Musashi

Comfie pastaschotel in de oven met savooikool, gehakt en champignons en (kruiden)kaas natuurlijk. Om het voor de kleine ook zo comfie mogelijk te maken zijn de pastadingen mignons. Dat maakt alle verschil. Dat pakje was te weinig voor een half te gebruiken dus moest het een heel zijn en heb ik weer voor een heel leger eten. Alles als vanouds dus.

Zo dus.

Het kwam er op hoe dat moest. Hierop klikken zei het en de app kwam vanzelf op m’n scherm. Zo is het ook gegaan.

Het is met een app en al.😮

Home sweet home 🥰

Ik wou ook panna cotta zeggen en sabayon, maar dat mag hier mss niet? In het algemeen hou ik wel meer van hartig ipv zoet. Liever voorgerecht dan dessert.

Een mijmering/ mooi inzicht die ik er aan over houd en die ik nog graag wil delen: hoe altijd meer en meer niet perse beter is. Voor mezelf heb ik de neiging om tot het gaatje te gaan, er “alles” te willen uithalen, te denken dat je iets mist als je het voor bekeken houdt, dat ik moeilijk kan zeggen: het is/was goed zo. Met een kind gaat dat gemakkelijker, omdat je weet dat er een kantelpunt komt als je te ver gaat of het kind uitput. Dan is het echt niet meer leuk. Voor mezelf zou ik blijven doorgaan. Nu weet ik dat memory spelen met het kadootje van de kinderbox in Burger King op de hotelkamer is wat het is: een fijne tijd met mijn kind, en geen gemiste kans van het Londense (nacht)leven en al wat dat “te bieden” zou hebben.

Wat het ‘culinaire’ betreft hadden we ook wel wat op onze lijst: matcha latte uit Starbucks (oordeel van dochter: smaakt naar gras), Dubai chocolate gekocht in Harrods (oordeel moeder: schandalig duur), English breakfast check, fish & chips check en sebiet nog ons laatste avondmaal in Burger King (op voorhand al een teleurstelling want geen speeltuin dus moeten we van haar eerst nog mc Donalds gaan checken voor dit criterium). Vandaag was onze moment suprème van de Frida Kahlo expositie. Conclusie: was wel de moeite maar ik had meer van haar eigen werken verwacht, het was meer gericht op hoe zij generaties kunstenaars na haar geïnspireerd heeft. De dochter was wel zwaar onder de indruk van haar corset in het echt te zien, dat kon ze haarfijn vertellen, over hoe ze na haar accident in bed begon te schilderen en ook dat corset zelf onder handen genomen had. Daar was ik dan weer van onder de indruk, hoe m’n dochter dat allemaal zo goed wist. En dat ze in Harrods schaamteloos het personeel in het Engels kon vragen waar ze die Dubai chocolate kon vinden, vond ik ook wel indrukwekkend, dat durfde zelfs ik niet zo goed. Lieve mensen, moe maar tevreden, keren we morgen heel vroeg huiswaarts. Het was een geslaagde trip en ik krijg ook wel zin om met haar naar Yayoi Kusama te gaan in Amsterdam (dankzij jullie tip). Dank om naar al mijn nerveuziteiten te luisteren. Achteraf gezien was dat natuurlijk weer helemaal overbodig maar dat is ook wel inherent aan achteraf gezien.

@Oskar mss is het chocolademuseum aan het centraal station dan ook wel de moeite voor jullie? voor @Quinn

Mijne sluit aan op het dagdraadje, de herfstblues. Dat vind ik dus zo mooi aan de Japanse cultuur: de schoonheid kunnen zien van de verschillende seizoenen, van het vergankelijke, van de eenvoud. In woord en beeld. En in het algemeen, het Japanse schrift, die eigenlijk ook een soort van beeldtaal is. Matsuo Bashō (1644–1694) 秋深し 隣は何をする人ぞ Aki fukashi (5) Tonari wa nani o (7) Suru hito zo (5) Autumn deepens what is my neighbor doing, I wonder? AUTUMN IN OIRASE BY KAWASE HASUI

@Lika ja zeker wel nog lekker warm wel en wat miezerige regen. Londen zou Londen niet zijn zonder, toch?

@Mormel ja het was die stomme hop on hop off. Er zijn blijkbaar min 4 maatschappijen en die ik had geboekt was duidelijk de stomste. Resultaat was dat we s morgens gewoon helemaal te voet naar London Eye zijn gewandeld 🙄. Ach ja.

@Yana die mijn punt tegelijkertijd maakt.🙏

Ooh wat leuk @Oskar. Volgens mijn dochter lijkt Londen gewoon heel erg op Antwerpen. (Ja ze kent nog niet echt veel steden duidelijk). En wat een goed idee ook van Nello & Patrasche! Wel bijzonder dat je dat kent, zo zijn er niet al te veel toch? En in de categorie hartverscheurende kinderverhalen kan het zeker tellen, daarmee vergeleken zijn mijn verhalen nog peanuts. 🤭

Update! Jullie kennen me ondertussen wss al wel genoeg om te weten dat ik zo’n dag niet kort kan beschrijven maar ik probeer het wel: het gaat goed! Lange versie gaat over nooit meer attracties boeken via booking, trip down memory lane, wat-als-van mijn persoonlijke levenskeuzes die me hard hitten, en heel veel veranderd ook in die jaren. Vooral hele buurt rond kings cross, waar m’n kamer ergens was, is onherkenbaar, van een smoezelige buurt naar hip en arty, dat verschil is echt enorm! Maar alles wat de dochter betreft is geweldig en het is fantastisch hoe ze geïnteresseerd is in sappige historische verhalen. Bloody Mary en Jack the ripper kon ze geen genoeg van krijgen. Dit is zo kort mogelijk. ☺️