Alle activiteit

neem alsjeblieft je eigen naam weer aan @spirit ik praat niet graag met een accordeonmerk ik weet niet hoe het voor de anderen is?

Met telefoonnummers uitwisselen ben ik wat voorzichtig geworden. Een pb mag.

Dat kan je hier doen @CleanElfje. Vertel maar wat.

Weet dat ik hier niet zo geliefd ben. Maar vandaag toch een k*t momentje. Mijn vader is in december overleden (geen traan om gelaten). Echter vandaag bericht dat mijn moeder longkanker heeft (tumor van 8 cm,). Voel me de hele dag al k&t en ben zwaar aan het zuipen. Ach wat maakt het ook uit maar ik ben het dan even kwijt.

Precies dat heb ik ook. Als ik morgen niet meer wakker word (geen plannen in die richting) zou ik het echt heel erg vinden dat mijn kat omkomt van honger en dorst. Kijk dat ik dan pleiite ga is de wereld vast blij maar die kat mag dan toch nog wel even doorleven..........

Hey BJ. Zou je in mijn ogen om (niet) terugval niet zo druk maken. Denk dat jij één van de weinigen bent die het 'áardig' onder controle hebt. Natuurlijk is in ogen van wetenschappers elk glas alcohol teveel. Maar ja zo is wonen bij Schipol dat ook. Voor zover ik kan lezen/zien, heb je er redelijk de controle over. Tenzij je vrouw je de deur uitzet, maar hey genoeg ruimte in la douce france 😁 Vooralsnog goed bezig man, je houdt het in de smiezen en hebt het in mijn ogen redelijk onder controle. Je hoeft ook niet het braafste jongetje van de klas te zijn!

Het valt ook niet mee om zo'n accordeonmerk goed te schrijven. Ik moest zelf even op het merk kijken toen ik mijn naam veranderde

Wat weet je niet?

Liever dat je dan aandacht inroept voor het welzijn van mijn katten. Heel eerlijk gezegd, ik vind het best prima om dood te gaan, ik zou het alleen heel jammer vinden dat mijn katten daardoor de dupe worden. Ik heb ze juist uit een asiel gehaald om ze minder stress te geven en dan moeten ze daar opnieuw naartoe omdat ik dood ben. Dat ga ik nog het stomste vinden als ik onverwachts doodga. Laat de verwilderde vrij, die kunnen voor zichzelf zorgen, maar de oudjes en de kneuzen geef ze maar een spuitje en cremeer ze maar met mij. Dat mag niet, maar blijf tot hun dood niet leuren met ze. Want anders blijf ik spoken.

Gezien de tere zieltjes en mijn persona non grata status hier, sluit ik deze discussie. Hier is slechts plaats voor succes verhalen en de vaste kliek. Ik kan daar van alles en nog wat van vinden. Enige reden dat ik hier kwam is dat ik mij k#t voelde dat mijn moeder longkanker heeft en ik even een zwak moment had. Maar ja ik zal wel weer gezopen hebben en dat is op een forum voor verslaving natuurlijk absoluut niet gewenst. Zo blij dat ik dit niet ondersteunende forum gevonden heb!

Nou vermoorden zullen ze je niet. Maar mochten ze dat toch doen dan lijm ik mij vast op de A4 om toch tenminste aandacht te vragen voor je zinloze dood. Hoop dat je dat dan toch wat geruststelling hebt.

Tsja, ik heb een opa die aan longkanker gestorven is. Hij ging naar de dokter omdat hij last van zijn bekken had en toen stelde de dokter voor om hem helemaal te onderzoeken aangezien hij al jaren niet meer bij de dokter was geweest. Dat vond mijn opa goed en zo doende kwamen ze een plekje tegen op zijn longen. Ik weet niet het waren toen nog de jaren tachtig waarbij bestraling er net was, dus zijn hem meteen gaan bestralen. Met als resultaat dat mijn opa en verbrande longen had en zijn bekken nog steeds pijn deden. Mijn opa rookte ook, maar een gedraaide peuk kon hij niet meer roken. Mijn pa heeft hem toen weed gegeven behalve dat hij dat wel kon roken had hij ook minder pijn. Hij is dood gevonden op zijn ziekenhuisbed met kleingeld in zijn zak, het verhaal ging dus ook de ronde dat hij nog iemand wilde bellen via de telefooncel, maar een beroerte kreeg en dood op bed gevallen is. Met die boodschap als 13 jarige, die net pas begon met roken. Was dat geen signaal dat ik longkanker zou krijgen. Jep ik loop wat meer risico, maar ik acht de kans groter dat mijn longen vervuild raken door alle uitlaatgassen en van dies meer. En ja, als ik dan kanker krijg wil ik ook geen behandeling. Dus ik snap je mam heel goed, ze doet geen beroep op die artsen om haar te helpen dus waarom zou ze op die leeftijd nog moeten stoppen? En ik vind dat je niet kan oordelen als je verder niks weet van de interne beleving van een mens. En verder, ik acht de kans groter dat ik in het verkeer om kom, mensen dermate het bloed onder de nagels weet te halen dat ze mij vermoorden of gewoon net op de verkeerde plek ben op het verkeerde moment.

Probeer mij klem te zuipen maar dat lukt niet eens. Sons zijn dingen gewoon te heftig dat je die niet kunt verdoven met drank en je die gewoon face to face moet beleven zonder drank en excuses en gejank.

Thnx ja ze rookt nog steeds (en dat begrijp ik ook). Wie ben ik om dat te veroordelen als ik zelf 20 a 30 sigaretten per dag rook. Dus ook een grote kans loop op de gevreesde K. Dat zijn gewoon de risico's van een verslaving. Het idiote van zoiets, is gewoon dat je door blijft gaan met je verslaving terwijl je echt wel weet wat de gevolgen kunnen zijn.

Oh! Die snap ik zo goed! Paft je moeder ook nog steeds? Tsja verder, euthanasie verkrijgen is en blijft een lange weg. Zelfs op tijd zijn met een euthanasie verklaring die al jaren bij je huisarts in een lade ligt kan je geen beroep op doen als het voor jou zover is. Als je moeder echt geen levensverlengende behandelingen wil maar euthanasie. Adviseer ik haar, om nu al een aanvraag te doen bij het expertise centrum voor euthanasie. Want vanwege de zorgvuldigheid en alle regels waaraan ze moeten voldoen zal ze nog minstens een half jaar zoet zijn. En ja, die vragen partners, familie en kinderen ook of ze achter het besluit van haar kunnen staan. Gelukkig is je moeder nog helder, dus wilsbekwaam dus als ze het echt graag wil, zal ze alle mensen ook kunnen overtuigen. Hoop ik tenminste. Maar wel lastig als kind hoor. Meewerken aan je moeders dood. Afscheid nemen, loslaten, twijfelen over jezelf houd ik dan niet voldoende van haar dat ik hieraan meewerk? En gewoon die gesprekken altijd en alle onzekerheid of je moeders wensen nog wel op tijd in vervulling gebracht kunnen worden. Jep ik heb heel wat afgezopen in die tijd, als ik thuis was en even niet voor mijn moeder er hoefde te zijn. Sowieso ook het onbegrip van werkgevers en het ding dat je niet met liefde over doodgaan mag spreken waren denk ik nog het meest moeilijke. Sterkte dus!

Ach kut @Oskar dat is zeker confronterend, dat moment dat ze voor je deur staan. Hoop dat het je helpt, dat wel.

Misschien moeten we maar gewoon allemaal onszelf blijven, accepteren dat het soms botst en als we elkaar niet begrijpen, vragen wat iemand nou bedoelt? #twocents

Kan zuipen wat ik wil nu en wordt maar niet dronken terwijl ik dit wel wil!! Niets liever dan even verdoven en mijn nest in! Voel mij echt enorm *!!

Lieve Reacher, je helpt, gewoon al door te zijn.

Nou, dat hebben we weer gehad. We gaan het eerst maar even aanzien en neem je tijd Quinn. Zo blijft er weinig over om kwaad van te worden.

Klopt helemaal wat je zegt. Alleen is de famillieband compleet verstoord (lang verhaal en vind ik ook nu niet relevant want het gaat niet om mij) dus ik ben niet bij de gesprekken. En hoor het van haar. Ze werd vorige week al opgenomen in ziekenhuis omdat ze benauwd was. Hebben ze 2 liter vocht uit haar longen gehaald. Ze begon toen in de ambulance zelf al over euthanasie. Ze is 86 maar verdomd goed bij de pinken. Alhoewel ze zegt ik wil niet geopereerd worden, is ze toch (begrijpelijk) bang om dood te gaan. Ik kan nu niet veel anders doen dan heel lief voor haar zijn en dit weekend voor haar maar een vette hap bij de chinees halen, want daar is ze dol op. Een harde les die ik en alle rokers maar niet willen leren, is dat je van roken vroeg of laat longkanker krijgt. Wat deed ik na dit gesprek, een sigaret opsteken...... Maar ja dat is het verslavingsdingetje!

Ik snap dat je het op een zuipen zet, zou ik ook doen waarschijnlijk. Maaruh, bij slechtnieuws gesprekken of welke medische gesprekken ook is het wel fijn om met zijn tweeën te zijn omdat de degene die niet ziek blijkt te zijn dan nog de extra informatie die de arts zegt wellicht nog wel opvangt. Het lijkt me nogal onhandig om daar brak en nog walmend naar de drank bij te zitten. Ik denk dat je moeder nu meer aan je heeft als je nuchter bent wanneer ze haar zorgen met je wil delen. Verder ben ik me ervan bewust dat als je iets minder leuks te horen krijgt, zoals je moeder nu. Je dat eerst even moet verwerken voordat je mogelijke opties voor herstel kan horen? Is ze werkelijk al afgeschreven of zijn er nog mogelijkheden tot een behandeling? Ik bedoel maar, vorig jaar werd er iets op mijn eierstokken ontdekt en opgestuurd voor verder onderzoek. Maar met die boodschap, was ik al mijn uitvaart aan het regelen en afscheid van iedereen aan het nemen. Jep met veel drank want stoppen had toch geen zin meer. Bleek achteraf niet zo heel erg te zijn. Maar zoveel impact gaf dat dus. Wat betreft je moeder is minder geruststellend nieuws, maar ik weet ook dat je met een halve long nog best een goed leven kan hebben.

Voelt nog een beetje onwennig zo zonder vaste brainstorm partner en persoon die even mijn teksten nakijkt voordat ik ze verzend om voor mijn rechten op te komen. Maar anderzijds vind ik het ook bewonderenswaardig dat ik ondanks dat gemis toch door mijn openheid en mededeelzaamheid tips krijg en bevestiging krijg dat ik het niet helemaal verkeerd inzie. Dat geeft me toch weer nieuwe energie om voor mezelf op te komen en opnieuw proberen te regelen dat de problemen met mijn gaskachel onderhand eens helemaal opgelost worden zodat ik onderhand van dat ding kan genieten. Want nu een half jaar later bijna, zit ik met een spiksplinternieuwe gaskachel, die bovenal niet goed werkt en er inmiddels uitziet als een kachel van 10 jaar oud. Ik kreeg de opmerking je hebt een maandag kachel gekocht, ik verwacht dat dat de Belgische uitdrukking is van een kat in de zak kopen of iets dergelijks? Nu ja, ik heb het advies gekregen om alles nog eens goed op een rijtje te zetten van begin tot nu. Want mensen die ik het vertel geven me gelijk dat ik elke keer een pleister krijg voor dat probleem maar er geen tijd genomen wordt om eens echt te kijken wat het probleem is om deze voor eens en altijd op te lossen. Ik heb er zin aan.

Was er mij ook helemaal bewust van dat ik moest kappen met dat gezuip. Als er iets zou gebeuren met mijn naasten zou ik in/na de avond niet eens in staat zijn om ernaar toe te gaan. Maar zoals altijd, altijd uitstelgedrag..... Komt wel maar nu even niet toch.....?

Hey, Hmm verre van. Alhoewel ik het werk weer aardig op de rit heb, kreeg ik vandaag het bericht dat er een tumor van 8 cm in de long van mijn moeder gevonden is. Maandag moet ze terug. Mijn vader is afeglopen december overleden maar dat zei mij niet zoveel. Dit is echt hele andere shit. Dat mens heeft mij altid bijgestaan (niet met mijn gezuip uiteraard). Ze is helemaal over haar zeik en was echt een k*t gesprek vandaag. Natuurlijk gaan we allemaal dood maar dat betekent niet dat je zomaar even zegt ach ja, het zal je tijd wel zijn. Ja zeker onder invloed nu en dat ga ik nog even versterken ook. Ach voor wat het allemaal waard is..........