erik

Goede morgen iedereen, Wat ben ik moe nog. Gisteren bijna al het werk van twee personen in mijn uppie doen was erg zwaar en ik merk dat ik door de dingen van vorige week en deze week een beetje overloop. Rustig aan doen vandaag voor mij. (ik reageer nog even op oude draadjes maar zal daarna hier weer wat schrijven om vandaag naar boven te halen)

Erik ook (kom uit omgeving Haarlem Amsterdam) vind het wel gezellig ook om samen te reizen.

Er is op mijn werk nu iemand gekomen afkomstig van detox een half jaar maar ze heeft blijvend geheugenschade en mogelijk beginnend Korsakov. Vind het behoorlijk confronterend om een vrij jonge vrouw te verzorgen die zoveel schade heeft door drank. Vanavond uitgebreid met haar gesproken, is gelijk een cliënt met wie ik een band heb. We hadden het ook over drank. Ze is zo enthousiast over haar nieuwe leven zonder drank. Ze hoort niet op palliatief, als ze beter is als nu gaat ze echt revalideren. Ga proberen zorgtaken van die mevrouw naar mij toe te trekken en initiatief te nemen richting revalidatie. Komt goed uit want zoek nu iemand voor mijn studieopdracht verpleegplan en verbeterplan schrijven. Kom nog niet toe aan het noodzakelijke gesprek met die vriendin te hebben. Auto was stuk, studie trekt aan me, heel veel diensten en ik wil perse ook een uur sporten af en toe nadat ik zo lang hier niet aan toe kwam door verkeerde keuzes in kiezen voor mezelf en voor die vriendin......wellicht zaterdag....wil het niet uitstellen wat onvermijdelijk is. Maar ondanks alles mis ik haar ergens nu al maar er is teveel gebeurd, kan dat niet terugdraaien. Voel me blij dat ik weer toekom aan mezelf maar van binnen voel ik me echt rot. Ik was van plan om haar niet te laten vallen en nu doe ik het toch.....zo is het niet maar dat gevoel speelt wel mee.

Ook ik had dus een goed gesprek met een psycholoog, heel veel kunnen bepraten en zoals ik er nu over denk wil ik GGZ een keer bellen of samen op gesprek gaan (haar toestemming heb ik) om een keer mijn zienswijze te geven en te wijzen op het zo goed als ontbreken van sociaal netwerk. En daarna het contact te stoppen. Ook een time out werkt niet, ze blijft contact opzoeken. Samenvattend is het grenzen opzoeken en grensoverschrijdend gedrag en afgelopen vrijdag was heel veel bruggen te ver en haar laconieke reactie daarna de druppel. Wellicht is het omdat ik zelf open en eerlijk ben maar mensen vertellen mij altijd veel prive dingen. Schoot die hulpverlener plots helemaal uit haar rol en begon over haar moeder en een reeks van suicide pogingen wanneer zij als dochter haar eigen weg ging. Na veel keer is ze gewoon wel op vakantie gegaan en "beloonde" het gedrag niet langer. Na die vakantie had ze plots wel een echt gesprek met moeder. Die persoonlijke ervaring delen,dat ik hulpverleners normaal nooit zie doen, maakte haar advies naar mij veel makkelijker aanvaardbaar als enige optie. Maar zie er zo tegen op en als laatste vaste vriend van haar blijft het voelen alsof ik als laatste het licht uit doe. Moed verzamelen (niet moed indrinken) en toch dat gesprek doen met haar zsm. Niet gedronken of geblowd vandaag.

Begrijp ik wel. Heb ook makkelijker praten want psychiatrie heeft te maken met familie en die vriendin maar niet zozeer met mij. Ik heb alleen depressie klachten gehad toen ik net 20 was. Maar dat ik naar de psycholoog ga zeg ik bijvoorbeeld op mijn werk en tegen kennissen gewoon en als het ter sprake komt vertel ik ook over wat er speelt in mijn familie. Hoop altijd dat door openheid een stoornis op termijn niet anders gezien wordt als een gebroken been. Ik vind die slogan nu op TV over personeel in dienst nemen met een stoornis zo treffend. Collega's met karakter. (https://www.facebook.com/psychiaters/videos/900620413322802/)

Mai van harte even een slinger ophangen maak er een mooie dag van. Sterkte vandaag Kabouter, hoop dat de sonde snel weer goed zit en dat weer over is.... Ik ga zo naar praktijkondersteuner HA, ze heeft me ergens in een gaatje tussen kunnen proppen en een collega wilde ruilen van dag en avonddienst, lief van haar. Wil vanaf vrijdag al met haar praten, gelukkig duurt het niet weken.... Fijne dag iedereen

Wat zou het punt zijn als je het gewoon uitlegt. Je vertelt toch ook gewoon als je je been gebroken hebt, waarom niet met geestelijk te ziek zijn voor tandarts bezoek. Wat zou er volgens jou gebeurd zijn als je het gewoon had uitgelegd?

Neussondes, mijn ex was leerling verpleegkunde. Ik was vaak proefkonijn bij dingen die ze moest leren. Toe heeft ze op mij geoefend met sonde zetten. Nee dat viel me behoorlijk tegen. Maar een ervaren vpk kan met je laten slikken en goede timing het veel minder pijn laten doen dan iemand met haast. Hoop voor je Kabouter dat het deze keer minder pijnlijk is. Vraag eens in het ZH of oraal emla creme (lidocaine) een optie is zo een kwartier voor het inbrengen of dat dit de slikreflex zou storen....ik denk nu hardop hoor maar wellicht kan je het vragen Kabouter.

NBW'tje Sterkte, hoop dat je de nacht goed doorgekomen bent. Probeer mensen te blijven ontmoeten en blijf niet teveel alleen thuis. KopOp.

Truste iedereen

Onderop mag anders ook wel.... ik word echt flauw.

Is iedereen nu opeens stil van mijn opbiechten over hoge hakken......he waar is iedereen?

Haha ik liep als kleuter elke ochtend de verkleedhoek in en trok mijn schoenen uit en mega hoge hakken aan die ik de hele dag aanhad. Vroeger......gelukkig waren er geen mobiels met camera of filmfunctie.... Wat zou je oma van 114 doen als ze nu dit weer leest, Monster?

Ik zit nog in de ontkenningsfase met mijn teva sandalen (zonder sokken) Op marcobiologisch eten na ben ik er ook zo een en mijn vriendengroep ook.

Heb je ook geitenwollen sokken (yogithee vind ik altijd passen in het alternatieve plaatje van sandalen, sokken en macrobiotisch eten, maar ik dronk het ook zeg ik hypocriet)

Bij het uploaden moest ik een tekst tikken om te laten zien dat ik geen computer maar mens ben. Moest tikken Believe in yourself. Wel heel toepasselijk bij plaatje en bij vandaag :-)

Goedemiddag trouwens, Ik heb achter de schermen op ADB en elders veel adviezen gekregen door hele lieve mensen. Die mensen geven me het zetje die ik nog niet durfde te zetten maar wel onvermijdelijk is. Namelijk contact verbreken. Maar eerst morgen psycholoog contact zoeken. Blowen en drinken zou wel het meest achterlijke zijn wat ik nu kan doen. Zelfs helder nadenkend kan ik het amper behappen. Maar komt goed....door wat zetjes ben ik eigenlijk zover maar wil eerst morgen bellen met mijn hulp. (dit gaat dus over L en het steeds terugkomende verhaal van ons contact)

O ja en voor een koude po is een hele simpele oplossing. Onder de warme kraan, dan droogmaken met papieren doekje en dan pas aanbieden. Zo weinig werk maar ja de zorg die rent en rent maar en neemt geen tijd meer voor de kleine dingen die zoveel meer comfort geven. Mijn ervaring is dat sommige mensen opeens niet meer kunnen plassen door die koude po en het met een po op lichaamstemperatuur wel gaat.

Mooie tekst. Zo heb ik mijn oma gewassen en verzorgt. Op een dag vond ze het goed en het lukte mijn tantes niet meer goed omdat het hun werk nu eenmaal niet is. Heb haar haar laatste avond ook nog verschoond en wisselligging gegeven. Mijn oma, die nette vrouw open bloot en zo fragiel. Voor mij ook een van de dankbaarste momenten uit mijn leven. Idd dat ik iets terug kon doen voor de lieve oma die ze altijd voor mij was. De herinnering geeft me weer een glimlach en een berg mooie herinneringen aan haar.

Morgen is nu defintief niet de meest tactvolle stopdag voor roken. Eerst wat rustiger vaarwater.

Dat klopt....

Dank je mijn Gerrit. Ga slapen.....moet ik ook zo doen.... Edit; zie dat je nog online bent....je hoeft niet te reageren hoor. Stel ik was jou nu dan wist ik ook niet wat ik zou moeten zeggen als reactie. Ik moet gewoon tikken wat ik denk nu en er is geen kant en klare oplossing. Het is niet makkelijk maar het laten weten aan jullie helpt wel al. Beter dan alleen thuis rondmalen in gedenk....

Ik weet dat jullie er ook niks aan kunnen doen. En ik weet dat mijn collega's gelijk hebben. Ik bedenk me ook, ze had me kunnen bellen voor de overdosis aan pillen met een hulpvraag en dan had ik alles geprobeerd om te komen en zeker na mijn dienst vanaf 24:00 maar dat deed ze niet! Ze deed overdosis nemen en me daarna een bericht sturen. Ze liet me bellen en me rot schrikken en plaatst me voor een verdrongen feit. Dat heet emotionele chantage....Als reactie daarop zou ik boos moeten zijn van wat doe je me aan zo op mijn werk (ze wist van mijn avonddienst). Iedereen zegt me dat ik het contact moet verbreken of anders zelf met burnout zit over een paar maanden. Daar hebben ze gelijk in! Maar ik ben echt de enige met wie ze een band heeft. Ik weet verstandelijk dat het haar leven haar beslissingen zijn maar gevoelsmatig voelt het als de laatste die het licht uitdoet ik die het laatste zetje geef indirect. Ik ben gewoon bang voor wat de gevolgen kunnen zijn / ik verwacht wat de gevolgen zullen zijn als ik me terug trek...... Denk aan een tussenoplossing van een timeout. Laten weten dat ik geschokt ben, dat dit veel te ver gaat en dat IK tijd nodig heb om te denken. Alleen te zijn en niet in de flow van haar hectiek. Alleen voor een paar weken en denken wat wil ik? Wat wil ik met haar contact en hoe wil ik het niet. Daarmee stel ik ook een beslissing uit die ik nu niet kan en durf te nemen. Namelijk dat het puur voor mezelf het beste is als ik geen enkel contact meer heb wat de gevolgen ook mogen zijn. Die gevolgen zijn haar keuzes......o ja ik kan zo stoer en flink klinken hier en buiten haar om. Maar deze stap is zo groot en ik durf niet. Maandag is praktijkondersteuner HA terug van vakantie en haar ga ik meteen bellen maandag om zsm een gesprek te hebben....

Ja Ploffie, ze kon nog opendoen.

Heb haar kort aan de lijn gehad toen ambulance er was, ze belde me. Ze vertelde dat alles "goed was" Werk was zo keidruk ik kon niet weg. Was zo ontzettend moeilijk om proffesioneel door te werken en geen fouten te maken met mijn complexe werk en zulke zieke mensen. Dat kan ik dan en rijd naar huis en dan kom ik alleen thuis.....heb sensoor gebeld en mijn verhaal gedaan. Nu een slaappil en ik weet dat ik keimoe ben en over een uur omval.....ben zo moe, weet het niet meer. Drink en blow niet, daar ben ik trots op.....gaat oke verder met me maar het is hier zo stil en alleen nu.