Musashi

@bumperjim in september wordt ze wel al 9, als dat al een verschil zou maken. Maar het gaat idd allemaal heel snel bij haar. We zijn nu ook al in de fase dat ze het gênant vindt als haar moeder mee op het schoolplein staat.😆 🫠

Heel herkenbaar allemaal hoor @Kaatjemama. Als je, zoals ik, houdt van theorie, loont het misschien de moeite om je eens te verdiepen in jouw hechtingssystemen, die stammen af uit je kindertijd en beïnvloeden je volwassen liefdes- en vriendschappelijke relaties en meer bepaald hoe je omgaat met conflicten binnen deze relaties. Ik persoonlijk heb daar wel veel uit kunnen halen en het helpt me om er anders mee te leren omgaan.

Dankjewel lieve @bolletje voor je interesse. Ze is 8 en ze doet beeldende kunsten. Vooral tekenen en knutselen vindt ze leuk. Ze heeft er nu een nieuw idool bij: Frida Kahlo. Die staat sinds kort in haar top 3, naast Rosa Parks en Mahatma Gandhi die ze dit jaar ook heeft leren kennen.🥰

Goeie morgen Yvonne en iedereen die nog zal volgen, Hier maken we ons op voor een paar snikhete dagen. Ik ga mijn oefening vandaag verder zetten: harde grenzen zacht aangeven. Iedereen is welkom, maar op mijn voorwaarden en wanneer het mij past. Vanavond is het receptie en expositie van mijn dochter haar eerste jaar kunstacademie. Ik ben heel blij dat ze een hobby heeft gevonden waar ze zich echt goed in voelt en waar ze leert dat niet alles van de eerste keer perfect hoeft te zijn maar waarbij oefenen loont. Trots en benieuwd. Ik heb daarbij beseft hoe belangrijk dagelijkse me-time voor me is. Dus, geen bezoek ontvangen vanmiddag, hoe mooi het weer ook is, want een volle dag omringd met mensen vind ik te veel. Zo, dat dus, nu nog oefenen met m’n communicatieskills. 😁

Vorige week diep gaan, in mijn nieuwe boeken, in gesprekken met psy en man, in mezelf, en dat begint precies z’n vruchten af te werpen. Ik ben meer dan ooit gemotiveerd om schoon schip te maken, in mijn huis, mijn omgeving en in mezelf. Weg met alle brol in huis, alles weg wat niet meer past en wat blijft mooi organiseren, helder, proper en netjes. En dat ook in mezelf. Mn angsten, negatieve gedachten en verslavingen hebben me lang genoeg in de weg te gezeten en me belemmerd om m’n eigen leven ten volle te be-leven. Mijn eigen paradijs creëren zowel binnen als buiten. We hebben al een buitenpoort gekocht. Wie me naar beneden wil halen komt er in het vervolg niet meer in. M’n hart is altijd open geweest, voor iedereen, maar ik ben geen stortplaats (meer). Ik wil het mooi en fijn houden hier, en dat heb ik zelf in de hand. Morgen passeren in de Action, is het plan, voor van die doorzichtige organiser boxen. 💪

❤️‍🩹 voor @Fonny en @Maja

Ik denk dan dat het ook een kwestie is van precies te weten wat jouw verantwoordelijkheid exact is en die dan op te nemen ja. Niet alle verantwoordelijkheid dragen die niet van jou is. Het is net dat (schuld)gevoel dat soms/ vaak sterker is dan de moraal of het denken, zeker als je het niet erkent en dus onbewust doorgaat met alles dragen (van anderen). Van bewust onbekwaam naar bewust bekwaam dus en daar komt dan moraliteit wel van pas?

@Lonster1 ja dat maakt zo’n boeken ook wel wat een verraderlijke valkuil. Je ziet en begrijpt dan nog beter waar het mis gaat of is maar daarop ben je nog niet altijd in staat om het beter te doen. Van onbewust onbekwaam naar bewust onbekwaam terwijl je (ik) zo verlang naar die laatste stap die maar nooit lijkt te komen: onbewust bekwaam. Eeuwig blijven pendelen tussen bewust onbekwaam en bekwaam is heel vermoeiend en vaak verdrietig ook. En dan fungeren zo’n boeken soms ook als extra zout op de wonde. Ik zit zo deze week diep in met de gevolgen van mijn gedesorganiseerd hechtingssysteem (nog erger precies dan onveilige hechting) dat een toxische uitwerking heeft op mijn huidige relaties. Hoe ik als slachtoffer dus ook dader ben. Dat is potverdikke heftig om te beseffen en in plaats van dat het me motiveert om beter te worden/ zijn, word ik overdonderd door schuldgevoel en moedeloosheid dat ik het nooit zal kunnen oplossen.

@Oskar erg herkenbaar. Zo erg dat ik er gisteren een boek over bestelde. Als ik er over nadenk, wordt het nog erger. Dat ik het er zo moeilijk mee heb om zelfs te denken dat ik het uit een boek kan halen 😪.

Nieuwe dag, nieuwe kansen. Dagpact Musashi

@Quinn nee geen dagpact voor mij. Heb geen zin en kracht om me sterk te (moeten) houden. Ik ga bijna kopje onder. Ik probeer wel te zwemmen maar heb ook even de zekerheid nodig dat mn laatste reddingsboei er nog is, in geval dat.

Morgen, Om de luchtigheid van @Oskar maar meteen te compenseren met een vleug Musashi-saus. Ik lees je met een een stukje ongeloof en tegelijk jaloezie. Ik herken er echt niets van want zwaarte, weemoed en gemis van iets dat er nooit was, lijken mijn hart te vullen tot het ontploft. Alsof niets ooit echt opgelost zal kunnen worden. Maar, ik kan me wel verheugen op een topontbijt dat al in de oven staat: verloren (of gewonnen?) stokbrood met rabarber en aardbeien. Dat dan weer wel. Misschien gaan we zo dan toch een beetje gelijk op? Ik weet niet wat vandaag me zal brengen, hoop vooral dat het beter is dan gisteren.

@Quinn oude gewoonte. Woensdag en vrijdag. Ik denk zeker wel dat er nog een stuk coping en ontsnapping in zat. En dat wil/ wou ik dus beter doen. Gewoon rauw kunnen dealen met mn shit. Maar na vanavond weet ik ook niet meer of ik dat wel wil en kan. Het is me wel gelukt hoor, nuchter doorstaan, daar niet van. Maar geweldig voel ik me nu niet, integendeel. Ten koste van wat dan? Het kwam In me op dat ik me niet thuis voel in m’n eigen leven.En dat ik er nog altijd alleen voor sta, ondanks alle mooie intenties en beloftes. Zielig rondje vanavond dus. Zelfmedelijden is een aanleiding, excuus en reden. Maar ik lig toch al in bed, mezelf voor te zijn en beschermen voor mijn voornemen van vandaag.

@Rosee nee ik heb gisteren niet gedronken en de dag ervoor ook niet maar ik ben vorige week toch ook niet elke dag droog gebleven. Dus dat kan beter. Ook het roken begon er terug in te sijpelen en daar wil ik ook niet in blijven terug vallen. Ik ben in beide (nog) niet 100% vrij. In Japan heb ik alles op 0 kunnen houden en dat smaakt wel naar meer dus daar streef ik wel naar maar te streng wil ik ook niet zijn. Ik weet het, klinkt wat jojo en dat is het ook wel een beetje. Ik wil het vooral niet meer als ontsnapping of coping gebruiken, dat zou ik al heel wat vinden.

The universe is testing me. Vanmorgen besluit genomen om me te herpakken en vandaag geen roestmiddelen te gebruiken. Dan 2 situaties waaronder een mail van vrijdag die me onder ogen kwam, hoewel ik de verzender geblokkeerd heb. Geen excuses zoeken en vinden nu Musashi, it’s just a test. Ik kan dit! Straks de draad van mn wekelijks voetbadje terug oppikken en mn nieuwe boeken lezen. Naar bed met yoga nidra en ook vandaag gaat zo weer voorbij! Dan kan ik morgen wel trots en blij zijn en dat helpt me meer dan nu te ontsnappen.