kallutje

Hej, ja ik heb ook al periodes gehad van 6 maand of langer dat ik niks van alcohol dronk en dat ging uiteindelijk wel. Maar ergens toch het gevoel van er niet meer helemaal erbij horen en denken ik kan het, dus waarom laat ik het helemaal,... ik wil ook die black outs niet meer en mij niet schuldig voelen achterna, je komt daar zeker niet gelukkig van, zelfbeeld ook vaak naar beneden. Maar de echte stop stop wil ik kunnen verkrijgen. Hopelijk lukt het me deze keer wel.

Daar heb je gelijk in. Kmoet gewoon doen en volhouden.

Inderdaad,ik hoop gewoon dat de knop echt eens goed omgedraaid geraakt en dat het na een periode niet nog eens hetzelfde is. De ene kan er nu eenmaal beter tegen dan de ander zeker. Ik weet dat allemaal en ben daar ook al veel mee bezig geweest. Dingen opgezocht, boeken gelezen, kom het tegen in mijn eigen familie,... en toch doe ik het zelf. Ik begrijp niet dat ik het dan niet direct doorheb van pas op, jij kan niet zoals een ander. Het is beter dat je niks drinkt, maar ergens tg sterker dan mezelf zeker.. liefst van al zou ik er helemaal van af geraken, zodat ik zelf die zorgen en angsten niet meer heb en dat sculdgevoel na een gebeurtenis ... maar hoe ben ik zeker dat ik dat ga kunnen 😔

Dank u. Streng zijn is misschien eens nodig, want als je altijd met alles weggeraakt dan heb je zeker geen drang om dat niet meer tegen te komen. Ik zit misschien ook met een groot jojo gedrag. Nu heb ik beslist om inderdaad een eindje niet meer naar feestjes te gaan, ale feestjes in de avond die geen verplichting zijn en waar ik mijn grens niet ga vinden. Ik wil me vooral gewoon goed voelen en zo'n moment haalt je enorm naar beneden. Heb al veel meegemaakt in mijn leven, maar dat mag geen excuss zijn. In mijn familie/gezin zit verslaving ook. Heb al gelezen dat dit erfelijk kan zijn, dus mss moet ik dit idd inzien en gewoon vrede hebben met het feit dat ik geen mens ben om alcohol te drinken. Maar hoe kan je altijd nee zeggen eh in een wereld waar alcohol zo normaal word gezien.

In het dagelijks leven drink ik eigenlijk niet, heb daar ook geen nood aan. Maar ik ben inderdaad afhankelijk van de omgeving vrees ik. Na dit weekend heb ik tegen mijn vriendinnen gezegd dat ik echt bang was en me verexcuseert. Ze zegn dat ze me allemaal gaan steunen en dat ze ook niet doorhadden dat ik "zo ver" was. Ikzelf dacht ook dat alles ok was. Toch op een bepaald moment een klop gekregen met alle gevolgen nadien. Ik zou liever gewoon nooit meer eraan komen, maar weet niet of dit mij ooit zal lukken.

Dat wil ik idd. Ik hoop dat het mij lukt.

Ja dat heb ik al paar keer gezegd en gedaan hoor, maar er zijn altijd momenten waar het niet lukt jammer genoeg. Momenteel ben ik er heel bang van van alcohol. Ergens hoop ik dat dit even blijft zodat ik er inderdaad niet wil aankomen. Ik drink in het dagelijks leven eigenlijk niet dus het is geen probleem om zonder te leven denk ik.

Dank u, ik denk dat de sociale druk inderdaad invloed heeft. Je wil niet de "saaie" zijn in anderen hun ogen.

Hallo allemaal Ik ben 32 jaar en wil zo graag helemaal af van alcohol. Ik drink niet dagelijks, zelf niet wekelijks. Ik heb helemaal geen rem eens ik wel drink op bv. Een feestje, sociale evenementen,.. Dit weekend ging het eerst heel goed, ik lette er echt op wat ik dronk op het feestje. Maar ergens heb ik toch weer een black out gehad. Ben gevallen in een beekje op weg naar huis, was helemaal onderkoeld,... ik begrijp nog altijd niet hoe dit gebeurt is. Vrienden zeiden ook dat ik nog echt goed was na het feestje. Nu bij deze ben ik enorm geschrokken, want dit kon heel erg afgelopen zijn. Ik heb al meermaals gevallen als ik teveel drink en wil dit niet meer. Ik zou liever helemaal stoppen met alcohol voor mijn veiligheid, mijn partner, mijn kinderen,... maar ik voel de sociale druk toch wel. Zijn er mensen die hetzelfde hebben en mij wat tips kunnen geven 🙏 eeuwig dankbaarheid!