Alle activiteit

Mijn liefje is ook zo'n lekker ding en hij kookte rijst met champignonsaus, linzen met sperziebonen ennogheteenenander en een voortreffelijke salade. Nu aan de koffie met pure chocolade.

Die film klinkt boeiend ja. Maar eerst naar Pillion. Mijn liefje heeft gekookt en dat ziet er goed uit. Het eten ook trouwens.

en vezels eten. Meestal is drank prioriteit geweest lange tijd. En daar zijn maag en darmen aan gewend (drank laxeert bij mij, vooral wijn) Je darmen moeten weer anders gaan reageren en dat kan best een poosje duren. Dat kan ook op je slaapritme werken, op je eetlust, of hele andere dingen. Geen mens is hetzelfde. Komt goed.

Fijn Marjolijn. Zo hoort het ook eigenlijk he. Dat er even iemand zorg heeft voor je. Het is jammer dat er zo veel tekorten zijn in personeel, want ik kan me niet voorstellen dat je voor je lol er een beroep op doet. Laat je maar lekker helpen

(verplichte kost); absolute aanrader: de film I swear

Dank je @Quinn zeker goed gezegd kist vol gereedschap en die ga ik nog meer vullen 💪🏻 zou willen dat ik dat ik niet meer depressief zou worden maarja das niet de realiteit misschien met licht therapie wat minder de winter depressie en van de drank afblijven denk dat dat ook een hele belangrijke is.

de fysio is geweest heb een paar oefeningen bij gekregen samen met de oefeningen va de eerste kine nooit drink ik nog nooit 2 zware ontstekingen door het drinken ik raak geen druppel meer aan

Oeps! Heftig om te mogen concluderen dat dierbare mailwisselingen niet eeuwig hun plekje mogen houden in je mailbox. Dat het uiteindelijk toch opgeruimd wordt door, ik weet niet wie? Ik had gewoon weer even behoefte om de stem weer te horen van mijn beste vriend, dus wilde eigenlijk alle mailgesprekken weer eens lezen, voorafgaande aan zijn dood. Maar die lijken te zijn verdwenen of tijdelijk niet beschikbaar. Tenminste dat lees ik. Het is wel even slikken, maar eerlijk gezegd lucht het ook wel heel erg op. Hij wilde na de dood niks meer, dus heb nooit in het luchtledige tegen hem durven praten, zoals ik wel tegen mijn mam doe en anderen. Ze zeggen nooit niks terug, maar dat gewoon doen geeft mij rust. Bij hem kon ik dat uit respect gewoon nooit doen, dus was was de enige communicatie die ik met hem voelde, de woorden die hij mij meegaf voor zijn dood. En waar ik nog steeds behoorlijk op teer. Ze zitten ook in mijn hoofd en hart dus eigenlijk is het helemaal niet zo erg dat ik hem niet meer kan lezen online. Ik heb zijn kaartjes en brieven nog die hij mij scheef toen we samen in een kliniek zaten. Maar vooral, de leuke herinneringen die we gemaakt hebben. Dus nee, er is niet zoveel mis met dat ik nu juist het meest pijnlijke stukje van ons contact niet steeds meer kan herhalen. Dat ik nu ruimte krijg om vooral te kunnen genieten van al die leuke momenten. Want die staan in mijn geheugen gegrift. En die ik nu nog weleens toepas in mijn dagelijkse leven. Hij had een cabrio en daar reden we vaak mee rond, dan vond ik het heel fijn, om op de achterbank te gaan staan en mijn armen te spreiden met a whole new world op de achtergrond. Het gaf me het gevoel van kunnen vliegen. Hij was wel zuinig op mij, maar op zulke momenten liet hij mij vol vertrouwen los en genoot daar ook van. En dan gingen we een ijsje eten bij de Bokkenrijders in Hilvarenbeek. En wat we dan zo grappig vonden, was voornamelijk bij fietsers die witte kleding aan hadden, het zandpad doen verstuiven. Dat ze in een stofwolk zaten en dat vonden wij grappig. (als fietser nu dat dat mij ook overkomt, kan ik alleen maar lachen als ik het terug krijg) Zo zaten we ook eens in cabrio rond te rijden en om een rare reden deed mijn vriend het dak dicht omdat het niet goed voelde voor hem. Nog geen 200 meter later reden we tegen een wespenzwerm aan. Ramen vol en geen zicht, maar veilig. Hij heeft de auto aan de kant moeten zetten om de ramen schoon te krijgen, want met de ruitenwissers kwam je er niet meer door. Dat haalt niemand uit mijn herinneringen. Ook niet, toen het zeker was dat hij dood zou gaan, en we een wensballon hebben opgelaten. Ik mis hem, ja natuurlijk, zoals ik iedereen wel mag missen die een herinneringsstempel bij me achtergelaten hebben. Maar gewoon sommige dingen los mogen laten is gewoon ook heel fijn. Ik bedoel daarmee, als het aan mij had gelegen had ik die mailwisseling nooit kunnen verwijderen omdat ik dan het gevoel heb dat ik iemand weggooi. En nu is het weg en voelt eigenlijk wel oké. Dat is hetzelfde als, de uitvaart van mijn moeder die gefilmd was. Keek ik ook vaak naar. Maar toen mijn pc kapot ging was dat weg. Mijn broer heeft het nog wel maar ik vraag hem er gewoon niet achter. Want nu is er weer ruimte om te kunnen denken aan mijn moeder toen ze niet dementerend was, en welke herinneringen we toen samen gemaakt hebben. Ze was toen al wel behoorlijk doof, dus had een gehoor apparaat. Maar ik had haar gevraagd of ze samen met mij op mijn verjaardag een parachutesprong wilde doen? Ik wist dat zij dat graag wilde en ik zelf ook, en ik vond het wel fijn om dat met mijn moeder te kunnen doen, want is toch best spannend. Mijn moeder had eigenlijk totaal geen angst en dat was fijn. Alleen het ging niet zo soepel, ons mam moest van te voren haar blaas nog ledigen, maar kreeg de wc niet meer open. Dus wat doet mijn vindingrijke moeder, ze tikt het Sos teken, toen kwam er iemand, maar die hadden al heel vaak meegemaakt dat als iemand niet durfde te springen zich verstopte in de wc. Dus mijn moeder heeft bijna alles uit de kast moeten halen om ze te overtuigen dat ze juist wel wilde springen. En daar kwam mijn moeder dan, haastig haar springpak aantrekken en zich voegen bij de rest. De vraag was nog, kan ik mijn gehoorapparaten inhouden of niet? Maar daar wist niemand wat van dus ze heeft ze ingehouden. Mijn moeder en ik gesprongen en genoten! Maar toen we landen wist ik mijn moeder haarfijn te vinden door haar piepgeluid. Dat hoorde ze zelf niet. Die gehoorapparaten waren compleet van slag. Dus de rest van de dag, moest ik of heel hard tegen haar roepen of onze gebarentaal weer tevoorschijn halen. Bij spelletjes hebben we ontdekt dat we elkaar heel goed kunnen liplezen, dus dat deden we eigenlijk de verdere dag. En dat was fijn en leuk. En ook goed voor mijn schorre keel, want je moeder even uit het oog verliezen en roepen naar waar zit jij? Is lastig om in gebarentaal of liplezen over te brengen. Ik vind het echt mijn tofste verjaardag van allemaal. Dat was ook de laatste keer dat ik nog zoiets met mijn moeder heb kunnen doen. Ik zelf had al weleens in luchtballon gezeten, maar ons mam niet. In corona tijd heb ik kunnen regelen dat ze het zou kunnen doen. Maar ik had een extra taxi nog, mijn broer die later me beschuldigd heeft van onder het mom van emotioneel alles weg geroofd tee hebben van de erfenis. Vond het zonde van zijn tijd om ons mam dat nog te gunnen. Ja een smeerlap, maar als zus blijf je trots op je broers, pas na het overlijden van ons mam wist ik wel beter. Maar daar gaat het voor mij niet over, ik merk dat ik het stiekem toch wel moeilijk heb om dingen van dierbare weg te doen. Maar als het verdwijnt het me ook wel heel veel lucht geeft.

@spirit, i.i.g. fijn dat er nu wat aan gedaan wordt. Na een breuk aan mijn hand en gips liep ik dystrofie op. Bedoel je dat??? Artrose komt niet van een breuk.

Net gebeld door de thuiszorgorganisatie voor adl. Ze proppen mij er morgen tussen en zondag. En maandag voor douchen. Heel bijzonder zo pal voor het weekend.

Middagje zoet geweest daar. Eerst een verkeerde foto gemaakt. Uiteindelijk de goede foto en daar is duidelijk op te zien, dat er een stukje bot is verschoven. Moet genezen middels een enorme klompvoet, eigenlijk een soort gips, maar deze kan je af doen. Geneest het niet dan is een operatie mogelijk waar ze m'n middenvoetsbeentjes gaan vastzetten. Dat betekend ook minder soeplesse is de voet. Daarbij word de artrose er ook niet beter op. Dat schijnt vaak op te treden middels een breuk. Hier loop ik dus alweer vanaf augustus mee, dat ik bijna geen normale schoen meer aankan. Staat ook erg charmant. Een soort betonnen gympen, maar daar hebben ze weer een bedoeling mee 😁 ( kijk veel series).

Ik herinner me dat niet, maar het kan natuurlijk best daardoor komen. Meer water of thee drinken misschien om de darminhoud dunner te krijgen.

Nou Marjolijn, je hebt het potverdikkie niet gemakkelijk. Ik wou dat ik je van hieruit een beetje kon helpen, maar ja...

Ik heb jullie vraag wel gelezen @Reacher en @Yvonne maar ik ben er even niet aan toe om antwoord te geven, komt wel een keer.

Misschien een onsmakelijke vraag. Ik ben nu 5 dagen sober en ik heb sinds 2 dagen enorme harde ontlasting. Nooit gehad, kan dit komen door het stoppen met drinken? En hopelijk is dit dan tijdelijk...

Toch maar bezig met annulering van de vakantie. Ik zal voorlopig nog niet mobiel zijn. Ben wel verzekerd dus we merken wel wat de schade zal zijn. Degene die hier vanmorgen was heeft huisarts gebeld. Huisarts heeft een verzoek ingediend voor hulp bij douchen. Huisarts heeft zwaardere pijnstilling besteld. Wordt vandaag nog bezorgd. Straks de picnic maar weer eens regelen. Fijn dat dat er is. Verder hier afwisselend op en op bed. Erg veel pijn en benauwdheid.

Fijn! Hou vol Hub 😘 (Ik doe gewoon iets met een hartje, is niet klef bedoeld, maar gewoon jeweetwel blaberdiebla)

Dankjewel. Kostte me wel moeite, dat leegkiepen. Hier lezen en schrijven helpt me enorm. Ik was zelfs aan het twijfelen of ik zou vermelden dat mijn vriend volgende week niet komt. Maar nu ik dat verteld heb hier schept het toch wel een verplichting om in ieder geval een serieuze poging te doen om nu 2 weken nuchter te blijven. Ik ben nog wel erg in gevecht met mezelf af en toe. Maar ja, ik heb een leuke week achter de rug, en dat is in ieder geval meegenomen.

Tijd voor mijn uurtje op de bank, dat mag als je bejaard bent 🤭

Kabouters gaan niet dood. Ze trekken alleen een deur achter zich dicht als het ze te gek wordt. Gaan ze in het bos wonen en worden dan langzaam maar zeker booskabouters.

Hahahaha, ik zit hier hardop te lachen om jullie geflirt, heerlijk... En verder ook petje af voor jou hoor Hub zoals je gisteren de fles leeg gekieperd hebt..

Omdat die kleintjes staken, mag ik de tafel netjes maken. Top man.

I rust mijn oogleden. O nee, ik bedoel ik ga weer aan het werk. 😊

Doen we.

Graag, vertel er dan gelijk bij dat Jack Reacher het vroeg. Ik pak alvast mijn tas in.