onrust hier. 3 dagen met volleyteam op verrassingsweekend.
met 12 kakelende vrouwen op stap, mn eigen bedje en stilte missen.
met gezelligheid, sporten, wandelen en veel eten denk ik ook.
voor het eerst weer in 5 jaar en zonder onze oprichtster en teammoeder.
het is goed af en toe uit mn comfortzone te stappen, maar oh wat zie ik er
weer tegenop. Zoals vroeger ook al. En het wordt altijd leuk. maar toch......