Alle activiteit

Sorry maar ik denk dat een zeer lange opname voor U de enigste oplossing is. En bij een echte verslavingsarts zoals de mijne. Je weet haar best te vinden. Tenminste als je van je drankprobleem wilt verlost geraken heb je echt een strenge arts nodig en niet een die toegeeft aan ieder willetje van U. Daarna kun je nog aan je andere problemen werken, eenmaal je alchoholprobleem is opgelost. Maar ik ben er zeker van dat mijn psychiater ook U andere problemen zal willen aanpakken. Er is natuurlijk ook de afdeling voor de hopeloze gevallen waar zeer weinig aan therapie gedaan wordt maar waar ze wel zeer streng zijn in opvang en onthouding.

Een andere of anderen hulpbehoevenden vind ze veel belangrijker als mij?

Jeetje zeg. Er is een nicht van mij overleden. Ik wist hier niets van. Heeft haar zoon gisteren op haar FB gezet: mijn moeder is op 4 december overleden. Dan schrik je je toch rot? Haar man was dementerend en zat in de verzorging, haar zoon heeft autisme en nog een speciale stoornis, iets met teveel cromosomen of juist te weinig. Een speciaal manneke dus die ik vandaag heb benaderd. Hij woont begeleid. Innlmiddels heeft hij de rouwkaart opgestuurd via messenger. Zo jammer. Had zo graag aanwezig willen zijn bij haar uitvaart.

Helaas moet ik het wel met haar doen. Oorspronkelijk waren ze met twee begeleidsters van Hestia. Maar in de andere heb ik helaas totaal geen vertrouwen meer.

Nee.

Waarom ze op woensdag afgezegd heeft weet ik niet, maar gisteren zoals ik in een topic melde vond ze blijkbaar andere mensen veel dringender of belangrijker als ik. Helaas daar koop ik niet veel voor. Ze weet hoe kwetsbaar ik ben als ik het gevoel heb in de steek gelaten te worden.

Het is een poosje stil geweest, maar wat valt er te melden als het gewoon goed gaat. Voel me steeds meer mezelf en krijg mijn gevoel weer een beetje terug. Het afgevlakte wordt steeds minder. Had tijdens de 2 weekse kerstvakantie wel een paar moeilijke momenten. Echter niet aan toegegeven en dat maakt nu dat het iedere dag iets makkelijker lijkt te worden. Afgelopen week een heftige gebeurtenis (werkgerelateerd) meegemaakt en ook dit brengt me niet van mijn stuk. Dat was eerder wel anders. Het gaat goed zoals het nu gaat... we kruipen langzaam richting de 3 maanden 😅

het is 16 u en het begint te kriebelen om een fles wijn te gaan halen maar ik ga dit niet doen vandaag blijf ik nuchter

ik heb een duidelijke wil anders zou ik niet elke keer opnieuw nuchter worden dan bleef ik door drinken en zat ik niet op dit forum

Deze voormiddag mijn moeder bezocht. Ze hadden mij enkele dagen geleden al verwittigd dat het snel ging. Ik zag een homp vlees dat moeilijk ademde en ogen van een geest volgepompt met pijnstillers en kalmeermiddelen. Had al geen verlangen haar te zien en voelde niets. De zoveelste keer dat ik een mens op zijn sterfbed zie, heb er al zoveel begraven. Lang zal het voor haar niet meer duren en ik zei haar ook dat ze mocht gaan slapen. Qua symboliek kan het tellen: 16 januari de dag dat mijn grootmoeder overleed (zij heeft enorm veel zorg voor mij gedragen), morgen de dag dat ik 44 word. Ik was er altijd trots op om een atheïst te zijn, maar de toevalligheden stappelen zich op. En ik weet het niet meer.

Sorry, maar daarmee kom je niet weg. Je lijkt geen echte wil te hebben om te stoppen behalve dat de omstandigheden je daartoe dwingen. Ik denk niet dat het iemand hier iets kan schelen mocht je zeggen dat je eigenlijk niet wit stoppen maar moet. (En ja, ik besef dat ik zeer slecht geplaatst ben om hierop te reageren.)

Ik heb dat ook al vaak geprobeerd: thuiskomen en mijn hond hoi zeggen. Maar zonder resultaat. 😭😭 Die oude teef is ondertussen potdoof dus zij merkt niet dat er iemand binnenkomt en vervolgens probeer ik haar zo rustig mogelijk wakker te maken in de zetel. Daarna is het natuurlijk kwispelen en likjes geven.

@Adri03 Dat is gewoon het Stockholm syndroom 😁 De hond heeft weinig keuze. Ik heb altijd medelijden met honden die over de rooie gaan van enthousiasme als ze mij zien. Alsof ik het leukste ben dat hun ooit gebeurt 😁 Als ik thuis kom zegt mn hond hoi. Als ik een week weg ben geweest dan is het wel heel enthousiast idd en dat is dan eigenlijk een beetje zielig.

Ze werkte gisteren normaal, maar volgens haar telefoon naar mij had ze het te druk met andere "klanten" kwetsbaren. Maar zoals ik reeds gemeld heb dit is twee dagen op een rij dat ze beslist mij niet te helpen. Iedereen maakt keuzes in zijn leven. Maar mijn keuze is nu om te proberen me in het vervolg niet meer zo kwetsbaar op te stellen.

Precies! Honden zijn roedeldieren die zich graag in een sociaal verband aanpassen en schikken. Mensen zijn primaten die zich al manipulerend bewegen in een dominantiepiramide. Het misschien wel gekste resultaat van deze uiteenlopende insteek is dat het ene zoogdier (de manipulerende primaat homo sapiens) het andere zoogdier (het zich schikkende roedeldier hond) aan een touwtje achter zich aantrekt en beweert dat dat z'n beste vriend is .

Ik had de verantwoordelijke van Hestia die zich over het vrijwilligerswerk bekommert laten weten hoe ik mij voelde en ja ik kreeg een huisbezoek van iemand van Hestia omdat ze vrezen dat ik weer alchohol gebruik.

ok je hebt gelijk

Je hebt gisteren nog gedronken en vandaag regent het weer mooie voornemens en beloftes. Waar hebben we dat eerder gezien? Zo wordt het natuurlijk nooit wat. Pak je problemen nu eens écht aan en hou op met steeds weer hoopvol aankondigen wat je wel niet allemaal weer tevergeefs van plan bent. Niet lullen maar poetsen!

ik moet mijn mening bijstellen de eerste 2 a 3 dagen nuchter zijn moeilijk maar vanaf dag 4 dan wordt het pas moeilijk dan begint het weer te kriebelen en begint de craving of de goesting weer tot nu toe heb ik daar niet kunnen aan weerstaan maar vanaf vandaag gaat daar verandering in komen ik wil niet meer in het cirkeltje zitten van drinken nuchter drinken nuchter vroeger wist ik nooit waarom ik dronk tegenwoordig weet ik dit wel ik kom vanaf nu op het forum als ik craving of goesting heb ik ga dan ook naar mijn psychiater bellen zij kent mij al 20 jaar en weet hoe ze mij moet aanpakken ik ga ook naar iemand van de AA bellen ik wil uit die cirkel geraken

Of vragen wat de reden is van afzeggen, want bij hulpverleners kunnen altijd spoedjes tussen komen en dan heeft dat niets met jou te maken. Je hebt recht op uitleg

Mensen met honden vergelijken vind ik altijd wat onzinnig. Dat ze veel vreugde en liefde geven is wel een feit. Als het hondje van een vriendin mij helemaal door het dolle heen enthousiast begroet, vergeet ik ook vaak om die vriendin te groeten en loop ik zo langs haar heen. Jezelf bewusteloos willen drinken omdat je je verlaten voelt, dat is op zich natuurlijk wel begrijpelijk. Hopelijk heb je vandaag weer andere ontmoetingen en kun je er over praten met iemand Renaldo. Vanmorgen op de sportschool had ik een leuke ontmoeting na de les. Zo'n praatje bij de koffie kan weer nieuwe inspiratie geven, het heeft mij aan het denken gezet. Hoe ouder ik word, hoe makkelijker ik een gesprek aanga met vreemden. Het helpt ook dat ik dat kan doen zonder verwachtingen. Als mijn gesprekspartner geen sjoege zou hebben gegeven, was het ook prima geweest.

Jeugdigheid was nu net iets dat zij niet bezat; hoe ouder hoe strammer.

Tuurlijk! Elke dag. Vanmiddag weer het grote park in. Dan hebben Piet en ik weer veel plezier.😂

Ik heb gisteren al gezegd hoe ik erover dacht @renaldo61. Het gaat niet om jou. Deze persoon heeft misschien griep of iets anders in de familie. Je weet het niet. Ook bij hulpverleners kan er iets gebeuren. Maar wat je zegt over honden, dat vind ik helemaal kloppen.😁 Ik ben verliefd op alle honden.😊 Ook als ze agressief/vals/bijterig zijn, is het de schuld van de mens.

Atv'tje vandaag. Even lekker hardgelopen onder een motregentje, helemaal top. Nog andere mensen die met hun hond renden of liepen.