Spud stelt zich nog een keer voor op advies van een medelid, wat ik apprecieer

[Sanity]

Haha ja als het over flauwe kattenhumor gaat wil ik daar wel op reageren.

Ik kan mij altijd wel vermaken om het idiote gedrag van die beesten.

Op youtube heb je ook van die leuke filmpjes.
Die heten dan "my cat vs other cat".

De filmer filmt dan compleet mislukte acties van zijn eigen kat (tuurlijk in scene gezet) en laat dan zien hoe succesvollere katten wel acties laten slagen.

Zie je echt de meest idiote cat bloopers.
 

 

 

25 april bewerkt door Sanity

[Senna34]

Katten tv doet het hier erg goed. Maar nu met mooi weer kunnen ze echt ravotten in de tuin 

[Spud]

Ik vang niet temmen katten op, dus ja is niet in scene gezet beelden zie ik vaak voorbij komen

Ook best grappig om te merken, ik hoef bij de katten die ik niet aanraken mag geen teken te verwijderen

 

[Spud]

Ik wordt nog altijd overvallen door mijn 16 jarige adhders, Echt heel grappig !

[Spud]

Senna, je bent hier welkom hoor, maar als je hier net komt kijken, lijkt het me handiger als je verder zoekt op het draadje.

[Senna34]

Ik lees hier al een hele poos hoor. Of bedoel je dat ik hier eerst een aantal goed gekeurde berichten moet plaatsen, voordat ik ergens op mag reageren ? Nou moe !

[Mormel]

17 uur geleden zei Spud:

Nee, ik snap je niet, waarschijnlijk omdat ik werkeloos nooit onderzoeken en therapieën heb moeten ondergaan. Best wel een behoorlijk raar, want was jij degene niet die me ook vertelde over de huishoudhulpverhalen? 

Dezelfde, maar dat werk is dus weer niets geworden. 

[Senna34]

22 uur geleden zei Spud:

Senna, je bent hier welkom hoor, maar als je hier net komt kijken, lijkt het me handiger als je verder zoekt op het draadje.

Wil je dit a.u.b. nog even wat duidelijker toelichten ? Dank !

[Spud]

@Senna34, ja dat wil ik wel, maar waarschijnlijk heb je het al mogen proeven. Ik ben gewoon van de donkere humor.  Dat leek me voor een net nieuw persoon niet zo heel handig. En zeker niet omdat je kwam praten op mijn persoonlijke draadje. Maar zo te lezen ben je inmiddels ontgroent en deelt nog steeds mee aan de gesprekken. 

Leuk, kattenfilmpjes, maar die laatste dat een mens die kat daartoe aanzette vind ik minder. 

Zoals ik al eerder zei, grappige filmpjes zijn voor mij, dat mijn papflesser ineens tegen de muur aankroop en daar ging ravotten. Ik had tapijt toen nog tegen mijn muren aan. Zo grappig om die kat geplakt aan de muur zoveel plezier te laten hebben. 

[Spud]

Het kattenseizoen is weer begonnen!  Aangezien ik eigenlijk geen kattenvanger meer wil zijn, vind ik het lastig om lijdzaam toe te kijken. Zeker als de voorplanting in mijn tuin is aan het gebeuren. Jep! Wie had dat ooit kunnen bedenken? Ondanks alle verstoringen die in mijn tuin plaatsvinden, mijn tamme katten die daar rondlopen en mijn aangenomen zwerfkat die daar rondloopt en ik zelf ook daar bezig ben, heeft een heel schuchtere moederkat besloten dat mijn plek een veilige plek is om een nest te werpen. Ik heb het nestje mogen zien, niet echt kittens die qua kleur te herplaatsen zijn, 1 grijze tijger en 2 zwartjes. Aangezien de moeder ze goed lijkt te verzorgen, voel ik de aandrang niet heel erg om in te grijpen voor nu. Ik ben wel bang, omdat ze zo bang is voor mij, ze op een onbewaakt ogenblik met een confrontatie met mij zich laat overrijden. En dan ga ik natuurlijk wel wat doen. Maar voor nu wil ik de natuur gewoon zo laten zoals het is. Tijdens mijn kattenvang acties heb ik wel eens moeders alvast laten steriliseren terwijl ze een nestje zoogde. Maar mijn ervaring daarmee is behalve heel stressvol eigenlijk diep van binnen niet oké. Papfleskittens, zelf ook 1 gehad, die me liet zien dat het moederschap  niks voor mij is, omdat ik over beschermend ben. Ja, Vida, was mijn moeders kleinkind en zo bij gebrek aan echte kleinkinderen. Maar van Vida heb ik ook geleerd dat ze een soort van gehandicapt was, ze dacht namelijk dat ze mens was en had niks met andere katten. Omdat ze door mij opgevoed was. Ik ben er wel echt heel blij met de ervaring dat ik dit kleine bijna doden wezentje, wat ik uit een reflex uit de vangkooi griste en onder mijn T-shirt stopte tot leven kwam. (de moederkat was door de stress van het vangen bevallen in de vangkooi)  

Ik dacht eigenlijk dat dat andere katje dood was wat bij de moederkat lag. Maar later bleek toen ik het op asiel aankwam het ook nog leefde. Alleen omdat zijn of haar oogje door de dichte oogjes was gaan uitpuilen, hebben we deze als kansloos gezien en heeft deze een spuitje gekregen. Stom van mij dat ik niet gekeken heb of het de broer of zus van Vida was. Maar ik heb dat katje een mooi grafje gegeven op het asiel terrein. 

En toen was ik kattenvanger met een papfles kitten. Jammer maar helaas, je krijgt er geen kraamverlof voor. Je gaat eerst naar per dag kijken en kei blij zijn dat ze qua gewicht aankomt. Als dat 2 weken lukt, durf je over weken te denken. Een asiel is al niet echt een veilige plek voor zo een jong dier en overal en nergens mee naartoe genomen te worden en in contact te komen met zwerfkatten was al helemaal niet oké. Maar Vida deed dat goed en is uiteindelijk zelfs mijn mascotte geworden. Ze was namelijk opgegroeid in mijn bedrijfsauto dus dat was normaal voor haar.

En ja, ik kan niet anders zeggen dan dat Vida, mensen waarbij ik kwam om katten te vangen, wat milder werden tegenover hun zwerfkatten als ze Vida zagen. Want het rotte is gewoon, als mensen een melding maken van een zwerfkattenprobleem, ze het liefste willen dat die katten nooit meer terugkomen. Vida maakte het me wel makkelijker om uit te leggen dat het juist beter werkte om de katten na neutralisatie weer terug te mogen plaatsen. Uiteindelijk heb ik zelf ontslag genomen en reed ik niet meer rond met Vida en mocht ze kennis maken met de katten die ik verzameld had en al had. Dat vond ze niet zo fraai. Maar het samen in de auto zitten was ze al snel verleerd. 

Ze is 10 jaar mogen worden. En zij is de reden dat ik dus twijfel bij het ingrijpen van jonge kittens en ze te veroordelen tot papfles kittens. Dus zolang de moeder nog voor die kittens zorgt in mijn tuin. Laat ik het gewoon gaan. Mijn plan is wel om de moeder te vangen als de kittens 12 weken zijn. 

En als die kittens wel voldoende aan mij gewoon geraakt zijn, kan ik nog altijd kijken wat de beste oplossing is? ze laten neutraliseren is mijn doel wel. En misschien laat ik ze ook wel chippen. Want ergens vind ik het ook wel leuk, dat ik vrije katten rond heb lopen op deze wereld, en de mogelijkheid er is dat ik ingeschakeld word als er iets mis is met hen. Terwijl ik eigenlijk geen vertrouwen heb in het chip systeem. 

Dus ik ben effe niet bezig met mijn forum verloving 

[Spud]

Het kattenvangen, was mijn droomjob, heerlijk vrij altijd onderweg, en voor verrassingen te komen te staan. Vooral met mijn medemensen. Maar in gesprek te gaan en hun standpunt ook te leren begrijpen en daarop te kunnen reageren gaf mij zelfvertrouwen en hielp ik veel meer katten mee. 

Ook soms naar en een keuze tussen dood en leven moeten  maken, maar in mijn hoofd kon ik het wel recht breien. Wat ik nog steeds niet kan rechtbreien in mijn hoofd, is dat ik door de werkdruk soms katten op de verkeerde plek losgelaten heb. Daar voel ik me nog steeds tegenover die katten schuldig over. Wel gelukkig waar mensen bijvoerde, maar voor mij maakt dat mijn fout niet goed. 

En dat sommige katten, ontsnapte op mijn revalidatie plek, en dat waren meestal de katten die mensen wel graag terug zagen komen. Dan moest ik ze vertellen dat ik de kat verloren was. Ik was er altijd eerlijk over, ik had ook kunnen zeggen dat die kat dood gegaan was. Maar ik voelde me zo verantwoordelijk voor die katten zonder naam, dat ik zelfs mijn fouten durfde toe te geven. 

Kattenvangen is menswerk en met mensen leren werken en uiteindelijk werd het dat alleen, en paste gewoon niet bij mij. Want ik voelde me inmiddels een soort van stem van al die zwerfkatten die ik al gevangen had. Dat op een dag, mijn collega weg was met mijn auto en ik telefoontjes binnen kreeg van gevangen katten. Ik tijdens dat moment onze website eens ging bekijken in afwachting van. En daar zag ik een advertentie voor een nieuwe kattenvanger. En toen ben ik geflipt, het was al genieperig toen ik deze baan kreeg en ik had ze nog zo gezegd als je ontevreden over mij bent zeg dat en ben niet bang dat ik vangkooien achter houdt, want dat was hun angst bij mijn voorganger.

Ik voelde me zo besodemieterd dat ik zelf maar ontslag genomen heb. Met 2 weken uitwerktermijn. Ik heb de plek echt heel schoon achtergelaten en vond het jammer dat de vertrouwen er niet was dat ik mijn gevangen katten nog vrij mocht laten. Dat heeft iemand van de honden mogen doen, goede gast overigens want hij vroeg mij in detail waar hij de katten los moest laten. Hij wist hoe belangrijk die zwerfkatten voor mij waren. 

Gewoon heel raar, dat je eigenlijk net zo wantrouwend benaderd wordt als je voorganger terwijl je het open speelt.

Waar ik nog steeds heel blij mee ben, is dat mijn gevangen katten vrij gelaten zijn en toen ik vertrok er geen gevangen zat die ik gevangen had en mezelf verantwoordelijk voor voelde. En toen heb ik nog best veel kattenvangers zien komen en gaan. Totdat het asiel overgenomen werd door een andere uitbater.