Musashi

Nachtpact: Quinn kaatje🌺 Jane Musashi

Ja natuurlijk wel dat. Dat begrijp ik ook. En dat is ook zo. Ik heb het eerder over goede/ slechte gewoontes. Dat je jezelf eerst de goede gewoontes aanleert (of de foute afleert) ‘omdat het goed is’ en niet ‘omdat het goed voelt’. Dat het dan later pas echt goed zal beginnen voelen. Nu voelt dat kut.

Fake it till you make it. 🙏

Ja die triggers hè 🤯. We zijn hier nu, dat is al heel veel.

Ik heb het bijzonder goed aangepakt, al zeg ik het zelf. Ik ben even meegegaan voor 2 av drankjes en toen het me wat veel werd, eerst langs de speeltuin met m’n dochter en naar huis. Beetje gezwommen en gelezen in m’n boek ‘connectiviteit’ (oh de ironie) dat pijnlijk herkenbaar is, dus ook wel hoopvol. Het plan is om straks nog een slaapyoga te doen. Het was wel weer een intense dag met heel wat triggers en daarom ben ik wel blij dat ik het av ben kunnen aangaan en mn triggerreacties ook beter onder controle heb kunnen houden. En mn eigen safe zone heb kunnen creëren. Ook ‘ja’ gezegd op iets goeds waar ik over twijfelde. Dus eigenlijk kan ik wel zeggen dat ik trots ben op mezelf over vandaag en heb ik toch een grote stap gezet zo. Vrijdag naar het shoppingscenter met m’n moeder dus dat is de volgende uitdaging! 😁😅

Ja daar zit ik voor vandaag ook mee gewrongen. Woensdag gaat mijn man graag terrassen met gezelschap. En ik twijfel om mee te gaan, of ik het aankan zonder alcohol en zo ja wat dan drinken, hoe lang etc. Of in mijn eentje naar huis en daar alleen wat opladen met yoga, beetje zwemmen, boek lezen en eten maken. Daar heb ik enerzijds meer deugd van (andere mensen kosten mij vaak meer energie dan dat het me energie geeft) en tegelijk een fomo-gevoel waar ik me overheen moet kunnen zetten om dan ook thuis geen wijn te gaan drinken omdat ik mezelf zielig vind. Pfff weer een typisch Musashi-dilemma waarom het makkelijk maken als het moeilijk ook kan. 🙄

DAGPACT: Yvonne Maja Musashi Goeie morgen, Kweni of het kwam door het begin van de dag dat het einde ook relatief positief is uitgedraaid, maar ik wil het nog wel eens proberen. Vandaag is het wel woensdag dus wat extra lastig maar misschien is dat net het punt om het zo te proberen.

Oef ja, hulp heb ik. Net ook een soort crisismeeting met m’n psy. Nieuw perspectief. Nieuwe moed. @Lonster1 ja dat heeft ze me ook geleerd. Alles wat me kan doen zakken in mijn window of tolerance. Na vele jaren in overlevingsstand is juist ontspannen zo moeilijk en een echte opdracht/ werk. Ik weet het, klinkt absurd maar zo is het wel. Maar ik schiet daar nog heel gemakkelijk uit (uit ontspannen toestand). Het heeft quasi niks nodig om paniek te veroorzaken en in fight, flight, freeze of fawn te schieten. Het verschil is dat ik me er meer en meer bewust van wordt dat het gebeurt (meestal achteraf). Met alle schade van doen natuurlijk. Dat je er van bewust wordt, lost het in eerste instantie nog niet op. Moe worden van telkens terug rustig te moeten worden. Paradoxaal genoeg.

DAGPACT: kaatje 🌺 Musashi Goeie morgen, Waar het begint vandaag, weet ik wel. Maar niet waar het eindigt. Ik zit in precies in een eindeloze emotionele roller coaster die maar niet in het eindstation lijkt aan te komen. Word er een beetje moe(deloos) van. Ik werk er enorm hard aan om uit mijn overlevingsstand te komen maar de weg is heel lang, hobbelig en verwarrend voor mezelf en iedereen rondom me. Ik struikel veel en soms denk ik dat het beter is om te blijven liggen. Als je niet meer wilt copen, maar echt wil aangaan wat je altijd bent ontvlucht, ga je door de * en dat is * heftig dat je soms afvraagt waarom je het doet. Je brein speelt dan spelletjes en wil je doen geloven dat het vroeger beter en gemakkelijker ging. Dat is niet zo maar wat het nu wel gemakkelijker zou maken, weet ik ook (nog) niet. 😓

Dagpact Musashi

Bij m’n dochter mochten ze sinds gisteren vanaf ‘s middags naar huis. Zal je zien, wilde ze een heel jaar niet naar school maar nu natuurlijk perse wel. 😅

Tja en dan die zonnepanelen, dat is dan ook weer een hele discussie op zich. Ook allemaal niet zo milieuvriendelijk als ze ons ooit hebben willen verkopen (om van die subsidies waar ze mee rondstrooiden nog maar te zwijgen. In Japan is het blijkbaar ook een heel schandaal geweest waar corrupte politici maar al te graag privé gelden ontvingen ter promotie daarvan. Toen het allemaal uitkwam, was het ook direct gedaan met zonnepanelen daar.) Ik denk dat niemand nog goed weet wat er allemaal van te vinden. De (des)informatie is allemaal zo groot dat niemand er nog wijs uit geraakt. Het enige waar ik wel helemaal achter sta is consuminderen, op alle gebied. We denken dat meer en meer en meer ons steeds gelukkiger zal maken maar daar geloof ik niet in. Niet alle focus leggen op het externe materialisme maar streven naar innerlijke rust en eenvoud, dat zou ons allemaal ten goede komen, niet alleen de aarde maar zeker wij ook als mens. Hallelujah! 😃😇

Goeie morgen/ middag, Het is onmenselijk om vrienden (kennissen) te weigeren die vanmiddag/ avond wat willen verkoelen bij ons in de vijver. Ik zat/ zit wel een beetje verveeld met de alcoholconsumptie die er dan meestal mee gepaard gaat maar heb voor mezelf bedacht om Virgin Mohito te maken. Dan is het toch ook wat feest voor mij zo.

@Mormel geen excuses nodig hoor. Ik weet dat mijn reacties soms wat fel uit de hoek kunnen komen maar dat is absoluut niet slecht bedoeld. Ik was voor jou zeker ook niet min en mss wat te confronterend en direct. Laat ons zeggen dat ik heel getraind ben in discussiëren en dat komt mijn gesprekspartners niet altijd ten goede. Mijn man wijst me er ook wel op dat ik anderen (ongewild) nogal in een hoekje kan duwen en ik moet ook leren dat het niet altijd nodig is om gelijk te krijgen. Dus excuus als ik nogal hard van leer trok. Dat is eerder teken van passie en interesse dan van slechte wil. Ik wissel altijd wel graag gedachten uit dus dat wil ik zeker blijven doen. De Japanse maatschappij is een vat vol schijnbare tegenstelling, vb zoals je aanhaalt idd het groepsgevoel vs hikikomori. Dat maakt het natuurlijk makkelijk om er een eigen projectie op te plaatsen en er uit te halen (of te interpreteren en idealiseren) zoals ieder belieft. Daar ben ik ook zeker niet de minst schuldige aan hoor. Als ik het trouwens heb over plichtsgetrouw aan mezelf bedoel ik daar ook niet mee dat er geen verbinding meer kan zijn met het grotere geheel, integendeel. Maar dat bedoel ik dan ruimer dan ‘het zichtbare’, meer het ritme van de natuur, niet perse van de (Westerse) maatschappij en de pionnetjes die daarin meespelen. Ach, niet makkelijk om een complexe mens (en even goed een vat vol tegenstellingen) als mezelf in deze vakjes compleet te kunnen uitdrukken en bevatten. ps. Heb je het Boek van Vijf Ringen van de echte Musashi ooit gelezen? Misschien ook wel een aanrader? Ik verwijs ook eerder en liever naar de Japanse klassieke tradities en filosofie dan naar de huidige maatschappelijke trends waar ik me zelf ook maar moeilijk in kan terugvinden. En nu laat ik dit draadje weer voor jou want daar is het voor bedoeld en voel me hier een beetje te aanwezig. Veel succes vandaag, je bent goed bezig! 💪

Ik denk dat er een groot verschil zit in waar je plichtsgevoel naartoe gericht is. Of het intern (naar jouw normen en waarden) of extern (naar zogenaamde verwachtingen van buitenaf) is. Van en voor wie moet je het inderdaad? Voor jezelf of voor (de projectie die jij hebt gemaakt van) anderen? Wat is ‘inherent’ aan jou verbonden? Welke verplichtingen precies? Als je ervoor moet lamzuipen om het te kunnen doen, doe je het dan echt voor jezelf en is het dan zo ‘inherent’ aan jezelf? Mijn liefde voor Japan heeft niets te maken met mijn zogenaamde plichtsbewustzijn (en bijhorend schuldgevoel) om te doen wat ik denk dat anderen van mij verwachten. Dat is mijn trauma-kant. Traditionele Oosterse filosofie (niet alleen Japanse) leert me juist wel om plichtsgetrouw aan mezelf te zijn. Ps. Als je niet niets kan doen, kan je misschien eens Zazen proberen? Dat is niet niets.