mijn bezopen brein? Soms maakt het allemaal niet meer uit en zit je in een droom/nachtmerrie en doe je maar wat.

Dag 2 van de binge. Bedoel dan echt een binge. Wakker worden ergens in de avond. Denk ik of zo. Eerste wat ik doe een peuk opsteken. Dan in het boodschappen tasje kijken of er nog wat te zuipen is. Had 24 blikjes gehaald dus 'dat komt vast wel goed' Hoe diep kun je zinken. Nou niet diep genoeg, zelfs als je op de bodem van de put ligt, vind je altijd wel een luikje om nog even dieper af te dalen. Er is geen rock bottom!!!

Werkelijk geen idee. Heb mij vanochtend klem gezopen. Werd paar uur geleden wakker. Meteen maar weer door gegaan waar ik mee begonnen was. Zuipen en niet zo'n beetje ook. Weet nu wat een twilight zone is, zit er midden in. Voel mij zo zo maar maakt ook weer niet uit. Leef momenteel in een waan dat ik niet eens weet wat ochtend of avond is.

Wakker zeker. Aanspreekbaar.... Geen idee

Ezels zijn soms heel wijs......

Nou dat doe het goed Lukt dus niet. Sommige dingen verdoven lukt gewoon niet met drank. En misschien is dit maar goed ook Weet nog goed dat ik samen met haar afscheid genomen heb van mijn dochtertje. Dat was echt heel hard

@Quinn dank je, jij bent echt een goeie gast. Heb jouw ellende gelezen en 100% respect hoe jij er mee omgaat en ook het lef dat je het allemaal deelt. Wat je ook moet blijven doen in mijn ogen. Ik houd veel dingen voor mij of dat verstandig is weet ik niet. Weet nog goed dat ik na de zoveelste EMDR sessie vroeg aan behandelaar of het geholpen had. Veelzeggend was haar antwoord: "dat weet ik niet" Ik wist het ook niet op dat moment. Ben toen met een personal trainer met kickboksen aan de gang gegaan. Echt niet met de gedachte zo van ik ga even goed klappen geven. Toch is dat gebeurd en om eerlijk te zijn voelde het goed. Ik kon mij verweren!

Ben overigens wel totaal bezopen nu dus wat mijn antwoord waard is....

Jazeker @Bob dat was wel de bedoeling. Ik met mijn gezuip was eigenlijk alleen maar bezig met mijn eigen shit. Lekker makkelijk zwelgen in je eigen ellende zonder om je heen te kijken. Dan plots komt de gevreesde K op je pad en dan worden jouw eigen problemen terecht even geparkeerd

Probeer mij van de wereld af te zuipen. Het lukt gewoon niet. Soms maar alles vergeten, gewoon denken ik ben er even niet. Gek is dat, dat dat soms gewoon niet zo werkt. Er zijn soms gewoon momenten die je moet facen. En moet aanvaarden. Dat geldt voor ons allemaal. Je kan dan de pijn tijdelijk weg zuipen maar de klap komt toch. Zojuist gekke kat maar een knuffel gegeven, niet dat dat beest ook maar door heeft hoe ik mij voel. Maar waar ik ga, gaat hij ook. Lijkt dan toch net alsof hij iets wil zeggen. Ben inmiddels zo ver onder invloed dat een step nog onverantwoord is. Geen idee wat ik ook eigenlijk wil zeggen. Maar voel mij gewoon niet zo senang momenteel

Binge maar doorgezet. Waarom, hoezo?? Geen idee, ben er gister aan begonnen en werd ergens midden in de nacht wakker. Had godzijdank nog een blikje of 11 over. Die ook maar soldaat gemaakt. Mijn nest in. Werd wakker en binnen 30 minuten in de supermarkt om nog ff wat meer te halen. Ja joh het helpt zo (denk je dan). Altijd maar wegrennen en vluchten in drank.