Bassie ik ben bang dat je jezelf voor de gek houdt. je schrijft al scoort, dat is verslavingstaal. zolang de andere mensen niet weerstand biedt, valt het wel mee. Bij mij was dat ook zo, maar de relatie hield geen stand. voor een partner houdt het op, soms geleidelijk met waarschuwingen, soms geleidelijk zonder ernstige waarschuwingen (omdat dat toch geen zin heeft) maar wij drinkers gaan over grenzen, zowel die van onszelf als van de ander, en dan heb ik het nog niet over de kinderen. Die zouden eigenlijk op nr 1 moeten staan, want die kunnen niet voor zichzelf zorgen en blijven van je houden, ook al zul je merken dat ze je niet meer respecteren als ze de puberteit naderen. Dat kun je hopelijk nog voor zijn. Het lijkt positief dat je niet agressief wordt, maar hoe denk je dat je op je vrouw overkomt, een langzaam slaperig wordende wegzakkende ...?? vul maar zelf in. Bij mij werd het pas 1 jaar na vertrek van partner duidelijk dat ik niemand anders dan mezelf nog de schuld kon geven, en toen kon ik pas stoppen. ik hoop dat het voor jou zo niet hoeft te gaan!