Musashi

Omdat ik soms toch nog altijd lijk te geloven dat het me iets te brengen heeft. .”

@Quinn sorry not sorry Wij hadden puree van zoete aardappel en wortelen, de enige puree die m’n dochter graag heeft. Met kip cordon bleu. Ik heb zaterdag wijn gedronken en al 3 dagen koppijn en misselijk. Ik zal niet zeggen dat het daardoor komt maar het heeft er toch zeker geen goed aan gedaan. Het is me toch een vergif hè.

@Quinn Zelfs een blinde kan zien dat jij een buitengewoon mooi mens bent!

Gelukkige verjaardag @bumperjim! 🥳 Ik zou zeggen: vier het met een droogje!

Iets wat blijkbaar nogal in Nederland leeft dezer dagen, is bij mij ook tamelijk dichtbij gekomen. We hebben gisteren een geboortekaartje gekregen van het kindje van mijn nichtje. Enfin, het was in haar buik ‘van haar’, maar het was voor haar beste vriend en zijn man. Nu is het hun kind. Ik kan daar vanalles van vinden, maar niemand vraagt om mijn mening. Mag ik wel zeggen dat ik dat niet zou kunnen, denk ik? Mijn kind ‘afgeven’, bedoel ik dan. Ik ben ook wel benieuwd hoe dat allemaal gaat evolueren. Maar zoals met elk kind zeker, weet je dat natuurlijk nooit op voorhand. Of is dat allemaal wel een mening? Ik weet het niet. Het was een mooi kaartje en we gaan wel een kadootje laten bezorgen.

Sorry @hub02 als ik het draadje zo niet sluit maar ik wil nog graag zeggen dat ik vind dat je gelijk hebt. Sommige commentaren doen me denken aan mijn ‘vader’ die altijd schreeuwde ‘WEES EENS POSITIEF *’ als we huilden, verdrietig of boos waren, als hij ons weer eens gekwetst of gekleineerd had. Ik werk nu op de markt, en ze zeggen dat je daar als eerste de signalen uit de onderbuik van de maatschappij hoort. Wel, vanuit wat daar leeft, kan ik je wel zeggen dat het niet goed gaat (met de economie). Iedereen houdt zijn adem (en zn geld) in voor wat er komen gaat. Ook hier in BE zoeken ze geld, vooral waar het niet zit, zo lijkt het, wel bij de zwaksten eerst. Zo gaat dat, de werklozen, de zieken, de gepensioneerden. Europa is een zinkend schip en wie dat niet ziet, moet dringend z’n oogkleppen afdoen. Dat is niet negatief maar realistisch. Alle licht en liefde ten spijt. Wat mij wel helpt, is naar buiten gaan, kijken, ruiken, horen en voelen hoe de natuur aan het herfsten is. Dat hoort er ook bij, en dan moet de winter nog komen, voor het terug lente wordt… want die komt er ook sowieso. En daar kan niemand iets aan veranderen. Dat is allemaal niet positief of negatief, dat maken de mensen er van. Het is wat het is en zo zal het zijn, en of we dat nu leuk vinden of niet, verandert er niets aan. Zagen en klagen helpt niet, maar doen of er niets aan de hand is, ook niet.

Comfie pastaschotel in de oven met savooikool, gehakt en champignons en (kruiden)kaas natuurlijk. Om het voor de kleine ook zo comfie mogelijk te maken zijn de pastadingen mignons. Dat maakt alle verschil. Dat pakje was te weinig voor een half te gebruiken dus moest het een heel zijn en heb ik weer voor een heel leger eten. Alles als vanouds dus.

Zo dus.

Het kwam er op hoe dat moest. Hierop klikken zei het en de app kwam vanzelf op m’n scherm. Zo is het ook gegaan.

Het is met een app en al.😮

Home sweet home 🥰

Ik wou ook panna cotta zeggen en sabayon, maar dat mag hier mss niet? In het algemeen hou ik wel meer van hartig ipv zoet. Liever voorgerecht dan dessert.

Een mijmering/ mooi inzicht die ik er aan over houd en die ik nog graag wil delen: hoe altijd meer en meer niet perse beter is. Voor mezelf heb ik de neiging om tot het gaatje te gaan, er “alles” te willen uithalen, te denken dat je iets mist als je het voor bekeken houdt, dat ik moeilijk kan zeggen: het is/was goed zo. Met een kind gaat dat gemakkelijker, omdat je weet dat er een kantelpunt komt als je te ver gaat of het kind uitput. Dan is het echt niet meer leuk. Voor mezelf zou ik blijven doorgaan. Nu weet ik dat memory spelen met het kadootje van de kinderbox in Burger King op de hotelkamer is wat het is: een fijne tijd met mijn kind, en geen gemiste kans van het Londense (nacht)leven en al wat dat “te bieden” zou hebben.

Wat het ‘culinaire’ betreft hadden we ook wel wat op onze lijst: matcha latte uit Starbucks (oordeel van dochter: smaakt naar gras), Dubai chocolate gekocht in Harrods (oordeel moeder: schandalig duur), English breakfast check, fish & chips check en sebiet nog ons laatste avondmaal in Burger King (op voorhand al een teleurstelling want geen speeltuin dus moeten we van haar eerst nog mc Donalds gaan checken voor dit criterium). Vandaag was onze moment suprème van de Frida Kahlo expositie. Conclusie: was wel de moeite maar ik had meer van haar eigen werken verwacht, het was meer gericht op hoe zij generaties kunstenaars na haar geïnspireerd heeft. De dochter was wel zwaar onder de indruk van haar corset in het echt te zien, dat kon ze haarfijn vertellen, over hoe ze na haar accident in bed begon te schilderen en ook dat corset zelf onder handen genomen had. Daar was ik dan weer van onder de indruk, hoe m’n dochter dat allemaal zo goed wist. En dat ze in Harrods schaamteloos het personeel in het Engels kon vragen waar ze die Dubai chocolate kon vinden, vond ik ook wel indrukwekkend, dat durfde zelfs ik niet zo goed. Lieve mensen, moe maar tevreden, keren we morgen heel vroeg huiswaarts. Het was een geslaagde trip en ik krijg ook wel zin om met haar naar Yayoi Kusama te gaan in Amsterdam (dankzij jullie tip). Dank om naar al mijn nerveuziteiten te luisteren. Achteraf gezien was dat natuurlijk weer helemaal overbodig maar dat is ook wel inherent aan achteraf gezien.

@Oskar mss is het chocolademuseum aan het centraal station dan ook wel de moeite voor jullie? voor @Quinn