Goedemorgen allen,
Even de frustratie van me afschrijven. Het ging/gaat me erg goed en kost me over het algemeen geen enkele moeite om van de drank af te blijven. Afgelopen weekend zelfs tijdens het Klunen (précarnavalsfeest) vrolijk meegedaan in het gedruis, met mijn 0.0 en cola'tjes.
Gisteren viel me echter zwaarder. Ik had een netwerkavond in een nieuwe wijnbar bij mij in de buurt. Mooie zaak, erg goed eten en een heeeeeeeeel ruim assortiment met mooie, over the top wijnen. Heerlijk decadent. Bij het zien van de klimaatkast en de wijnkaart overviel me weer even het gevoel van het kind in de snoepwinkel, gevolgd door het drammende kind dat geen snoepje mocht van zijn moeder.
Met een gevoel van jaloezie zag ik mijn tafelgenoten zich tegoed doen aan mooie kristallen glazen met diverse wijnen, waar ik de spa rood voor mijn neus had staan. Ik voelde me de mindere. Ik weet, dat is mijn gevoel, en het is niet zo. Maar toch. Ik maakte voor mijn gevoel op dat moment geen deel uit van de groep. Waar ik voorheen mee was gegaan in het lachen, de jolige gesprekken en "de wereldproblemen met een glas wijn oplossen" ben ik nu naar huis gegaan.
Tot zover de frustratie. Nu komt het besef weer terug dat ik sterker ben dan de drank. Zoals ik Douwe Bob afgelopen week hoorde zeggen: "er is maar 1 ding dat ik niet meer kan doen, en dat is een glas wijn drinken bij het eten. Voor de rest heb ik zoveel". En zo is het eigenlijk ook. Neemt niet weg dat ongebreideld klagen af en toe ontzettend lekker is.
Fijne dag allemaal