Sanity

Toch tranen (of zoals mensen van Belgie zo mooi zeggen bleiten) echt niet van die 4 halve liters die ik nu op heb. Het doet mij toch wel iets (nee niet die 4 halve liters). Ook niet dat ie dood is nu. Maar idd zoals psychologe al zei, houd er rekening mee dat als hij overlijdt de klap echt komt. In de zin van besef nooit erkenning (of beter gezegd overeenstemming; we agree that we do not agree). Tja Sanity, that's life en ik was ervoor gewaarschuwd en op voorbereid. Zit nu gewoon beetje met mixed emotions. Gek genoeg kroop ik met tranen in mijn ogen achter pc. Moest het gewoon ff kwijt. Of iemand het nu leest of niet, boeit niet Maar nu ik dit zo bedachtzaam typ en teruglezend (voordat ik het plaats) realiseer ik dat dit onvermijdelijk was. Niet zozeer de dood maar dat dingen niet goedgemaakt zijn of nooit uitgesproken worden. Dat hoort gewoon bij het leven en soms zijn dingen gewoon zo.

Gemiste kansen ook omdat ik destijds heel duidelijk heb aangegeven aan mijn zus, dat ik met haar en mijn vader niks meer te maken wilde hebben. En zij de erfenis op een plekje mocht stoppen waar de zon nooit schijnt maar toch bruin zou worden. Paar weken daarna nog zeker wel 25 telefoontjes van mijn vader (die ik niet opgenomen/beantwoord heb). To little and far to late! Of ik daar nu spijt van heb? Geen idee maar dat past ook precies in het gevoel waarvan ik niet weet welk gevoel ik zou moeten hebben. Beetje vaag allemaal........ (en dat niet eens door de alcohol!).

Klopt helemaal. Mijn oude wijze moeder (die godzijdank nog leeft in tegenstelling tot mijn vader, hoorde ik vandaag...) heeft ooit eens gezegd: "kleine kinderen kleine zorgen en grote kinderen grote zorgen". Ik neem dan gemakshalve maar aan dat zij daar dan niet lengte mee bedoelde...... Alhoewel, als je voor je dochter op 12 jarige leeftijd schoenen in de maat 46 moet gaan zoeken, wil ik dit dan niet direct onderschatten en afdoen als kleine zorgen.

Vandaag gehoord dat mijn vader onlangs is overleden. Ben daar overigens niet intens verdrietig om. Had al 4 jaar geen contact meer met hem. Na de scheiding (en daarvoor ook wel eigenlijk) deed ik er niet zoveel toe voor hem. Nooit erkenning voor iets. Op zich ben ik jaren terug al hierop op voorbereid door de psychologe die ik toen had. Zij gaf mij echter destijds wel mee dat ik er rekening mee moest houden dat ik bij zijn overlijden, toch een behoorlijke tik zou kunnen krijgen omdat ik mij dan echt zou realiseren dat ik die erkenning ook nooit meer zou krijgen. Toen ik vanmiddag te horen kreeg van mijn moeder was ik niet geschokt zelfs niet verrast. Hij zelf is overigens afgelopen vrijdag wel al verast..... Nu paar uur later overpeinzend (met ja een biertje, no worries komt geen binge aan o.i.d. 😁), zit ik mij af te vragen hoe ik mij nu eigenlijk precies zou moeten voelen. Om eerlijk te zijn geen idee. Begrijp ook uit draadjes van o.a. @Spud en @Mormel dat zij/jullie in een beetje vergelijkbare situatie zitten. Heel verdrietig zal ik er echt niet over worden (ook niet met een beste slok op). Wel een soort van besef van gemiste kansen. Temeer ook omdat ik mijn 'eigen' (staat tussen quotes vanwege mega vreemdgaan ex) kind (door hele smerige spelletjes van ex en haar familie gesteund door jeugdzorg en kinderbescherming) ook al meer dan 10 jaar niet gezien of gesproken heb. Ook daar heb ik inmiddels mee leren dealen. Gaat natuurlijk geen dag voorbij dat ik er niet even aan denk. Maar het verdriet en de woede ben ik al lang voorbij. Door het hele gebeuren compleet met valse aangiftes met invallen arrestatieteams politie etc., wel PTSS opgelopen maar gek genoeg zie ik nu pas de waarde van de EMDR therapie in die ik destijds heb gehad. Waar ik een aantal jaar terug nog twijfelde over de werking, zie ik misschien nu pas het echte het resultaat/effect. Moet natuurlijk nog even afwachten wat voor eventuele herbelevingen en nachtmerries nog kunnen gaan komen de komende dagen/nachten maar denk dat het wel mee zal vallen. Maar een vreemd gevoel is het toch wel een beetje. Maar dan eigenlijk ook omdat ik mij nu afvraag hoe het (over hopelijk pas een jaartje of 25) zal gaan als mijn kind te horen zal krijgen dat ik naar de heilige mout- en hopvelden ben vertrokken. Met wel het verschl dat mijn vader na de scheiding van mijn ouders altijd alle kansenheeft gehad om een band op te bouwen. Dit compleet in tegenstelling tot de situatie met 'mijn' kind. Die is compleet vergiftigd door mijn ex. (Sois fort, c'est la vie!!!) Time will tell....... Maar voor nu schop onder mijn kont want poezenbeest heeft uit protest een bruine dubbele verrassing voor de kattenbak gedrapeerd. @Smaragdie heb respect voor jou met 8 van egoïsten😁

@knakker ik denk dat wij van een andere generatie zijn en dat bij ons wellicht de (ouderwetse) alcohol voor ons een dingetje is. Wat ik echter meegemaakt heb bij kinderen van een ex., dat er heel licht gedacht wordt over pilletjes en designer drugs. Zoon van ex. ging naar festival en verklaarde tijdens het eten heel luchtig dat hij ook wel een pilletje ging poberen. Ik als surrogaat vader (o.i.d.) heb daar toen wijselijk mijn mond over gehouden maar schrok er wel van. Je kan het generatieverschil (kloof) ook zien hier op ADB. Wij zijn over het algemeen veertigers en ouder. En lopen (terecht) te zeveren over alcohol (dat speelt voor ons). Werkelijke pobleem nu is Ketamine, 3MMC, GHB en al die zogenaamde designer drugs etc. Designer drugs klinkt ook nog eens heel deftig. GHB wordt gemaakt met gootsteen ontstoppers.... Heroine is zelfs uit de tijd. En LSD weet de jeugd al helemaal niets meer vanaf. Toch is de shit die de jeugd tegenwoordig wegwerkt vele malen schadelijker.

Ja daarom moeten wij mannen ook een soort van MeToo oprichten. Waar was die tijd dat je je vriendin of vrouw stelselmatig mocht vernederen en mishandelen. En je zonder gezeik straalbezopen thuis kon komen. En hoe anders kon je dan je katoenplantage runnen en ook nog je huis schoon laten maken. Femicide bestond toen ook nog niet in die tijd. Wie moest anders je huis schoonmaken. Koningshuis gaat zich daar toch wel weer voor excuseren (met onverstaanbare verontschuldigingen😁). Of bekijk ik het nu weer te simplistisch? (heel cynisch bedoeld dit).

I rest my case your honor😇 (voor nu ff dan....).

Dat probleem komt tegenwoordig ook al voor bij wasberen. Ze breken er zelfs voor in tegenwoordig......... Wel dapper dat ie toch nog de plee pot probeerde te bereiken in tegenstelling tot de zoon van @Rosee https://nos.nl/artikel/2592988-dronken-wasbeer-laat-spoor-van-vernieling-achter-in-slijterij-vs

Kun je mij dan vertellen op welke leeftijd? Dan kan ik mij daar alvast een beetje op instellen......

STOP IT!

Ik sluit mij hier helemaal bij aan. Zal ook nooit vergeten de eerste keer dat ik totaal bezopen thuiskwam op 15 jarige leeftijd. Kwam door de achterdeur naar binnen. Mijn moeder had natuurlijk meteen door waarom ik zo waggelde. Het enige wat zij zei was: "als je gaat kotsen ruim je het zelf op!". Niet gekotst overigens (toen dan).

Breek me de bek niet open. Vorig jaar 4 maanden zoet geweest met een hamstring blessure. Dan ga je toch merken dat je een oude l*l wordt. Gelukkig nog heeeeellllll llllllang niet zo oud als @lady jane

@lady jane je zegt het idd helemaal goed (voor nu dan). Specifiek een oefening met één arm met maximaal 0,33 kg. Train daarmee wel op conditie en snelheid. Dit wel op adelijk advies van een Hertog genaamd: Jan😜 Daar moet je je niet in vergissen want een (lever)blessure is snel opgelopen hiermee.....

Met deze niet zo scherpte, zou ik even uitkijken met sparren😁

@Mariposa hoe slecht die entrecote dan ook mag smaken. Zal het na-effect van benevelen met wijn altijd erger zijn dan een mislukte entrecote. Geloof mij. ik vreet al jaren totaal mislukte stukken vlees (heb dan ook geen last van obstipatie). Alhoewel de eerlijkheid wel gebiedt te zeggen dat een entrecote met rode wijnsaus verdomd goed smaakt...... Zal wel een ban krijgen nu van de moddereter omdat ik drank promoot.

Welkom in mijn wereld van hell's kitchen. Valt best mee hoor in mijn ogen. Als je echt therapie (m.b.t. eten) wilt, kom dan maar eens een biefstukje bij mij eten. Volgens @bumperjim is alles met tabasco te vreten te maken maar ik garandeer je, dat je een biefstukje bij mij met minimaal een fles wodka moet wegwerken en dat dan ook met gevaar voor eigen leven is.

Daarom plan ik afspraken ook pas in de middag. Heb ook (nog wel) de discipline om het de avond voordat ik moet werken niet al te erg te maken met drank en ben een grootverbruiker van Axe en mondspray. Voor mij is werk juist de manier om de zooi maar weer een beetje bij elkaar te krijgen. Heb in de afgelopen 2 jaar maar beetje geleefd op minimale inspanning en juist dan heb je (ik) zoiets van ach wat maakt het ook allemaal uit en zit je gewoon op de bank maar wat te zuipen. Vandaag nieuwe klant bezocht. Zoals gezegd mij ingehouden gisteren. Voor mij is dat de enige manier om het onder controle te krijgen (en houden). Is voor nu leuk maar natuurlijk alleen maar soort placebo. In euforie meer gehaald dan ik wil drinken. Ga ik ook zeker niet opdrinken (gisteren ook niet, restant weggespoeld door de gootsteen) maar zo blijf ik maar een beetje worstelen. Merk wel aan mijzelf dat ik het nu echt wil veranderen (sinds 3 jaar weer teveel zuipen). Komt ook dat ik energie krijg van werk en nieuwe klanten binnenhalen. Dat is wat ik leuk vind en dan is er ook de drive om fit te zijn als je moet werken. Heb natuurlijk een hoop onderliggende shit waarom ik drink. Maar nu op 57 jarige leeftijd moet ik daar maar eens mee leren te dealen. Heb zoveel therapie gehad dat ik alle cognitieve gedragingen en valkuilen wel ken inmiddels Kan dan wel lekker blijven zwetsen en excuses blijven zoeken maar heb toch echt wel de leeftijd dat ik dat maar eens achter mij moet laten. Met iedereen is wel wat!

Ook nog zo eentje (en dooddoener): Wie maar naar het verleden blijft kijken, staat met zijn rug naar de toekomst. Also sprach ich.....

Haha ja geweldig vooral ook die truien. Als ik en ex daar het weleens over hadden (maar dan over de echte kantoor papieren tijgers), omschreven wij ze altijd als van de types die heel trots aan hun vrouw vertelden dat ze gingen vergaderen maar ondertussen met hun koffertje met daarin slechts een appel, boterhammetje en krantje naar hun oh zo belangrijke baan gingen...... Nu als ondernemer maak ik dat natuurlijk ook nog wel mee. Ik ga dan (nu wel) minzaam mee in hun beargumentering van hoe belangrijk zij wel niet zijn. Dat zijn ze ook zeker voor mij want hey, bij mij moet ook gewoon de kachel branden.

Doet mij denken aan een nachtelijke treinreis naar Oostenrijk met de Schnee Express DB (Deutsche Bahn) Met eerst een bagger reis met vertraging naar Dortmund via de NS. Zittend in het gangpad.... Daarna de verademing met de trein van onze oosterburen (nu waren die in een ver verleden al heel goed op dat gebied van treintransporten). Anyway, werd 's ochtends vroeg wakker en keek over een (met zeker een halve meter) besneeuwd landschap uit. Verbaasde mij erover dat de trein gewoon doorreed Guus Meeuwis; Kedeng kedeng kedeng (de NS is eng). Ze waren weliswaar 15 minuten achter op schema Vertelde dat aan mijn zus dat het mij verbaasde dat daar met een halve meter sneeuw de treinen wel gewoon konden rijden en hier in ons gave Rutte landje met zo ongeveer 5 mm sneeuw de NS het al niet kan managen.... Ja maar Sanity zei zij toen: "maar in Oostenrijk hebben ze hele andere sneeuw" Need I say more😂

@Smaragdie kateren? je hebt er al 8. Hou je verder rustig man. Ik had gisteren zo'n bui. Shit happens.

Zo zielig. Loopt hier al maanden een kat rond waar wij van denken dat het een zwerfkat is. Ik ga natuurlijk niet iemands kat kidnappen. Wel vorige week een mandje met dekentje in de schuur gezet en deur open gelaten. Liep net naar de schuur. Vluchtte het arme beest naar buiten. Even aan het mandje gevoeld en dat was warm. Hij had dus overduidelijk zijn plekje daar gevonden. Bakje met brokjes neergezet en ga hem binnenhalen denk ik.

Ja dat zag en begreep ik. Toch heb je je target niet gehaald. Maar ja ieder heeft zijn strijd en de belangrijkste (tegen alcohol) heb jij alvast gewonnen. Moedig voorwaarts zou ik zo zeggen en je kan weliswaar een slag winnen maar daar win je niet de oorlog mee! Edit: bedoel te zeggen dat je met een verloren slag de oorlog niet verloren hebt.

Voor de rest vandaag blep bliep $32!%^ tilt error/ santity.exe has stopped working, blue screen!.

In het kader van,ik leer het nooit. Doe ik de naam van mijn draadje eer aan, nog maar een weekendje mijzelf compleet v/d wereld zuipen. Wist vanochtend al dat ik mij klem ging zuipen. Zo gezegd zo gedaan. Geen woorden maar daden.... Morgen herstellen want dinsdag naar nieuwe mogelijke klant. Werk is voor mij de mogelijke uitweg. Ik ben compleet van god los maar mijn werk neem ik zeker serieus En vind dat ook leuk. Dinsdag moet ik presteren/optreden. En gek genoeg lukt het mij dan wel om maat te houden en niet stinkend naar drank te verschijnen. De mens zit raar in elkaar....