Lika

Smart, fijn je weer te lezen. In elke relatie zit iets waar je zelf iets mee wilt of moet. Gek idee soms, maar niemand komt zomaar op je pad. Tenminste, je voelt je altijd met een reden betrokken bij iemand . lekker dat je een goede vakantie hebt gehad.

Ik wacht je bericht vol spanning af.

Dank jullie. Ja voor wie? Dit komt ook steeds terug en is het thema van mijn leven denk ik. De reden waarom ik al zo lang antidepressiva slik en af en toe instort, zoals nu, Maar dit is de eerste keer dat ik het helemaal zelf bewust aan ga. De eerste keer dat ik echt zie en voel op het moment zelf wat er gebeurt. Nog niet bij machte om het voor te zijn en om er helemaal goed mee om te gaan. Maar het is een begin. En ja Reacher, dat helpt. Die hoge lat bij iemand die ik lief vind. Dan zie ik gelijk het absurde dat ik van mezelf verwacht, werkelijk.. Voel me zeer down, maar gaat vast weer over. Ik kan het over doen gaan.

Herkenbaar Yvonne van dat roken. Zo vaak gestopt, zo vaak begonnen. De laatste keer in oktober. Gaat nu goed. Maar werk is enorme trigger. Weet nu dat het kan zonder. Maar zeker: het is het waard. Absoluut. Nooit gedacht.

Sita Spirit bellen hoor!

Ooooo. Thee, wat welkom je bericht. Voel me zo mislukt.... Adem halen.

Goedemorgen. Knap gedaan Zbb. Houd vol! Iedereen

Kreeg mezelf ook niet rustig. Rotdag. Goed gedaan Sita. Vandaag doen we het hopelijk rustiger....

Was een vreselijke dag gisten. Door mezelf. Mijn eigen onbewuste gedachten die maken dat ik de lat zo hoog leg, druk ervaar. Thuis de boel er niet gezelliger op gemaakt. Ontzettend paniekgevoel. In ieder geval herken ik het nu. Zal vandaag trachten juiste handelingen er tegenover te zetten. Aaaargh.

Lieve Quinn. Wat goed dat je gaat bellen vandaag. Houd vol. Wil dat ik je moed en kracht en hoop kan geven.

Dank. Zware dag. Er is veel gaande. Veel werk met mijzelf. Lat hoog etc. Nogal confronterend.

Hou je taai!

Bah Quinn. Als je toch eens zou slapen hè? Sterkte vandaag. Suikertje lekker wandelen. En ik duim voor goed nieuws. aan het werk vandaag. Voor het eerst na lange tijd. Spannend dus. Leuk spannend.

Heel lastig. Met name het afhankelijksheidsaspect . Maar jij bent niet voor hem op aarde. En helpt hem daar uiteindelijk ook niet mee. Er zijn voor iemand en kunnen helpen wil niet zeggen dat je er niet voor jezelf moet zijn. Zonder jezelf geen ander. Sterkte meis!

Tjeempie, ik heb zulke dingen ook wel eens bij de hand gehad. Heel lastig, maar gewoon volhouden. Wat je niet kunt of wilt, moet je doen. Dat iemand anders zich niet kan verplaatsen in de situatie is vervelend, maar het enige wat jij kunt doen is uitleggen en bij jezelf blijven.

Ik heb zomaar het gevoel dat dit wel eens de stap kan zijn die het wiel de goede kant op laat draaien....

Zbb je gaat goed hè? Fijn! Suikertje,

Bor, je maakt me aan het lachen;-) Suikertje en Reacher, dank. Gaat stuk beter vandaag. Is ook de stress van het weer gaan werken na lange tijd en het niet meer gewend zijn om tegen een volle week aan te kijken. Sterkte Suikertje en Fleur ook.

Hoppa! Die maand zit er maar weer op. Mooi

Wijn nul procent doet het hem voor mij niet. Misschien niet de goede geprobeerd. Bier nul procent kan ik (sommige) wel waarderen. Dronk het een tijdje. Inmiddels op dieet en nu alleen sparood (1,5 liter), koffie ( vier of meer) en thee (2 tot 3) per dag. Ben nu weer aan dat ritueel gewend. Maar ja, probeer de focus overal op te leggen behalve op eten en drinken. (Duwt de kilo's van zich af...)

Ik ken een geweldige theoloog van wie ik nooit gedacht had dat hij dat had gedaan. Nieuwsgierigheid kan ook een reden zijn, zo leerde ik.

Och Asterix, vrees ook de overgang. Deze periode van de maand en er is werkelijk geen land met me te bezeilen. Ook voor mijzelf niet. Boos, paniek etc. Maar het gaat na één of twee dagen over (tot nu toe). Wat moet het erg zijn voor je vrouw. En ook net zo goed voor jou. Jij had volgens mij een boek aangeraden. Dat ben ik aan het lezen. Ik zou persoonlijk alles slikken wat er is. Maar ja..... ik dronk ook alles wat er was. Iedereen is anders. Wat een vreselijke dag. Blij dat ie voorbij is. Wist niet waar ik mezelf moest laten. Ruzie, boos, paniek, huilen, alles tegelijk. Periode van de maand. En een hele drukke week is aanstaande. Ik ga weer werken oppakken en drie dagen traject. Adem in en adem uit. Kreeg wel het mooiste moederdag gedicht ooit van jongste. Dus wat zeur ik nou...

Waarom is dat nodig Kohtje? Zo'n stoel lijkt me juist handig voor de bijrijder...wraak?

Het is ook mijn automatisme Lieve. Ik denk dat we het kunnen veranderen. Bij mij werkt het het beste als ik het belang van eten en drinken klein maak. Dus niet denken aan vervanging, maar aan andere dingen die ik wil doen. Niet zozeer het terras, maar het kijken naar mensen vanaf het terras. Niet zozeer de kroeg, maar met wie ik zal spreken in de kroeg en waarover. Etc. Dan wordt het een andere beleving. (Zegt deze beginner)