Alle activiteit

Nou @Kaatjee , ik heb ook lopen mopperen op mijn zoon hoor. Er gingen echt dagen, zo niet weken voorbij dat ik hem niet hoorde. Ik heb hem toen ook (met een knipoog) laten weten dat hij wel even aan ons moet blijven denken, dat wij ook af en toe een knuffel van hem willen. Ik vraag ook zo nu en dan of hij weer eens blijft eten, maar we zien hem bijna nooit. Ik ben van mening dat je best mag laten weten dat je ze mist, maar je moet niet dwingen (ik zeg hiermee niet dat je dat doet). En weet je, geen bericht, goed bericht. Wees maar blij dus dat je hem niet hoort, dan gaat het dus goed. Je doet het prima hoor, niets mis mee. En inderdaad geniet maar dubbel van hem als hij er is. Oh... en blijven schrijven hoor, al is het maar voor jezelf.

Afspraak ging gewoon door om 12 uur. Alles uitgelegd aan de huisarts. Hij vond het al goed dat ik veilig thuis had ingeschakeld. Alle informatie staat ook in zijn computer. Ik heb een afspraak met een praktijkondersteuner, zodat ik ook mijn verhaal kwijt kan. Vriend nu cold turkey gestopt en dag 3, voor zover ik hem nog geloof. Hij zit nog steeds hele dagen in een koude tochtige ruimte, wat ooit ons 2e huisje was. Waar een een allesbrander hebben, een heerlijk bankstel. Nu 1 grote vochtige vieze zooi vol met lege bierblikken en volle asbak. Erg jammer allemaal. Voel me ondanks alles wel redelijk opgewassen tegen alles. Spreek hem weinig dus krijg zo ook geen ruzie. Straks lekker tatellia carbonada maken. Ik zal het wel verkeerd spellen maar het is speciaal deeg, dus geen spaghetti. Veel gedaan vandaag. Een eind gefietst, want niets is hier naast de deur. Geeft niet. Blijf ik lekker fit bij. In de regen gelopen met mijn doggy mam jas, die iedereen zo leuk vind. Nu droge broek aan en over een uurtje aan mijn eten beginnen.

Klopt @Mormel daar ben ik me zeker van bewust heb er ook een zoon van 22 Dus daar hou ik ook rekening mee. En stuur hem leuke dingen ipv zeuren of hij me wilt bellen ect wat ik al Zei het is een te lang complex verhaal had niet in me Hoge emoties moeten posten komt totaal verkeerd over .

@Kaatjee: ik wil me niet uitspreken over jou situatie, maar onthoud dat 18 jarige jongens vooral geleidt worden door hun hormonen. Dat belletje en bezoekjes aan de ouders komt wel terug eens ze wat ouder zijn.

Hier geen ervaring met uitvliegende kinderen, want tweemaal stiefvader en dan hou je aan het einde van de relatie niets over. @Yvonne: kun je vertellen hoe je het dagpact gekopieerd hebt? Het was een goede sessie bij de psychiater daarstraks maar mentaal wel lastig. Al even geslapen daarnet en zo meteen zwier ik een game op waarna de avond wel zal komen.

Heb dit in de hoge emotie geschreven en heb er ook super veel spijt van de reacties geven me stress. wat ik al zei dit had ik nooit hier moeten schrijven want niemand de hele thuis situatie kent wilde het verdrietig even van me afschrijven maar Was een domme keus om dit zo online te zetten. Ik geef hem namelijk heel Veel ruimte en laat hem vooral Z’n eigen leven doen . Enige vindt ik een apje of evt mischien kort belletje moet wel Kunnen, vind ik . Ben juist de gene die hem geadviseerd om een grote reis te gaan maken. En er wordt hier thuis ook alles behalve aan elkaar getrokken door een scheiding. We gaan allemaal goed met elkaar om en heb zeker geaccepteerd dat hij daar woont. Maar krijgt alle vrijheid maar hoeft ook niet z’n moeder te vergeten. En @Adri02 niet over me Dyslexie beginnen had ik al is gezegd ik weet dat mensen zich ergeren maar er zijn ergere dingen in de wereld dan spel fouten

Doe je goed @IJsvogel leuke dingen plannen! Mijn jongste zoon gaat vanaf zaterdag samenwonen met vriendin in het buitenland. Waar je maar zin in hebt op zo'n jonge leeftijd! Maar goed hij doet toch wat hij zelf wil, heeft ook al werk gevonden daar. Hij is niet de makkelijkste en ik verwacht eerlijk gezegd dat hij weer snel op de stoep staat, maar hoop dat alles goed gaat. Hij is al eerder half jaar op kamers geweest maar was maar tijdelijk en toen kwam hij weer hier wonen. Wel weer wennen voor allebei, maar ik probeer hem te zien als een huisgenoot die zijn eigen beslissingen neemt en hem vrij te laten (lukt niet altijd haha) oudste zoon zit een half jaar voor zijn studie aan het andere eind van de wereld. Hij is al een paar jaar uit huis, maar zou me niks verbazen als hij straks ook weer tijdelijk hier komt wonen als hij geen woonruimte kan vinden. Het voelt dus nog niet definitief dat ze weg zijn, hun spullen staan hier ook nog. Dat vind ik dan weer minder die troep. Maar goed, bed en bad blijven hier gewoon klaarstaan.

@Kaatjee, gun die jongen toch lekker zijn vrijheid. Zo'n puber van 18 gaat echt niet vaker naar jouw huis komen omdat zijn 'moedertje' dat zo graag wil. Eerder minder vaak, als de druk wordt opgevoerd. Kennelijk speelt zijn sociale leven zich momenteel vooral rond het huis van zijn vader af; dat zegt niks over zijn verhouding tot jou. So be it. Wel leuk natuurlijk dat het gisteren wel goed verliep en fijn was! (En op wonderbaarlijke wijze was je dyslexie ook verdwenen 😁. Heeft dat met verminderde spanning/ stress te maken?)

Hier is de jongste de deur uit, dat was even slikken ja, maar nu helemaal oke. De oudste mag van mij weg, maar dat zal niet zo snel gebeuren vrees ik... (overigens niet dat ze niet leuk is, maar het wordt tijd. Ze wil zelf ook graag).

@IJsvogel Ik vind het nog steeds niet leuk dat hij weg is, gelukkig woont hij dichtbij en komt elke week eten. Hij heeft geen relatie, dus nog veel tijd voor ons, 2 jaar De deur uit en nu pas geen 3 borden meer pakken. Het went, maar vond het heerlijk om hem om me heen te hebben.

Ze zouden eigenlijk de eerste 18 jaar elders moeten wonen, tot ze geschikt zijn om bij de ouders in te trekken maar helaas is het omgekeerd 🤣

Misschien toch even een appje naar de huisarts sturen dan @spirit, of straks nog even proberen te bellen?

Hahaha, ja, schitterend.

Zo, heerlijk aan het snoeien geweest. Alles groeit hier zo absurd snel en hoog... Er ligt inmiddels een paar kuub snoeiafval... Nu even een boterham en een half uurtje op de bank.... Yvonne Kaatje🌺 Fonny🌞 Mormel IJsvogel Spirit

Zonder te oordelen over jouw situatie, herken ik wel wat @Yana zegt. Ook ik werd/word door beide ouders onder druk gezet voor meer contact. Met ‘eisen’ maar vooral ook boosheid van hun kant als het mij niet lukt(e)/ uitkomt. Dat werkt averechts en veroorzaakt nog meer afkerigheid van mijn kant. Terwijl ik gewoon behoefte heb dat ze ‘er zijn’, niet alleen/ steeds wanneer zij er behoefte/ nood aan hebben en aan mij beginnen trekken en sleuren. Dan zou mijn beweging naar hen toe ook meer vanuit liefde kunnen stromen en niet vanuit ‘verplichting’. Maar ja, ik begrijp ook wel heel goed dat dit een projectie is van mijn verlangen en zeker niets zegt over hoe jij met je zoon moet omgaan.

@IJsvogel, voor je het weet, zit je in de volgende fase: leuk als ze langskomen, gezellig als ze er zijn, fijn dat ze weer vertrekken 😁...

DAGPACT Yvonne Kaatje🌺 Fonny🌞 Mormel IJsvogel Spirit Ik krijg de kleur ook niet meer terug. Er is vast wel iemand die er weer een kleurtje in weet te brengen. Ja @IJsvogel , "het lege nestsyndroom". Dat zijn ingegrijpende gebeurtenissen. Sterkte hoor! Raar, eerst staat er dat ik vandaag een afspraak heb met mijn huisarts en nu staat er weer dat het is afgezegd. Telenosch niet bereikbaar, alleen via de app. Het was het laatste bericht, de afzegging, dus neem dus aan dat hij niet doorgaat. Beetje onduidelijk want ik heb veel op mijn leven. Gelukkig wel een gezonde lever. Wandeling met de hond al gedaan. Wat is dat toch heerlijk zo net voor je ontbijt. Gisteren een offdag. Vandaag voel ik me weer beter en strijdbaar.

Sterkte @IJsvogel ❤️

Ja balen hè? 😢 Ik ben er nog steeds niet aan gewend 3 jaar na dato, maar ik vertel het ze maar niet...

DAGPACT Yvonne Kaatje🌺 Fonny🌞 Mormel IJsvogel Goedemorgen. Ik kreeg niet alles meegekopieerd, hopelijk kan iemand weer wat kleur in onze dag aanbrengen. Grote veranderingen hier in huis. Jongste is uitgevlogen..... Dat is wel heel erg wennen, op allerlei fronten en toch ook wel een keerpunt in mijn leven en er valt een flink deel van mijn structuur weg. Dus dat ga ik nu maar stapje voor stapje in een nieuwe vorm gieten. Ik heb in ieder geval gezorgd voor wat leuke dingen met andere mensen om naar uit te kijken, donderdag film en vrijdag saunadagje.

Klopt die is zeker niet iedere keer en de rede waarom we de ruzie hadden we omdat ik hem al helemaal los had gelaten maanden lang maar gewoon niets hoor simpel Apje of belletjes is ook voldoende. Maar ook dat kreeg ik niet dat dat vindt niet oké. Leef je eigen leven maar vergeet mij niet. Het verhaal is ook te lang om hier eigenlijk nog te schrijven en heb er al spijt van komt anders over als je de situatie niet kent.

Ja Merlijn dat geloof ik graag, ik zou denken dat het uit je systeem zou zijn, na al die jaren geen drank. Wel goed dat je hulp zocht en kreeg, en het nu behoorlijk goed gaat. Maar zoals hier ooit iemand schreef; we zijn allemaal een armlengte verwijderd van een terugval. Het houdt mij alert om hier me dagelijks even te melden en te blijven lezen. Dit contact hier kan ik niet echt hebben met mensen in mijn directe omgeving. Bedankt voor jou posting!

hallo allemaal. ik heb dus 4 maanden geleden een terugval gehad met alcohol. was gelukkig kortstondig, maar heeft wel veel losgemaakt bij mij. heb ambulante hulp gezocht, en het gaat nu behoorlijk goed met mij. ben geschrokken dat je na zo'n lange tijd, toch weer in de fout kunt gaan.

Ik vind het naar voor je zoon dat hij iedere keer moet uitleggen waarom hij ervoor kiest om bij zijn vader te wonen, dat zou gewoon prima moeten zijn, het is geen wedstrijd tussen zijn vader en jou. Jij wilt dat het alleen om praktische redenen is, maar misschien voelt hij zich prettiger bij zijn vader, dat kan toch? Dat betekent niet dat jij iets verkeerds hebt gedaan. Jouw onzekerheid is van jou, dat hoeft je zoon niet op te lossen, hij is op aarde voor zichzelf, daar zal hij al zijn handen vol aan hebben. Hij is jou niets verschuldigd. Ik snap natuurlijk wel jouw onzekerheid maar ik hoop dat je je zoon oprecht los en vrij kunt laten. Ik had zelf een moeder die aan me zat te trekken en me een schuldgevoel bezorgde. Dat zij voor haar geluk zo afhankelijk was van mijn gedrag vond ik vreselijk moeilijk en het was killing voor de liefde die ik voor haar had. Of praat ik onzin? Misschien hebben ouders gewoon het recht om te zeuren om de liefde van hun kinderen? Moeders zijn tenslotte niet perfect, dat mag ik waarschijnlijk ook niet verwachten. Het is vast heel moeilijk om moeder te zijn en los te laten waar je zoveel van houdt.

Dank @lady jane