Musashi

@spirit we wisten maandag dat hij een terugval had. Toen had mijn man nog met hem gebeld. Maar dat hij dan zou doordoen tot nu en met zo’n afloop, hadden we toch niet kunnen voorspellen. Belangrijk voor ons is wel om onszelf eraan te herinneren dat wij dit niet hadden kunnen tegenhouden. Dit mogen we onszelf ook echt niet kwalijk nemen, hoewel dat stemmetje natuurlijk op de loer ligt.

Nog een goeie morgen voor iedereen, Hier een beetje in shock, mijn man heeft telefoon gekregen van een oud-kameraad van hem/ons, uit het ziekenhuis, intensive care. Hij werd thuis gevonden in een plas bloed met 11 flessen vodka her en der. Aan het drinken sinds zaterdag, non-stop. Toen ik hem de laatste keer zag, niet zo lang geleden, was hij heel fanatiek over stoppen met drinken, helemaal into AA. Zo fanatiek dat ik aan mezelf begon te twijfelen dat het bij mij niet altijd helemaal 100% niks is. Van het ene extreem in het andere, dat is dus nooit goed. Ik ben dan toch wel blij nu met mijn middenpad. Ik heb zeker mijn hobbels en die overwin ik beetje bij beetje zonder telkens plat op mn smoel te vallen en niet meer recht te kunnen staan.

Mij helpt alcohol om m’n angsten niet onder ogen te moeten zien en mezelf te kalmeren bij paniek. Dat is niet echt, maar het lijkt zo. Maar, door die angsten te onderdrukken, verdwijnen ze niet. Integendeel, ze woekeren onder de oppervlakte en barsten dan soms uit als een vulkaan. Niet drinken is daarom langzaam aan terug in contact komen met mezelf, met datgene wat onder het oppervlak leeft. Als je daar altijd voor gevlucht hebt, is dat best confronterend, maar het is de enige manier om hier duurzaam mee te leren omgaan. Maar teveel tegelijk is ook niet altijd helpend. Doseren dus, met alles.

Met een extra 🫂 voor @Quinn. Janken mag, dat doet een mens soms deugd. Mij toch.

Ik zeg ook niet dat het simpel is, maar die bereidheid lijkt voor mij wel een voorwaarde om de liefde te kunnen praktiseren. Misschien wel (te) pragmatisch maar altijd tegen een muur aanlopen kan verdomd pijn doen.

En ook ja @Oskar @bumperjim het is niet zozeer van schrik hebben om te hervallen maar meer dat hij (bj dan) zich rond die zonnewende lijkt te herpakken. Dus all men, chill out, ik wilde jullie geen schrik aanjagen hè! Net andersom, dat jullie de kracht (her)vinden om er voluit voor te gaan! 💪 good luck y’all!

Ja, ik verwees daar ergens ook wel naar, in abstracte zin dan. Het ene bestaat/ kan niet zonder het ander, en hoe meer extreem het ene, hoe extremer het andere ook wordt. Balans dus, de middenweg is de enige uitweg. Amen 🙏😇😁😅

@Quinn licht bestaat niet zonder donker

@Oskar natuurlijk is het niet zo zwart/wit als yin/yang zelf 😁. Ieder van ons heeft zowel het mannelijke als het vrouwelijke in zich, het is maar net welke balans je daar zelf in vindt. En de doordenker in mij kan idd niet anders dan daar wel iets in te zien ja: je bent gefascineerd door de maan (vrouwelijk principe, gevoelens) en worstelt tegelijk om dit in jezelf toe te laten. De Yung in mij kan niet anders dan daar een verband in te zien. Mannen hebben het ook niet gemakkelijk tegenwoordig, het mannelijke (ratio, oplossingsgericht) is overheersend en natuurlijk worstelen we (ja ook wij vrouwen) ermee om ook dat vrouwelijke stuk te (mogen) toelaten en een plaats te geven in ons leven. Tot hier mijn filosofische beschouwing van de dag 😁.

@bumperjim ik kan het niet laten om in je patroon de zonne-cyclus terug te zien. Wij vrouwen leven met het ritme van de maan (yin), mannen met de zon (yang), dus niet alleen met 24 u ipv een maand maar precies ook de winter/zomerwende zie ik een beetje terug komen. Bij je vorige stop was immers de kortste dag net gepasseerd en nu naderen we de langste dag. Ik weet het, het klinkt mss een beetje te filosofisch/ metafysisch/ zweverig maar toch. Het ritme van de natuur laat zich niet zomaar onderdrukken. Veel succes met je nieuwe stop, wie weet ga je volgend jaar wel echt naar een jaar toe.

Goeie morgen, Mijn drankgedrag van vandaag is evenredig aan de mate waarin ik me laat meeslepen door negatieve gedachten en/ of in hoeverre ik paniek in m’n zenuwstelsel onder controle/ rustig kan houden. Bepaalde dingen in m’n dagelijkse leven ervaren vind ik veel moeilijker dan in m’n uppie naar Japan. 😅

Ik geloof niet in ‘de juiste’. Wel in hoeverre iemand open staat voor gesprek en diepgang en/of ie bereid is om zichzelf echt aan te kijken ipv blindelings te projecteren op een ander. Als iemand niet die bereidheid toont, houdt het eigenlijk gewoon op. Maar een prins(es) op het witte paard bestaat niet.

Nachtpact: Q Musashi

Ja m’n eigen aandeel is dan de kunst beoefenen om niet te vervallen in die oude patronen en gewoontes. En dat is wel moeilijk en een gevecht tegen mezelf. Balanceren op een slappe koord.