Musashi

Ja bij ons is het ook elk jaar een paar grote traktaties (musical, uitstapjes,…) van de ouderraad voor de kinderen omdat ‘de inkomsten van dat jaar’ zo goed waren. 😁😅

@Yvonne @bolletje tja wat kan ik daarop zeggen. Elke moeder vindt haar eigen kind bijzonder, dus daar ben ik ook zeker geen uitzondering op. 8 (bijna 9) is ze wel zeker, ik herinner me haar geboorte nog alsof het gisteren was. Ze is mijn enige kind, dus ik heb ook geen vergelijking natuurlijk maar er zijn idd wel een paar ‘speciale’ dingen die al heel jong zijn beginnen opvallen. Ze sprak al over Pieter Paul Rubens, Van Gogh en Mondriaan toen ze 4 was en vanaf toen heeft ze ook zichzelf leren lezen en schrijven. Maar dat zijn toch nog dingen die min of meer behapbaar zijn. Wat voor mij moeilijker ligt, zijn haar existentiële vragen (problemen/ angsten?) die ook rond die tijd begonnen: ‘waarom hebben jullie mij gemaakt’, ‘jullie hadden mij beter niet gemaakt, ‘het leven is stom’ etc. Ze werd toen ook al geconfronteerd met de plotse dood van de vader van haar beste vriendinnetje en dat is eigenlijk niet gestopt. Dit jaar ook 2 ouders van kindjes van haar klas overleden. De teller staat nu op 4/17 kindjes die een ouder zo jong verloren hebben. Dus eigenlijk dat, schoolmoeheid en levensmoeheid, dat zijn de dingen waar ik me wel zorgen over maak, voor haar leeftijd dan, en hoe daar juist en gepast mee omgaan, vind ik enorm moeilijk ja. In dat opzicht is het zeker niet allemaal zomaar rozengeur en maneschijn, en al zeker niet ‘opschepperig’ bedoeld, wat mensen wel vaker veronderstellen, of dat alles ‘vanzelf’ gaat als je ‘zo’n slim kind’ hebt of bent. 😓

Goeie morgen, Ik weet dat @spirit zich erover verbaast dat er bier wordt geschonken op kinder/schoolfeestjes en sindsdien kijk ik er ook anders naar. Maar hier is dat toch echt standaard eigenlijk. Zo ook gisteren op de opening expositie van de (kinder)academie: gratis water, fruitsap en witte wijn. En alles was op op het einde. Ik kan het, in zo’n sociale drukte en overwhelm toch nog heel moeilijk laten om dan geen wijn te pakken maar het is wel een overwinning dat ik thuis niet verder heb gedaan. Wel, mijn overprikkeling en sociale angst kunnen erkennen en erover gepraat met m’n man, nog een plons genomen in de zwemvijver en kalmerende thee gedronken. Dat is winst.

Hoi Kaatje, dapper dat je er direct wil induiken. Ik denk dat er heel veel over bestaat, in de sectie (ontwikkelings?)psychologie en voel me niet bepaald de geschikte partij om je hierover goed advies te geven maar een paar boeken waar ik spontaan aan denk en die me hierin wel op het goede spoor brachten: - Ongezien opgegroeid, Lindsay Gibson - Liefdesbang, Hannah Cuppen - Trauma en relaties, Verena König (momenteel in bezig) Wellicht zijn er nog vele anderen en weet niet wat/ hoe je zelf graag leest, maar deze drie zijn voor mij toch wel belangrijk (geweest). Disclaimer: het kan wel heftig en confronterend zijn eens je je daarin verdiept, eerlijk naar jezelf durft te kijken en (toxische) patronen herkent. Maar steeds op hetzelfde blijven botsen is ook geen vooruitgang. (Voor mij althans). Het is mss ook iets wat in in je therapie kan oppakken? Ik wens je veel succes mocht je er willen induiken en ik praat er altijd graag verder over. ❤️‍🩹

@bumperjim in september wordt ze wel al 9, als dat al een verschil zou maken. Maar het gaat idd allemaal heel snel bij haar. We zijn nu ook al in de fase dat ze het gênant vindt als haar moeder mee op het schoolplein staat.😆 🫠

Heel herkenbaar allemaal hoor @Kaatjemama. Als je, zoals ik, houdt van theorie, loont het misschien de moeite om je eens te verdiepen in jouw hechtingssystemen, die stammen af uit je kindertijd en beïnvloeden je volwassen liefdes- en vriendschappelijke relaties en meer bepaald hoe je omgaat met conflicten binnen deze relaties. Ik persoonlijk heb daar wel veel uit kunnen halen en het helpt me om er anders mee te leren omgaan.

Dankjewel lieve @bolletje voor je interesse. Ze is 8 en ze doet beeldende kunsten. Vooral tekenen en knutselen vindt ze leuk. Ze heeft er nu een nieuw idool bij: Frida Kahlo. Die staat sinds kort in haar top 3, naast Rosa Parks en Mahatma Gandhi die ze dit jaar ook heeft leren kennen.🥰

Goeie morgen Yvonne en iedereen die nog zal volgen, Hier maken we ons op voor een paar snikhete dagen. Ik ga mijn oefening vandaag verder zetten: harde grenzen zacht aangeven. Iedereen is welkom, maar op mijn voorwaarden en wanneer het mij past. Vanavond is het receptie en expositie van mijn dochter haar eerste jaar kunstacademie. Ik ben heel blij dat ze een hobby heeft gevonden waar ze zich echt goed in voelt en waar ze leert dat niet alles van de eerste keer perfect hoeft te zijn maar waarbij oefenen loont. Trots en benieuwd. Ik heb daarbij beseft hoe belangrijk dagelijkse me-time voor me is. Dus, geen bezoek ontvangen vanmiddag, hoe mooi het weer ook is, want een volle dag omringd met mensen vind ik te veel. Zo, dat dus, nu nog oefenen met m’n communicatieskills. 😁

Vorige week diep gaan, in mijn nieuwe boeken, in gesprekken met psy en man, in mezelf, en dat begint precies z’n vruchten af te werpen. Ik ben meer dan ooit gemotiveerd om schoon schip te maken, in mijn huis, mijn omgeving en in mezelf. Weg met alle brol in huis, alles weg wat niet meer past en wat blijft mooi organiseren, helder, proper en netjes. En dat ook in mezelf. Mn angsten, negatieve gedachten en verslavingen hebben me lang genoeg in de weg te gezeten en me belemmerd om m’n eigen leven ten volle te be-leven. Mijn eigen paradijs creëren zowel binnen als buiten. We hebben al een buitenpoort gekocht. Wie me naar beneden wil halen komt er in het vervolg niet meer in. M’n hart is altijd open geweest, voor iedereen, maar ik ben geen stortplaats (meer). Ik wil het mooi en fijn houden hier, en dat heb ik zelf in de hand. Morgen passeren in de Action, is het plan, voor van die doorzichtige organiser boxen. 💪

❤️‍🩹 voor @Fonny en @Maja

Ik denk dan dat het ook een kwestie is van precies te weten wat jouw verantwoordelijkheid exact is en die dan op te nemen ja. Niet alle verantwoordelijkheid dragen die niet van jou is. Het is net dat (schuld)gevoel dat soms/ vaak sterker is dan de moraal of het denken, zeker als je het niet erkent en dus onbewust doorgaat met alles dragen (van anderen). Van bewust onbekwaam naar bewust bekwaam dus en daar komt dan moraliteit wel van pas?

@Lonster1 ja dat maakt zo’n boeken ook wel wat een verraderlijke valkuil. Je ziet en begrijpt dan nog beter waar het mis gaat of is maar daarop ben je nog niet altijd in staat om het beter te doen. Van onbewust onbekwaam naar bewust onbekwaam terwijl je (ik) zo verlang naar die laatste stap die maar nooit lijkt te komen: onbewust bekwaam. Eeuwig blijven pendelen tussen bewust onbekwaam en bekwaam is heel vermoeiend en vaak verdrietig ook. En dan fungeren zo’n boeken soms ook als extra zout op de wonde. Ik zit zo deze week diep in met de gevolgen van mijn gedesorganiseerd hechtingssysteem (nog erger precies dan onveilige hechting) dat een toxische uitwerking heeft op mijn huidige relaties. Hoe ik als slachtoffer dus ook dader ben. Dat is potverdikke heftig om te beseffen en in plaats van dat het me motiveert om beter te worden/ zijn, word ik overdonderd door schuldgevoel en moedeloosheid dat ik het nooit zal kunnen oplossen.

@Oskar erg herkenbaar. Zo erg dat ik er gisteren een boek over bestelde. Als ik er over nadenk, wordt het nog erger. Dat ik het er zo moeilijk mee heb om zelfs te denken dat ik het uit een boek kan halen 😪.

Nieuwe dag, nieuwe kansen. Dagpact Musashi

@Quinn nee geen dagpact voor mij. Heb geen zin en kracht om me sterk te (moeten) houden. Ik ga bijna kopje onder. Ik probeer wel te zwemmen maar heb ook even de zekerheid nodig dat mn laatste reddingsboei er nog is, in geval dat.