Alle activiteit

werkte, werken, gewerkt, .... we blijven maar bezig om zinloze producten te produceren en onzinnige diensten te leveren omdat we ons vastgezogen hebben aan een systeem dat de economie prioriteert.

Nee dat niet. Wat denk je zelf wat je het beste zou kunnen doen?

Het moet zijn dat ik U niet goed begrijp @Bob en anderen ook niet. Wat wordt er dan van mij verwacht dat ik van vreugde begin op en neer te springen?

Wat een fijn vooruitzicht @Smaragdie. Ik geef je helemaal gelijk. Lekker de rust en ruimte opzoeken. Spannend en ik gun het je van harte! Of wij hier blijven? Er zijn plannen om naar Duitsland te gaan, als er een tijd komt, dat dit mogelijk is. Nu nog hard werken voor m'n vriend. 56 jaar, dus hij moet nog even.Had beter een rijke pensionada kunnen nemen . Even lief zijn voor zo'n man, even laten tekenen voor de erfenis, zodat ik zijn mooie huis met zwembad krijg. .

Dat gaat mooi geleidelijk omlaag, en inderdaad met ongeveer een halve kilo per week zoals je je hebt voorgenomen. Klasse hoor! Nou niet te veel teleurgesteld zijn als het in de toekomst misschien eventjes wat minder goed gaat, maar wel de grote lijn in de gaten blijven houden. we gaan er samen voor!

Je concentreert je vooral op haar gedrag, @renaldo61. Ik probeer je ook wat helicopterview op je eigen manier van reageren op zulke situaties te leren krijgen. Kun je dat idee ook eens oppakken? Wat @Etty en @Rosee aangaven raakt ook heel goed de kern, denk ik. Het zijn gedachten, en die kun je veranderen.

Dat verbaast me, maar dan moeten we we het maar zo laten. Er zijn belangrijkere dingen in het leven, en je hebt het in elk geval geprobeerd.

Vorige week woensdag was ze niet ziek en donderdag had ze belangrijkere afspraken op haar werk als de afspraak met mij na te komen. Dus dat zijn twee dagen achter elkaar dat ze haar afspraak met mij niet na kwam. Vrijdag had ze verlof. Maandag ziek gemeld.

Ik ga vaak een wandeling doen als ik me rot voel.. Dat vlakt de emotie wat af.. Muziek mee.. Of meditatie muziek mee.. Of geen muziek mee.. Alles kan

@Smaragdie doe je die stap alleen of met iemand?

Jeetje, ik was laatst zelf een afspraak vergeten... Ik plande gewoon een nieuwe in.. Vervelende dingen gebeuren nou eenmaal.. Soms niet zo vaak maar soms dan denk je... Is de emmer met shit nou nog niet leeg...?

strammer max is een duitse uitsmijter, waarvan men aannam dat die potentieverhogend werkte

goeiemooiemorgen frummers

Als iemand ziek is betekent dat niet dat jij in de steek gelaten wordt. Je ziet de wereld als een complot tegen jezelf. Daarmee denk je jezelf ongelukkig. Ik weet niet of het autisme is of iets anders maar daar zit volgens mij de oorzaak van al je problemen.

@Yvonne en @Bob Ik had er wel over nagedacht afgelopen donderdag om alchohol gaan te kopen. Ik zou bovendien dat gevoel van steeds in de steek gelaten te worden al lang moeten gewoon zijn, maar ik ben het niet. Mensen kunnen er blijkbaar ook niets aan doen maar vroeg of laat laten ze me alle in de steek.

Ik zie je gelukkig weer op het forum Renaldo!! Kom op kerel, je moet zelf de slingers ophangen!🥳

Wat fijn! Want die kun je veranderen

Goedemorgen. Aparte gewaarwording met dat kopje koffie @Etty. Decafe misschien vergelijkbaar met alcoholvrije wijn.

Bob, is me niet gelukt

Nu ik erover nadenk rotgedachten

Wauw @Smaragdiewat een veranderingen! Weet je al wanneer je zal vertrekken, duurt nog wel even waarschijnlijk? Lijkt mij ook wel wat, zeker met paarden erbij. Ik zou niet weten hoe zoiets aan te pakken. Waar leef je dan bijvoorbeeld van? En ga je met een partner/vriend/vriendin? Heel veel respect voor mensen die zo'n stap durven zetten.

Nee Mormel, dat heeft niets te maken met 'rond de duim hebben'. Die reacties zijn naar jou gericht, getver.

Dan is het misschien wel goed je af te vragen hoe dat komt (maar dat heb je meen ik op je eigen draad al aangegeven toen je die herinnering aanhaalde dat je moeder je niet kwam helpen toen je als vijfjarige met een gebroken enkel bij een beekje lag te krimpen van de pijn), en hoe je met zulke gevoelens om wilt gaan, nu maar vooral ook in de verdere toekomst. Ga er maar vanuit dat iets dergelijks nog wel vaker voorkomt. De gevoelens wegdrinken is geen optie meer, dat heb je je gekukkig gerealiseerd en dat verdient echt een groot compliment. Hier langdurig komen klagen is nog een mogelijkheid, maar je hebt al gemerkt dat mensen op den duur toch wat kriegel gaan reageren als je dat maar blijft doen. Misschien een goed moment om jezelf wat vragen te stellen, zoals: Zijn er nog andere opties? Wat kan ik zelf doen om dat patroon te doorbreken? Wil ik dat patroon eigenlijk wel doorbreken. Of vind ik het stiekem wel fijn om me zielig te blijven voelen? Zo ja, hoe kom dat dan eigenlijk en moet ik daar niet eens vanaf zien te geraken? Dat zijn natuurlijk ook dingen die je dan verder kunt bespreken met je psychiater als je die weer ziet.

Jeetje @Smaragdie, wat een enorme stap ga jij maken, maar als jouw hart daar ligt: DOEN!!! Ik ben opgegroeid vlakbij de stad waar jij woont, heb er zelfs een paar jaar daadwerkelijk gewoond, uiteindelijk zijn wij in Oost Groningen terecht gekomen, dat vinden velen al een halve wereldreis, hahaha. En ik moet zeggen: het is ook totaal anders dan hartje randstad... heerlijk de ruimte nog, rust ook.. Wel af en toe hier even binnenwippen hoor....