Alle activiteit

@IJsvogel Ik vind het nog steeds niet leuk dat hij weg is, gelukkig woont hij dichtbij en komt elke week eten. Hij heeft geen relatie, dus nog veel tijd voor ons, 2 jaar De deur uit en nu pas geen 3 borden meer pakken. Het went, maar vond het heerlijk om hem om me heen te hebben.

Ze zouden eigenlijk de eerste 18 jaar elders moeten wonen, tot ze geschikt zijn om bij de ouders in te trekken maar helaas is het omgekeerd 🤣

Misschien toch even een appje naar de huisarts sturen dan @spirit, of straks nog even proberen te bellen?

Hahaha, ja, schitterend.

Zo, heerlijk aan het snoeien geweest. Alles groeit hier zo absurd snel en hoog... Er ligt inmiddels een paar kuub snoeiafval... Nu even een boterham en een half uurtje op de bank.... Yvonne Kaatje🌺 Fonny🌞 Mormel IJsvogel Spirit

Zonder te oordelen over jouw situatie, herken ik wel wat @Yana zegt. Ook ik werd/word door beide ouders onder druk gezet voor meer contact. Met ‘eisen’ maar vooral ook boosheid van hun kant als het mij niet lukt(e)/ uitkomt. Dat werkt averechts en veroorzaakt nog meer afkerigheid van mijn kant. Terwijl ik gewoon behoefte heb dat ze ‘er zijn’, niet alleen/ steeds wanneer zij er behoefte/ nood aan hebben en aan mij beginnen trekken en sleuren. Dan zou mijn beweging naar hen toe ook meer vanuit liefde kunnen stromen en niet vanuit ‘verplichting’. Maar ja, ik begrijp ook wel heel goed dat dit een projectie is van mijn verlangen en zeker niets zegt over hoe jij met je zoon moet omgaan.

@IJsvogel, voor je het weet, zit je in de volgende fase: leuk als ze langskomen, gezellig als ze er zijn, fijn dat ze weer vertrekken 😁...

DAGPACT Yvonne Kaatje🌺 Fonny🌞 Mormel IJsvogel Spirit Ik krijg de kleur ook niet meer terug. Er is vast wel iemand die er weer een kleurtje in weet te brengen. Ja @IJsvogel , "het lege nestsyndroom". Dat zijn ingegrijpende gebeurtenissen. Sterkte hoor! Raar, eerst staat er dat ik vandaag een afspraak heb met mijn huisarts en nu staat er weer dat het is afgezegd. Telenosch niet bereikbaar, alleen via de app. Het was het laatste bericht, de afzegging, dus neem dus aan dat hij niet doorgaat. Beetje onduidelijk want ik heb veel op mijn leven. Gelukkig wel een gezonde lever. Wandeling met de hond al gedaan. Wat is dat toch heerlijk zo net voor je ontbijt. Gisteren een offdag. Vandaag voel ik me weer beter en strijdbaar.

Sterkte @IJsvogel ❤️

Ja balen hè? 😢 Ik ben er nog steeds niet aan gewend 3 jaar na dato, maar ik vertel het ze maar niet...

DAGPACT Yvonne Kaatje🌺 Fonny🌞 Mormel IJsvogel Goedemorgen. Ik kreeg niet alles meegekopieerd, hopelijk kan iemand weer wat kleur in onze dag aanbrengen. Grote veranderingen hier in huis. Jongste is uitgevlogen..... Dat is wel heel erg wennen, op allerlei fronten en toch ook wel een keerpunt in mijn leven en er valt een flink deel van mijn structuur weg. Dus dat ga ik nu maar stapje voor stapje in een nieuwe vorm gieten. Ik heb in ieder geval gezorgd voor wat leuke dingen met andere mensen om naar uit te kijken, donderdag film en vrijdag saunadagje.

Klopt die is zeker niet iedere keer en de rede waarom we de ruzie hadden we omdat ik hem al helemaal los had gelaten maanden lang maar gewoon niets hoor simpel Apje of belletjes is ook voldoende. Maar ook dat kreeg ik niet dat dat vindt niet oké. Leef je eigen leven maar vergeet mij niet. Het verhaal is ook te lang om hier eigenlijk nog te schrijven en heb er al spijt van komt anders over als je de situatie niet kent.

Ja Merlijn dat geloof ik graag, ik zou denken dat het uit je systeem zou zijn, na al die jaren geen drank. Wel goed dat je hulp zocht en kreeg, en het nu behoorlijk goed gaat. Maar zoals hier ooit iemand schreef; we zijn allemaal een armlengte verwijderd van een terugval. Het houdt mij alert om hier me dagelijks even te melden en te blijven lezen. Dit contact hier kan ik niet echt hebben met mensen in mijn directe omgeving. Bedankt voor jou posting!

hallo allemaal. ik heb dus 4 maanden geleden een terugval gehad met alcohol. was gelukkig kortstondig, maar heeft wel veel losgemaakt bij mij. heb ambulante hulp gezocht, en het gaat nu behoorlijk goed met mij. ben geschrokken dat je na zo'n lange tijd, toch weer in de fout kunt gaan.

Ik vind het naar voor je zoon dat hij iedere keer moet uitleggen waarom hij ervoor kiest om bij zijn vader te wonen, dat zou gewoon prima moeten zijn, het is geen wedstrijd tussen zijn vader en jou. Jij wilt dat het alleen om praktische redenen is, maar misschien voelt hij zich prettiger bij zijn vader, dat kan toch? Dat betekent niet dat jij iets verkeerds hebt gedaan. Jouw onzekerheid is van jou, dat hoeft je zoon niet op te lossen, hij is op aarde voor zichzelf, daar zal hij al zijn handen vol aan hebben. Hij is jou niets verschuldigd. Ik snap natuurlijk wel jouw onzekerheid maar ik hoop dat je je zoon oprecht los en vrij kunt laten. Ik had zelf een moeder die aan me zat te trekken en me een schuldgevoel bezorgde. Dat zij voor haar geluk zo afhankelijk was van mijn gedrag vond ik vreselijk moeilijk en het was killing voor de liefde die ik voor haar had. Of praat ik onzin? Misschien hebben ouders gewoon het recht om te zeuren om de liefde van hun kinderen? Moeders zijn tenslotte niet perfect, dat mag ik waarschijnlijk ook niet verwachten. Het is vast heel moeilijk om moeder te zijn en los te laten waar je zoveel van houdt.

Dank @lady jane

soms is ons brein de vijand van ons gevoel. als je dan toch oud wordt, zou je via de psych een treining mindfulness kunnen vragen, die helpt je in het hier en nu te blijven. dat gepieker is zo zonde van je energie en de spoken die dan komen hebben niets te maken met wat er echt speelt. een zoon heeft zijn vader soms meer nodig (als voorbeeld), zeker in de puberteit. En hij kan ook niets doen aan de feiten dat zijn paps en mams niet meer samen zijn. Het zegt allemaal niets over jou als moeder, als mens. liefde is ook leren loslaten❤️

Goedemorgen allemaal Straks met een vriendin naar een tuincentrum kerst 🎄 en lunchen Ook iemand die bipolair is heerlijk gewoon simpel Vanaf de sportschool fijne dag allemaal

het wasprogramma geeft aan dat die was uitgehaald en opgehangen dient te worden, na het ontbijt.

Goeiemooiemorgen frummers

Weten we meteen waar “The Communards” hun bandnaam vandaan haalden (Don’t leave me this way)

Even moeten zoeken hoe ik het dagpact kon plaatsen deze ochtend.

Yvonne Kaatje🌺

Gemis Eindelijk, na weken, was het zover: mijn jongste zoon komt eten. Hij woont sinds zijn zestiende bij zijn vader omdat hij dat prettig vindt qua ligging, werk, vrienden enzo. Ik was een beetje zenuwachtig; we hadden ruzie gehad en sindsdien kwam hij bijna nooit meer, belde of appte hij niet. Hij is inmiddels achttien en ik heb het er vreselijk moeilijk mee. Maar goed, alles is weer uitgesproken. We lijken te veel op elkaar en zitten elkaar wel vaker in de haren. Echt genieten was er nog niet van gekomen, maar hij is onderweg. Ik ben zo goed als klaar en zit een beetje op mijn tv-meubel te hangen, te dromen terwijl ik naar buiten staar. Wachten op mijn zoon. Ik besef ineens: ik word nu ook oud. O, bloedirritant vond ik dat vroeger als mijn oma dat deed, en nu doet mijn moeder het ook. Betrap ik mezelf erop. Ik lach in mezelf: kaatje je wordt oud! Nee, dat gaan we niet doen, denk ik, en ik loop weer naar boven om zijn bed vast in orde te maken. Stel dat hij zich bedenkt en wil blijven slapen, dan is het in ieder geval klaar. Altijd blijven die vragen door mijn hoofd spoken: wat heb ik verkeerd gedaan? Bij elk gesprek legt hij weer uit dat het puur praktisch is, meer niet. Maar het laat me nooit los; ik heb me twee maanden geleden zelfs weer aangemeld bij een psycholoog om hulp te zoeken bij dit stuk in mijn leven. Terwijl ik boven bezig ben, hoor ik de deur. Daar is hij, op zijn scooter, zo stoer. Hij roept "Mama!" en ik voel meteen van die vlinders. Andere vlinders: vlinders van geluk. Ik ren naar beneden en spring in zijn armen. Hij loopt een beetje in de rondte tijdens het bijpraten en kijkt in de koelkast alsof hij nooit is weggeweest. Heerlijk, mijn dag kan niet meer stuk. Samen boodschappen gedaan, en hij heeft gekookt en stopt een zelfgemaakte loempia in zijn wafel. En we hebben geoefend met het parkeren van onze auto, voor het eerst helemaal alleen! Gelukkig zijn we weer lekker met zijn allen aan de eettafel. ❤️ heel even mij stukje geluk in stilte denk ik dan hoe lang duurt het voor de volgende keer