Kohtje

Ja, in een split-second gingen er een heleboel ja's en nee's door m'n hoofd. Nee won. Het 'waarom nee' heb ik me afgevraagd tijdens het boodschappen doen en ik kwam er niet helemaal uit. Uiteindelijk kwam het zo ongeveer neer op wat ik zelf geleerd heb tijdens mijn hele herstelperiode: een verslaafde niet faciliteren. Of hij nou wel of niet wat aan zijn drankverslaving wil doen of doet (ik vermoed sterk van niet) doet er niet toe. Hoe triest hij er ook aan toe is, ik ga hem niet helpen zijn toestand in stand te houden.

Naast de border collie heb je ook nog bor d'r herder. Flauw, ik weet het.

Zo'n plaatselijk 'bekende' figuur, altijd wat wezenloos door de stad lopend, soms fietsend, meestal ontzettend vieze kleding aan en dan ineens een keer onder handen genomen en weer schone kleding, schoon en geknipt haar, geschoren... voor zich uit mompelend, met regelmaat een paar mensen om zich heen met een blik bier allemaal, vaak op een meegebracht kussentje op een laag muurtje zittend, vlak naast de 'Dirk' supermarkt, ook wel eens met een gitaarkoffer voor wat geld, maar nog nooit met een gitaar gezien, maar als hij me toevallig eens aankijkt als ik langsloop altijd teruggroet als ik hem goedemorgen, of -middag groet, de laatste jaren een vreselijk opgezet gezicht, ik vermoed medicatie... die man vroeg me vanmiddag ineens of ik bier voor hem wilde kopen. Ik zei nee, hij zei okee. Toen ik terug naar huis liep zei ik goedemiddag en hij zei goedemiddag terug.

Eigenlijk is álles, of op z'n minst het meeste van Bert Haanstra de moeite waard.

Mogge. Zomaar weer eens een redelijk prettig ochtendgevoel mét een beetje energie en met een beetje minder het gevoel in te storten. Die ochtenden weten wat... Ik heb de afgelopen weken elke dag een videoverslagje (zo'n 20 minuten per dag) gevolgd van een paar in Zweden woonachtige Nederlanders die er met hun camper in 'eigen land' op uit waren getrokken richting het noorden en nu weer thuis zijn. Alsof ik naar onze eigen vakantiefilmpjes zat te kijken. Dus ik heb een béétje het gevoel dat ik net terug ben van vakantie, maar we hebben hem nog tegoed. Denemarken en Zweden staan sinds gisteren op geel, dus we denken er hard over om toch weer die kant op te gaan. In Frankrijk vind ik een regendag een min-dag, in Zweden zelfs wel een beetje sfeerverhogend.. . Wat omgeving al niet met me doet.. Beesten en dieren. M'n allereerste vriendinnetje was een fervent tegenstander van het gebruik van het woord 'beest' voor dieren. 'Mensen zijn vaak beesten, dieren nooit', zei ze. M'n jongste broer is diezelfde mening toegedaan. Zelf heb ik het woord beest nooit zo negatief ervaren als het gebruikt werd voor een dier, maar tóch blijft er dan wat hangen van de mening van, in het ene geval iemand waar je stapelverliefd op bent, en in het tweede geval iemand die sympathiek bloedverwant is. En zo heeft dat zaadje toch wortel geschoten in mijn 'besef van goed en kwaad' en kan ik het woord beest alleen nog maar in negatieve zin aan mensen verbinden en niet meer in positieve zin aan een dier. Maar dat is dus een puur persoonlijke aangelegenheid en ik neem het niemand kwalijk als ze het woord beest voor dier gebruiken.

Hoe hoog was het dan, hoe hoog of laag is het dan nu en hoe hoog zou het (ongeveer) op de schaal van vocatus moeten zijn? (dit is géén pupkwisfraach).

Komt er slecht weer aan? Ik heb de laatste tijd geen enkel idee meer van weersverwachtingen. Onderga gewoon wat zich aan weer aandient en maak me niet druk om hoe het morgen zal gaan kunnen zijn.. Zo ken ik mezelf niet.

Nee, wij hebben een hond die gek is op élk spel waar een bal aan te pas komt. Niet alleen voetbal.

iets meer dan langzaam

Doe er dan wat aan. Juist nu je dochter wel een moeder kan gebruiken.

O, hoi jopie.... zat net aan je te denken..

Goedemorgen. Permanent in je wimpers.. ik wist niet dat het kon. Wat gebeurt er dan eigenlijk? @ikkanhet, kom je al weer een beetje bij je positieven? Ik bedoel letterlijk, kun je het allemaal al weer wat positiever zien en jezelf weer op de eerste plaats zetten in plaats van de alcohol de sfeer te laten bepalen? @jopie, dat zal weer even omschakelen zijn hier in de drukte van 'ons mierennest'. Een beetje verschil in lichtsterkte tijdens dag en nacht is wel prettig, ja. Hoewel ik het tijdens een paar weken vakantie altijd wel prettig apart vind als het midden in de nacht nog zo licht is.. de combi van daglicht en doodstilte zo 's nachts heeft voor mij iets magisch. @Quinn, staat dat krat daar nu sinds kort of staat het er onder een dikke jarenoude laag stof?

Ha, leuk.. bijnamen of schimpnamen. Van geboorte ben ik een Mokumer of Stoepeschijter of Koeketer of Bram of Pottenbakker of Potschijter of Mensenvilder of Moorddammer of Blauwmantel of Veenpuit of Oproermaker of Waterhond. Maar ik voel me, doordat ik hier al zo lang woon, meer een Stokvis of Schoonevaarder. Een jaar of vijf ben ik ook nog een Blauwvinger of Brijbek geweest.

Dag Jannigje. Zit je al weer tussen de vogels? Gemengde gevoelens bij je nieuwe stek, hè? Buren duimpje naar beneden, tuin met bevolking/begroeiing duimpje omhoog.

...

Kun je die niet roeien dan? Geen verstand van boten, dat snap je wel..

...

Mooi @VIII. Voor elkaar en Met elkaar. Dienstverlening binnen de groep en binnen de hele organisatie is een prachtige oefening in onbaatzuchtigheid. Je hele ziel en zaligheid er in leggen en toch nederig blijven. Gefeliciteerd en succes.

Ja, dat denken ze. Net als dat ze denken dat ze nog heel goed aan het verkeer kunnen deelnemen, of dat ze denken dat ze heel interessant of lollig zijn, of dat ze denken dat ze kunnen stoppen als ze dat zelf willen.. Alcoholisten kunnen heel goed denken in hun voordeel. Dát moet je ze nageven..

Het klinkt misschien raar en gevoelloos, dat is het niet. In wezen zijn, wat betreft niet willen drinken, die fiets en een mensenleven precies hetzelfde. Emotie is emotie. De grootte en de sterkte van die emotie zal nooit moeten bepalen of we de realiteit willen ontvluchten of juist aangaan. Als mens kun je je emoties het best op waarde schatten als je nuchter bent. Onmacht ontstaat pas als je een sluier van een (alcohol)roes over je emoties heen gooit.

Dit is nou een situatie waarin je je motivatie kunt trainen/harden. Waar Lieke ook aan refereert. Het zijn juist dit soort situaties die menigeen bang maakt om te zeggen: ik wil nooit meer drinken. Terwijl juist deze situaties het niet meer drinken zo waardevol maken. Niet drinken als alles min of meer op rolletjes loopt is voor menigeen nog niet zo heel erg moeilijk. Maar juist op de momenten dat drank heel aantrekkelijk lijkt zeggen: "Nee, Nu Toch Echt Even Niet", maken het makkelijker om later echt zonder drankbehoefte door het leven met al z'n hoge toppen en diepe dalen te gaan. Geen motivatie hebben wil nog niet zeggen dat je er niet mee bezig hoeft te zijn. Je kunt motivatie oproepen en laten groeien. Zeg bijvoorbeeld tegen je volgende slok: ik stel hem een kwartiertje uit. Vervolgens nog eens een kwartiertje. Dat werd hier "vroeger" de eierwekkermethode genoemd. Die eerste slok in kleine stapjes steeds voor je uitschuiven... Al zou je er maar een dag mee winnen. Dan heb je toch al weer een leuke start gemaakt. Jij bent voor jezelf in deze akelige omstandigheden nog altijd de belangrijkste persoon. Zonder jou bestaan je omstandigheden niet meer voor je. Jij bent nodig voor je eigen omstandigheden. Je verandert ze niet met alcohol. Je sluit je er alleen voor af.

Dat is jammer, @ikkanhet. Hoe langer (en hoe meer) je blijft drinken, hoe verder weg het goede gevoel dat je had toen je niet dronk. En dan bedoel ik niet dat je met niet drinken alleen maar goede gevoelens hebt, maar verdriet en kwaadheid beleven zónder drank is zoveel echter en relativeerbaarder dan mét drank.

Voor mij kwam "ik hoef niet meer" de eerste jaren op 'héééééél speciale en zééééér zeldzame' (dus, vond ik onterecht, niet echt meetellende) momenten toch wel degelijk neer op een 'tijdelijk' "o nee, ik MAG niet want weet je nog, je HOEFT niet". Om mezelf er op moeilijke momenten tóch weer even aan te herinneren dat ik niet, zelfs NOOIT meer wilde drinken. De gigantische stapel aan ervaringen met de afloop van "ach, die ene keer of die ene aangelegenheid" heeft me uiteindelijk dan tóch de meest succesvolle oplossing gebracht, nu twaalf en een half jaar geleden. Als ik niet meer hoef, dan moet ik mezelf ook wijsmaken dat als ik eens wél hoef, dat het dan toch echt even niet mag... tot het niet meer hoeft. Zolang ik nog heel af en toe nog wel de behoefte aan drank had wist ik van mezelf dat de onbetrouwbare alcoholist nog steeds in me aanwezig was en dat ik weer met achterdeurtjes, onderhandelingetjes, kortom smoesjes in de weer was. Door me hier bewust van te worden en (vooral) blijven is de behoefte/gedachte/koppeling tussen omstandigheid en drank verdwenen.

He Pinkydame.. gecondoleerd en sterkte. Raap jezelf weer bijeen en laat de ontzetting je puur raken. De vlucht in een roes maakt het allemaal niet makkelijker en minder erg en is niets anders dan wat het al zegt: een vlucht. De werkelijkheid laat zich niet ontvluchten.

Een hele keukenhanddoek?? Allemachies.. Onze huidige hond heeft als pup alleen een stuk uit m'n pantoffel gekauwd. Die pantoffel draag ik 's winters nog steeds wel. M'n grote teen steekt er door, maar met dikke sokken aan is dat goed te doen. Verder verslindt hij alleen het gele spul van tennisballetjes. Vreet het niet op, maar plukt het er af. Is het een bouvier, of deels in elk geval? Prachtige kop.