Dagen zijn verschillend en het gaat niet altijd zo je hoopt of wenst.

Zo te horen is het niet makkelijk nu, sterkte daarmee.

Destijds hielp mij de ad van mijn fobie af; blij mee natuurlijk, anders had ik nooit met de auto naar het werk gedurfd in die jaren.

Dat was knap eng en wennen allemaal; gaf spanning.

Blijf erin geloven Nadia!

1 vooruit en 2 achteruit. Soms is dat zo lastig!

Vervelend ook die lichamelijke klachten, dat werkt door op de stemming uiteraard.

Laat je niet ontmoedigen, neem je rust. morgen weer een dag!

Sterkte!

mijn eerste jaar na het gestopt zijn

vergergerde er ook van alles Nadia

het vergt een lange adem, maar bedenk maar

dat mèt drank je dit allemaal ogenschijnlijk had

onderdrukt, maar dat intussen er toch roofbouw op

je lijf en psyche werd gepleegd.

Net als bij olie verversen komt de rommel eerst bovendrijven

eer je weer aan verse toekomt. Het komt, daar mag je op vertrouwen.

Toen ik het opgeschreven had, werd ik echt kwaad. Ik ben gaan lopen en oké, de hele enge straten heb ik níet gedaan, maar ik ben wel, al hompelend, een heel eind gekomen. Ik vertik het om stil te gaan zitten.

Ik las je net op de ddd. En ik denk ook dat het er zat aan te komen.

Je had het moeilijk.... en goed... en nu, want de moeilijkheden gaan er niet van weg.

Je had dit kennelijk nodig? Om te zien hoe weinig het allemaal toevoegt, behalve dan die kater op 1e Paasdag...

Ben benieuwd hoe je het verder weer gaat oppakken!!

 

(al drink ik heel soms nog.... het voegt geen klap toe, merk ik telkens weer)

 

Sterkte meid    

Dit is geen terugval.

Dit wat je is overkomen maakt je sterker.

Je bent een doorzetter..een vechter

Ook jou lijf en geest worden sterker.

Herstel heeft tijd nodig.

Mijn huisarts zei het tegen me na het stoppen en gezondheid lichaam en psyche ging alleen maar achteruit.

Moet zeggen..hij heeft gelijk.

En stilzitten en wachten op de dag idd heeft geen zin.

Genoeg wat je wel kan en na veel, lang drank misbruik is er genoeg werk aan de winkel

27 maart 201610 jr. bewerkt door huttula

Hey Nadia de vier maanden heb je wel in je pocket .Hoop dat je er niet te zwaar aan tilt aan het drinken .Verder sluit ik mij bij huttulla aan .Sterkte en gewoon doorblijfen gaan.

Ik ben dus uitgegleden en behoorlijk ook.

Daar ben ik nog steeds wel verdrietig over.

Ik ben wel blij dat ik het gemeld heb hier. De reacties die ik kreeg waren echt helpend.

Ik ga maar proberen om hier zoveel mogelijk van te leren.

De volgende keer dat ik denk: waar doe ik dit voor? Moeten er tien alarmbellen gaan rinkelen.

En verder moet ik oppassen met een zogenaamde einddatum: ik had me best vastgehouden aan dat ik de drie maanden en daarna het 40dagenpact wilde halen. En toen dat zo was, had ik even wat minder houvast. Er volgde ook geen 'beloning' voor mijn prestatie. Tenminste, ik voelde me niet beter (eerder slechter). En toen stond ik op het verkeerde moment, in de verkeerde gemoedstoestand op de verkeerde plek.

En inderdaad, de tijd dat ik niet gedronken heb is niet verloren. Ik ben meteen weer opgestaan, grijp meteen weer naar de maatregelen die me in de begintijd hebben geholpen. Ik wil nog steeds van de alcohol af. Dus doorgaan, doorgaan doorgaan.

En dat hoort allemaal bij alcohol de baas worden

Het is heel erg begrijpelijk; zo werkt dat kennelijk he, idd die data waaraan je je dan vasthoudt.

Mens wat is dat logisch allemaal.

En goed te horen hoe daadkrachtig je weer vooruit wilt! Super!!    

Ha Nadia, ik kan me heel goed voorstellen dat je er verdrietig van bent en dat je baalt!!

De drank-, rook, eetduivel is gretig en hardnekkig, altijd op de loer om zijn slag te slaan (sorry mannen, voor mij is hij een "hij")

Lieve Nadia: hoe gaat het nu?

Heb je de draad weer opgepakt?

 

Vertel erover he, blijf schrijven!

Ik vergeet niet dat je heel kort voor mij de draad oppakte en stopte. Jij was daadkrachtiger dan mij: je deed het!

Toen-ergens in november. Mooi.

 

Niets ten nadele van mezelf - ieder zijn eigen weg, maar het is zo mooi om je te volgen... en ik hoop dus dat je je

hebt herpakt.

??

Hoi Smart, het is bij die ene uitglijder gebleven. Ik sta elke dag weer op het dagpact.

Ik heb wel moeilijke momenten, maar ben ook best een beetje trots dat ik het nu volledig op eigen kracht/keuze doe. De behandeling bij vz. is al een aantal weken gestopt, namelijk.

 

Voor jou Nadia!!!!!!! Je mag terecht trots zijn. Een heleboel trots zelfs 

 

Hee! Dank je wel, Jannigje en huttula!

Ik vergeet het te vaak, mezelf een schouderklopje geven of iets leuks alleen voor mezelf. Dat moet ik leren, dat het leven iets meer is dan 'all work and no play'.

Vandaag kennis gemaakt met de nieuwe psychologe, de vorige ging met zwangerschapsverlof. Ik heb er zo mijn twijfels over. Ze komt een stuk minder daadkrachtig over dan de vorige. Bovendien staat de locatie mij helemaal níet aan. Níet qua plek, maar wel qua gebouw en populatie. Ik ben echt geen snob en sommige permanent verwarden zijn natuurlijk best lief (zoals de jongeman die mij stralend verwelkomde, alsof ik speciaal voor hem kwam), maar in de wachtruimte zat een oud mannetje te slapen, dus daar dorst ik níet naast te gaan zitten en er drentelden allerlei oude mensjes zonder tanden maar mét rollator om mij heen. Ik voelde me zo verschrikkelijk NIET op mijn plek!

Zowiezo rot om van psycholoog te wisselen.

Misschien gaat het na een paar sessies anders voelen.

Dat hoop ik voor je

Dat klinkt als een slechte soap!!~ 

Het is blijkbaar een multifunctioneel gebouw, deels buurtvoorziening, deels woonfunctie voor mensen die níet zelfstandig kunnen wonen, deels losse cliënten.

Op het prikbord activiteiten als 'dieren verzorgen met Marco', 'koken met Irma', de oude dametjes kwamen ws. voor een maaltijd.

Nadia, je schrijft dat jouw nieuwe psych minder daadkrachtig overkomt. Is het mogelijk dat zij jou een nieuw perspectief biedt in de zin van: zachtheid, mildheid, en álles waar je nu nog zweetvoeten van krijgt............................. maar die jou zelfacceptatie zou bezorgen?

 

Daadkracht en prestatiegerichtheid klinken beide kordaat.

Dat spreekt harde werkers wel aan. Dat herken ik wel. Maar wat heeft het tot nu toe opgeleverd behalve loon en complimenten? Werd jij er intens gelukkig van? Ik niet. Ik kreeg complimenten, en ging daar goed op; maar gelukkig was ik niet.

Misschien mag je van jouw nieuwe psych wel nieuw terrein verkennen; het terrein waar daadkracht niet hoger wordt aangeschreven dan Leren Liefhebben, te beginnen met jezelf.

Monster, zelfs als jij het zegt en ik alleen maar lees, begin ik al te bokken!

Níet dat het zo is, daarvoor ken ik haar nog níet goed genoeg. Ik wacht het wel af en doe mijn huiswerk.

Altijd vervelend om te moeten wisselen van therapeut Nadia, vooral als het niet door jou gekozen is.

De plek klinkt inderdaad niet aantrekkelijk Nadia. Ik hoop van harte voor je dat het contact met die nieuwe psychologe toch vruchtbaar voor je is en dat de plek dan wat minder belangrijk wordt.

*ga ik bij nader inzien toch maar níet op internet zetten, te privé*

13 april 201610 jr. bewerkt door Nadia

Ik ga even op pauze. Ik zit me boos te maken en dat is níet goed.