Musashi

Ja ook met wat geitenkaas 😋

Dagpact: Mormel Musashi 🗻 Thuiskomen is precies nooit zo hartelijk als dat ik me op voorhand voorstel. Dat doet wel pijn, zeker omdat ik thuis zo mis altijd. Dan verdwijnt mn zelfzorg ook snel naar de achtergrond, zet ik mezelf direct op de laatste plaats. Dat mag ik niet laten gebeuren want dat is niet goed voor mij en uiteindelijk voor niemand. Dagpact dus en kalm aan. Ademen en niet in m’n hoofd gaan spiralen nu.

Dagpact: Mormel hub kaatje 🌺 Yvonne Musashi 🌊

Groetjes van de Belgische kust! Ik was er 2 nachtjes, er even tussen uit. De eerste nacht met mijn zus. Mijn psychologe had aangeraden om met haar te praten. Daarom hadden we dit georganiseerd. Vroeger bleef ik wel regelmatig bij haar slapen, om bij te praten. Sinds mijn dochter er is, hebben we nooit meer tijd alleen gehad. Dus dat was wel goed. Ons familiesysteem is wel verzopen van drank, dus dat was er wel bij de eerste avond/ nacht natuurlijk, alsof dat er automatisch bij hoort. Het hoort er meer bij dan onze ouders want die leven allebei nog, maar die zijn er niet (voor ons). Ik heb nog mijn gezin natuurlijk en heb hen hard gemist. Mijn zus heeft eigenlijk niemand. De tweede nacht (en nu dus) was ik hier ook alleen. Dat was wel heel raar, maar wel nuchter. Dat wil ik. Ik ga nog een laatste keer zwemmen in de zee en dan vertrek ik. Nog even binnenspringen bij mijn uitgeweken nichtje. Die heeft dit jaar haar laatste ouder verloren. Echt dan. Het klinkt cru maar zij heeft er tenminste nog een mooie cent aan overgehouden. Wij vooral de alcohol dus maar dat ligt ook meer en meer achter mij en dat doet me goed.

Goeie morgen, Bij mij is woensdag, door allerlei omstandigheden, ook niet gegaan zoals gepland. De fles is wel niet leeg gegaan, winst, de rest kap ik weg. Herpakken met smoothie, ochtendyoga en plonske. Gelukkig lukt dat en zijn alle andere dagen ook 0 gebleven. Volgende week nieuwe poging. DAGPACT: Yvonne Musashi 🌊

@Mormel ja ik zie yoga nidra op het kruispunt van ademhalingsoefening, meditatie en zelfhypnose. Ik gebruik het zelf vnl om ‘s avonds in te slapen/ door/ diep te slapen, inderdaad om me niet te laten opdraaien door piekergedachten. Maar ook overdag kan het ingezet worden om te ontprikkelen of op te laden. Gratis sessies vind je op de app insight timer. Ik gebruik zelf een betalende app van Deep Relax maar ik vind het z’n geld meer dan waard! Het was voor mij ook een grote ontdekking die ik steeds meer en meer waardeer.

@Mormel heb je al eens yoga nidra geprobeerd? Om een goed slaapritme te installeren, zou ik persoonlijk proberen niet overdag te slapen. Niet dat ik daar ervaring mee heb maar dat is wel de basis om jetlag te vermijden en snel in een nieuw slaapritme te komen.

Zelf heb ik geen idee over welke sport je het hebt LJ. Ik volg niks, jij precies zo veel. Maar toch bedankt om te supporteren!

Die gekke Nederlanders toch

Ja dat zal wss ook wel maar het is hier nog niemand opgevallen dat ik nogal kan doordrammen in dingen en werk vormt daar zeker ook geen uitzondering op, eenmaal ik ermee begin. Het slorpt me dan helemaal op. Iets met alles met mate en zo zeker? 😅

Ook kookboeken, kookwebsites of blogs zijn binnenkort trouwens helemaal passé. Ik tik tegenwoordig ook gewoon in wat ik in huis heb en AI geeft me een recept. Ook voor andere huishoudelijke taken soms, poetsschema’s en zo. Alleen het nog zelf doen dus. Dat kan AI nooit overnemen. Zal je nog zien, alleen de huismoeder als beroep blijft over, want die zijn onvervangbaar en onmisbaar 🥰. Misschien dat dan eindelijk het meest onderschatte, ondergewaardeerde en onderbetaalde beroep ter wereld een heropleving en herwaardering krijgt die het verdient! Allemaal dankzij AI. 😅

Nu eten maken en eerste schooldag verhalen. 🤗

En daarom ook wel heel blij met m’n Japan-reizen van de afgelopen 2 jaar en de volgende jaren. Dat is mijn zakcentje voor nu. En mijn voldoening. Maar dat blijft ook zeker ergens kiezen tussen werk en gezin. De balans houden. Niet teveel missen maar ook niet alles opgeven.

Ik heb het statuut van meewerkende echtgenote en ik werk dus wel wat mee in de zaak van mijn man, heel flexibel dus. Maar die zaak is ook nogal idealistisch dus zeker ook geen vetpot. Ik was eigenlijk de grootverdiener van ons tweeën en ja, nu niet meer dus. Geloof me vrij, het heeft me heel wat angst bezorgd om mijn zelfstandigheid op te geven. Het was echt een soort van dogma voor mij om altijd zelf m’n eigen geld te verdienen, om nooit afhankelijk te zijn van een man. Maar dat was zonder kind en tja, een kind krijgen verandert je helemaal zeggen ze he, en dat klopt wel voor mij. Ik had ook een droom van een mooi, samenhangend gezin en ik zag echt niet in hoe dat zou lukken met mijn voltijdse job waarin ik ook nog eens heel veel moest reizen. Ik wou dat echt niet (meer) voor mezelf, noch voor mijn kind. Ik heb dat nl ook zelf meegemaakt als kind. Wel geld, geen ouders. Dus is de slinger bij mij nu wel doorgeslagen naar de andere kant. Ben er heel blij mee (geweest) maar zoals met alles, de weg van het midden, is de beste weg. Maar hoe dan? Dat zoek ik voorlopig nog wat verder uit. ☺️

Ik ben ook, 4 (5?)jaar geleden nu, van een goed betaalde voltijdse baan met veel verantwoordelijkheid en stress naar 0 centen van mezelf. Net omdat ik een kind heb en tijd ermee wil kunnen doorbrengen. Nu is ze dus bijna 9, wordt zelfstandiger en het begint soms toch wel te pikken, veel tijd maar geen geld. Zeker om ook meer leuke dingen met haar te kunnen doen en ook omdat ze heel geldbewust aan het worden is. Toch heb ik er geen spijt van, van die keuze, dat pakken ze me nooit meer af. Af en toe heb ik wel angst dat ik niet meer aan de bak zou geraken, moest het echt nodig en/ of wenselijk zijn. Dan zoek ik ineens angstig naar vacatures en word ik depressief. Ze moet nu nog 3 jaar basisschool doen. Ik zou het toch fijn vinden om mezelf die tijd nog echt te kunnen gunnen. Iets vinden voor af en toe of sporadisch spreekt me dan wel meer aan, maar terug voltijds op kantoor? Bah, nee, dankjewel!