Kohtje

Dat 'doorgaans' had er nou niet bij moeten staan...

Met zó'n haai ben je in één hap weg.. Niet zo pijnlijk als hoe Freek Vonk dat deed....

Ok, Lars. Van die van Rapilos weet ik natuurlijk niet, maar die van mij waren ook gek op trosgierst. Da's een traktatie voor ze. Zo, toch nog maar een beetje geantwoord dan maar... ook al vroeg je me niets.

Klinkt spannend allemaal, jopie. Zijn er wel mensen bij je in de buurt? We willen je graag heelhuids terug hier, ik tenminste wel.. Kan wel lezen dat je geniet. Ga Zo Door!!

Ah.. zo zie ik maar weer... Amsterdam is wel waar ik geboren ben en maar een heel klein stukje getogen. De rest van het getuig is 100 kilometer oostelijker gebeurd. Ze zeggen hier nog altijd dat ze 't aan me kunnen horen...

Wil je iets over parkieten weten Lars? Rapilos staat nu niet ingelogd? Of is het niet zo dringend? (ik heb parkietjes gehad, vroeger... dusssss......... )

O.

Leuk Sowhat, dat je een Amsterdamse tuin hebt. Dacht eigenlijk dat je ergens op het platteland woonde. Je had toch iets met paarden? Of haal ik nou mensen door elkaar? Aan de andere kant, Amsterdam heeft natuurlijk ook een buitenkant, niet alleen maar stedelijk gebied. Dat houdt ergens op...

Gedicht geschreven?

Tegenwoordig héét ie, hè? Heeft dat paard een naam... AmeriKoh of zo. Ik ben, Sinterklaas betreffende, opgegroeid met een naamloos paard van de Sint.. kan me tenminste niet herinneren dat dat beesie een naam had.

Niet schrikken, is niet echt hoor. Zo ben ik niet in gezelschap....

Hier nu eindelijk ook weer eens droog. Nu gauw wat aan de schimmel tussen m'n tenen doen...

Vandaag drink ik niet !!! Lars francoise Kohtje

.Goedemorgen allemaal.

en dat is dan beheerder van Het Praathuis... guhsellie.

Ben ik helemaal met je eens, wat betreft die charmes. Zelfs het 'Chemie Park' bij Delfzijl dat zo midden in die immense vlaktes van verre te zien is, zag er tegen de schemering met al die donkere buien 'mooi' uit door al die verlichting en daardoor heel apart verlichte rookpluimen. En het landschap lijkt dan misschien saai maar er zitten wonderschone details in en de stadjes zijn prachtig. Start was in Bourtange. Ken uit m'n jeugd vooral Winschoten. M'n moeder was daar tijdens de hongerwinter als Amsterdams jong meisje heen gebracht en kwam in huis bij een gezin daar. De man was molenaar en woonde naast 'z'n molen'.. daar zijn we (na de oorlog dus) nog vaak heen geweest, ik als klein jongetje helemaal wég van die molen. Oom Stef (de molenaar) vond ik een beetje eng. Die had letterlijk een keer een klap van de molen gehad en daar lichte hersenbeschadiging aan overgehouden waardoor hij soms een beetje maf was, maar toch kon ik ook wel om hem lachen. En tante Bertha (zijn vrouw) was als een soort oma voor me. Lief onverstaanbaar wijfie...

Reacher, ik ben blij dat er toch nog zulke gelovige mensen zijn. Dat je zelfs mij gelooft... Sterkte met haar, neus, kin en werk.

Adri, die parachute-mededeling was alleen maar interessantdoenerij. Had even geen antwoord op de vraag van Lars wat iedereen ging doen die dag. Ik zou alleen maar 's middags naar de verjaardag van m'n moeder... Gelukkig reageerde er niemand op. Alleen Lars maar die geloofde het óók niet. Snertrit was beetje somber door de omgeving in combinatie met het weer (noordoost Groningen). Het weerzien was leuk en gezellig en de snert lekker. Elk jaar zeg ik: nee, te slecht weer en te ver. Elk jaar wint mijn vrouw. Volgend jaar weer (niet). (?)

Doet me denken aan die keer (jaaaaaaaren geleden...) dat ik op weg naar m'n werk (schilder) merkte dat ik veeeel te vroeg was. Besloot op een parkeerplaats een kop koffie uit m'n thermoskannetje te nemen. Toen ik lekker met een bakkie in m'n hand van het lentezonnetje zat te genieten even kijken hoe laat het nu was..... aiii... met het op m'n horloge kijken giet ik dus de koffie die ik in diezelfde hand had over m'n spierwitte (het was maandagochtend) schildersbroek.... erg heet én erg bruin. Rechtsomkeert, naar huis, nieuwe broek gepakt en racen naar m'n werk, zo'n twintig kilometer verder.. en dan nóg op tijd komen.. snap nóg niet waarom ik toen zo vroeg al op pad was....

Goedemorgen. ++Dagpact++ Lars Kohtje

Dromen? Ja, doe ik wel, dat wéét ik.. maar wat ik droom weet ik 's morgens echt nooit meer. Komt wel eens voor dat ik er 's nachts, midden in een droom, uit moet en dan probeer ik te 'onthouden' waar is straks verder moet dromen.. lukt me tot twee meter vóór ik weer m'n bed induik... dan is die droom ineens compleet weg.

Vandaag 'snertrit' in het noorden van het land. Niet met de Dyane, niet met dít weer. Maar vóór de winterstop nog even samen het afgelopen 'citroenseizoen' doornemen. Het weer nodigt me niet echt uit om er op uit te gaan, maar ervaring zegt me dat ik 't tóch maar moet doen. En aan het eind van de dag heerlijke home-made erwtensoep. Dusssss....... (moed verzamelen..)

Goedemorgen allemaal. Ik poets mijn ego nog eens op en vind dan dat daar geen alco-smet op mag komen. Dus neem ik me voor om het vandaag droog te houden wat drinken betreft. DAGPACT Lars Kohtje

Soothe, tien héle jaren... is voor mij de mijlpaal die ik voor mij niet mogelijk achtte maar nu tóch nog hoop te gaan halen. Jij hébt 'm gehaald. Gefeliciteerd.

Lika, een héél jaar... was voor mij de mijlpaal waarbij ik dacht: nu kan ik het de rest van m'n leven óók wel. Gefeliciteerd.