Ik wil wel van alles kwijt, maar ik weet de woorden niet meer. Behalve steeds hetzelfde aan pijn en janken en paniek en angst. Het begint zich te vermengen met vroeger toen ik me ook niet genoeg kon verzetten. Hoewel ik intussen dacht dat niemand me ooit weer op die manier zou kunnen beschadigen. Maar wel dus. Ik ben nog precies dezelfde Q, te goed van vertrouwen en overmoedig. En nu nog wat meer beschadigd.