Alle activiteit

de tijd-leeftijd-einde van leven. Ja daar sta ik ook regelmatig bij stil. Hoe ouder, hoe meer. Soms met paniek, soms met verdriet of boosheid. En soms met een heerlijk soort rustig gevoel. Ouder en wijzer ook, nietwaar. Als je bij deze gevoelens alcohol gaat drinken worden ze melodramatisch, of je drinkt ze gewoon weg.

Ja dat herken ik, het : ik stel niet veel voor en nu is het te laat-gevoel. Schijnt veel voor te komen, niet aleen bij mensen die niet meer verdoven. En niet alleen bij zestigers. Ik probeer alle aannames en onbewuste overtuigingen die ik heb om zo over mezelf te kunnen denken op te sporen en te ontkrachten. Dat gaat de goeie kant op. Het wordt getriggerd vaak door mensen die heel graag willen vertellen hoe leuk hun leven is, hoe succesvol ze zijn, hoe goed ze alles hebben aangepakt, hoeveel herinneringen ze hebben gemaakt door de hele wereld af te reizen, mensen die hun passie al vroeg wisten, mensen die niet meer lang hebben maar zeggen dat ze dat niet erg vinden omdat ze alles uit het leven hebben gehaald wat ze eruit konden halen. Ik moet geen interviews meer lezen. Als je niet oppast gaat dit gesprek al heel snel over de zin van het leven, pas op😀

Als je een medepleaser hebt getroffen kan het lang goed gaan, al is de daadkracht vaak ver te zoeken: 'welke film zullen we doen? zeg jij het maar, nee zeg jij het maar'😀

Van de week n smoothie gemaakt, maar ik ben duidelijk geen smoothie-mens en zeker niet met dit weer, zo'n koud gedoe. Dus er van alles ingemikt, volkorenbroodmeel, havermout, n eitje, bakpoeder, chiazaad, banaan en appel. En nu eet ik gebakken pap lijkt het wel. Het is heerlijk, luchtig en veel haha.

DAGPACT: Mormel Yvonne kaatje🌺 Quinn 🧡 Jane😉

Hi, somber en piekerend is terug. Wat mij betreft kennen jullie me beter dan de meeste mensen, dus ja, heel persoonlijk. DAGPACT: Mormel Yvonne kaatje🌺 Quinn 🧡

Met spanningsbuikpijn opgestaan en een chips kater. Mijn zus is gelukkig weer wat beter. Ze was ziek geworden. Niet zo gek want de kermis was vrij heavy. Is ze ook nog in een enge attractie geweest die over de kop ging. Ik ben alleen in het spookhuis geweest en het reuzenrad. Zodra ik hier de straat binnenkomt krijg ik al een soort van brok in mijn maag. Ik weet wat ik aantref. Wat ik gisteren heb meegemaakt was zo onredelijk. Mijn zus zat er ook bij. Mijn vakantie gaat door. Hij kan hoog of laag springen maar ik ga gewoon. Nog 10 dagen. In een dronken bui zou hij meegaan. Daarna zag hij er weer vanaf. We hebben hem erbij geboekt, maar de boeking kan niet meer ongedaan worden. Nu zitten we dus met extra kosten. Er moest er kamer bijgeboekt worden. Nu ga ik alleen. Hij moet dus betalen. Ellendig allemaal. Maar ik zie erna uit! Even weg hier. Nadenken hoe verder. Nog niet bijgelezen. @lady jane, lief dat je de zorgen even wegzwemt. Wij beginnen rustig. Misschien gaan we fietsen. Het is hier mooi.

Ik sluit mij aan bij wat @lady jane hierover schreef. Daarnaast denk ik dat je de rol van die gemeenschappelijke factor niet mag onderschatten.

Dag acht en het gaat vrij goed. Focus ligt op drie zaken elke dag: - nuchter blijven - ochtendwandeling - verse maaltijd En dat lukt vrij aardig. Daarnaast probeer ik dagelijks enkele uren nuttig bezig te zijn (huishouden/tuin) en ook meditatie in het ritme te krijgen, maar als dat een dag niet lukt, dan is het zo (ondanks mijn schuldgevoel en het gevoel lui te zijn). Heb in de regio een zorgboerderij gevonden waar mensen met mentale problemen als vrijwilliger kunnen werken en ga dit aan mijn psychiater voorleggen de volgende keer dat ik hem zie, omdat dit mij een laagdrempelige activiteit lijkt met toch een zekere mate van sociaal contact zonder dat er alcohol bij aan de pas komt. Normaal zou ik al lang gemaild of gebeld hebben met die zorgboerderij maar prent me elke dag in om kleine stapjes te nemen en te blijven werken aan de fundering; iets te vaak in die vicieuze cirkel gezeten.

nee, juist niet zou ik zelfs denken. Dit is zoveel veiliger, want mn eigen invullingen blijven een beetje intact zo. En in het dagelijkse leven ben ik veel verlegener dan hier. En hier is meer keus, wel, niet, wanneer, hoe reageren en ik kan zelfs bewerken als mn zinnen achteraf toch niet zeggen wat ik wilde. En omdat we hier persoonlijker delen dan elders weten we ook meer van elkaar dan onze naasten soms. Dat heb ik ook met mn strandmaatjes trouwens, maar die groep is er niet echt meer door allerlei omstandigheden. Misschien dat ik daarom maar moeilijk wegkom van ons forum.

@spirit snap dat je er door heen zit het is niet niets heb je nog een plan gemaakt voor je zelf ?

Goedemorgen @Yanabeterschap weer 🍀 @spirit hoe is het nu de afgelopen dagen gegaan, beetje afleiding met je zus? @Smaragdie hoe is het afgelopen week gegaan en hoe voel je je nu? Leuke dingen: Een last minute geboekt naar Spanje volgende week. Even tien dagen dagen eruit Voor de rest ook allemaal fijne dag gewenst

Jij zou me op straat niet herkennen maar je kent me beter dan mijn buurvrouw waar ik al 25 jaar naast woon en bij wie ik regelmatig over de vloer kom.

Die zin: "lieve Yana, ik vind het zo erg voor jou" maakt me aan het huilen. Je doet het precies helemaal goed voor mij. Dankjewel lieve Hub, ik denk aan je.

Heb nog een vraag aan julie ook.aan de een van de wijzen 🤣 heb nu soort van paniek gevoel over de tijd, leeftijd, einde van leven nooit eerder gehad. Herkennen jullie dit na het wat langere stoppen.

Goedemorgen allemaal druk weekend geweest lig op de bank uit geblust. Overal pijn helaas. Had gehoopt dat me klachten ook van het drinken kwamen maar helaas.het verbloemde alleen de klachten ofzo. Ben hier nog pas super kort maar heb ook het idee sommige al beetje kan hoor kan misschien helemaal niet 🤷🏼‍♀️

Erg herkenbaar @Etty

Dank zij jou (en Gerrit) ben ik 10 jaar nuchter gebleven. Ik vond het leven toen echt mooi, drank miste ik totaal niet meer. Ik kan dat nooit goedmaken. "ik zou je iets van lichtheid willen sturen". Dat deed je door dit berichtje. Ik hoop dat je er tegen kunt door een ouwe zak te worden geknuffeld. Bij deze!! 🤎🤎

Ja. Toch heb ik eigenlijk wel degelijk het gevoel jullie - op een bepaalde manier - persoonlijk te kennen. Of is het daarvoor noodzakelijk dat je iemand ziet en hoort?

DAGPACT: Mormel Yvonne kaatje🌺

en ik begin maar met zwemmen vandaag. Lees hier alweer zoveel wat mijn stemming beinvloedt, en blijf het frappant vinden dat ik bij mensen die ik niet persoonlijk ken, zoveel kan voelen. Zowel positief als negatief. Alsof ik er echt iets mee moet, hier in mezelf.(ook deels pleasen?) Maar intussen lijdt het ook af van de lijst die ik heb te doen. Dus in gedachten neem ik jullie wel mee en tijdens het zwemmen spoel ik er wat van me af en switch naar to do vandaag.

Ik heb er 4. Een kater van 3, en nog 2 poezen, eentje van 14 en eentje van 16. Die van 14 is een blauwe Rus, een lievere kat kun je je niet voorstellen. Ze meent altijd dat ze op of tegen me aan moet liggen. Mimie was pikzwart, echt een zwarte panter. Waren allemaal zwerf/opvangkatten trouwens. Maar ook aan haar vacht zie je nu dat ze oud wordt. De kater is wel een ondeugd, heeft gisteren nog mijn koffiezetter van de kast gegooid. Was echt een ravage in de keuken. Hij wil echt de baas spelen. Het leuke van katten is dat ze zich nooit schuldig voelen over iets. Even later zat hij te bedelen om snoepjes, dus hij kegelde de katten-snoeppot ook nog over over het tapijt. Nou ja, ik was toch aan het zuigen.

en jouw eerlijkheid raakt mij Hub. ook in mijn machteloosheid, maar ook puur in mijn hart. ik zou je iets van lichtheid willen sturen.

Op weg naar de psycholoog. Per boot. Want dat is leuk.

in ad.nl staat een stuk over verslaving, een nieuwe ggz afdeling die hulp biedt via de werkgevers. lezen en die baas er op wijzen? Je hebt hier zo lang kleine beetjes drama geschreven, en nooit echt je eigen aandeel hierin onder de loupe genomen spirit. Ik heb een heel dubbel gevoel bij jou. Aan de ene kant voel ik me betrokken en aan de andere kant snap ik niet dat je in al deze jaren hier niet meer zelfreflectie hebt ontwikkeld. Het lijkt wel of jij het drama aantrekt. Je was er al voor mij op adb, hebt best veel keren een andere nickname aangenomen, de oude opgedoekt met al die verhalen over buren, wijnman, en weet ik welke nog meer. Ik ben blij met mijn vergeetachtigheid in dezen. Maar weet wel dat je nog steeds verslavingsgedrag vertoont. Het ligt altijd aan de ander en jij bent en blijft slachtoffer. Nu ook weer. Je klaagt en klaagt, maar echt handelen ho maar. Hier voer je ons steeds met kleine beetjes, maar jijzelf weet natuurlijk al heel lang dat deze relatie geen kans van slagen heeft. En toch trek je bij hem in, speelt mooi weer vaak, en houdt de situatie mede in stand. Ik ben geneigd daar over te oordelen merk ik, maar ik heb ook met je te doen. Het gaat nu niet om iemands schuld, maar om meerdere levens die hier heel erg onder lijden. Stop met afleiding zoeken en zorg dat dit stopt. Ga echt voor jezelf hulp zoeken.